ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 5

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 5

คำค้น : นิยาย y , yaoi , BL , ฉ่อย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2559 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 5
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 5

 

            ปัง!

กระสุนนัดแรกโดนที่กลางหน้าผากเข้าอย่างจัง

            “โอ๊ย! เอ๊ะ! ทำไมกูไม่ตายล่ะ”

ดูมันจะงงๆมึนๆ ผมไม่รอช้ายิงกระสุนรัวๆทันที

            ปัง! ปัง! ปัง!

            “โอ๊ย! เจ็บๆๆๆ”

มันเอามือมาป้องตัวไว้

            “เป็นไงล่ะมึง หึหึหึ”

            “โตเป็นควายยังจะเล่นปืนของเล่นอีก!”

            ตุบ!

เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากครับ! มันพูดจบก็กระโจนมาแย่งปืนในมือผมทำให้ผมเสียหลักลงไปนอนหงายหลังโดยที่มีมันนอนทับเป็นขนมปังแฮมเบอร์เกอร์อยู่บนตัวผมอย่างงดงาม!

            “อยากลองดีนักใช่ไหมมึง!”

            ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ผมพูดพลางรัวปืนไปที่เอวมันทันที

            “โอ๊ย! เจ็บๆๆๆ”

            แกร็ก!

เชี่ยเอาแล้วไงกระสุนหมด!

            “เห รู้สึกว่ากระสุนจะหมดแล้วนะ~”

มันพูดแล้วทำหน้าท่าทางพออกพอใจ

            “คราวนี้ตากูบ้างล่ะ!”

            พรึบ!

จู่ๆไฟก็ดับทั้งบ้านครับท่านผู้อ่าน!

            “เชี่ยกูมองไม่เห็นอะไรเลย มึงลุกออกจากตัวกูสักทีไอ้ห่า ทับบ่อยเดี๋ยวแม่งท้องพอดีไอ้ควาย”

            “ท้องได้กูเอาไปออกรายการเลยอ่ะสัส”

มันลุกออกจากตัวผมอย่างเร็ว

            “มึงว่าบรรยากาศแบบนี้มันจะมีผีป่ะวะ”

รู้สึกเหมือนมึงจะกลัวผีนะเจ~

            “ทำไม มึงกลัวอะดี๊”

            “กลัวห่าไรล่ะ กูว่าบรรยากาศมันให้แบบว่าได้ยินเสียง ตึกๆๆ เสียงฝีเท้าค่อยๆดังเข้ามาใกล้ห้องนอนเรื่อยๆ แอดด~ เสียงประตูค่อยๆดังและเปิดออกอย่างช้าๆแต่พบว่าที่หน้าประตูไม่มีใครยืนอยู่เลย ทันใดนั้นก็ ปัง! ประตูถูกปิดลงอย่างรวดเร็วโดยฝีมือใครก็ไม่มีใครรู้ ทิ้งไว้เพียงความสงสัยไว้กับเด็กชายสองคน ทั้งสองคนค่อยๆมองหน้ากันแล้วก็ ปัง! ปัง! ปัง! ประตูถูกปิดกระแทกอย่างแรงหลายครั้งติดกัน ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากข้างนอก และก็ค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ-”

            “หยุดเพ้อเจ้อได้ละสัส”

ผมขัดจังหวะการเพ้อเจ้อมันทันที

            “กลัวล่ะสิ”

มันย้อนคำผมคืนครับท่านผู้อ่าน

            “กลัวกับผีมึงน่ะสิ ช่วยกูหาไฟฉายก่อน กูว่ากูเก็บไฟฉายไว้แถวๆหัวเตียงนะ ช่วยกันหาดิ๊”

            “เออ! ขัดบรรยากาศกูจริง!”

มันพูดอย่างไม่พอใจ ผมคลำๆมือไปทั่วๆเพื่อหาเตียงและไฟฉาย อ๊ะ! เจอแล้ว

            “กูเจอแล้-”

            ปิ๊ง~

และแล้วไฟก็มาพอดีครับ

            “มึงคิดว่ามึงจับอะไรอยู่ไอ้เหี้ย!”

ทันทีที่มันพูดทำให้ผมดึงมือกลับแทบไม่ทัน สิ่งที่ผมเจอไม่ใช่ไฟฉายครับ! แต่เป็นลูกรักของมัน! อี๋ สยดสยอง~

            “ไม่เบาเลยนี่นา~

            “พ่อมึงสิ! กูจะกลับห้อง!”

มันพูดแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวออกไปทันที อายอะไรของมัน ผู้ชายด้วยกันทั้งคู่ หน่อมแน้มจริงๆ~

            “พรุ่งนี้วันเกิดไอ้กันต์นิ”

ผมหันไปมองดูปฏิทินเพื่อดูวันที่กำลังจะมาถึง หันไปมองดูรูภาพที่หัวเตียงเพื่อนซี้สี่คนที่โคตรจะบ้าบอ นึกถึงวันนั้นก็คิดถึงเรื่องเก่าๆทุกที

            “ว๊ากกก!! Put your hands up!!”

เสียงเพลงดังมาจากห้องไอ้เหี้ยเจไม่หยุด! รำคาญโว้ย!

            ปัง! ปัง! ปัง!

ผมเดินเคาะประตูห้องมันจนแทบพัง มือผมเนี่ยพัง!

            “ไอ้เหี้ย! หนวกหูโว้ย!”

เสียงเพลงยังคงดังไม่มีวี่แววว่าจะหยุดลง

            “เปิดประตูเดี๋ยวนี้ไอ้เด็กเวร!!!”

ทุกอย่างยังคงนิ่งสงัดยกเว้นเสียงเพลง

            “กูบอกให้เปิดประตูไงไอ้เด็กเหี้ย!”

 ผมตัดสินใจถอยหลังตั้งหลักจะพังประตูเข้าไปทันที ผมวิ่งเข้าไปเต็มแรง

            แอ๊ด~

แต่ทว่ามันกลับเปิดประตูออกมาพอดี! ผมพยายามจะหยุดฝีเท้าแล้วตั้งหลักแต่ทว่า...

            “โวยวายอะ-”

            ตุบ!

มันเบี่ยงตัวหลบข้างประตูทันครับ! อะไรจะไวขนาดนั้น ทำให้ผมลงไปนั่งกองกับขอบเตียง เจ็บระบมไปยันทรวงเลยครับ กระซิกๆ

            “โอย เจ็บๆๆ”

ผมพึมพำเบาๆพลางลูบก้นปอยๆ

            “โวยวายอะไรของมึง กูอาบน้ำอยู่”

มันพูดพลางเช็ดผมที่เปียกอยู่ ตอนนี้มันอยู่ในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัวล่ะ~

            “ก็มึงเปิดเพลงเสียงดังหนวกหูน่ารำคาญ!”

            “ก็กูชอบเปิดเพลงเวลาอาบน้ำ มีปัญหา?”

            “มึงรู้จักไหมมารยาทเพื่อนบ้านน่ะ! นอกจากจะควายแล้วยังโง่อีก!”

ให้ตายสิ เด็กสมัยนี้ไม่รู้จักมารยาทกันเลยหรือไง

            “เพื่อนบ้านเรามีคนชื่อมารยาทด้วยหรอเนี่ย”

มันนั่งลงบนเตียงแล้วยื่นหน้ามาพูดกับผมใกล้ๆ

            “กวนตีนแล้วนะมึง กูหมายถึงมารยาทความเกรงใจในความเป็นมนุษย์ แต่จะว่าไปมึงไม่มีก็ไม่แปลกก็มึงไม่ใช่คนแต่เป็น...เหี้ย ฮ่าๆๆ”

มันทำท่าครุ่นคิดยกใหญ่ ก่อนจะหันหน้ามาหาผมอีกครั้ง

            “งั้นมาลองทำไรที่มันเหี้ยๆกันไหมล่ะ”

มันพูดแล้วเอามือมาลูบที่ท้ายทอยของผม นี่มึงกะจะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้ๆ

            “น่าสนใจดีนี่นา~”

ผมพูดแล้วลุกขึ้นคร่อมตัวมันที่กำลังนั่งอยู่บนเตียง แล้วค่อยๆเอามือถลกผ้าเช็ดตัวที่มันนุ่งอยู่ขึ้นอย่างช้าๆ

            “แถมมึงนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวซะด้วย และไหนยังมีกลิ่นสบู่กับแชมพูจากที่มึงเพิ่งอาบน้ำมาอีก นี่กะจะยั่วกูตั้งแต่แรกใช่ไหม~”

มันทำหน้าตกใจสักพักก็แสยะยิ้มที่มุมปากออกมาอย่างพอใจ

            “นั่นสิน้า~”

มันตอบเพียงสั้นๆแล้วดึงผมลงไปนอนแผ่กับเตียง แล้วขึ้นคร่อมผมทันที! หะ เห้ย! นี่มึงเอาจริงหรอ! ปกติมึงต้องวิ่งหางจุกตูดหนีไปแล้วไม่ใช่หรือไง!!

ความคิดเห็น