ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2563 09:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3
แบบอักษร

      “มาร์คัสคะ มาเรียคิดถึงคุณจังค่ะ” หญิงสาวแทบจะกระโดดขึ้นไปนั่งบนตัก สองแขนโอบรัดรอบลำคอหนา ก่อนจะ โน้มหน้าชายหนุ่มลงมาประกบจูบแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม เนื้อตัวบดเบียดแนบชิด ไม่ได้สนใจว่ามีใครอยู่ในห้องด้วย 

            บัวชมพู ปรายตามองทั้งคู่เพียงแวบเดียว  ใจคอสั่นไหวไปหมด นี่พวกเขากะจะเล่นหนังสดให้ดูกันเลยใช่ไหม... โอย...ฉันอยากจะบ้าตาย นี่แค่วันแรกนะ หญิงสาวรวบรวมสติ ค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจเบา ๆ หล่อนจะทำเป็นกระโตกกระตาก เดือดเนื้อร้อนใจไม่ได้เด็ดขาด เสียมาดผู้คุมกันพอดี คิดได้ดังนั้นจึงได้แต่ ถอนใจออกมาดัง ๆ หวังจะปรามทั้งคู่ก่อนจะหันมาสนใจกับสิ่งที่อยู่ในมือเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

            “ว้าย !..อะไรคะมาร์คัส ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร” มาเรียตกใจเมื่อเห็นว่าในห้องยังมีบุคคลที่สามอยู่ด้วย ไม่ได้มีเพียงหล่อนกับมาร์คัสเท่านั้น 

            เสียงหวีดร้องของหญิงผู้หิวโหย ทำให้บัวชมพูต้องเงยหน้าจากมาร์ทโฟน ขึ้นจ้องมองทั้งคู่ตาเขม็ง 

            “อย่าสนใจเลยมาเรีย...มาสนุกกันต่อดีกว่า” มาร์คทำเสียงกระเส่า ส่งสายตาท้าทายมายังผู้หญิงที่นั่งอยู่บนโซฟา มือใหญ่หายเข้าไปในเสื้อไม่ต้องจินตนาการก็รู้ว่ากำลังบีบเคล้นสองเต้าอย่างเมามัน.... แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาจากสาวผู้คุมคือแววตาเฉยชา ที่มองกลับมานิ่ง ๆ เหมือนไม่รู้สึกรู้สมกับฉากหวาม ที่เขาจงใจแสดงให้ดู 

  

            ผู้ชายหน้าด้าน  มักมาก ตัณหาจัด  ที่ทำงานก็ไม่เว้น หญิงสาวได้แต่ก่นด่าเขาในใจ  หล่อนชักไม่แน่ใจว่านี่เป็นสันดานดิบของเขา  หรือต้องการแค่ท้าทายหล่อนกันแน่....บัวชมพูเย็นไว้.....เย็นไว้....อย่ายอมให้เขาปั่นหัวได้ง่าย ๆ ...หญิงสาวสะกดกลั้นอารมณ์โกรธ จนกระทั่งทุกอย่างกลับมาสงบนิ่ง...ถึงแม้จะได้ยินเสียงดูดปากแลกลิ้น ของหญิงชายหน้าไม่อาย เต็มสองหู ก็ตามเถอะ........เอาน่า...อย่างมากก็อาจจะได้ดู ในสิ่งที่ไม่คิดอยากดูเลยสักนิด.....กลับเมืองไทยเมื่อไร คงต้องทำบุญล้างซวยกันเจ็ดวัดเจ็ดวาแน่ ๆ ....กรรมของหนูบัวจริงจริ๊ง........หญิงสาวปลงกับโชคชะตาของตัวเอง 

 

            “มาร์คัส ขา...ไปต่อที่ห้องของมาเรียนะคะ” เสียงหญิงสาวออดอ้อน  อย่างไรเสียหล่อนก็ยังพอมียางอาย  จะให้แก้ผ้าทำรักกับชายหนุ่มในฝันโดยที่มีผู้หญิงอื่นนั่งหัวโด่อยู่ด้วย หล่อนก็ทำไม่ได้จริง ๆ 

 

            “เอาไว้วันหลังเถอะ  ผมมีงานต้องทำต่อ”  เมื่อไม่สามารถยั่วโมโห ผู้หญิงที่วางท่าราวกับนางพญาได้ เขาก็หมดสนุกแล้วเหมือนกัน 

            “มาร์คัสน่ะ...” มาเรียทำท่ากระเง้ากระงอด  แต่เมื่อสบสายตาคมดุ ที่บ่งบอกว่าเขาหมายความตามนั้น  หล่อนจึงยอมล่าถอยแต่โดยดี เพราะไม่อย่างนั้น หล่อนอาจจะไม่ได้เจอเขาอีกเลย แค่วันนี้ที่เขาเรียกหา หล่อนยังดีใจแทบบ้า ถึงไม่ได้สุขสมแต่ก็คุ้มค่า เพราะมาร์คัสจะตอบแทนด้วยจำนวนเงินที่หล่อนพอใจทุกครั้ง 

  

            ชายหนุ่มหงุดหงิด เขาตั้งใจจะแกล้งให้กระอัก มาร์คหวังจะได้เห็นอาการโมโหโกรธา หรืออย่างน้อยก็เขินอาย วิ่งหนีออกนอกห้อง อะไรทำนองนั้น แต่นี่หล่อนกลับทำเป็นนิ่งเฉย ไม่ทุกข์ร้อน กลับเป็นเขาเสียเองที่ร้อนรุ่มด้วยโทสะ ไม่ใช่ไฟราคะแน่นอน เพราะเมื่อสักครู่เขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับจูบของมาเรียมเลยสักนิด หรือว่าหล่อนจะกร้านโลกจนเห็นเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา....เป็นยังงี้ได้ไงวะ...ไหนว่าสาวไทยรักนวลสงวนตัวไงเล่า....ยิ่งคิดชายหนุ่มก็ยิ่งหงุดหงิด เมื่อคิดว่าสาวน้อยคนนี้อาจจะผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วน... 

            “คุณไม่เห็นจะทำอะไรผมได้เลยนี่....หนูบัว” มาร์คถามเยาะ หาเรื่องชวนทะเลาะ เขาเดินมานั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับหญิงสาวอย่างถือวิสาสะ 

            “เรื่อง?” บัวชมพู เลิกคิ้วเรียวสวยไม่เข้าใจว่าผู้ชายหน้าด้าน พูดถึงเรื่องอะไรกันแน่ ก่อนจะขยับตัวออกห่างอย่างไว้ตัว 

            “ที่ผมเรียกมาเรียมา....” ชายหนุ่มตอบกลับ ยียวน กวนประสาท 

            “ฉันโอเค  ถ้าคุณจะทำอะไรกันอยู่แต่ในห้องนี้  แต่ถ้าคุณลากกันไปแสดงบทรักน่าไม่อายหน้าอาคาร หรือลานน้ำพุ ก็ว่าไปอย่าง แบบนั้นฉันไม่ยอมแน่” บัวชมพูตอบกลับเสียงหนัก ความจริงอยากจะด่าให้เจ็บแสบกว่านี้ด้วยซ้ำ....เฮอะ....หน้าคอนกรีต..... 

            “...ฮึ...แล้วตัวเล็ก ๆ อย่างคุณจะทำอะไรผมได้...ถ้าผมทำให้ก็ไม่แน่” มาร์คเจตนาใช้สายตาโลมเลียม ความหื่นมาเต็ม ราวกับจะจับผู้หญิงตรงหน้า กลืนกินลงท้องให้สาแก่ใจ 

            “คนของคุณ ฉันมีสิทธิ์เรียกใช้ได้ทุกคน” 

            มาร์ค ถึงกับชะงัก ต้องเลิกคิ้วด้วยความฉงนอีกครั้ง 

            “ลองไปถามพวกเขาดูก่อนก็ได้นะคะ ทั้งเลขา หัวหน้าบอร์ดี้การ์ดของคุณ” บัวชมพูท้าทายเขาอย่างไม่เกรงกลัว  ทั้งที่นั่งอกใจสั่นหวั่นไหว  อีตาบ้า...ที่ตั้งกว้างดันมานั่งเบียดให้ฉันใจสั่นอยู่ได้ 

            “คุณนี่มันน่านัก...” มาร์คฮึดฮัด อยากจะจูบสั่งสอนริมฝีปากอิ่มนั้นเหลือเกิน  ลองดูสิว่าหล่อนจะเก่งได้ตลอดไหม ก่อนที่เขาจะทำอะไรลงไป  แม่บ้านก็ประคองถาดเครื่องดื่มและของว่างสำหรับเจ้านายทั้งคู่เข้ามา 

ความคิดเห็น