ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 6

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 6

คำค้น : yaoi , BL , นิยาย y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2559 18:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 6
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 6

 

“นั่นสิน้า~”

มันตอบเพียงสั้นๆแล้วดึงผมลงไปนอนแผ่กับเตียง แล้วขึ้นคร่อมผมทันที! หะ เห้ย! นี่มึงเอาจริงหรอ! ปกติมึงต้องวิ่งหางจุกตูดหนีไปแล้วไม่ใช่หรือไง!!

            “ดะ เดี๋ยว! นี่มึงจะให้กูอยู่ข้างล่างหรอ!”

            “ไม่ต้องกลัวหรอก กูทำเก่งปล่อยให้เป็นหน้าที่กู หน้าที่มึงคืออย่าเกร็งก็พอ ทำตัวตามสบาย”

มันพูดพลางถลกเสื้อผมขึ้นครับ! แม่งเอาจริงหรอเนี่ย! ผมจะต้องเสียซิงตูดวันนี้ใช่ไหม! ม่ายยย!!!

            “ไอ้เหี้ย! ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!”

ผมถีบมันออกแล้ววิ่งหนีกลับไปที่ห้องทันที โดนมันเล่นคืนซะได้!

            ปัง! แกร๊ก!

ผมรีบปิดประตูห้องล็อคกลอนทันที รู้สึกเจ็บใจ วันหลังกูจะเอาคืนมึงแน่!

            ก๊อกๆๆ

            “จะรีบหนีไปไหน ไม่มาต่อสักหน่อยหรอพี่ชาย~”

มันตามมาเคาะประตูถึงห้องเลยครับ!

            “ถ้าเงี่ยนมากก็ไปนอนไอ้ควาย!”

ผมตะโกนด่ามันทันที ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!

            “ถ้ากูอยากนอนคงไม่มาหน้าห้องมึงหรอกถูกไหม? เอาล่ะเปิดประตูได้แล้วพี่ชาย จะไม่ไหวแล้วน้า อ๊า~”

ผมไม่สนใจคำพูดมันแล้วรีบปิดไฟโดดขึ้นเตียงคลุมโปงนอนทันที ให้ตายสิ!

            “นี่จะไม่เปิดให้กูจริงๆหรอ~”

มันยังคงพูดไม่หยุดผมได้แต่อุดหูตัวเองแล้วข่มตานอน

            “มันรู้สึกดีมากเลย อ๊ะ อ๊ะ อ๊า~ ซี๊ดส์~”

            “อ๊ะๆแม่มึงน่ะสิไอ้เหี้ย! กูจะนอน!”

หลับสิๆๆๆ ใครจะไปหลับลงฟะ!

            “พี่ฉ่อยครับ ผมจะเสร็จแล้วครับ อือ อะ อา อ๊า~”

มันยังคงแกล้งผมไม่หยุด! ไอ้เด็กเหี้ย! สักวันกูต้องเอาคืนมึงให้ได้!

หลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ พอรู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว ผมหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา

            06:33am

ผมค่อยๆลุกออกจากเตียงเพราะต้องไปทำข้าวเช้าให้ไอ้เด็กผีแดก เนื่องจากผมต้องเป็นผู้ปกครองของมัน 10 วันหลังจากที่พ่อกับแม่ไปฮันนีมูน นี่ก็เพิ่งวันที่ 2 เองที่ต้องอยู่กับมัน นานโคตร! ผมเดินไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟันแล้วเดินวนกลับไปดูนาฬิกาในมือถืออีกครั้ง

            06:37 am

งั้นทำข้าวต้มดีกว่า~ เพราะไม่มีแม่ผมเลยกลายเป็นคนทำกับข้าวให้พ่อกินบ่อยๆ จะให้ออกไปซื้อทุกๆวันมันก็เปลืองเงินแย่ กับข้าวสมัยนี้แพงจะตายทำเองยังคุ้มกว่าเยอะ

            “หาวว~ ทำไรแดกแต่เช้าเนี่ย”

งัวเงียแต่เช้าเลยนะมึง!

            “ข้าวต้ม รีบไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาแดกซะ”

ผมตักน้ำข้าวต้มขึ้นมาซดเพื่อชิมรสชาติ อืมม อร่อยแฮะ

            “กูอยากแดกมึงมากกว่า~”

มันพูดพลางโอบเอวแล้วเอาคางมาเกยไหล่ผม เดี๋ยวเถอะมึง

            “ถ้ามึงยังไม่เลิกเล่นกูจะเอาข้าวต้มร้อนๆเนี่ยแหละสาดใส่หน้ามึงให้หน้าแหก”

            “โหดร้ายจังเลยนะมึงเนี่ย ไม่สนุกเอาซะเลย~”

แล้วมันก็เดินออกจากครัว สงสัยจะไปอาบน้ำ ผมปิดเตาแก๊สแล้วยกหม้อข้าวต้มไปวางไว้บนโต๊ะกินข้าว เพราะผมก็ต้องอาบน้ำไปทำธุระแล้วก็ไปเรียนเช่นกัน

หลังจากอาบน้ำเสร็จผมก็แต่งตัวและลงมากินข้าว ส่วนไอ้เจมันก็กำลังนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะ

            “วันนี้กูอาจจะกลับดึก ไม่ก็อาจไม่กลับนะ กูให้เงินค่าข้าวไปหาซื้อแดกเอาเองตอนเย็น”

ผมวางเงินไว้บนโต๊ะให้มัน

            “กูโตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ”

            “แล้วต้องให้กูขับรถไปส่งที่หน้าโรงเรียนไหมน้า~”

            “ไม่ต้องเสือกกูจะไปเอง!”

มันรีบคว้ากระเป๋าแล้วลุกจากโต๊ะทันที ผมตักข้าวต้มกินอย่างไม่เร่งรีบอะไร เพราะตอนเช้าไม่มีเรียนนี่นา~

กินข้าวเสร็จก็เตรียมตัวออกบ้านครับ ขับรถคู่ใจไปยังที่ที่นึง ไม่ใช่จักรยานนะจุ๊ๆ มอเตอร์ไซค์ธรรมดานี่แหละครับ อย่าติดภาพรูปหล่อพ่อรวยซะล่ะ

และแล้วผมก็เดินทางมาถึงยังสถานที่สำคัญ ทุกๆวันในวันนี้เป็นวันที่เพื่อนทั้งสามจะมารวมตัวกันในสถานที่นี้โดยไม่ต้องนัดหมายกันแต่อย่างใด และเป็นวันที่ไม่มีใครสามารถจะลืมได้เลย...

            “มาเร็วดีนี่นา ไปหาไอ้กันต์กัน”

ไอ้แมทเพื่อนผมเอง ชื่อจะไปโบราณเหมือนผมได้ไงก็มันเป็นลูกครึ่งนี่นา

            “แล้วไอ้ทองล่ะ”

ผมถามไอ้แมทเพราะยังไม่เห็นไอ้ทองเลย ปกติมันจะมาเร็วกว่าเพื่อนด้วยซ้ำ

            “สงสัยอยู่กับไอ้กันต์นู่นแหละ”

พวกเราเดินเข้าไปในบ้านของไอ้กันต์

            “พวกมึงนี่มาช้ากันตลอดเลยนะ”

ไอ้ทองพูดพลางกอดอก

            “พวกกูไม่ได้ช้าแต่มึงต่างหากมาเร็วเกินไอ้แคระ”

ไอ้แมททักทายไอ้ทองกลับ

            “แคระพ่อมึงน่ะสิ อย่างกูอ่ะเขาเรียกสูงอย่างพอดี ไม่เหมือนพวกมึงขายาวเกะกะ เก้งก้าง แถมยังเปลืองทรัพยากรอีกต่างหาก”

            “ไหงเหมารวมกูด้วยเนี่ย จะด่าก็ด่าไอ้เหี้ยแมทคนเดียวสิกูไม่เกี่ยว”

ทำไมไอ้ทองมันถึงโดนด่าว่าแคระบ่อยๆหรอ เพราะมันเป็นคนที่เตี้ยที่สุดในกลุ่มด้วยความสูงเพียงแค่ 166 เซนติเมตร

            “แหม เถียงกันตั้งแต่เช้าเลยนะจ๊ะเนี่ย แม่ล่ะดีใจแทนเจ้ากันต์จริงๆ จะทานอะไรก่อนไหมจ๊ะ”

เสียงหญิงวัยกลางคนทักทายพวกเราทันทีที่มาถึง พวกผมพากันยกมือไหว้ยกใหญ่

            “ทานมาแล้วครับ พวกผมว่าจะมาเยี่ยมไอ้กันต์แล้วออกไปทำบุญกันน่ะครับ”

ผมตอบแม่แล้วหันไปมองไอ้ทองไอ้แมทที่พยักหน้ากันหงึกๆหงักๆ

            “งั้นก็ตามสบายนะจ๊ะ”

            “ขอบคุณครับ”

พวกผมเดินเข้าไปหาไอ้กันต์ทันทีที่ได้รับอนุญาตแล้ว

            “เหี้ยกันต์พวกกูมาเยี่ยม! นี่ก็สามปีแล้วนะที่มึงไม่มาแดกเหล้ากับพวกกู”

ผมหยิบธูปที่ติดไฟ ปักลงกระถางทราย ใช่แล้วไอ้กันต์มันไม่ได้อยู่กับพวกผมอีกแล้ว

ความคิดเห็น