ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2563 08:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14
แบบอักษร

       หลังจากน้องชายขอตัวกลับไปได้สักพัก  มาร์คจึงชวนหญิงสาวกลับ  ชายหนุ่มนิ่งเงียบมาตลอดทาง  หล่อนรู้สึกได้ถึงพลังบางอย่างที่แผ่ปกคลุม ทั่วทั้งคันรถ  คนบ้า...เจอน้องชายแทนที่จะอารมณ์ดี  แต่นี่ยังไง  สงสัยจะเก็บกด...บัวชมพูได้แต่แอบนินทาเขาอยู่ในใจ 

            “คุณ...กลับขึ้นไปก่อน” มาร์คเพิ่งจะเปิดปากพูดกับหล่อนเมื่อมาถึงเพนท์เฮาส์  ในขณะที่ตัวเองนั่งนิ่ง ไม่ยอมขยับ ทำเหมือนจะไปต่อ 

            “แล้วคุณล่ะคะ” 

            “ผมจะไปดื่มต่อ” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ 

            “ถ้าอย่างนั้นก็ไปเลยสิคะ” 

            “ดึกนะ...เจ้าเร็คซ์ มันไม่อยากให้คุณนอนดึก” มาร์คทำเป็นโยกโย้ แสดงความห่วงใย 

            “แต่หน้าที่ของฉันยังไม่จบนี่คะ” เชอะ...ถ้าห่วงฉันจริง ทำไมจะต้องไปต่อด้วยเล่า... 

            “ไปพักผ่อนเถอะ  ผมอนุญาต” 

            “คุณล่ะคะ  คุณลืมอะไรไปหรือเปล่า” 

            “อะไร” 

            “ฉันไม่ใช่ลูกน้องคุณ  แต่เป็นผู้คุมความประพฤติของคุณนะคะ  และคนที่จะเปลี่ยนแปลงคำสั่งได้ก็คือคุณป้ารัมภา คนเดียวเท่านั้น” บัวชมพูย้ำชัดทุกถ้อยคำ 

           “ผมก็แค่หวังดี  ไม่อยากให้เด็กอนามัยจัด อย่างคุณต้องนอนดึกเกินไป 

            “ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ  และถ้าคุณหวังดีกับฉันจริง  ๆ ก็ควรกลับขึ้นไปนอนได้แล้ว หรือถ้าอยากดื่ม ก็ดื่มในห้อง 

            “ไม่ ผมตั้งใจแล้ว” 

            “ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันได้แล้วค่ะ” 

            “หึ...หึ...ตามใจคุณ” มาร์คหัวเราะในลำคอ อย่างสมใจ 

อลัน นั่งฟังอยู่หน้ารถ ก็นึกขำเจ้านาย  จะชวนเขาดี ๆ ก็ได้ทำไมต้องทำเป็นโยกโย้ ให้ขับรถอ้อมไปอ้อมมา 

            มาร์ค พาบัวชมพู เข้ามานั่งในคลับหรู ใจกลางกรุงลอนดอน  ถึงแม้หล่อนจะไม่ชอบ บรรยากาศมืดสลัว แต่ที่นี่ก็ไม่อึกทึกครึกโครมเหมือนอีกหลายแห่ง ที่เน้นความสนุกสนาน เปิดพื้นที่ให้เต้นเป็นลานกว้าง ตามที่หล่อนเคยรู้มา แต่ที่นี่ค่อนข้างเงียบ เรียบหรู ออกแนวโรแมนติกมากกว่า 

            ชายหนุ่ม สั่งค็อกเทลมาให้  บัวชมพูยกแก้วทรงสวยภายในบรรจุน้ำสีชมพูขึ้นมาจิบรสชาติอมเปรี้ยวอมหวานแต่มีกลิ่นเหล้าอ่อน ๆ  หล่อนจึงแค่จิบนิดหน่อยแล้วก็วางลง  หญิงสาวเตือนตัวเองว่าไม่ได้มาเที่ยว แต่หล่อนกำลังทำหน้าที่อยู่ต่างหาก  ถึงกระนั้น ก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ เพราะหล่อนไม่เคยมาสถานที่แบบนี้ และยิ่งมากับหนุ่มเจ้าเสน่ห์อย่างมาร์คด้วยแล้ว ใจคอมันสั่นไหวชอบกล เห็นทีคืนนี้จะไม่มีอะไรหนักหนาเพราะชายหนุ่มนั่งจิบบรั่นดี ฟังเพลงสบายอารมณ์  ไม่ได้ให้ความสนใจกับหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกาย  ราวกับไม่มีหล่อนอยู่ตรงนั้น  และนั่นเป็นการดีสำหรับหล่อน ที่จะไม่ถูกยั่วโมโหให้สมองตึงเปรี๊ยะอยู่ตลอดเวลา       

            “ไฮ...มาร์คัส” หญิงสาวผมทอง หน้าตาสะสวย  เดินหน้าอกพุ่งมาทางเขาทันที...บัวชมพู...สะดุ้งกับความคิดของตัวเอง...สงสัยอยู่ใกล้คนลามกมาก ถึงได้รับเชื้อมาเต็ม ๆ 

            “ไฮ...ซาร่าห์ มาเที่ยวเหมือนกันเหรอ” 

            “ค่ะ...มาร์คัส โชคดีจังค่ะ ที่พบคุณคืนนี้” หญิงสาวส่งสายตาอ่อนเชื่อม  พร้อมกับแย้มยิ้มริมฝีปากแดงสด  คล้ายเชิญชวน ก่อนจะก้มลงจูบชายหนุ่มอย่างดูดดื่ม และกระซิบบางอย่างข้างหู ทำเอาบัวชมพูตาค้าง 

            “ผมคงไปต่อกับคุณไม่ได้” มาร์คัสตอบตามตรง 

            “ทำไมล่ะคะ” ซาร่าห์ ปรายตาไปทางสาวหน้าตาน่ารัก  ราวกับตุ๊กตาราคาแพง ที่นั่งเป็นรูปปั้นอยู่ข้าง ๆ เขา 

            “มีคนมาคุม” มาร์คตอบตามตรง  แต่จงใจให้มันฟังดูคลุมเครือชอบกล นอกจากไม่แนะนำให้รู้จัก แล้วยังเอื้อมมือมารั้งเอวบางเข้าหาตัว  จนคนที่ไม่ได้ระวังตัว ไม่คิดว่าเขาจะ บ้าทำอะไรห่าม ๆ แบบนี้  แทบจะร้องกรี๊ด ตัวแข็งทื่อ 

            “แบบนี้ ก็ต้องมีคนอกหักหลายคนสินะคะ” ซาร่าห์ยิ้มเฝื่อน ๆ   

            ชายหนุ่มไม่ตอบ  ได้แต่ยิ้มรับ  ซึ่งเหมือนเป็นการยอมรับกลาย ๆ   

            “ฉันขอตัวก่อนนะคะ...ตามสบายนะคะ มาร์คัส” หญิงสาวผละไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

ซาร่าห์เดินจากไปแล้ว  บัวชมพูทั้งหยิก ทั้งดึงมือปลาหมึกนั่นออกไป  แต่แล้วเขาก็ทำให้หล่อนตกใจ ที่อยู่ ๆ ก็ก้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่  ก่อนจะยอมปล่อยให้หล่อนเป็น อิสระ 

“คุณมาร์ค !” บัวชมพูโกรธจนตัวสั่น ใจสั่นไปหมด 

ความคิดเห็น