ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2563 15:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12
แบบอักษร

“ฮึ..จะหาเรื่องนาบฉันน่ะสิ....ชิ.... คนบ้า....บ้า ๆ ๆ” เกวลิน ยิ้มแก้มแทบแตก ทั้งเขิน ทั้งดีใจ...อ๊ะ ๆ ๆ ....อย่างน้อยฉันก็มีเสน่ห์พอที่จะทำให้คนมาตรฐานสูงอยากนาบแหละวุ้ย.....ปัดโธ่.....เริ่มจะทนเสน่ห์หญิงของฉันไม่ไหวล่ะสิ.....คอยดูนะ...แม่จะปั่นให้โงหัวไม่ขึ้นเชียว.....แต่อย่าหวังว่าจะได้นาบฉันเร็ว ๆ นี้เด็ดขาด ......หญิงสาวคิดเข้าข้างตัวเองฝุด ๆ  

 

หลังเก็บจานชามล้างเรียบร้อย วันนี้หญิงสาวตั้งใจจะเดินลงมากระชับมิตรกับเจ้าสำลีให้เป็นเรื่องเป็นราว อย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งมีชีวิตเดียวที่จะอยู่เป็นเพื่อนหล่อนตอนกลางวันแบบนี้  

“โฮ่ง..โฮ่ง...” เสียงเจ้าสำลีหมาสีดำสนิท ขนเป็นมันเลื่อม ตัวใหญ่ยักษ์ โดยเฉพาะปากใหญ่ ๆ ถ้าได้งับน่องใครคงจะสยดสยองน่าดูเชียวล่ะ ..... มันเดินไปเดินมาในกรงใหญ่เมื่อเห็นเกวลินหญิงสาวเจ้านายคนใหม่ หล่อนกำลังหยิบขนมแท่งใหญ่ที่วางอยู่ข้างกรงส่งให้...ติดสินบน..... มันกระดิกหางดีใจยกใหญ่ 

“แหม เจ้าสำลี อารมณ์ดีขึ้นมาเชียวนะ อยากออกมาข้างนอกหรือเปล่า” เกวลินเริ่มตีซี้กับเจ้าสำลีตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ไม่กล้าปล่อยมันออกจากกรง หล่อนชั่งใจอยู่นาน ในที่สุด คนรักอิสระอย่างหล่อนก็ปล่อยเจ้าหมายักษ์ออกมาด้วยความเห็นอกเห็นใจเพื่อนร่วมโลก 

หญิงสาวนั่งเล่นกับมันอีกพักใหญ่ ก่อนจะขึ้นมาดูแลความเรียบร้อยบนบ้านและเตรียมอาหารกลางวัน วันนี้หล่อนทำงานบ้านเสร็จเร็ว ไม่หนักหนาเหมือนวันแรก ส่วนเจ้าสำลีนั่นเหรอ นอนรออยู่ที่บันไดไม่ห่าง....ฮึ....เสร็จฉันล่ะเจ้ายักษ์.....หญิงสาวกระหยิ่มใจที่สยบเจ้าหมายักษ์ได้....แบบนี้ มีเหรอเจ้านายแกจะไม่ยอมสยบให้ฉันบ้าง...555.......... 

เกวลิน เห็นสละในตู้เย็นเก็บอยู่ในถุงมิดชิด แต่เปลือกเริ่มแห้งแล้ว ทำสละลอยแก้วดีกว่า กลางวันที่นี่ค่อนข้างร้อน เอาไว้กินกับน้ำแข็งคงจะชื่นใจดี คิดได้ดังนั้น หญิงสาวจึงลงมือจัดการกับวัตถุดิบตรงหน้า อย่างขะมักเขม้น เสียบหูฟัง ฟังเพลงโปรดจากสมาร์ทโฟน ราคาแพง เป็นสิ่งเดียวที่หล่อนยอมลงทุนซื้อในราคาที่สูง ไม่ใช่เห่อแบรนด์ แต่เพื่อการใช้งานที่ทรงประสิทธิภาพล้วน ๆ จึงไม่ได้ยินเสียงรถยนต์เข้ามาจอด 

 

“ทำอะไรน่ะ” ผู้ชายตัวโตยืนพูดอยู่ข้างหลัง ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งโหยง เมื่อเผลอตัวถอยไปชนเข้ากับกำแพงมนุษย์อย่างจัง 

“คุณ...เข้ามาเงียบ ๆ อย่างกับ ผ....” เกวลินยั้งปากไว้ได้ทัน หล่อนไม่ควรจะพูดจาอะไรที่ทำให้ตัวเองห่างไกลจากคำว่าภรรยาที่แสนดี 

“ว่าไงล่ะ กำลังทำอะไร”  

“สละลอยแก้วค่ะ เสร็จพอดี แล้วนี่คุณกลับมากินข้าวเหรอ อยากกินอะไรล่ะคะ”  

“ราดหน้า ทำเป็นหรือเปล่า” อนาวิน รู้ว่าหล่อนต้องทำได้ แค่ถามไปเพราะความหงุดหงิด ทำไมต้องอยากจะกลับแต่บ้านด้วยวะ ....วันนี้ เขายกนาฬิกาขึ้นดูเป็นร้อย ๆ รอบแล้วมั้งอยากจะให้เที่ยงเร็ว ๆ สงสัยยัยนี่แอบใส่อะไรให้เขากินแน่ ๆ เขาถึงได้เริ่มติดรสมือหล่อน แค่ไม่กี่มื้อเอง 

“โธ่...ขอยากกว่านี้ได้ป่ะ หลับตาทำยังได้”  

“ก็เอาสิ” อนาวินว่า แล้วถอยกลับไปยืนกอดอกพิงกรอบประตูครัว ทอดสายตามองอย่างสบายอารมณ์ รอชมการหลับตาทำอาหารของแม่คนอวดเก่ง 

“เฮ้ย! นี่คุณ แยกไม่ออกเหรอว่าพูดจริงหรือพูดเล่น ฉันจะไปทำอย่างนั้นเพื่อ? ...คิดสิคิด” หญิงสาวว่าพลาง ใช้นิ้วชี้จิ้ม ๆ ข้างขมับของตัวเอง ประกอบคำพูด 

“ไม่รู้สิ...ฉันไม่นึกว่าเธอจะชอบพูดพล่อย ๆ”  

เอาแล้วไง อีตาบ้า...ปากหาเรื่องอีกจนได้.... 

“ฉันว่าคุณไปนั่งรอข้างนอกดีกว่าค่ะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนจากเส้นหมี่ราดหน้า เป็นราดหน้าคุณเข้าให้” เกวลินฉุนจัด 

“ทำไม...ทนฟังความจริงไม่ได้หรือไง หรือจะต้องให้ผมประดิษฐ์คำพูดหวาน ๆ แต่ไม่ดีกว่า ผมเบื่อแล้ว เมื่อก่อนตอนจะพาสาว ๆ ขึ้นเตียงก็ต้องจำใจพูดหวาน ๆ เลี่ยน ๆ ให้พวกหล่อนสะดีดสะดิ้งใส่มันถึงจะได้อารมณ์ ....แต่กับเธอ.....เฮ้อ........” อนาวิน ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย 

“อย่างฉันมันทำไมห๊ะ...” เกวลิน โมโหจี๊ด ขึ้นสมอง อย่างนี้มันหยามกันชัด ๆ  

“ทำยังไงก็ไม่มีอารมณ์”  

“ไอ้! .....” หญิงสาวโกรธจัด ที่โดนปรามาสหนัก 

“จุ๊ ๆ ไม่เอาน่า ผมพยายามจะสร้างอารมณ์กับคุณอยู่นะ ภารกิจทำลูกของเราจะได้สำเร็จลุล่วงเสียที...ถึงแม้ว่าความหวังมันจะริบหรี่ แต่ถ้าเราร่วมมือกัน มันคงต้องสำเร็จสักวันล่ะน่า...นะคุณ ให้ความร่วมมือกับผมหน่อย ช่วยทำตัวให้มันเซ็กซี่...เร้าใจกว่านี้หน่อย”  

เกวลิน หายใจฟืดฟาดโกรธจัด กำหมัดแน่น หล่อนต้องข่มใจอย่างหนัก .....อย่ากงอย่ากินมันเลยปากเสียนัก หญิงสาวโยนถุงใส่ผักคะน้าที่เพิ่งจะหยิบออกจากตู้เย็นลงบนโต๊ะอย่างโกรธ ๆ ....ทำเอาเองแล้วกัน... ขืนให้ทนยืนอยู่ตรงนี้ต่ออีกแม้วินาทีเดียว คงได้ต่อยผู้ชายคนนี้ปากแตกแน่ ๆ หล่อนเดินลงส้นหนัก ๆ เข้ามาหาเจ้าสำลี ชวนมันไปวิ่งรอบสนามหน้าบ้าน วิ่ง ๆ เพื่อระบายความโกรธ โชคดีที่วันนี้ไม่มีแดด อากาศขมุกขมัว แต่ก็นะ... นี่มันจะเที่ยงอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงชื่อเกวลินคงทำแบบนี้ไม่ได้แน่นอน 

ความคิดเห็น