ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2563 07:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
11
แบบอักษร

เกวลิน ยกมือปัดตัวอะไรสักอย่างที่ยุ่มย่ามอยู่บนใบหน้า รบกวนการนอนอันแสนสุข ก่อนจะปรือตาตื่นขึ้นมาแล้วก็ต้องตกใจสะดุ้งโหยง เมื่อสบสายตาคมของคนที่นอนตะแคงข้างจ้องมองเธออยู่แล้ว 

“คุณ!”  

“ผมหิวข้าว” ชายหนุ่มนอนมองหล่อนอยู่นานแล้ว ไม่มองเปล่า ยังแกล้งเขี่ยแก้ม เขี่ยจมูกเล่น จนกระทั่งหญิงสาวยกมือปัดอย่างไม่รู้ตัว อนาวินจึงบอกไปแบบนั้นเพื่อแก้เขิน ที่ถูกจับได้ว่าแอบมองหล่อนอยู่ เขาไม่ได้คิดพิศวาสยัยบ๊องส์นี่หรอก แค่อยากสำรวจดูว่าหล่อนยังมีอะไรดีอีกบ้าง....ฮึ...หาแทบไม่เจอ...ก็แค่ริมฝีปากอิ่มเต็ม นั่นก็ดูเซ็กซี่ไปอีกแบบ..แต่ไม่รู้ว่าจะนุ่มหรือเปล่า แต่ที่แน่ ๆ คงหาความหวานไม่เจอ....ปากเก่ง เถียงคำไม่ตกฟากแบบนั้น.......... 

ยัยเกวเอ้ย....คำทักทายแรกของวัน จากสามีสุดแสนน่ารัก…น่าปลื้มซะไม่มีอ่ะ....... 

“เอ่อ..ขอเวลาแป๊บเดียวค่ะ” เกวลินรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ หล่อนไปยืนสำรวจตัวเองหน้ากระจกใสบานใหญ่ในห้องน้ำ.....เอ...เผลอนอนน้ำลายยืดเปล่าหว่า.....คงไม่มั้ง ไม่อย่างนั้น คนปากเสียคงหาเรื่องด่าไปแล้วล่ะ..... 

 

อนาวินตามมาหลังจากนั้นไม่นานขนาดอยู่ในชุดกางเกงยีนส์เสื้อยืดคลุมทับด้วยเสื้อเชิ๊ตเนื้อดีแขนยาวพับแขนขึ้นมาง่าย ๆ ยังดูดี ดูหล่อมากลากไส้กันเลยทีเดียว พอดีกับที่เกวลินก็เสริฟอาหารร้อน ๆ ให้กับเขาได้พอดี คงจะหิวจริง ๆ หรือไม่เขาก็ติดเสน่ห์ปลายจวักของหล่อนเข้าให้แล้ว นั่งเคี้ยวตุ้ยเชียว...ถ้าไม่ถูกใจคงโวยวายไปแล้ว...คำชมน่ะเหรอ....รอลิงออกลูกเป็นเต่า...คงจะง่ายซะกว่า  

หญิงสาวชงกาแฟให้เขาตามสูตรเป๊ะ.....ก็มันจำยากตรงไหน...กาแฟสองช้อนกับน้ำร้อนแค่นั้น เกวลินปลื้มอกปลื้มใจ ยืนยิ้มกริ่มอยู่คนเดียว...ไม่บ่น... อย่างน้อยการบ้านการเรือนฉันก็ใช้ได้หรอกน่า ส่วนเรื่องไม่มีเสน่ห์เร้าใจ ก็ช่วยไม่ได้ พ่อเจ้าประคุณอยากมาตรฐานสูงส่งเอง หรือไม่ก็คงตายด้านไปแล้ว หล่อนทำหน้าที่เต็มที่แล้ว หญิงสาวคิดเพลิน ๆ จู่ ๆ ก็ต้องหุบยิ้มฉับ เมื่อได้ยินเสียงของคุณสามีพูดขึ้น 

“คุณติดหนี้ผม” คนช่างจดช่างจำบอก เจือความไม่พอใจนิด ๆ  

“ห๊า...ฉันเนี่ยนะ” โอ้แม่เจ้า เพิ่งจะมาได้สองคืน หล่อนไปเผลอเป็นหนี้เขาตอนไหนกันวุ้ย.... 

“เมื่อคืน คุณยังไม่ได้นวดหลังให้ผม” อนาวินรีบเฉลย ขืนรอหล่อนให้ระลึกได้เอง คงไม่ต้องออกไปทำงานกันล่ะ 

“คือ...เมื่อคืนฉันยังจำไม่ได้เลยคุณ..” เกวลินยอมรับหน้าตาเจี่ยมเจี้ยม จำได้แต่ว่าเธอหลับสบายมาก ผ่อนคลายสุด ๆ  

“แหงล่ะ หลับปุ๋ยขนาดนั้น”  

“ก็ฉันง่วง แล้วก็เหนื่อยมากด้วย มันก็มีเผลอหลับกันบ้างสิคุณ”  

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าคืนนี้คุณนวดไม่ได้ ผมจะนาบแทน” ชายหนุ่มงอนิ้วชี้เคาะหน้าผาก เรียกสติคนที่ยืนหน้าเหวอ ก่อนจะเดินผิวปากออกไป อย่างอารมณ์ดี..... 

ความคิดเห็น