ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2563 06:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
8
แบบอักษร

แก้มใสเดินตามผู้ชายตัวโตเข้ามาในเพนท์เฮ้าส์สุดหรูชั้นบนสุด หญิงสาวก้าวเดินด้วยความกล้า ๆ กลัว ๆ ไม่ได้ตื่นเต้นไปกับความโอ่อ่าหรูหราสักนิด เพราะความจริงในตอนนี้ก็คือ หล่อนไม่สามารถกลับไปเป็นหนูแก้มใส ที่มีคุณหญิงปกป้องเอ็นดูเหมือนเดิมได้แล้ว ชีวิตต่อจากนี้อยู่ในกำมือของผู้ชายเบื้องหน้าคนนี้ ที่ทำท่าเกลียดหล่อนเสียเหลือเกิน 

“กระเป๋าของนายหญิงจะให้เอาไปไว้ในห้องนายหัวเลยหรือเปล่าครับ” บอดี้การ์ดร่างยักษ์เอ่ยถามเจ้านายหนุ่มอย่างนอบน้อม หลังจากได้ฟังทั้งคู่ถกเถียงกันมาในรถ เขาก็พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น เป็นเพราะต้องไปปฏิบัติภารกิจในคืนงานเลี้ยงที่บ้านนายพล จึงไม่ได้อยู่กับเจ้านาย ถึงได้เกิดเรื่องจนได้ .....แต่นายหญิงก็ออกจะน่ารัก งานนี้คงจะต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ แต่ลูกน้องอย่างเขาหรือจะกล้าออกความคิดเห็น 

“แก้มขอห้องเล็ก ๆ ห้องไหนก็ได้ ไม่รบกวนพี่เลโอหรอกค่ะ” หญิงสาวบอกอย่างห่างเหิน ในเมื่อเขาจงเกลียดจงชังหล่อนขนาดนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวสนิทสนมกันอีกต่อไป 

ชายหนุ่มหันมามองด้วยสายตาดุดัน แก้มใสทำใจดีสู้สิงห์ ผู้หญิงอย่างหล่อนยอมให้ก็แต่คุณหญิงกับท่านนายพลเท่านั้น นอกนั้นอย่าหวัง หล่อนไม่ได้พูดอะไรผิด ขอร้องกันแบบสุภาพชนแท้ ๆ จะฆ่าจะแกงกันได้ลงคอเชียวหรือ  

“อย่าเรื่องมาก แค่เข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เราจะกลับไปที่เกาะวันนี้ มีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงแต่ถ้าเธออยากจะกลับชุดนี้ก็ตามใจ” พูดจบ เขาก็เดินเข้าห้องที่ลูกน้องของเขาเพิ่งจะเอากระเป๋าของหล่อนเข้าไปเก็บ  

“ก็แค่นั้น อธิบายแต่แรกก็จบ” แก้มใสบ่นงึมงำ เดินตามหลังเขาเข้าไป...ก็ดีเหมือนกัน จะได้ลบเครื่องสำอางแน่น ๆ นี่ออกเสียที รวมทั้งกระโปรงฟูฟ่องนี่ก็คงไม่เหมาะกับการเดินทางสักเท่าไร 

เลโอ สลัดเสื้อผ้าออก มีผ้าขนหนูพันกายท่อนล่างผืนเดียว เดินผ่านแก้มใสที่กำลังรื้อกระเป๋า หาเสื้อผ้าสำหรับใส่เดินทาง ก่อนจะหยิบอุปกรณ์เช็ดล้างเครื่องสำอางออกมาจากกระเป๋า และจัดการกับตัวเองอย่างเร่งรีบโดยไม่ได้สนใจชื่นชมกับความหรูหรา หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าสามี 

นายหัวหนุ่มออกจากห้องน้ำ หยาดน้ำยังเกาะพราว อยู่ตามเนื้อตัว โดยเฉพาะแผงอกที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามที่มีขนขึ้นรำไร แต่ก็ไม่อาจปิดบังหัวนมสีชมพูนั่นได้อาจจะเพราะพื้นฐานเป็นคนขาวเพียงแต่คล้ำด้วยแดด และตอนนี้ที่เขายืนหันหลังให้ ยิ่งเห็นรูปร่างของเขาชัดเจน กล้ามเนื้อของเขาสวยมาก ช่วงไหล่กว้างแล้วสอบลงตามแนวสะโพก.... เซ็กซี่ชะมัด......แก้มใสลืมตัวว่าโกรธเขาอยู่ จึงยืนมองอย่างเผลอไผล ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อเขาหันขวับกลับมาจ้องหน้า ราวกับรู้ว่ามีคนแอบมองอยู่ 

“รีบไปอาบน้ำซะ... จะยืนจ้องให้เลือดกำเดาพุ่งเลยหรือไง” เสียงเข้มจัดเจือไปด้วยความหงุดหงิดรำคาญใจ 

“เอ้อ....ค่ะ” แก้มใสพูดไม่ออก อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ก็โดนจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้ ได้แต่หอบเสื้อผ้าที่หยิบมาเตรียมไว้แล้ว ข่มความอาย เดินก้มหน้างุดเข้าห้องน้ำไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

ความคิดเห็น