ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2563 11:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12
แบบอักษร

“บุหงา !” เสียงดุดันดังขึ้นที่ประตูพร้อมกับร่างสูงใหญ่ ปรากฏกายขึ้น ทำเอาสาวน้อยนามว่าบุหงาถึงกับหุบปากฉับ 

“ขอโทษนายหญิงเดี๋ยวนี้”  

บุหงาเม้มปากจนเป็นเส้นตรง กำมือแน่น สายตาที่มองมาที่แก้มใส ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อกันให้ได้ 

“บุหงา” เลโอตวาดซ้ำ 

“ขอโทษ” พูดจบสาวน้อยเรือนร่างอวบอิ่มก็หันหลังวิ่งหนีออกจากบ้านไปเลย 

“ไม่ไปง้อหน่อยหรือคะ” ดูทรงแล้วคิดเป็นอื่นไม่ได้ นอกจากสองคนนี้ต้องมีวาระซ่อนเร้นต่อกันแน่ ๆ  

“พูดเพ้อเจ้ออะไรของเธอ” นายหัวหนุ่มตวัดสายตาคมดุจับจ้องใบหน้าอ่อนใส ที่ดูมีเลือดฝาดขึ้นมานิดหน่อย 

“อ้าว...ก็เห็น ๆ อยู่ว่าผู้หญิงเขาวิ่งร้องไห้ไปโน่นแล้ว ยังจะหาว่าแก้มเพ้อเจ้ออีก ไปอธิบายให้เธอฟังสิคะ ว่าเรื่องของเรามันเป็นแค่ความผิดพลาด อีกไม่นานก็จะหย่ากันแล้ว” แก้มใสทำเป็นใจกว้าง ทั้งที่สะท้านในอก หากต้องหย่ากับเขาจริง ๆ ทั้งที่ไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงรู้สึกอย่างนั้น 

เลโอไม่พูดไม่จา กระชากแขนคนที่ลอยหน้าพูดจากวนประสาทกดลงกับโซฟาใกล้ ๆ นั่นเอง ถึงแม้จะพยายามขืนตัวเต็มที่ แต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงดึงมหาศาลนั้นได้ 

“ปะ...ปล่อย...ปล่อยแก้มเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวตกใจ ทำไมเขาต้องโมโหขนาดนี้ด้วยนะ หล่อนไม่ได้เป็นคนก่อเรื่องเสียหน่อย 

หญิงสาวดิ้นรน พยายามเอาตัวรอด โธ่เอ๋ย......ครั้งแรกของแก้มใสเชียวนะ หาที่ให้มันดีกว่าตรงนี้หน่อยไม่ได้หรือไง ทว่าก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อร่างหนาหนักคร่อมทับลงมาจนจุก ปลายคางถูกล็อคไว้ด้วยฝ่ามือแข็งกระด้าง ดวงตาสาวน้อยเบิกค้างเมื่อเห็นแววตาแข็งกร้าวในระยะประชิด  

“ดะ...เดี๋ยว.....คุยกันก่อนนนนน.........” สองมือบาง ดันอกแกร่งจนสุดกำลัง เพื่อประวิงเวลาเผื่อคนที่โกรธจนหน้ามืดจะได้สติ 

“อะไรอีก...กะอีแค่ผัวจะนอนกับเมียมีปัญหาอะไรนักหนา” หัวคิ้วเข้มชนกันอย่างไม่สบอารมณ์ 

“ไม่ได้นะคะ ตรงนี้ไม่ได้”  

“แต่ฉันไม่มีปัญหา”  

“...ระ...เราไม่ได้รักกัน” หญิงสาวพยายามหาเหตุผลมาอ้าง  

“ฉันนอนกับผู้หญิงมาเยอะ ไม่เคยต้องรักก่อน แค่จ่ายก็จบ แต่สำหรับเธอ ดีหน่อยตรงที่ไม่ต้องจ่ายสักบาทแถมได้ผูกขาดอีกต่างหาก” ริมฝีปากหยักยกยิ้มเหยียด  

จุก...แก้มใสถึงกับจุกจนพูดไม่ออก อยากจะสมองเลอะเลือนชั่วขณะ จะได้ไม่ต้องคิดมากกับวาจาเชือดเฉือนที่เขาขยันพ่นเข้าใส่ ปากร้ายเหลือเกิน เขาด้อยค่าแก้มใสจนเทียบไม่ได้แม้กับผู้หญิงที่เขาใช้เงินซื้อด้วยซ้ำ.......ฮื่อ...หมดกัน....ผู้ชายในฝันของฉัน คิดว่าเทพบุตรแต่กลับกลายเป็นซาตานไปได้ 

ริมฝีปากนุ่ม ถูกบดเบียดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด ดุดัน เรียวลิ้นร้อนพยายามรุกล้ำจาบจ้วงแต่สาวเจ้าเบี่ยงหน้าหนีด้วยความตื่นตระหนก แต่มีหรือจะรอดพ้นผู้มีประสบการณ์อันช่ำชองไปได้ ปลายคางถูกบีบให้จำต้องเผยอริมฝีปากรับการรุกรานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 

“ปะ...ปล่อย....อื้อ....” กำปั้นน้อยทุบสะเปะสะปะ ไปตามบ่า หลังไหล่ หวังให้เขาหยุดกระทำหยาบหยาม หรืออย่างน้อยก็อ่อนโยนสักนิดแต่ก็หาได้ทำให้เรือนกายแกร่งสะทกสะท้านไม่ ริมฝีปากร้อนลากไล้เรื่อยไปตาม ลำคอ ดูดเม้ม ขบกัดจนเจ็บจี๊ด จะดูดให้เลือดหมดตัวเลยหรือไง.....หยาบคายที่สุด...อดทน...แก้มใสท่องไว้...นี่ไม่ใช่ตัวตนของเขาหรอก พี่เลโอแค่โกรธเท่านั้น...หญิงสาวได้แต่ปลอบใจตัวเอง 

แต่แล้วหญิงสาวที่พยายามมองโลกในแง่ดี ก็ต้องผวาเฮือก เมื่อเขาเปลี่ยนเป้าหมายมาที่หน้าอกอวบ มือหนาบีบเคล้นอย่างแรงเหมือนแกล้งกันมากกว่า ส่วนก้อนเนื้ออวบอัดอีกข้างก็ถูกดูดดุนไล้เลียจนฉ่ำชื้น สลับกับการขบกัดอย่างมันเขี้ยว..ยิ่งทุบก็ยิ่งกัด ยิ่งทุบก็ยิ่งโดนบีบโดนเคล้นหนักขึ้นเรื่อย ๆ .....จะเอาชนะกันให้ได้เลยใช่ไหม.....หญิงสาวมีแต่ความหวาดหวั่น ไม่เห็นวาบหวามเหมือนที่เคยอ่านในหนังสือ หรือว่า...พี่เลโอจะมีรสนิยมชอบความรุนแรง....ตายแน่....ยัยแก้ม...หัวใจเจ้ากรรมกระหน่ำเต้นโครมคราม เมื่อเริ่มมองเห็นชะตากรรมอันมืดมนของตัวเอง 

“พี่เลโอ.....แก้มเจ็บ” เมื่อแรงสู้ไม่ได้ ก็ลงทุนอ้อนวอนอ่อนหวาน แต่ก็ไม่เป็นผล 

“ต้องการให้เจ็บ” พูดจบก็ขบกัดไปที่เต้าอวบ จนร่างบางสะดุ้ง 

“โอ๊ย....คนบ้า....ชอบความรุนแรงหรือไง...” แก้มใสแหว ด้วยความอัดอั้นตันใจ..อุตส่าห์ขอร้องกันดี ๆ ก็ไม่ได้ผล หญิงสาวทุบไปที่ไหล่ของเขาอย่างแรง ก่อนจะผงกศีรษะขึ้นกัดไหล่หนาซ้ำ เป็นการตอบโต้...แต่ชายหนุ่มทำแค่เพียงกัดกรามแน่น ไม่ปริปาก....ยัยตัวแสบนี่ดื้อไม่ใช่เล่น....... 

ความคิดเห็น