Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณคนเดียวเท่านั้น

ชื่อตอน : คุณคนเดียวเท่านั้น

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 300

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2563 11:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณคนเดียวเท่านั้น
แบบอักษร

 

❤ ตอนที่ 9  

 

Your Lips Taste Like Champagne and I Wanna Get Drunk 

 

เพลิงปรารถนา  

 

“เป็นยังไงบ้าง? ดีขึ้นไหม?” เฮย์เดนมองดูภรรยาซึ่งกำลังดื่มเครื่องดื่มแก้แฮงก์ที่เขาส่งให้เธอจิบอย่างเป็นห่วง แม้จะอยากให้เธอมีสติน้อยลงสักหน่อย จะได้ลดกำแพงที่ก่อไว้อย่างแน่นหนาลงไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้อยากให้เธอเมาจนถึงกับยืนไม่อยู่แบบนี้ 

“ดีขึ้นนิดหนึ่ง...เอิ้ก...” หญิงสาวรีบยกมือขึ้นมาปิดปาก ใบหน้าขาวเนียนเป็นสีแดงระเรื่อขึ้นมาด้วยความขัดเขินที่จู่ๆ ก็เรอออกมาต่อหน้าเขา 

“วันหลังอย่าดื่มเยอะขนาดนี้อีกนะ” 

“ทำไมคะ? ทีคนอื่นยังดื่มได้ ทำไมฉันถึงดื่มไม่ได้?” ทีกับเบรนน่าไม่เห็นเขาจะตำหนิหรือทัดทานอะไรหล่อนเลยสักคำ! 

“เพราะคนอื่นไม่ใช่คุณ ใครจะทำอะไรผมไม่เคยสนใจ ผมสนใจแต่คุณ ที่ไม่อยากให้ดื่มเพราะไม่อยากให้คุณไม่สบายแบบนี้อีก” ความอบอุ่นและห่วงใยจากสายตาของเขาทำให้เธอต้องเพ่งมองด้วยความประหลาดใจ แม้ตอนนี้สติสัมปชัญญะของเธอจะไม่ได้สมบูรณ์พร้อมร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่นวินดาก็มั่นใจว่าสิ่งที่เห็นคือความห่วงหาอาทรอย่างแน่นอน 

“คุณเป็นห่วง?” 

เฮย์เดนยิ้มกับคำถามซึ่งในยามที่มีสติเต็มร้อย นวินดาไม่มีวันเอ่ยออกมาตรงๆ แบบนี้แน่ 

“ใช่ ผมเป็นห่วง” 

“ทำไมล่ะคะ?” 

ชายหนุ่มมองใบหน้าอ่อนเยาว์เหมือนสาวน้อยวัยแรกรุ่นทั้งๆ ที่เธอมีบุตรชายวัยห้าขวบแล้วทั้งคนด้วยความรู้สึกเอ็นดู มือใหญ่ลูบไล้แก้ม ขาวนวลเบาๆ ราวกับสัมผัสสิ่งล้ำค่าที่เขาทะนุถนอมอย่างยิ่ง ก่อนจะถามเธอกลับไปบ้าง 

“คุณเป็นภรรยาผม ไม่ห่วงคุณแล้วผมจะห่วงใครล่ะวินดี้?” 

สัมผัสจากมือแกร่งทำให้หัวใจของนวินดาเต้นแรงขึ้นอย่างน่าประหลาด เสียงหัวใจของเธอเต้นดังเสียจนแอบกังวลว่าเขาจะได้ยินและ รับรู้ว่าเธอตื่นเต้นขนาดไหน...ไม่สิ! เธอไม่ควรตื่นเต้น! เขาเป็น ‘สามีชั่วคราว’ ที่เร็วๆ นี้จะต้องกลายเป็น ‘อดีตสามี’ อีกครั้ง เธอจะรู้สึกอะไรกับเขาไม่ได้เด็ดขาด! นี่ยังไม่รวมถึงการที่เขาเป็นคนโหดร้าย บ้าอำนาจ เผด็จการ และเห็นแก่ตัวที่สุดเท่าที่เธอเคยพบมาด้วยนะ!

“อ๊ะ...” ความคิดของเธอขาดห้วงไปชั่วขณะ เมื่อจู่ๆ เฮย์เดนก็รั้งใบหน้าเธอให้แหงนเงยขึ้นรับสัมผัสจากริมฝีปากเขาซึ่งค่อยๆ ไล่ระจาก มุมปากอย่างช้าๆ ราวกับซาตานร้ายซึ่งกำลังล่อลวงให้ผู้บริสุทธิ์ตกลงใจที่จะทำบาป

“รู้ไหมว่าผมไม่ได้แค่ห่วง แต่ยังหวง...แล้วก็โหยหาคุณมากด้วย...” เขากระซิบชิดกลีบปากนุ่มอย่างแผ่วเบา ทุกๆ คำที่เอ่ยออกมาจึงทำให้ริมฝีปากของทั้งสองสัมผัสกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดลงบนใบหน้าส่งผลให้อุณหภูมิร่างกายของเธอสูงขึ้น หัวใจก็เต้นแรงขึ้น ทุกขณะ กลีบปากที่แนบชิดแต่ยังไม่สนิทแนบนั้นคล้ายจะยั่วเย้าให้เธอ กระสับกระส่ายและรอคอยให้เขาเข้ามาใกล้กว่านั้น “วินดี้...คุณไม่รู้จริงๆ เหรอว่าผมต้องการคุณแค่ไหน?” 

“คุณต้องการฉัน?” นั่นมันเสียงของเธอรึ!? ทำไมถึงได้ฟังดูยั่วยวนขนาดนั้นล่ะ! คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นจนชายหนุ่มอดจุมพิตเพื่อปลอบประโลมเธอไม่ได้ “คุณต้องการฉันคนเดียว...หรือเป็นใครก็ได้?” ถามออกไปแล้ว นวินดาก็ตกใจกับคำถามของตนเองอยู่เหมือนกัน แต่เมื่อทำอะไรไม่ได้แล้ว ก็ได้แต่กลั้นใจรอฟังคำตอบ 

“ต้องเป็นคุณคนเดียวอยู่แล้ว” เฮย์เดนตอบพลางประทับรอยจุมพิตไปบนลำคอขาวนวลราวกับจะร่ายมนตร์ให้เธอยอมสยบให้เขา แต่โดยดี “คุณคนเดียวเท่านั้น”

“อือ...” หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นเมื่อชายหนุ่มขบเม้มผิวเนื้ออ่อนละมุนคล้ายกับจะประทับตราความเป็นเจ้าของไว้บนเรือนร่างของเธอ ใจหนึ่งก็หวั่นไหว แต่อีกใจก็หวาดกลัว เธอไม่อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมแล้ว ไม่อยากกลับไปคอยหึงหวงเขาเป็นบ้าเป็นหลัง ไม่อยากทุ่มเถียงทะเลาะกันจนต้องจากลากันด้วยความเจ็บปวดอีก เธอตัดสินใจรั้งใบหน้าหล่อเหลาออกไปก่อนจะบอกเขาอย่างที่ใจคิด “ฉันไม่อยากเป็นของคุณ!” 

“หมายความว่ายังไง?” 

ใบหน้าคมเข้มที่เผือดซีดลงไปต่อหน้าต่อตาทำให้หัวใจของนวินดาสั่นไหวขึ้นมาอีกครั้ง แสดงว่าความรู้สึกของเธอก็คงจะมีความหมายอะไรกับเขาอยู่บ้างใช่ไหม? 

ความคิดเห็น