ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2563 09:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

 มาร์คัส เทย์ลินเนอร์  หรือมาร์ค ลูกชายคนกลางของตระกูล เทย์ลินเนอร์ ผู้สืบทอดธุรกิจทางด้านการเงินอันดับต้น ๆ ในอังกฤษ  ชายหนุ่มนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานหรู ภายในอาคารเทย์ลินเนอร์ ใบหน้าหล่อเหลา ราวกับเทพบุตร  บัดนี้เรียบเฉย จนถึงขั้นเย็นชา แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ดวงตาสีเทาเข้มนั้น เหมือนมีกองไฟย่อม ๆ ลุกโชนอยู่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสาวน้อยจากเมืองไทย ที่มารดาส่งมา ด้วยเหตุผลเพื่อช่วยดูแล ภาพลักษณ์ของเขา ฟังดูแล้วเป็นเหตุผลที่ไร้เหตุผลสิ้นดี  ที่นักธุรกิจหนุ่มวัย 33 ปีอย่างเขาต้องพึ่งพาแม่สาวน้อยหน้าอ่อนคนนี้   

มาร์ค นักธุรกิจหนุ่ม ที่ได้รับฉายาว่าเพลย์บอยตัวพ่อ  ยอมรับว่าสาวน้อยร่างเล็ก หน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตาราคาแพงคนนี้ ทรวดทรง อกเอว และผิวพรรณเนียนละเอียดนั้นสะดุดตาเขาไม่น้อย  แต่ดวงตากลมโตสีนิล  ที่ดูมั่นใจเกินเหตุ กับที่มาของหล่อนทำให้เขาอารมณ์เสีย เพราะหล่อนคือของต้องห้าม  ถ้าขืนไปแตะต้อง มีหวังหายนะได้มาเยือนชีวิตโสดของเขาเป็นแน่ 

            “ไหนคุณลองบอกขอบเขตหน้าที่ของคุณมาสิ” ชายหนุ่มถามพลางเหยียดยิ้มมุมปาก นึกดูแคลนผู้หญิงตรงหน้าที่วางท่าโตเกินตัว อยากรู้ว่าหล่อนจะมีอะไรดีนักหนา ถึงขนาดผู้เป็นแม่ให้ความไว้วางใจถึงเพียงนี้ 

            ทั้งที่บัวชมพู ทำใจมาระดับหนึ่งแล้ว  จากคำบอกเล่าของคุณป้ารัมภา ถึงอิทธิฤทธิ์ของลูกชายคนกลางของท่าน แต่เมื่อเจอตัวจริงก็อดหมั่นไส้ไม่ได้  สายตาที่เขาใช้มองมา ราวกับหล่อนเป็นตัวเชื้อโรค ที่พร้อมจะกระโดดเกาะเขาทุกเมื่อ 

            “ดูแลความประพฤติของคุณมาร์คัส  ตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งหลับ ไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางค่ะ” หญิงสาวบอกชัดถ้อยชัดคำ ด้วยความมั่นใจผ่านกิริยาเชิดหน้าน้อย ๆ 

           “มาร์ค เรียกผมว่ามาร์ค” 

            “ค่ะ คุณมาร์ค” 

            “ที่คุณว่า นั่นมันหน้าที่เมีย ใช่หรือเปล่า ” ชายหนุ่มถามกลับ พลางยิ้มเหยียด เมื่อสงสัยว่าแม่สาวน้อยคนนี้อาจจะอยากเป็นเมียของเขาจนตัวสั่น 

            “ไม่ใช่ค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธทันควัน 

            “หึ...หึ...” มาร์คหัวเราะในลำคอ สายตาของเขาประกาศชัดว่าไม่เชื่อเลยสักนิด หล่อนบ้าหรือโง่กันแน่ที่ยอมให้แม่ของเขาจัดใส่พานส่งมาถึงที่นี่ 

            นั่นมันหัวเราะเยาะกันชัด ๆ บัวชมพูต้องสะกดกลั้นอารมณ์เต็มที่ หญิงสาวเม้มปากจนแทบจะเป็นเส้นตรง ถ้านิสัยเขาดีกว่านี้คุณป้าคงไม่ต้องส่งหล่อนมาควบคุมความประพฤติของเขาหรอกนะ....คิดได้อย่างนั้นก็พอทำใจให้เย็นลงได้....... 

 

            “คุณไม่คิดว่านี่มันเป็นเรื่องไร้สาระบ้างเหรอ...หนูบัว” ชายหนุ่มลุกขึ้น เดินมาหยุดยืนพิงสะโพกกับขอบโต๊ะทำงานตัวหรู ใกล้ ๆ กับหญิงสาวจากแดนไกล  พลางโน้มตัวลงมาจนชิดใกล้อย่างตั้งใจ จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเรือนกายสาวน้อยที่อาจหาญจะมาเป็นผู้คุมความประพฤติของผู้ชายอย่างเขา  ชายหนุ่มสูดความหอมเข้าไปเต็มปอด   ดวงตาสีเทาเข้มจับจ้องอยู่ที่ใบหน้างามเขม็ง ดวงตากลมโตสีนิลจ้องกลับอย่างท้าทาย  ดูเอาเถอะเจ้าหล่อนไม่มีท่าทางขวยเขินเลยสักนิด กล้าสู้สายตาของเขาอย่างถือดี 

 

ชายหนุ่มมั่นใจว่ามารดาเลือกผู้หญิงคนนี้เป็นว่าที่ลูกสะใภ้แน่นอน  แต่คนอย่างเขาไม่มีทางเดินเข้าไปติดกับดักเพียงเพราะหน้าสวย ๆ ของหล่อน ในเมื่อสาวสวย อวบอึ๋ม ลีลาเร่าร้อน รอเอาใจเขาอยู่เพียบ พวกหล่อนพร้อมกระโดดขึ้นเตียงกับเขาได้ทุกเมื่อ อย่างไร้ข้อผูกมัด แต่ก็น่าลองเดินตามเกมของมารดาดูสักตั้ง เพราะดูท่าเจ้าหล่อนคงจะพยศน่าดู อย่างน้อยก็คงสร้างความบันเทิงให้เขาได้แก้เบื่อบ้างล่ะ 

            “ถ้าคนที่เป็นแม่ ลุกขึ้นมาจัดการกับลูกชายที่ใช้ชีวิตไร้ระเบียบมานาน จนกระทบกับความเชื่อมั่นทางธุรกิจของตระกูล เรียกว่าเรื่องไร้สาระ  ก็คงจะใช่ค่ะ....และฉันชื่อ บัวชมพู  รัตนเลิศ กรุณาเรียกให้ถูกด้วย” หญิงสาวได้ทีหลอกด่าเขาเป็นชุด ถ้าไม่รู้มาก่อน หล่อนไม่มีทางเชื่อว่าผู้ชายคนนี้เป็นลูกชายของคุณป้ารัมภากับคุณลุงทอม เพราะนิสัยต่างกันราวฟ้ากับเหว 

           “ปากเก่ง” มาร์คมองริมฝีปากอิ่มสีเชอร์รี่ นิ่งนาน อยากรู้ว่าจะหวานแค่ไหน  จนเจ้าของตวัดสายตาขึ้นมามองอย่างไม่พอใจ ปลายจมูกเชิดนิด ๆ ยิ่งเพิ่มความน่าแกล้ง  

           “............” หญิงสาวนิ่ง ยืนกำมือแน่น หายใจเข้าออกแรงสะท้อนถี่ 

            “ดุด้วยแฮะ” ชายหนุ่มดูผ่อนคลายมากขึ้น เมื่อยั่วให้หล่อนแสดงอารมณ์ออกมาได้ หล่อนคงอยากจะฟาดหน้าเขาเต็มที่....แต่ก็ถือว่าอดทนใช้ได้ 

ความคิดเห็น