ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 7

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 7

คำค้น : yaoi , BL , นิยาย y , Boy's love

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2559 11:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 7
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 7

 

:: เจ ::

            กิ๊งก่อง~

ให้ตายสิดึกป่านนี้ใครมากดออดเนี่ย ผมหันไปดูนาฬิกาอย่างหัวเสีย

            00.12 am

อืมม ผมลุกจากเตียงลงไปเปิดประตูดูหน้าไอ้คนที่มารบกวนเวลานอน

            แอ๊ด!

ผมเปิดประตูพลางขยี้ผมอย่างงัวเงีย

            “ไอ้เหี้ยกันต์มานขี้ซาว อึก หลับไม่ตื่นซะที เหี้ยเจงๆ อ้วก”

เมาอย่างหมา อืมม เหล้านี่เปลี่ยนให้คนเป็นหมาก็ได้ด้วย วิเศษจริงๆ!

            “เจใช่ป่ะ โทษทีนะช่วยดูมันต่อที พอมาวันนี้ทีไรแม่งก็เมาอย่างนี้แหละ อ่ะนี่กุญแจรถ”

เพื่อนไอ้ฉ่อยยื่นกุญแจรถมาให้ผม

            “กูไม่ได้มาว!”

อืม ไม่เมา ไม่เมาเลยจริงๆ ภาระกูอีก ผมรับช่วงต่อจากเพื่อนไอ้ฉ่อยโดยการแบกมันแทน

            “งั้นพี่ไปก่อนนะฝากดูมันด้วย”

            “ขอบคุณครับ ฝากปิดประตูบ้านให้ด้วยครับ”

ผมแบกหมาขึ้นไปนอนบนห้องนอนมัน

            “เมื่อไหร่มึงจาตื่นไอ้เหี้ยกันต์! พวกกูรอแดกเหล้ากับมึงอยู่นะเว้ย! มึงไม่น่ารีบไปเลยกูยังไม่ทันได้ขอโทษมึงเลยนะ ฮึก”

เฮ้ยๆ ร้องไห้แล้วหรอเนี่ย อะไรของมันเนี่ย ผมค่อยๆวางมันลงเตียง

            “อ่าว ไอ้เหี้ยเจ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ อ้วก”

นี่มึงตาบอดหรือไงเนี่ย

            “มานานละ”

            “มึงรู้ป่ะ กูกับไอ้กันต์แม่งสนิทกันเหี้ยๆ”

            “อะไรของมึงเนี่ย”

            “ตอนวันลอยกระทงกูยังถีบมันลงน้ำจนคนที่นั่นมองกันใหญ่เลย ฮ่าๆ”

คุยกับคนเมาแม่งไม่รู้เรื่องจริงๆ

            “จ้าๆ กูจะไปนอนแล้ว”

ไอ้ฉ่อยมันเอามือมารั้งเสื้อผมไม่ให้ไป อะไรอีกเนี่ย

            “มึงฟังกู ถ้าวันนั้นกูไม่ทะเลาะกับมัน มันก็คงไม่ตาย กูเป็นคนฆ่ามันกับมือ...”

นี่มึงไปเจอเรื่องแบบไหนมา มันเจ็บปวดขนาดนั้นเลย? แล้วไหงมึงรอดมาได้ถึงทุกวันนี้เนี่ย

            “ในคุกเขาไม่รับมึงหรือไง”

            “มานอนฟังข้างๆกู~”

มันพูดโดยไม่สนใจผมแล้วดึงผมลงไปนอนข้างๆทันที ให้ตายสิทำไมแรงถึงได้เยอะขนาดนี้กันนะ

            “อะไรของมึงอีก เรื่องเล่าเยอะจริงๆ”

            “ฟังกู!”

            “เออๆ รีบๆเล่ากูจะได้ไปนอน!”

ให้ตายสิ นี่ต้องทนฟังคนเมาเล่าเรื่องอะไรก็ไม่รู้

            “กูไม่เข้าใจว่าทำไมกูต้องไปทะเลาะกับมันวานนั้น อึก มึงตอบกูดิ๊ อึก ”

มันพูดไปสะอึกไป ถามกูแล้วกูจะรู้ไหมเนี่ย

            “ตอบกู!”

มันยังคงถามอยู่

            “ตอบดิสาส อึก”

            “กูจะไปรู้กับมึงไหมเนี่ย!”

            “มึงนี่ม่ายได้เรื่องเลย”

อย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา ครั้งนี้กูยกให้เพราะเห็นว่าเมานะ กูจะพยายามไม่ตอบโต้แล้วกัน

            “เออ จบยัง”

ผมถามมันเพราะไม่รู้ว่ามันจะพูดอีกนานแค่ไหน

            “ยัง! ฟังกู”

เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วผมก็ไม่รู้ มันยังคงพูดวนไปวนมา พูดเรื่องเดิมๆซ้ำๆ โทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด

            “กูไม่รู้หรอกว่ามึงไปเจอเรื่องแบบไหนมา หนักขนาดไหนกูก็ไม่รู้แต่ถ้ามันหนักมากจะให้กูช่วยถือก็ได้นะ”

ผมได้แต่มองเพดานท่ามกลางแสงสลัวๆจากดวงจันทร์ ชีวิตผมกับมันก็คงไม่ต่างกันเท่าไร

            “อือ”

            หมับ!

มันจับมือผมแน่น แล้วเสียงก็เงียบไป ผมค่อยๆหันหน้าไปมองมัน ให้ตายสิตอนสงบปากสงบคำยังไงนี่ก็ดีกว่าเยอะเลย

ผมค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะกลับไปนอนที่ห้อง แต่ทว่ามันยังคงจับมือผมแน่น

            “แล้วกูจะไปนอนยังไงเนี่ย เฮ้อ”

ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ สงสัยคงต้องนอนกับทายาทลำยองที่นี่แล้วแหละ

            “อืมๆ”

            “อืมอะไรของมึง ได้ยินที่กูคิดหรอ”

ผมถามมันที่กำลังนอนอยู่ แล้วค่อยๆนั่งลงข้างๆ

จู่ๆมันก็ลุกขึ้นมานั่งพรวดพราดทำเอาผมตกใจเลยครับ อะไรอีกเนี่ย

            “อะไรของมึ-”

ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบประโยค ริมฝีปากร้อนที่ค่อยๆบรรจงลงมาโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว ลมหายใจอุ่นๆลูบผิวแก้มเป็นจังหวะ กลิ่นของแอลกอฮอล์คลุ้งไปทั่วปากมีทั้งรสขมและรสหวานปะปนกัน สติของผมหลุดไปชั่วขณะ มีความรู้สึกมากมายวิ่งผ่านเข้ามายังหัวของผมไม่หยุด

ริมฝีปากร้อนถูกถอนออกอย่างช้าๆพร้อมกับของเหลวยืดที่กำลังเลอะขอบปาก เจ้าของจูบรสแอลกอฮอล์ค่อยๆทิ้งตัวลงนอนทิ้งเพียงแค่ความตกใจไว้ที่ผม ทั้งๆที่ผมก็รู้ว่ามันเป็นเพียงแค่การละเมอ แต่ท่าทางมันก็ดูเชื้อเชิญจนไม่น่าให้อภัย!

ความคิดเห็น