ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2563 11:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14
แบบอักษร

ดั่งเสียงสวรรค์ ระฆังหมดยกช่วยต่อชีวิตแก้มใสไปอีกนิด ไม่อย่างนั้นหล่อนคงจะขาดใจตายคาตักกว้างเป็นแน่

นายเดช ตะโกนเรียกอยู่หน้าประตู น้ำเสียงร้อนรน ราวกับมีเรื่องด่วน เป็นผลให้ร่างสูงชะงักยกร่างบางลงจากตักก่อนจะเดินไปเปิดประตูและออกไปคุยกับลูกน้องทันที ทิ้งให้แก้มใสมึนงง กับสิ่งที่เกิดขึ้น.....โชคดีแล้วยัยแก้มเอ๋ย.....ถ้าพี่เดชไม่มาขัดจังหวะ มีหวังเสียตัวบนโซฟาแน่ ๆ

แก้มใสพยุงตัวลุกขึ้น หากตัวหล่อนใช้ไฟฟ้าแบตฯ คงใกล้หมดเต็มที หญิงสาวจัดแต่งเสื้อผ้าให้เข้าที่ ก่อนจะ โผเผไปที่โต๊ะอาหาร นั่งมองมันด้วยสายตาละห้อย หล่อนหิ้วท้องรอ คนที่คุยธุระอยู่ข้างนอก เดี๋ยวจะโดนว่าไม่มีมารยาทอีก แต่ท้องเจ้ากรรมก็เอาแต่ร้องไม่หยุดหย่อน

เลโอกลับเข้ามาหน้าตาเคร่งเครียด สั่งความเมียสาวเสียงขรึม

“กินข้าวเสร็จแล้วก็เข้านอนซะ”  

“มีอะไรหรือเปล่าคะ หรือว่าจับคนร้ายได้แล้ว” แก้มใสนึกถึงเรื่องที่ยิงกันที่ท่าเรือ บางทีอาจจะมีข่าวเกี่ยวกับคนร้ายก็ได้

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ....ปิดประตูให้เรียบร้อย ถ้าไม่ใช่ฉันห้ามเปิดประตูเด็ดขาด เข้าใจไหม” สั่งเสียงเฉียบขาด

“เจ้าค่ะ” รับคำคล้ายประชด จึงได้รับสายตาคมกริบตวัดมองมาดุ ๆ ....เฮ้อ...จะดุทำไมนักหนาก็ไม่รู้........ เอาเถอะมันจะเรื่องอะไรก็ช่างขอเติมพลังก่อนก็แล้วกัน แก้มใสก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย ถึงแม้จะไม่มีเพื่อนนั่งกินด้วยก็ตาม นาทีนี้ ใครสน..... 

 

 

“นายแน่ใจนะว่าข่าวที่ได้มาไม่ผิด” เลโอถามลูกน้องหน้าเครียด เขาสั่งคนให้ไล่ล่าตัวมือปืนมาให้ได้ เพื่อจะคาดคั้นว่าใครอยู่เบื้องหลังกันแน่ 

“ครับ คนของเรารายงานมาว่า มือปืนนั่นโดนฆ่าตัดตอนไปแล้ว...อีกอย่าง... มันไม่ใช่คนในพื้นที่ด้วย”  

“บ้าฉิบ ! ....งั้นสั่งให้คนของเราจับตาดูนายโอฬารไว้ให้ดี อย่าให้ฝ่ายนั้นรู้ตัว” นายหัวหนุ่ม อดไม่ได้ที่จะสงสัยนายโอฬาร นักการเมืองท้องถิ่น ที่มีอิทธิพลพอตัว ก่อนหน้านี้ เขามาเจรจาขอซื้อเกาะของเขาให้กับนายทุนหลายครั้งแล้ว แต่ไม่เป็นผล บางทีมันอาจจะใช้วิธีสกปรกก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เขาไม่เอาไว้แน่...เกาะแห่งนี้ เป็นสมบัติของแม่ที่เขาหวงแหน มีนายทุนหลายคนอยากได้ แต่เขาปฏิเสธที่จะขาย เพราะชาวบ้านที่อยู่ด้วยกันที่นี่เปรียบเสมือนพี่น้องที่อยู่ด้วยกันมานาน อีกทั้งยังรักษาวิถีชีวิต ที่หากินอยู่กับธรรมชาติอย่างเป็นมิตร ยังคงใช้เครื่องไม้เครื่องมือพื้นบ้าน ในการทำประมง จึงทำให้ทะเลแถบนี้ ค่อนค้างจะอุดมสมบูรณ์  

“นายหัว สงสัยนายโอฬารหรือครับ”  

“ฉันก็ไม่แน่ใจนักหรอก มองไม่ออกว่าใครมันอยากให้ฉันตาย”  

“ครับ”

“บอกคนของเราให้จัดเวรยามดูแลรอบเกาะให้ดีด้วย บางทีมันอาจจะเหิมเกริม ตามมาลงมือที่นี่ด้วยก็ได้...เดี๋ยวฉันจะแวะไปหาคุณตา......แล้วอย่าให้ใครบอกเรื่องนี้กับท่านเด็ดขาด”  

“ครับ...นายหัว” นายเดชรับคำ จากนั้นจึงไปดำเนินการตามที่เจ้านายสั่ง

ความคิดเห็น