ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : พลาดและอดีต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 390

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2563 08:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พลาดและอดีต
แบบอักษร

"อืม...."

 

ฮารุโตะลืมตาแล้วค่อยๆพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมา

 

"ไหนบอกว่าเวลาถูกหยุดไง แต่ทำไมถึงรู้สึกว่าร่างกายมันเหนื่อยล้าแปลก"

 

ฮารุโตะลงจากเตียงแล้วทำการยืดกล้ามเนื้อกับบริหารร่างกายหลายๆส่วนใช้เวลาไม่นานก็ออกมาจากห้อง

 

"อ้าว? วันนี้หายไปไหนกันหมดนะ"

 

ปกติเวลาฮารุโตะเดินออกมาจากห้องจะต้องมีเมดคิยเฝ้าอยู่คนนึงเสมอแต่ในครั้งนี้กลับไม่มีเลย

 

"คงมีธุระกันล่ะมั้ง ห้าว...."

 

ฮารุโตะหาวน้ำตาเล็ดไม่ได้สนใจอะำรเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อทำกิจวัตตามปกติ พอเสร็จแล้วก็มุ่งหน้าไปที่ห้องอาหาร

 

"แปลกจริงๆ หืมมีคนอยู่ในห้องอาหารงั้นเหรอ"

 

ฮารุโตะเดินมาอยู่หน้าประตูระหว่างทางนั้นไม่มีใครเลยซักคนแต่ฮารุโตะสัมผัสได้ว่ามีคนอยู่อีกฝากนึงของประตูไม่ใช่แค่หนึ่งแต่คนที่อยู่ในห้องนั้นคือทุกคนในบ้านหลังนี้

 

"มารวมกันในห้องนี่มีอะไรรึเปล่านะ"

 

ฮารุโตะไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าไม่ถามก็คงไม่รู้จึงตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป

 

"มาช้าจังเลยนะ ฮารุโตะ"

 

เสียงนั้นดังในเวลาเดียวกับที่ประตูเปิดออก ฮารุโตะที่ได้ยินเสียงนั้นก็รู้ได้ทันที

 

"คุณพ่อ...."

 

ชายหน้าตาเคร่งขรึมอายุวัยกลางคนดวงตาสีฟ้าเหมือนกับฮารุโตะมองมาด้วยแววตานิ่งเรียบ

 

"นั่งสิ"

 

"ขอปฏิเสธครับ ขอตัว"

 

ฮารุโตะพูดจบก็หันหลังกลับเดินออกจากห้องไปทันทีแต่ก็ถูกเมดขวางเอาไว้

 

"คิดจะทำอะไรน่ะ คุณไม่มีสิทธิจะทำอะไรในบ้านหลังนี้นะ เรีย กิลพวกเธอก็ไม่ต้องเอาแต่เงียบตามผมมาได้แล้ว"

 

ฮารุโตะเรียกทั้งสองคนที่ยืนนิ่งอยู่ กิลกับเรียที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำตามที่ฮารุโตะบอกแล้วเดินมาหา

 

"ผมขอตัว ช่วยเปิดทางด้วย"

 

ฮารุโตะกลับไปทำสีหน้าเหมือนสมัยก่อนสีหน้าที่ไม่แยแสต่อคนรอบข้างเมดที่เห็นแบบนั้นจึงรีบเปิดทางให้ทันที

 

"ไม่ไหว คงยังโกรธอยู่สินะ"

 

"ต้องขออภัยด้วยแต่นายน้อยช่วงนี้มีสีหน้าที่แจ่มใสขึ้นจริงๆนะขอรับ ท่านเซย์จิ"

 

พ่อบ้านก้มหัวให้กับชายผู้เป็นพ่อแท้ๆของฮารุโตะ คุอง เซย์จิหัวหน้าตระกูลปัจจุบัน

 

"ไม่หรอก สีหน้าก่อนที่จะเข้ามาในห้องนี้น่ะเป็นสีหน้าที่เหมือนกับก่อนที่คาเร็นจะเสียเลย สีหน้าของเด็กหนุ่มผู้อ่อนโยน"

 

เซย์จิดื่มน้ำชาอย่างแผ่วเบาแล้วพูดออกมา

 

"จะให้ยกโทษให้กับฉันที่เป็นคนเอาชีวิตคาเร็นแม่ของเจ้านั้นน่ะไม่มีทางเป็นไปได้หรอก เอาล่ะหมดเวลาแล้ว"

 

"ถ้างั้นกระผมจะไปเตรียมรถให้ขอรับ"

 

พ่อบ้านพูดจบก็ก้มหัวให้จากนั้นก็เดินออกไปจากห้องอาหาร.....

..

..

..

-อีกด้านนึง

 

"ขอโทษนะที่ไปโวยวายใส่พวกเธอแบบนั้น"

 

ฮารุโตะเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างตนเองกับพ่อให้เรียกับกิลฟัง

 

"ไม่หรอก แค่ฮารุโตะยอมเล่าให้ฟังก็ดีแล้วล่ะ"

 

"เหอะกับไอ้คนที่ทำร้ายคนรักตัวเองได้ด้วยสีหน้าแบบนั้นถ้าเป็นเราล่ะก็ป่านนี้มันคงไม่เหลือแม้แต่กระดูกด้วยซ้ำ"

 

เรียกับกิลพูดออกมาหลังจากฟังสิ่งที่ฮารุโตะเล่ามา

 

"ฮะๆ ผมทำไม่ได้หรอกยังไงเขาก็เป็นพ่อของผมนะ เรื่องนั้นช่างเถอะผมตัดสินใจได้แล้วล่ะ"

 

ฮารุโตะยิ้มให้ทั้งสองคนแล้วพูดออกมาเรียที่ไม่เข้าใจว่าฮารุโตะตัดสินอะไรเลยถาม

 

"ตัดสินอะไรงั้นเหรอ"

 

"ผมจะออกไปใช้ชีวิตเองจะละทิ้งตระกูลเลือดเย็นบ้าๆนี่แล้วไปใช้ชีวิตในโลกภายนอก"

 

ฮารุโตะพูดด้วยสีหน้าจริงจังจากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องเก็บของทุกอย่างเข้า'สโตเรจ'

 

"ผมเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมหมดแล้วที่เหลือก็แค่ออกจากบ้านหลังนี้พวกเธอจะไปกับผมไหม"

 

ฮารุโตะหันไปหาทั้งสองคน ถึงตอนแรกเรียจะมาเพราะอยากอยู่กับฮารุโตะตอนนี้อาจจะเปลี่ยนใจแล้วก็ได้ส่วนกิลนั้นก็ไม่ต่างกัน

 

"จุดประสงค์เดิมของฉันก็คืออยากรู้จักนายให้มากขึ้นนะ ต้องไปด้วยอยู่แล้วสิ"

 

"ถ้าไม่มีเจ้าอยู่เราก็ใช้ชีวิตไม่ได้น่ะสิ แถมพลังของเราก็อยู่ที่นายด้วย"

 

ฮารุโตะที่ได้ฟังแบบนั้นอยู่ๆก็มีน้ำตาไหลออกมาเล็กๆ

 

"ขอบคุณนะทั้งสองคน ถ้างั้นไปกันเถอะผมใช้เงินที่หาได้มาอย่างลับๆซื้อทุกอย่างเอาไว้หมดแล้วไปกันเถอะ"

 

ฮารุโตะเดินไปเปิดหน้าต่างแล้วเรียกเรือเหาะสีทองออกมามันคือบัลลังค์แห่งราชสวรรค์ของกิลนั้นเองทั้งสามคนขึ้นไปบนเรือเหาะ

 

"เอาล่ะถ้างั้นลาก่อนนะทุกคน"

 

ฮารุโตะกดปุ่มในสมาทโฟนเพื่อให้แผนที่วางไว้เริ่มขึ้น โดยเริ่มจากลบข้อมูลตัวตนทุกอย่างของฮารุโตะ ฮารุโตะได้ใช้พลังของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ การลบข้อมูล ลบใบหน้าของตัวเองกับคนที่รู้จักทั้งหมดยกเว้นเรีย กับกิล

 

"เท่านี้ตัวตนของคุอง ฮารุโตะทายาทประจำตระกูลใหญ่ของโลกก็ไม่มีตัวตนอีกต่อไปแล้วล่ะนะ"

 

ฮารุโตะพูดด้วยสีหน้าเศร้าลงเล็กน้อยแต่ก็ส่ายหัวไล่เรื่องพวกนี้ทิ้งไปแล้วให้เรือเหาะออกบินทันที

 

"นี่แล้วพวกเราจะไปไหนงั้นเหรอ"

 

กิลนั่งอยู่ตรงหัวเรือถามออกมาหลังจากที่เริ่มออกเดินทางได้ซักพัก

 

"ผมซื้อเกาะเล็กๆไว้ที่ทางใต้น่ะเป็นเกาะชนบทไม่มีอะไรพิเศษ เหมาะแก่การเริ่มต้นใหม่ดีไหมล่ะ"

 

"เหรอ ช่างเหอะแต่ถ้ามีขนมอร่อยๆก็ดีสิเหมือนกัน"

 

"นี่เธอ คิดแต่เรื่องกินอย่างเดียวรึไง"

 

"ฮ่าๆ ทั้งสองคนนี่สนิทกันดีจังเลยนะ"

 

เรีย หรืออาเธอเรียหัวเราะออกมาถึงนิสัยของทั้งสองคนที่คล้ายกันการเดินทางครั้งนี่ใช้เวลาไม่นานก็ไปถึงเกาะที่ฮารุโตะบอก

 

มันเป็นเกาะที่ไม่ใหญ่หรือเล็กเกินไปรอบๆก็มีธรรมชาติ ชาวบ้านที่อยู่อาศัยก็มีไม่มากทุกคนทำงานกันอย่างยิ้มแย้ม ฮารุโตะบังคับเรือเหาะไปที่บ้านหลังนึงในภูเขาใกล้ๆ

 

"นี่คือบ้านของพวกเรา ผมไม่อยากให้ต้องลำบากทำความสะอาดเลยเลือกขนาดเท่านี่น่ะอยู่ได้รึเปล่าทั้งสองคน

 

"ฉันไม่มีปัญหา รอบๆก็เต็มไปด้วยต้นไม้รู้สึกสงบใจได้ดีเลย"

 

"เราก็ไม่มีปัญหาได้อยู่แบบนี้มันแปลกใหม่ดูน่าสนใจดี"

 

ฮารุโตะที่ฟังแบบนั้นก็ยิ้มออกมาที่เลือกไม่ผิดจากนั้นทั้งสามคนก็เข้าไปในบ้านฮารุโตะเอาของออกมาวางตกแต่งบ้านที่ว่างเปล่า

 

ใช้เวลาทั้งวันในที่สุดก็เสร็จ

 

"เสร็จสักที ไม่นึกว่าแค่จัดบ้านเนี่ยมันจะเหนื่อยแบบนี้"

 

"แต่ก็สนุกดีนะ"

 

"หิวแล้วอ่า...."

 

ทั้งสามคนพูดพลางนอนอยู่บนโซฟาคนละตัว

 

"ถ้างั้นก็มากินช้าวกันเถอะตอนที่ไปพักผมได้ผักกับอาหารของพวกคุณป้ามาด้วยล่ะ"

 

ฮารุโตะพูดแล้วหยิบอาหารออกมาตอนที่ทุกคนกำลังจัดของอยู่นั้นฮารุโตะได้ไปทักทายชาวบ้านที่อยู่ตีนเขาแล้วเอาของฝากไปให้ชาวบ้านก็พากันยิ้มแย้มยกอาหารหรือผักสดให้ฮารุโตะ ทำให้อาหารเต็มโตะไปหมดเลย

 

"ว้าวดูน่าอร่อยจัง"

 

"จริงด้วยงั้นเดี๋ยวไปเตรียมของให้นะ"

 

เรียทำหน้าที่เมดที่ได้เรียนรู้มาเดินไปเตรียมอุปกรณ์สำหรับทานอาหารจากนั้นทุกคนก็มานั่งพร้อมหน้ากัน

 

"กินล่ะนะครับ/ค่า"

 

ทั้งสามคนกินอาหารกันอย่างยิ้มแย้ม ผ่านไปไม่นานกิลก็พูดขึ้น

 

"จริงสิมาฉลองให้กับการย้ายบ้านใหม่กันเถอะ ฮารุโตะในเกทออฟบาบิโลนน่ะมีเหล้าชั้นยอดอยู่นะเอาออกมาสิ"

 

"เอะแต่ว่านั้นมัน...."

 

"เอาเถอะน่า"

 

ฮารุโตะที่โดนกิลตื้อก็ไม่มีทางเลือกหยิบเหยือกสีทิงอร่ามออกมาจาก'สโตเรจ' เพราะสโตเรจของฮารุโตะนั้นเชื่อต่อกับเกทออฟบาบิโลนอยู่แล้ว

 

"ดีล่ะๆ ถ้างั้นมาเฉลงกัน!!"

 

กิลที่คึกได้ที่รินเหล้าใส่แก้วให้ฮารุโตะกับเรีย

 

"คัมไป!!"

 

กิลดื่มเหล่าหมดแก้วในทีเดียวส่วนเรียก็ค่อยๆดื่มเพราะต้องการชิมรสชาติของเหล้าชั้นเลิศมีเพียงฮารุโตะเท่านั้นที่ไม่ได้ดื่มมัน

 

"หืมเป็นอะไร ไม่ดื่มรึไงฮารุโตะ"

 

"เออ...คือผมไม่ค่อยชอบดื่มน่ะเพราะงั้น..."

 

ฮารุโตะยิ้มให้กิลแล้วค่อยๆวางแก้วลง

 

"ดื่มๆไปเหอะน่า!!!"

 

ช่วงเวลาเดียวกับที่กิลพูดแก้วเหล้าก็ถูกยัดใส่ปาก ฮารุโตะที่ไม่ทันระวังก็เผลอกลืนเข้าไปซะแล้ว

 

"อึก"

 

"ไงล่ะ เหล้าชั้นเลิศแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆหรอกนะฮารุโตะ อ่าว?เป็นอะไร"

 

อยู่ๆฮารุโตะก็เงียบไปหลังจากที่ถูกยัดเหล้าเข้าปาก

 

"ฮารุโตะเป็นอะไรรึเปล่า"

 

เรียที่เห็นว่าฮารุโตะแปลกไปก็ถามออกมาและในทีสุดฮารุโตะก็เงยหน้าขึ้นพร้อมกับพุ่งเข้าไปจับแขนทั้งสองข้างของกิลเอาไว้

 

"เดี๋ยวจะทำอะไรน่ะ!!!?"

 

ไม่ทันที่กิลจะพูดจบริมฝีปากของกิลก็ถูกปิดด้วยปากของฮารุโตะที่เข้าไปจูบแบบไม่ทันตั้งตัว

 

"ผมน่ะนะ อดทนมาตลอดพวกเธอน่ะทั้งน่ารัก ทั้งสวยแถมยังเก่งกันมากๆเลยล่ะ"

 

ฮารุโตะถอนจูบออกมาแล้วพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

 

"เดี๋ยวก่อน ฮารุโตะหรือว่าเธอเมา-ว๊ายย"

 

เรียที่จะเข้ามาห้ามอยู่ก็ถูกฮารุโตะจับหน้าออกจนเผลอร้องออกมา

 

"เรียผมเองก็ชอบเธอ ทั้งสองคนน่ะคือคนสำคัญของผมเพราะงั้นผมจะไม่ปล่อยพวกเธอไปเด็ดขาด"

 

ฮารุโตะหน้าแดงแบบสุดๆจากนั้นก็เข้าไปจูบเรียด้วย อีกคนมือทั้งสองข้างก็กำลังขยำหน้าอกของเรียไปพร้อมกัน

 

"เดี๋ยวสิ เรียได้แบบนี้มันขี้โกง เราเอง...เราเองก็ชอบนายเหมือนกันนะ!!!"

 

กิลสารภาพออกมาด้วยหน้าที่แดงไม่แพ้ฮารุโตะเลย

 

"ถ้างั้นพวกเราก็จะอยู่ด้วยกันนะอยู่ด้วยกันตลอดไป"

 

ฮารุโตะเข้าไปโอบกอดเรียกับกิลทั้งสองคนก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรจากนั้นฮารุโตะ กิลกับเรียก็เดินเข้าไปในห้องที่มีเตียงขนาดใหญ่รออยู่.....

..

..

..

..

..

..

..

..

////////////////////////

-ยังไม่จบหรอกนะ แค่ไม่รู้จะไปโลกไหนดี

-เลยมาจัดระเบียบความสำคัญในโลกจริงซักหน่อย

-แค่นี้แหละส่วนใครหวังNC+ก็.....

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น