Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แผนเผด็จรัก - 2

ชื่อตอน : แผนเผด็จรัก - 2

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 277

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2563 15:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แผนเผด็จรัก - 2
แบบอักษร

“มา! ดื่มอีกๆ เบรนน่า...คุณก็ดื่มด้วยสิคะ” แอนโทเนียดำเนินการตามแผนการที่แอบตกลงกับมารดาไว้แล้วอย่างกระตือรือร้นและมองดู หญิงสาวทั้งสองคนยกแก้วแชมเปญขึ้นดื่มประชันกันแบบไม่มีใครยอมใครอย่างพึงพอใจ ขอบคุณพระเจ้าที่สร้างมนุษย์เพศหญิงมาให้รักการเอาชนะ ไม่งั้นเรื่องทุกอย่างคงยากกว่านี้เยอะเลย! 

“นี่...ปล่อยให้วินดี้กับเบรนน่าดื่มกันขนาดนี้จะดีเหรอ? เดี๋ยวก็เมากันพอดี...” เจ้าบ่าวซึ่งเป็นพระเอกของงานมองดูสถานการณ์อย่างงุนงง ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหญิงสาวทั้งสองต้องแข่งกันดื่มแชมเปญอย่างเอาเป็นเอาตายขนาดนี้ และยิ่งงงกว่าเดิมว่าเหตุใดเฮย์เดนจึงไม่มีทีท่าว่าจะ ห้ามปรามภรรยาของตนที่ดูท่าว่าจะเริ่มเมาอย่างจริงจังเลย ซ้ำแอนโทเนียยังทำเหมือนจะยุให้สาวสวยทั้งสองดื่มเข้าไปเยอะๆ อีกต่างหาก 

“นั่นแหละที่ฉันต้องการ!” เจ้าสาวของเขาตอบด้วยน้ำเสียงซุกซนซึ่งดูจากแววตาที่เป็นประกายด้วยความเจ้าเล่ห์แสนกลนั่นแล้ว คริสโตเฟอร์ก็เริ่มที่จะกลัวแทนสองสาวขึ้นมานิดๆ 

“คุณจะทำอะไรน่ะที่รัก?” ชายหนุ่มกระซิบถามด้วยความหวั่นใจ จากประสบการณ์ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของเขา เมื่อไรที่แอนโทเนียร่าเริง แบบนี้ จะต้องเป็นเรื่องแน่ๆ!  

“เปล่านี่คะ ไม่ได้จะทำอะไรเสียหน่อย...” ริมฝีปากบางแต่ได้รูป สวยแบบเดียวกับพี่ชายของเธอแย้มยิ้มอย่างอารมณ์ดีเป็นพิเศษ 

“แน่ใจเหรอ?”  

“แน่ใจสิคะ ไม่ได้ทำอะไร แล้วก็จะไม่ทำอะไรเลยด้วย!” แอนโทเนียตอบด้วยความมั่นใจ เธอไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย แค่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่มันควรจะเป็นเท่านั้น  

“พอเถอะวินดี้...คุณไม่คุ้นเคยกับการดื่ม เดี๋ยวจะเมาจนเป็นภาระของคนอื่นเสียเปล่าๆ นะคะ” เบรนน่าซึ่งยังคงดูปกติดีทุกอย่างเอ่ยกับ หญิงสาวที่ตอนนี้ใบหน้าแดงก่ำไปจนถึงลำคอแล้วด้วยน้ำเสียงห่วงใยเป็นพิเศษ  

“ขอบคุณที่เป็นห่วง แต่ฉันดูแลตัวเองได้ค่ะ”  

“อย่าพยายามเอาชนะฉันเลย อย่างเธอน่ะ...ไม่มีวันหรอก!” เบรนน่าก้มลงกระซิบข้างหูนวินดาก่อนจะหัวเราะเสียงใสราวกับกำลังคุยอะไรที่น่าขบขันกันอยู่ 

“เอาชนะคุณ? เพื่ออะไรคะ? ฉันไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น เพราะไม่เคยคิดจะแข่งอะไรกับคุณอยู่แล้ว” นวินดาตอบเสียงเรียบ ชายหนุ่มที่ลอบสังเกตเธออยู่ตลอดเวลาจึงต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้อย่างยากลำบาก ถึงจะขำแค่ไหนก็หัวเราะออกไปไม่ได้ ไม่งั้นทุกสิ่งที่ได้ทำมาเป็นอันจบแน่!

“งั้นเหรอ? แต่สายตาเธอไม่ได้บอกแบบนั้นนี่ แค่มองตาเธอ ฉันก็รู้แล้วว่าคิดอะไรอยู่!” ทำไมเบรนน่าจะมองไม่ออกว่านางเมียเก่าของเฮย์เดนอยากจะเอาชนะเธอ แต่ขอโทษเถอะ หล่อนยังห่างไกลจากคำว่าชนะไปอีกหลายโยชน์ ต่อให้พยายามแค่ไหน ก็ไม่มีวันเผยอหน้ามาเทียบกับฉันได้หรอกย่ะ! 

“ฉันว่าคุณไม่รู้หรอกค่ะ” ถ้ายายแม่มดนี่รู้ว่าในใจเธอคิดอะไร คงกรีดร้องและพุ่งเข้ามาหาเธอนานแล้ว! 

“ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่ฉันไม่รู้ เว้นแต่เรื่องนั้นมันไม่สำคัญมากพอ!” ริมฝีปากสีชมพูช็อกกิงพิงก์เหยียดออกนิดๆ เหมือนกำลังยิ้ม หากในดวงตาสีเขียวจัดนั้นกลับซ่อนประกายของความดูถูกและเหยียดหยันในความขลาดเขลาของผู้หญิงที่ไม่มีอะไรเทียบเธอได้แม้แต่ปลายก้อย แต่กลับจับพลัดจับผลูได้เป็นนายหญิงแห่งแฮมป์ตันกรุ๊ปเพียงเพราะตั้งครรภ์และให้กำเนิดทายาทรุ่นล่าสุดของตระกูลแฮมป์ตันเท่านั้น  

“เมื่อกี้คุณยังนึกว่าบ้านฉันขี่ช้างไปทำงานกันอยู่เลยไม่ใช่เหรอคะ

หน็อย! เดี๋ยวนี้นางชั้นต่ำจากประเทศโลกที่สามมันกล้ายอกย้อนเธอถึงขนาดนี้! นางนี่มันไม่ใช่ผู้หญิงหัวอ่อน โง่เง่า หลอกง่ายเหมือนเมื่อก่อนแล้วจริงๆ สินะ! 

“ไม่เอาน่าวินดี้ ผมว่าคุณดื่มมากไปแล้วนะ”  

 

 

นวินดาสูดลมหายใจเข้าอย่างแรงเพื่อสะกดกลั้นความโมโหจนแทบจะกระโจนเข้าไปข่วนใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มของสามีให้เสียโฉม แทนที่จะห้ามปราม ‘ชู้รัก’ ของเขาไม่ให้มาท้าทายและระรานเธอ เฮย์เดนกลับมาตำหนิเธอเสียนี่! 

 

“วันนี้วันดี ฉันอารมณ์ดี เลยอยากจะดื่มฉลองเสียหน่อย...” เธอตอบพลางยกเครื่องดื่มในมือขึ้นดื่มจนหมดแก้ว แม้จะเริ่มมึนศีรษะแล้วก็ตาม  

นวินดาไม่อยากยอมรับเลยว่าเธอยังเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นเฮย์เดนปกป้องเบรนน่า นอกจากความเจ็บปวดแล้ว ยังทั้งโมโหและโกรธจนอยากจะเอาแก้วแชมเปญนี่เขวี้ยงใส่ใบหน้าอันหล่อเลิศของเขา เผื่อว่ามันช่วยให้เฮย์เดนไม่สามารถใช้ใบหน้านี้ไปทำความเดือดเนื้อร้อนใจให้ผู้หญิงคนไหนต้องมาหลงเสน่ห์เขาอีก! แต่เธอไม่ได้ทำพราะเอาเข้าจริงเธอก็ไม่อาจตัดใจทำร้ายเขาได้แม้เพียงแค่ปลายก้อย ต่อให้เป็นในจินตนาการก็ยังทำไม่ลงจริงๆ  

“แต่คุณไม่เคยดื่มมาก่อน เดี๋ยวจะเมานะ” น้ำเสียงของเฮย์เดนฟังดูหวังดีและเป็นห่วงเป็นใยภรรยาเหลือเกิน แต่แอนโทเนียเห็นนัยน์ตาที่ เปล่งประกายวิบวับของพี่ชายก็รู้แล้วว่าเขาลิงโลดขนาดไหนที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน กระนั้นเธอก็ไม่ได้เปิดโปงเขาแต่อย่างใด ทั้งยังช่วยกระตุ้นให้นวินดารู้สึกอยากเอาชนะมากขึ้นด้วย 

“นั่นสิ เดี๋ยวจะไม่ไหวนะวินดี้” 

“ฉันยังไหวอยู่น่า” เพราะไม่อยาก ‘แพ้’ ชู้รักของเขาที่มักกดหัวเธออยู่ตลอดเวลา นวินดาจึงฝืนดื่มของเหลวที่ทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่างและล่องลอยอย่างน่าประหลาดเข้าไปอีกจนหมดแก้ว 

“คุณไม่ไหวแล้ว พอเถอะ...” แม้ใบหน้าของเฮย์เดนจะดูเรียบเฉยไร้ความรู้สึก แต่แอนโทเนียก็ยังแอบเห็นความสาสมใจที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในดวงตาคู่สวยของพี่ชายจนได้ “เอาแก้วมานี่” 

“ปล่อยนะ! ฉันจะดื่ม!” หญิงสาวปัดมือสามีออกไป แต่แรงสะบัดกลับทำให้เสียหลักจนเขาต้องประคองเธอไว้ไม่ให้ล้มไปเสียก่อน 

“เดี๋ยวก็หกล้มจนได้หรอก” น้ำเสียงของเฮย์เดนคล้ายจะเอือมระอา แต่น้องสาวที่คลานตามกันมาอย่างแอนโทเนียกลับสัมผัสได้ถึงความกระหยิ่มยิ้มย่องที่ซ่อนอยู่อย่างมิดชิด 

“บอกแล้วว่าถ้าดื่มไม่เป็นก็อย่าดื่มมาก เดี๋ยวจะเป็นภาระคนอื่น...เฮ้อ...” 

แอนโทเนียมองดูเซเลบริตีสาวคนดังที่เหยียดยิ้มใส่นวินดาด้วยความเวทนา ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เบรนน่าก็ยังเหมือนเดิม 

หล่อนไม่เคยเข้าใจเฮย์เดนเลยสักนิด และเพราะไม่รู้ว่าเขาชอบหรือไม่ชอบอะไร นักธุรกิจสาวจึงตั้งหน้าตั้งตาดื่มเพื่อจะแสดงความเหนือกว่าพี่สะใภ้ของเธอโดยไม่ได้เฉลียวใจเลยสักนิดว่าทั้งหมดนี่เป็นแผนการที่เฮย์เดนจงใจใช้หล่อนเป็นเครื่องกระตุ้นให้นวินดาหึงหวงจนขาดสติและลดปราการป้องกันตนเองลงไปเท่านั้น 

“ฉันไม่ได้เมา! เอาคืนมานะ ฉันจะดื่ม!” น้ำเสียงของหญิงสาวอาจจะไม่ได้ถึงกับอ้อแอ้ แต่อาการยืนไม่ค่อยจะอยู่ก็บอกได้เป็นอย่างดีว่าเธอใกล้จะหมดสภาพเต็มทีแล้ว 

“อยากดื่มก็ไปดื่มต่อข้างบนเฮย์เดนรั้งตัวภรรยาที่ยังพยายามจะแย่งแก้วคืนจากเขาเพื่อพาเธอขึ้นไปพักผ่อนก่อนที่เธอจะเมามากกว่านี้ 

“เดี๋ยวสิคะเดนนี่!” เบรนน่ารีบคว้าแขนชายหนุ่มเอาไว้เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะลากภรรยาจากไปโดยไม่คิดจะร่ำลาเธอเลยสักคำ“ฉันรู้สึกมึนๆ ยังไงก็ไม่รู้ คุณพาฉันไปส่งหน่อยได้ไหมคะ?” 

“โทษทีนะบี ผมต้องดูแลวินดี้ คงพาคุณไปส่งไม่ได้หรอก ยังไง คืนนี้คุณค้างที่นี่แล้วกันนะ เดี๋ยวผมจะให้คนจัดการเรื่องห้องพักให้” 

“แต่ฉันรู้สึกแย่จริงๆ นะคะ ยังไงระหว่างที่ยังไม่ได้ห้อง ฉันขึ้นไปพักที่ห้องคุณก่อนดีกว่า...นะคะเดนนี่...” เบรนน่าวิงวอนอย่างอ่อนหวาน แต่แอนโทเนียกลับรู้สึกว่ามันดูเสแสร้งเสียจนน่าคลื่นไส้ แต่ไหนแต่ไรเธอก็ไม่เคยชอบเพื่อนคนนี้ของพี่ชายอยู่แล้ว ยิ่งหล่อนเป็นต้นเหตุให้นวินดาต้องเลิกรากับเฮย์เดน เธอก็ยิ่งเหม็นหน้าและยิ่งเห็นว่าจนถึงตอนนี้นักธุรกิจสาวยังพยายามจะแย่งชิงพี่ชายของเธอไปจากภรรยาของเขาอย่างหน้าด้านๆ ก็เรียกได้ว่าความรู้สึกทั้งหมดได้พัฒนาไปเป็นความเกลียดโดยสมบูรณ์ 

 

 

“ไม่ได้หรอกบี ผมไม่สะดวก แอนนี่ ฝากดูแลบีด้วยแล้วกันนะ” พอได้ยินเขาฝากฝังให้น้องสาวดูแลเบรนน่า ภรรยาสาวในอ้อมแขนก็สะบัดตัวเหมือนจะพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการของเขาให้ได้ เฮย์เดน จึงเผลอหัวเราะออกมาก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างหูคนขี้หึงอย่างจงใจหยอกเย้า “ผมฝากให้แอนนี่ดูแลเธอก็เพราะผมต้องดูแลคุณไง ไม่เห็นต้องหึงเลย” 

“พูดอะไรของคุณ ฉันไม่ได้หึง...ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย!” 

เสียงที่เริ่มยานคางนิดๆ และริมฝีปากแดงจัดนั้นกระตุ้นอารมณ์เขาได้อย่างเหลือเชื่อ เฮย์เดนไม่เคยชอบผู้หญิงขี้เมามาก่อน แต่พอเป็นเธอ...มันกลับดูน่ารักน่าใคร่เสียจนเขาแทบจะทนรอให้ไปถึงห้องไม่ไหว 

ความคิดเห็น