ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2563 06:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
9
แบบอักษร

หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น หนุ่มสาวคู่แต่งงานใหม่ ก็เดินทางมาถึงสนามบิน ทั้งคู่บังเอิญสวมใส่เสื้อเชิ๊ตกางเกงยีนส์ทะมัดทะแมงโดยไม่ได้นัดหมาย ...แก้มใสเอาเป้ใบเล็กออกมาสะพายไว้กับตัวเพื่อใส่ของกระจุกกระจิก...ที่สำคัญคือสเปรย์พริกไทย... ที่พี่แจ่มผู้หวังดี ไปช่วยหาให้อย่างเร่งด่วนหวังให้หญิงสาวเอาไว้ป้องกันตัวยามคับขัน เพราะเห็นท่าทางคุณเลโอที่ทำราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเจ้าสาวตัวน้อยเสียให้ได้  

“สารัช นายไม่ต้องรีบ จัดการเรื่องทางนี้ให้เรียบร้อย แล้วค่อยตามไปทีหลังก็แล้วกัน” เลโอ สั่งลูกน้องคนสนิท.....มีไม่กี่คนที่รู้ ว่านายหัวแห่งแดนใต้เจ้าของเกาะทรายแก้ว จะเป็นเจ้าของบริษัทหลักทรัพย์ชื่อดัง ที่มีปริมาณการซื้อขายต่อวัน มากเป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศไทย เขาไม่จำเป็นต้องเข้าบริษัททุกวัน มีคนสนิทดูแลให้อย่างใกล้ชิด ส่วนตัวเขาทำแค่ มอนิเตอร์อยู่ที่เกาะก็เพียงพอแล้ว จึงไม่ค่อยมีใครได้เจอกับเขาในฐานะประธานบริษัท 

“ขอบคุณนะคะ พี่สารัช” แก้มใสยิ้มให้กับลูกน้องคนสนิทของเขา ด้วยความที่เป็นคนยิ้มง่าย อัธยาศัยดี ถึงแม้จะยังไม่เคยได้คุยกันแต่พี่เขาก็ช่วยหอบหิ้วสัมภาระให้หล่อน ตั้งแต่ออกจากบ้านมาแล้ว 

“ครับ” สารัชตอบสั้น ๆ ค้อมศีรษะให้นิดหนึ่ง ก่อนจะรีบเดินจากไป 

แก้มใสงุนงงกับกิริยาของสารัช ทำไมทำเหมือนไม่อยากจะเสวนากับหล่อน หรือว่าเจ้านายของเขาไปเล่าอะไรให้ฟัง ถึงได้พลอยมีอคติไปอีกคน....แต่พอหันมาทางพ่อยักษ์วัดแจ้ง......อ๋อ......อย่างนี้นี่เอง....ก็ใครจะอยากอยู่กับคนหน้าบูดเป็นตูดลิงแบบนี้กันเล่า....โกรธอะไรนักหนา..ฮึ.....  

ทั้งคู่เดินทางด้วยกันอย่างหมางเมิน จนกระทั่งถึงที่หมาย นายเดชลูกน้องคนสนิทอีกคนของเลโอ มารับเจ้านายทั้งคู่จากสนามบินเพื่อเดินทางไปยังท่าเรือ  

“พี่เลโอ....แก้มหิว” หญิงสาวยอมลดทิฐิ เอ่ยปากบอกกับเขา ก็เด็กอนามัยอย่างหล่อน เคยกินอาหารตรงเวลาเป๊ะ ๆ ทุกมื้อ แต่วันนี้ นอกจากตอนสายที่มีการเลี้ยงฉลองการแต่งงาน ที่บ้านท่านนายพลแล้วก็ยังไม่มีอาหารตกถึงท้องอีกเลย แถมมื้อนั้นก็แทบจะกลืนอะไรไม่ลง 

“อดทนเอาหน่อยก็แล้วกัน อีกเดี๋ยวก็ถึงเกาะแล้ว ที่นั่นเธอจะจับปลากินเท่าไหร่ก็ได้”  

“โอ้โห..แก้มไม่มีแรงจับปลาหรอกค่ะ ตอนนี้ขอบะหมี่ถ้วยเดียวก็เป็นพระคุณมากแล้ว...ฮึ...แกล้งคนหิว บาปกรรมไม่รู้เหรอ”  

หญิงสาวกระเง้ากระงอด เมื่อเขาไม่มีท่าทีจะแวะซื้ออะไรให้กิน ทั้งที่หล่อนอุตส่าห์ขอร้อง….ใจดำชะมัด….แต่ทันทีที่มาถึงท่าเรือ แก้มใสถึงกับลืมเรื่องหิว เรื่องขุ่นข้องหมองใจก่อนหน้านี้เสียสนิท บรรยากาศแปลกตา ตะวันใกล้จะลาลับฟ้า ทำให้อดที่จะคว้าสมาร์ทโฟนราคาแพง ที่คุณหญิงซื้อให้เป็นของขวัญวันรับปริญญา มาเก็บภาพไว้ไม่ได้...แก้มใสถ่ายเซลฟี่ตัวเอง ด้านหลังคือพี่เลโอ ที่ยืนหันข้างอยู่ พอได้ภาพถูกใจก็รีบส่งไลน์หากลุ่มสี่สาวทันที พร้อมกับข้อความ แต่งงานแล้วนะคะ 

“ทำอะไรของเธอ” เลโอถามเสียงเข้มพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาดูจากทางด้านหลัง 

“แก้ม...เอ่อ...ส่งไลน์บอกเพื่อน ๆ ในแก๊งสี่สาวค่ะ.....โอ๊ะ...นั่นมัน....” แก้มใสเงยหน้ามาพอดีทันได้เห็น ปลายกระบอกสีดำ ชี้มาทางที่หล่อนยืนอยู่ จึงตกใจผงะถอย ชนเข้ากับร่างสูงของเลโอที่ยืนซ้อนหลังอยู่ พร้อมกับเสียงปืน ดังกึกก้อง.....ปัง....ปัง.. 

ความคิดเห็น