ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บท 1 ดึงสติ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 57.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2563 19:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 1 ดึงสติ
แบบอักษร

"เดียร์!" หญิงสาวสะดุ้งเฮือก จนหลุดจากภวังค์เมื่อถูกเรียกชื่อเสียงดัง เธอหันขวับมองคนเรียกก่อนจะพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก

 

"พี่เตอร์" เธอเรียกชื่อรุ่นพี่เสียงเบา

 

"ถึงคิวพบหมอแล้ว" รุ่นพี่หนุ่มบอกกับเธอน้ำเสียงอ่อนโยน

 

อีกแล้ว... เธอเผลอนึกถึงความผิดพลาดในอดีตอีกแล้ว หากย้อนเวลากลับไปได้เธอคงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้ หน้าท้องที่โตขึ้นมากอีกไม่กี่วันก็ครบกำหนดคลอด มันทำให้เธอต้องต่อสู้เพียงลำพังเพราะทางบ้านไม่ยอมรับ

 

ไอเดียร์ต้องออกจากมหาลัยกลางคันเพื่อออกมาหางานทำเก็บไว้ใช้จ่ายช่วงคลอดลูก อาจจะมีบ้างที่พี่ชายแอบนำเงินมาให้ถึงเธอจะปฏิเสธเพราะคนเป็นพี่มีครอบครัวต้องรับผิดชอบอีก แต่เขาก็คะยั้นคะยอยัดเยียดเงินให้สุดท้ายต้องยอมรับไว้

 

"คุณพ่อตามมาดูแลคุณแม่ด้วย น่ารักจังเลยค่ะ" หมอวัยกลางคนชื่นชมติวเตอร์ที่กำลังประคองไอเดียร์ออกจากห้องหลังตรวจเสร็จ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถูกชื่นชมอย่างเปิดเผยจากคนรอบข้าง แต่ในขณะเดียวกันมันยิ่งตอกย้ำให้เธอรู้สึกละอายแก่ใจที่ต้องมาเป็นภาระเขา

 

"พี่เตอร์พามาทำไมไม่รู้ คนอื่นเข้าใจผิดกันหมดแล้ว" ไอเดียร์พูดคำนี้ซ้ำๆจนเขาเองก็ชินหู

 

"เรื่องของเขาสิ" ติวเตอร์ยักไหล่ไม่สะทกสะท้าน เขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่รู้ว่าเธอตั้งท้องและดรอปเรียน อีกทั่งยังยื่นมือเข้ามาช่วยเป็นธุระให้ทุกอย่าง ยิ่งเขาดีมากเท่าไหร่เธอยิ่งไม่กล้าคิดไกลกับเขามากขึ้นเท่านั้น

 

"นี่มันก็ผ่านมาจะเก้าเดือนอยู่แล้วนะเดียร์ บอกพี่ได้หรือยังว่าใครเป็นพ่อของลูก" ติวเตอร์ขึ้นนั่งตำแหน่งคนขับ และนี่ก็ไม่ใช่คำถามแรก ทั้งที่เขาก็รู้ว่าจะได้คำตอบแบบไหนกลับไปเขาก็ยังคงย้ำถาม

 

"เดียร์ยังไม่พร้อมบอกใครจริงๆค่ะ ขอบคุณที่ช่วยเหลือเดียร์ตลอดนะคะ" มือเล็กเกี่ยวดึงเข็มขัดนิรภัยลงมาคาดไม่ยอมสบตา

 

"พี่เต็มใจ หลังจากคลอดกลับไปเรียนอีกไหม ทำงานเฉพาะเสาร์อาทิตย์ก็ได้ บริษัทพี่เดี๋ยวพี่จัดการให้เอง"

 

"เดียร์ยังไม่คิดเรื่องนั้นค่ะ อีกอย่างพี่เตอร์ให้เดียร์เข้าทำงานทั้งที่ยังไม่จบปริญญาก็นับว่าเป็นบุญคุณกับเดียร์มากแล้ว"

 

ใช่ว่าการทำงานในบริษัทใหญ่จะราบรื่นเสมอ เพราะในที่ทำงานมีทั้งคนรักและคนเกลียด และยิ่งประธานบริษัทดูเป็นห่วงเป็นใยเธอจนออกหน้าออกตาก็มักทำให้เหล่าพนักงานสาวด้วยกันหมั่นไส้

 

"มีใครว่าเดียร์หรือเปล่า" เขาถามสีหน้าจริงจัง

 

"ไม่มีค่ะ"

 

"เดียร์ลาคลอดได้สี่เดือนนะ ยังได้รับเงินปกติ" เขาบอกเมื่อนึกขึ้นได้

 

"ขอบคุณค่ะ"

 

"หิวไหม เดี๋ยวพาแวะทานข้าว"

 

"ไม่ดีกว่าค่ะ" มีหรือที่คนอย่างติวเตอร์จะพาเธอไปกินอาหารข้างทาง เขาพาเธอไปกินอาหารตามร้านดัง ภัตตาคารหรูอยู่เรื่อยจนเธออยากจะวิ่งเตลิดหนี ด้วยราคาที่แพงจนชาตินี้ทั้งชาติเธอไม่มีปัญญาซื้อกินเองได้

 

"พี่ว่าหลังคลอดเดียร์ย้ายไปอยู่บ้านพักแถวๆบ้านพี่ไหม พี่ซื้อทิ้งไว้ไม่มีคนอยู่ พี่ให้อยู่ฟรีเลย"

 

"เดียร์กะว่าหลังคลอดสักสองสามเดือน เดียร์จะนำลูกไปฝากพ่อของเขาไว้สักปีหนึ่ง"

 

"หืม? ยังติดต่อพ่อของเด็กอยู่หรอ" เขาดูตกใจเล็กน้อย

 

"ไม่ได้ติดต่อค่ะ เดียร์อยากกลับไปเรียนให้มันจบ เลยว่าจะกลับไปขอร้องให้เขาช่วยเลี้ยงลูกสักหนึ่งปีระหว่างรอเรียนจบ เดียร์ค่อยกลับไปรับลูกมาเลี้ยงต่อ" เธอคงแบกรับค่าใช้จ่ายไม่ไหวหากต้องจ้างพี่เลี้ยงมาดูแลลูกในระหว่างเรียน

 

"พี่ไม่เห็นด้วย ถ้าเขาเลี้ยงถึงปีพี่ว่าเขาไม่ยอมคืนลูกให้กับเดียร์แน่ เผลอๆเขาอาจจะรั้งแม่ของลูกไว้ด้วยก็ได้" ติวเตอร์เริ่มไม่สบอารมณ์เล็กน้อย เขาแสดงออกทางสีหน้าเด่นชัด ในขณะที่มือทั้งสองข้างอย่างบังคับพวงมาลัยอยู่

 

"เขาไม่ได้รักเดียร์หรอกค่ะ เขาจะรั้งไว้ทำไม เดียร์อยากให้เขาช่วยเมตตาลูกบ้าง ถึงลูกอาจจะเกิดมาเพราะความผิดพลาด แต่ก็อยากให้เขาได้รู้ว่าอย่างน้อยพ่อเขาได้เลี้ยงดูอยู่บ้าง"

 

"มันเป็นใคร บอกพี่ได้ไหม"

 

"ขอบคุณที่พาเดียร์ไปพบหมอนะคะ" เธอรีบแทรกเมื่อเห็นสถานการณ์ในรถเริ่มตึงเครียด โชคดีที่โรงพยาบาลอยู่ไม่ไกลจากห้องพักมากนักจึงทำให้ถึงที่หมายเร็วขึ้น

 

หมับ!

 

เขารั้งท่อนแขนเล็กเมื่อเห็นเธอตั้งท่าจะเปิดประตูรถ เพียงแค่เขาออกแรงกระตุกเบาๆใบหน้าเธอก็ยื่นเข้ามาใกล้กับใบหน้าคม ลมหายใจอุ่นพ่นรดใบหน้าสวยอยู่รอมร่อ นัยน์ตาคู่นั้นของติวเตอร์มันแฝงไปด้วยข้อความหลากหลายจนเธอไม่แน่ใจกับสิ่งที่เขากำลังสื่อสาร

 

ปิ๊ก!

 

เสียงแตรรถกำลังขับสวนไปมาบนท้องถนนช่วยเรียกสติของไอเดียร์ให้เป็นฝ่ายผลักไหล่กว้างของรุ่นพี่หนุ่ม เธอไม่ใช่สาววัยรุ่นหรือหญิงสาวบริสุทธิ์อีกแล้ว จะทำตัวง่ายหรือสำส่อนต่อหน้าลูกในท้องไม่ได้

 

เมื่อดึงสติกลับมาได้ไอเดียร์รีบลงจากรถทันทีโดยไม่ยอมหันหน้ากลับมาอีก เธอยังรู้สึกรักติวเตอร์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง รักในความเป็นสุภาพบุรุษ รักในทัศนคติ และรักทุกๆอย่างที่เป็นตัวของเขาเอง มันเป็นธรรมชาติไร้มีการปรุงแต่ง แต่เหตุใดโชคชะตาถึงได้ใจร้ายให้เธอตกไปเป็นของคนอื่น

 

_________________________________

แอบมาน้อยๆ เจอกันต้นเดือนตุลาคมค่ะ😆😆😆

 

Talk.

เรื่องนี้จะออกแนวตลก, ดิบ เถื่อน, ดราม่า, รักสามเศร้า, ครอบครัว, และอาจจะมี SM ผสมอยู่ด้วยเล็กน้อย แน่นอนว่าชาริทนางไม่เต็มใจรับลูกมาเลี้ยงแน่นอน(ช่วงแรก) ส่วนเรื่องจะเป็นยังไงต่อไปนั้น โปรดติดตามตอนต่อไป...

 

สปอย

 

"เจอตัวก็ดีแล้ว ฉันท้องลูกนาย อีกสามเดือนช่วยฉันเลี้ยงด้วย"

"ใครให้มาบอกเรื่องแบบนี้ตอนจะตายวะ! อึก" เลือดบริเวณแผลกระสุนทะลักไหลออกในตอนที่ชาริทดันตัวไปโต้เถียง

"ฉันก็ปวดท้องจะตายเหมือนกัน!"

 

ความคิดเห็น