กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : G-sus & Melbee chapter 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.4k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2559 21:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
G-sus & Melbee chapter 15
แบบอักษร



 #

 

 

 

G-sus talks :
 
 
 
 
 
@G-auto-racing
 
 
 
 
 
 ตอนนี้ผมอยู่ที่สนามแข่งรถผมเองหลังจากที่กินข้าวกับไอ้เอกและชีฟองเสร็จก็ไปส่งชีฟองที่บ้านแล้วออกมาสนามแข่ง
 
 
 
 
 
 วันนี้เป็นยังไงก็ไม่รู้ผมถึงได้อยากแข่งรถนะทั้งๆนานทีผมจึงเข้ามาดูสนามแข่งเพราะถ้ามีปัญญาจริงๆผมจึงเข้ามาดูแล
 
 
 
 
 
"วันนี้ใครแข่งกับใครว่ะ แล้วอะไรคือเดิมพันไอ้เต้"
 
 
 
 
 
 ผมหันไปถามลูกน้องของผมมันชื่อไอ้เต้นะ แล้ววันนี้ก็คนเต็มไปหมดด้วยคงจะมีของเดิมพันสูงไม่งั้นก็...
 
 
 
 
 
"วันนี้คุณจากัวร์แข่งกับผู้หญิงตัวเล็กน่ารักๆคนนั้นนะครับ"
 
 
 
 
 พูดจบมันก็ชี้ผู้หญิงคนนั้นที่มันพูดเธอคนนั้นยืนหันหลังคุยกับไอ้จากัวร์นะ แต่ก็นะคุนๆว่ะ! 
 
 
 
 
 
"เธอชื่ออะไรนะ??"
 
 
 
 
 
"เหมือนเธอจะชื่อว่าเมลบีนะครับ แต่ผมว่านะสวยๆแบบนี้ไม่น่าเอาตัวเองเป็นเดิมพันเลยนะครับ"
 
 
 
 
 
"ห๊ะ! มึงลองพูใหม่อีกทีสิ!"
 
 
 
 
 
"ก็คุญเมลบีไงถ้าเธอชนะเธอจะได้คุณจากัวร์เป็นผัวแต่ถ้าคุณจากัวร์ชนะคุณจากัวร์จะได้คุณเมลบีเป็นเมียตามนั้นเลยครับ"
 
 
 
 
 
 ยัยเมลบีนั้นน่ะนะจะไปท้าไอ้จากัวร์แบบนั้นยัยบ้านี้บ้าหรือป่าวว่ะ!! 
 
 
 
 
 
"ไอ้เวรนี่! เดี๋ยวกูจะลงแข่งกับมันเองไปเอารถลงแข่งให้กูแล้วบอกยัยนั้นด้วยว่าขอเปลี่ยนคู่แข่งแล้วกัน"
 
 
 
 
 
"แต่..."
 
 
 
 
 
"ไป!!"
 
 
 
 
 
 ผมสั่งไอ้เต้แล้วมันก็ลงไปพูดกับสองคนข้างล่างดูเหมือนยัยนั้นจะไม่ยอมนะ ผมมองอย่างใจเย็นพยายามระงับอารมณ์ความโกรธที่มันปะทุยัยนั้นกล้ามากนะ!!
 
 
 
 
 
 ผมมองอยู่ไม่ได้เลยว่ะ! จนผมเดินลงมาที่สนามแข่งที่มีไอ้จากัวร์ยัยเมลบีและไอ้เต้พูดอยู่
 
 
 
 
 
"ฉันไม่ยอมหรอกนะที่นายจะทำแบบนี้!!"
 
 
 
 
 
 ยัยบ้านี่อยากเอาปากตบปากอีกด้วยชะมัด!! แค่เห็นหน้าก็แหวดใส่เลยนะ
 
 
 
 
 
"ทำไมที่นี่มันก็สนามแข่งของฉันป่ะ! ฉันจะแข่งกับใครก็ได้!!"
 
 
 
 
 
"แกอย่ามายุ่งกับยัยนี่ดีกว่านะ"
 
 
 
 
 
"ทำไมจะยุ่งไม่ได้ว่ะ!! คิดว่าเข้ามายุ่งกับชีวิตฉันแล้วเธอจะออกไปได้ง่ายๆไง??"
 
 
 
 
 อันข้างหน้าผมพูดกับไอ้จากัวร์ แต่อันข้างหลังผมบอกยัยนี่เองแหละ!
 
 
 
 
 
"แต่ฉันก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งกับนายแล้วป่ะ!"
 
 
 
 
 
 โอ๊ยแม่คุณเอ๊ยยยย! หน้านี่แดงเป็นลูกตำลึงแล้ว...ก่อนผมจะก้มลงกระซิบที่หูคนตัวเล็กกว่าแล้วพูดว่า...
 
 
 
 
 
"อยากได้ไอ้จากัวร์เป็นผัวว่างั้น??"
 
 
 
 
 
"อะ..อื้อ"
 
 
 
 
 
"ตกลงจะแข่งว่างั้น??"
 
 
 
 
 
"ก็ใช่นะสิมีแต่ได้กับได้"
 
 
 
 
 
"ไม่ให้แข่งโว้ย!!! ไอ้เต้ไอ้ชินจับยัยนี้ไปข้างบน!!"
 
 
 
 
 
 ยัยนี้ดื้อจริงๆเลยวะ! คิดได้ไงว่ะไอ้ของเดิมพันอ่ะ!! หงุดหงิดนะเว้ยถ้ายัยนี้แข่งแล้วแพ้ละจะทำยังไง!!มีแต่ได้กับได้งั้นเหรอ แหอะ!
 
 
 
 
 
"ไอ้จีปล่อยเธอนะเว้ย!"
 
 
 
 
 
 ไอ้นี่ก็อีกคนหาเรื่องใส่ตัวเองอีกแล้ว! ไอ้จากัวร์นะมันเป็นคู่อริที่หนึ่งของผมเลยละ!! เรื่องของมันไว้ก่อนแต่ผมขอกระทืบคนก่อนแล้วกัน!! ข้อหา.....ข้อหาอะไรว่ะ? ช่างแม่ง!! 
 
 
 
 
 
"กูไม่ปล่อยมึงจะทำไม?? กูขอโทษที่ดูแลเมียตัวเองไม่ดี"
 
 
 
 
 
 พอลูกน้องของผมที่ลากยัยนั้ยไปผมก็พูดเต็มปากเลยว่าเธอคือเมียผม หึ! เดียวไม่นานยัยนั้นได้เป็นเมียผมสมใจแน่!!
 
 
 
 
 
"กูไม่เชื่อมึงหรอก!! กลับบ้านไปนอนดูดนมเถอะมึง!"
 
 
 
 
 
"เออ! ก็ว่าจะกลับไปดูดนมเมียอยู่พอดีแต่เมียฉันดันหนีมาแข่งรถกับแกไง กูไปก่อนนะพอดีเมียกูงอนกูนะ กูต้องรีบไปง้อก่อนเดี่ยวจะออกมาชนอีก มีเมียเด็กแล้วเพลียว่ะ!"
 
 
 
 
 
ผมพูดแค่นั้นแล้วก็รีบวิ่งขึ้นมาที่ห้องทำงานที่สนามแข่งโดยไม่สนใจไอ้จากัวร์อีกและต่อไปผมต้องจัดการยัยตัวดีก่อน!!
 
 
 
 
 
 ผมมาถึงหน้าห้องที่มีลูกน้องผมเฝ้าอยู่และเปิดประตูห้องเข้าไปและเห็นร่างเล็กๆนั้นนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โชฟาแถมยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่อย่างมีความสุข หึ! มีความสุขมากสินะ!!
 
 
 
 
 
"ยังอยากได้ไอ้จากัวร์เป็นผัวอยู่ไหม??"
 
 
 
 
 
 ผมถามเธออย่างใจเย็นแล้วเธอก็หันมามองหน้าผมแค่แป๊บเดียวเท่านั้นแล้วก็มองดูโทรศัพท์เหมือนเดิมแถมหน้าตอนมองดูผมนี่หน้านิ่งมากกก!
 
 
 
 
 
"......" ไม่ตอบ
 
 
 
 
 
"ตอบสิวะ!!"
 
 
 
 
 
"นายก็ได้ยินนี่ที่สนามอ่ะ หมดธุระแล้วฉันขอตัวนะ"
 
 
 
 
 เหอะ! คิดว่าจะหนีกลับง่ายๆไง ไม่มีทาง!!! ผมเดือดแล้วลงยากชะด้วยสิ!
 
 
 
 
หมับ
 
 
 
 
 
"ขอโทษว่ะถึงเธอจะไม่ได้ไอ้จากัวร์เป็นผัวแต่ฉันจะเป็นผัวให้เธอเอง! ยัยร่านมานี่!!"
 
 
 
 
 
 พูดจบผมก็แบกเธอขึ้นบ่าแล้วเดินเร็วไปที่ห้องนอนส่วนตัวของผม...คนตัวเล็กกว่าก็ทังร้องทังดิ้นและทุบตีผมอีกด้วย! บอกเลย!! ใครทีทำผมเจ็บคนนั้นต้องเจ็บกว่า!!
 
 
 
 
 
ตุบ!
 
 
 
 
 
"ไอ้บ้าโยนมาได้มันเจ็บนะ!!"
 
 
 
 
 
 ผมทิ้งเธอลงบนเตียงอย่างแรงจนเธอจุกตัวงอที่เตียงผมก็ไม่รอช้าที่จะขึ้นคร่อมทับร่างคนตัวเล็กให้จมเตียง โมโหเว้ย!!
 
 
 
 
 
"เออ!! เจ็บสิดีจะได้จำว่าไม่ควนไปท้าแข่งใครแบบนั้น!!!!"
 
 
 
 
 
แคว๊ก!!
 
 
 
 
 
 ผมพูดจบแล้วผมก็กระชากชุดเดรสสีดำออกจะเห็นหน้าอกหน้าใจที่อวบใหญ่ของเธอที่โผล่พ้นจากบราเชียร์ของเธอและร่างขาวๆของคนใต้ร่าง
 
 
 
 
 
"ปล่อยนะไอ้คนบ้า!"
 
 
 
 
 
"มันเจ็บนะเว้ย!!"
 
 
 
 
 ผมไม่สนใจเสียงคนตัวเล็กแต่เธอกับทังทุบตีทั้งดิ้นผมมันไม่ได้เจ็บหรอกแต่มันเป็นการตัดความรำคาญนะ!
 
 
 
 
"ก็ตั้งใจให้เจ็บนั้นแหละ! ปล่อยฉันเดียวนี้นะ!!"
 
 
 
 
 
"ปล่อยก็โง่ละ.. มาไกลขนาดนี้แล้ว"
 
 
 
 
 
 ผมไม่รอช้าที่จะถอดบราเชียร์และดึงแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอโยนไปทางอื่น ก่อนจะมองหน้าคนใต้ล่างที่หน้าแดงแจ๋เลยแถมยังพยายามใช้มือทั้งสองข้างปกปิดหน้าอกหน้าใจอวบใหญ่นั้นไว้... ผู้หญิงอะไรวะตัวเล็กนิดเดียวแต่นมใหญ่ๆ... ตามตัวของเธอไม่มีอะไรติดตัวเธอเลยชักชิ้นเดียว ให้ตายสิ!! ไอ้จีสงบอารมณ์ไว้ยังไงวันนี้ยัยนี้ก็ต้องเป็นของมึง!!!!
 
 
 
 
 
"ปล่อยนะไอ้บ้า!!"
 
 
 
 
 
"ไง! ทำไมไม่ดิ้นต่อไปละ"
 
 
 
 
 
"เหนื่อย! ถ้าไม่ทำก็ลุกสิทับไว้แบบนี้มันหนักนะ!!"
 
 
 
 
 
 อ้าว! ผมผิดเหรอ? พูดเมื่อตะกี้คือ..ยัยนี้ให้ท่าผมใช่ไหม?? ตอนแรกยังบอกเลยว่าให้ปล่อยแต่ตอนนี้สะเหนี... สะเหนีมาก็สะหนองสิครับ!! ตอนนี้ผมก็เริ่มไม่ไหวแล้วว่ะอยากปดปล่อยเต็มทีแล้ว ผมผละออกจากคนใต้ร่างก่อนจะถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วตามไปคร่อมร่างเล็กลูกชายของผมมันก็พร้อมเสียบแล้วละ!! ไม่ไวแล้วโว้ย!!
 
 
 
 
 
"ฉันขอเสียบเลยนะไม่อยากเล้าโลมว่ะ"
 
 
 
 
 
"เดี๋ยวๆดิ!! ไม่เล้าโลมจริงอ่ะ??"
 
 
 
 
 
 เธอยกมือห้ามผมไว้จนผมเห็นยอดอกสีชมพูของเธอ
 
 
 
 
 
"ไม่อ่ะ! ทำไม?? เธอก็ผ่านมาเยอะแล้วนิแล้วของเธอก็คงจะหลวมโพรงแล้วมั้ง... เสียบได้ยัง??"
 
 
 
 
 
"งั้นฉันให้นายได้แค่วันไนท์สแตนด์เท่านะ....กรี๊ดดดดดดดด..อะ...ไอ้... ฮึก..."
 
 
 
 
 
 100%
 
 
 
 
 
ความคิดเห็น