ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2563 08:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5
แบบอักษร

เป็นเพราะเมื่อคืนเกวลินนอนหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลีย ทำให้เช้านี้หล่อนตื่นแต่เช้า ฟ้ายังมืดอยู่ด้วยซ้ำ สภาพตัวเองเหมือนดักแด้ยังไงยังงั้น หันไปมองคนที่ยังหลับสนิทอยู่ข้างกายชายหนุ่มมีผ้าห่มพาดอยู่ครึ่งตัว ช่วงบนอวดกล้ามอกตึง ภายใต้เสื้อนอนตัวบาง เกวลิน อดอมยิ้มไม่ได้ ถ้าอีตานี่จะไม่ตื่นมาทำปากเสียใส่ เขาจะเป็นผู้ชายที่น่าหลงใหลมาก ถึงมากที่สุด...เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ดีถมไปแล้วสำหรับวันแรก  

เมื่อนึกถึงหน้าของคุณลุงดนัย หล่อนก็ได้แต่ทอดถอน ใจ กับความหวังที่ท่านวางบนบ่า ความหวังที่จะได้ทายาทสืบสกุล....อยากจะบ้าตาย ความคิดของหล่อนตีกันยุ่งเหยิง.......นี่ถ้าหล่อนไม่คิดถึงลูกที่จะเติบโตเป็นคนคุณภาพ ตั้งแต่ต้นทางการผลิตแล้วล่ะก็ แม่จะจับปล้ำเสียให้สิ้นเรื่อง.........คิดแล้วก็จั๊กจี้กับความคิดของตัวเอง.........ว่าแต่มันทำได้จริง ๆ ไหมนะ...ไอ้ปล้ำผู้ชายเนี่ย... 

เกวลิน จัดการธุระส่วนตัว อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยก่อนจะออกมาเตรียมอาหารเช้า ไม่รู้ด้วยสิ...ว่าเขาจะกินแบบไหน แต่ดูจากของในตู้เย็นแล้ว ทำข้าวต้มหมูดีกว่า แล้วก็แถมไส้กรอก เบคอน ไข่ดาวอีกนิดหน่อย ให้พ่อเจ้าประคุณเลือกสรรตามใจชอบ 

“เสร็จหรือยัง” อนาวิน เข้ามายืนอยู่ข้างหลัง ชะโงกมองหม้อข้าวต้มหอมฉุย 

เกวลินหันไปแทบจะชนกับใบหน้ารก ๆ นั่น....ถ้าจะยืนใกล้ขนาดนี้ ไม่เข้าสิงฉันเลยล่ะยะ....มันแค่การค่อนขอดในใจ แต่ที่แสดงออก ก็แค่ส่งค้อนปะหลับปะเหลือก... 

“เสร็จพอดีค่ะ”  

“งั้นก็เสร็จพร้อมกันนะ”  

“อะไรนะ.. หญิงสาวหันไปมองเขาตาขวางอีกครั้ง ก็เห็นแต่ใบหน้าเรียบเฉย คงไม่ใช่ล่ะมั้ง ถ้าเป็นพวกลูกสมุนแถวบ้านของหล่อนล่ะไม่แน่ ที่ชอบพูดทะลึ่งตึงตัง สองแง่สองง่าม แต่อีตานี่หน้านิ่งมาก....ยกผลประโยชน์ให้จำเลยก็แล้วกัน...... 

“ทำไม” ชายหนุ่มถามกลับมาหน้าตาย 

“เปล๊า...” เกวลินปฏิเสธเสียงสูง ขืนบอกความจริง ก็เท่ากับเปิดโอกาสให้เขายอกย้อนให้ได้เจ็บแสบเปล่า ๆ ...เชอะ...แค่นี้ไม่หวั่นไหวเลยจ้า...จริง จริ๊ง...... 

“เสร็จแล้วก็ยกมาเร็ว ๆ” อนาวิน เดินผละไปตัวปลิว ก่อนจะไปนั่งตัวตรงรอรับการปรนนิบัติอย่างกับขุนน้ำขุนนางสมัยก่อน ที่ต้องมีนางเล็ก ๆ คอยดูแลเต็มเรือน...ฮึ.... 

หญิงสาว ลำเลียงอาหารใส่ถาดก่อนจะยกไปประเคนให้ถึงที่ อาหารทุกอย่างที่หล่อนทำตั้งใจจะให้เขาเลือก แต่พ่อเจ้าประคุณไม่เลือก แต่กินมันทุกอย่าง ไม่พูดไม่จา ส่วนเกวลินก็ได้แต่นั่งกินข้าวต้ม เงียบ ๆ พยายามเก็บข้อมูลเพื่อที่จะดูแลเขาได้ถูก เสน่ห์ปลายจวักนี่ล่ะ คงจะพอทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาได้ ครั้นจะพึ่งพาความเซ็กซี่ของตัวเอง ก็ดูจะไปไม่รอด...ก็มันหาไม่เจออย่างที่เขาว่านั่นแหละ.... 

“กาแฟ” พูดลอย ๆ แต่มันคือคำสั่งใช่หรือเปล่า ไม่สนใจว่าใครจะพร้อมบริการหรือไม่ 

เกวลิน วางช้อนของตัวเอง ลุกขึ้นไปจัดการชงกาแฟ ที่เขาสั่งลอยลมมาอีกว่า ใส่กาแฟสองช้อนกับน้ำร้อนครึ่งถ้วย อย่างอื่นไม่ต้อง เสร็จแล้วก็ยกมาเสริฟให้เรียบร้อย ...เชอะ..คนใจดำ....กินกาแฟดำ ..กาแฟขมปี๋อย่างนั้นยังดื่มเข้าไปได้...หญิงสาวพาลหาเรื่องค่อนขอดถึงแม้มันจะดูไม่ค่อยเป็นเหตุเป็นผลกันสักเท่าไหร่ก็เถอะ......หมั่นไส้ล้วน ๆ 

ความคิดเห็น