Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แผนเผด็จรัก - 1

ชื่อตอน : แผนเผด็จรัก - 1

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 262

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2563 00:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แผนเผด็จรัก - 1
แบบอักษร

 

“แอนนี่...”  

เสียงปรามของเฮย์เดนทำให้หัวใจของนวินดาหน่วงหนักขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ทั้งๆ ที่เขาก็เห็นอยู่แล้วว่าชู้รักของเขาเป็นฝ่ายหาเรื่องและตั้งใจดูถูกดูแคลนเธอ แต่เฮย์เดนก็ยังเลือกที่จะปกป้องหล่อนมากกว่าเธอซึ่งเป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย มือเล็กยกแก้วแชมเปญขึ้นจรด ริมฝีปากและดื่มมันลงไปจนหมด เผื่อว่ามันจะช่วยให้อาการแค้นคอทุเลาลงไปบ้าง 

“เมืองไทยน่ะถูกโหวตให้เป็นเมืองน่าท่องเที่ยวติดต่อกันมาหลายปีแล้วนะคะบี เฉพาะแค่เมืองหลวงอย่างกรุงเทพก็ได้รับการโหวตในเว็บไซต์ของนิตยสารทราเวล แอนด์ เลเชอร์ให้เป็นอันดับหนึ่งของเมืองท่องเที่ยว ที่ดีที่สุดในโลกมาตั้งสี่ปีซ้อนแล้ว แม้แต่เชียงใหม่ก็ยังติดอันดับสิบด้วย นี่ยังไม่นับว่านิตยสารอื่นๆ ทั้งในเอเชียและยุโรปก็จัดอันดับให้ไม่ต่างกันด้วย” แอนโทเนียอธิบายอย่างละเอียดโดยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กับสายตาที่ผู้เป็นพี่ชายและมารดาส่งมาให้ ในเมื่อเบรนน่าไม่ให้เกียรติพี่สะใภ้ของเธอ แล้วเรื่องอะไรเธอจะต้องเกรงใจแม่นักธุรกิจใหญ่นี่ด้วยล่ะ! นี่ขนาดต่อหน้าทุกคน ยังกล้าเล่นแรงขนาดนี้ แล้วถ้าอยู่กันตามลำพังนางแม่มดตาเขียวนี่จะไม่ทำมากกว่านี้อีกเหรอ? 

“แหม นิตยสารพวกนั้นน่ะมันมีไว้สำหรับนักท่องเที่ยวทั่วไปนะแอนนี่ จริงไหมคะคริส?” สีหน้าของเบรนน่าบอกเป็นนัยอยู่แล้วว่าคำว่า ‘ทั่วไป’ น่ะหมายถึงผู้คนระดับล่างที่ไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง การออกหน้าแทนพี่สะใภ้ของแอนโทเนียทำให้เธอเสียหน้าไม่น้อย เบรนน่าจึงต้องรีบหาตัวช่วย ซึ่งตัวเลือกแรกก็ต้องเป็นหนุ่มผู้ดีที่แสนสุภาพและอ่อนโยนอย่างคริสโตเฟอร์ซึ่งไม่มีทางเสียมารยาทกับเธอแน่นอนอยู่แล้ว 

“ต๊าย! ถามถูกคนเลยค่ะ เขาเพิ่งตามฉันไปอยู่ที่เมืองไทยมาเดือนหนึ่ง จนทุกวันนี้ยังบ่นอยากกินก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลากับสุกี้แบบไทยไม่หยุดเลยนะคะ” 

เบรนน่าถึงกับนิ่งอึ้งไปเมื่อคนที่เธอหวังจะพึ่งพาได้แต่หัวเราะเจื่อนๆ อย่างยอมจำนนกับคำบอกเล่าของเจ้าสาวเขาโดยไม่คิดที่จะโต้แย้งแต่อย่างใด 

“ฉันไปอยู่ที่นั่นมาเกือบปี บอกเลยว่าสำหรับฉันเมืองไทยน่ะสวรรค์บนดินชัดๆ ไม่ว่าที่นี่มีอะไร ที่นั่นก็มีทั้งนั้นแหละ แถมคนไทยยังรู้จักเอา ทุกอย่างไปประยุกต์จนกลายเป็นเสน่ห์แบบเฉพาะตัวไปอีก ไม่เชื่อลองถามเดนนี่ดูสิคะ ถ้าเมืองไทยไม่มี ‘อะไรดีๆ’ เขาคงไม่ทุรนทุรายอยู่หลายปี จนต้องบุกไปหาวินดี้ถึงที่หรอกค่ะ” 

“แอนนี่!” คราวนี้เสียงของเฮย์เดนจริงจังมากเสียจนทุกคนแทบจะสะดุ้ง แต่น้องสาวที่คลานตามกันมาอย่างแอนโทเนียเห็นโหนกแก้มคล้ำเข้มที่เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อก็รู้ได้ในทันทีว่าพี่ชายของเธอไม่ได้โกรธ แต่กำลังเขินต่างหาก! 

“ฉันเองก็เคยไปเมืองไทยนะจ๊ะหนูบี เป็นประเทศที่ไม่ใช่แค่สวยดาษดื่น แต่ยังมีเสน่ห์ในแบบเฉพาะตัวด้วย สินค้าของประเทศไทยก็ส่งมาขายที่นี่เยอะเหมือนกัน แฟรนไชส์ของเราก็ไปเปิดในเมืองไทยเกือบครบ ทุกตัวแล้ว ได้ยินว่าทำกำไรดีด้วยใช่ไหมเดนนี่?” แอมเบอร์เอ่ยปากขึ้นเมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มจะไม่ค่อยดีสักเท่าไร ไม่ใช่ว่ามองไม่ออกว่าเบรนน่ามีเจตนาอย่างไร แต่เพราะธุรกิจและความสัมพันธ์ที่มีต่อกันมาเนิ่นนานตั้งแต่รุ่นปู่ทวดของทั้งสองตระกูล ทำให้นางจำเป็นต้องรักษามารยาท แม้จะไม่ชอบใจและเริ่มห่างเหินจากคุณหนูแห่งตระกูลแม็คคาร์ทนีย์ตั้งแต่เกิดเรื่องเข้าใจผิดจนลูกสะใภ้ที่แสนน่ารักของนางต้องแยกทางกับลูกชายสุดที่รักแล้วก็ตาม   

 

“ใช่ครับ ถือว่าดีที่สุดในแถบเอเชียเลยก็ว่าได้ ผมยังคิดอยู่เลยว่าปีหน้าเราน่าจะลงทุนในไทยดูบ้างนะครับ” 

“ดีลูก แม่สนับสนุนเต็มที่ ยังไงเราก็มีวินดี้คอยเป็นที่ปรึกษาให้ลูกอยู่แล้วนะจ๊ะ แต่เรื่องธุรกิจเอาไว้คุยกันทีหลังดีกว่า เพราะตอนนี้มีอีกเรื่องหนึ่งที่ครอบครัวเราอยากจะให้ทุกคนร่วมกันแสดงความยินดี...” แอมเบอร์เอื้อมมือไปคว้ามือน้อยของลูกสะใภ้คนงามมากุมไว้ ก่อนจะพูดในสิ่งที่ทำให้นวินดาขนลุกไปทั้งตัว เนื่องจากไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าแม่สามีจะประกาศความสัมพันธ์ของเธอกับเฮย์เดนออกมาต่อหน้าของทุกคนแบบนี้ 

“นั่นก็คือการที่วินดี้และเดนนี่กลับมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอีกครั้งอย่างที่ทุกคนคงทราบกันดีอยู่แล้ว ไหนๆ วันนี้ทุกคนก็อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เรามาดื่มอวยพรให้ครอบครัวของลูกชายและลูกสะใภ้ฉันที่ตอนนี้มีหลานชายมาเป็นสมาชิกใหม่ของตระกูลแฮมป์ตันด้วยอีกคนแล้วนะคะ” 

“แถมยังหล่อเหมือนพ่อเขาอีกต่างหาก! เรามาดื่มให้กับครอบครัวสุขสันต์และสมาชิกของตระกูลแฮมป์ตันกันค่ะ เชียร์ส!” คลอเดียชูแก้วแชมเปญขึ้นพลางส่งยิ้มให้กับภรรยาสาวชาวไทยของเฮย์เดน ซึ่งนวินดาก็ยิ้มตอบกลับมาทันที และนาทีนั้นเอง นายหญิงแห่งแม็คอัลลิสเตอร์กรุ๊ปถึงเข้าใจว่าเหตุใดตั้งแต่เลิกรากับภรรยาคนนี้ไป ทายาทคนโตของแฮมป์ตันกรุ๊ปถึงไม่เคยมีใครเป็นตัวเป็นตนอีกเลย ก็ถ้านางเป็นผู้ชายและได้ภรรยาที่งดงามและมีเสน่ห์ไปทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้ ก็คงจะไปไหนไม่รอดเหมือนกันนั่นแหละ! 

“แม่หวังว่าลูกทั้งสองคนจะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข และมีทายาทให้กับตระกูลแฮมป์ตันของเราอีกหลายๆ คน เพื่อสานต่อกิจการของครอบครัวเราตามที่คุณพ่อเคยหวังไว้นะจ๊ะ” แอมเบอร์จับมือขาวนุ่มของลูกสะใภ้ไปวางลงบนมือใหญ่คล้ำเข้มของลูกชายและส่งยิ้มให้เธออย่างอบอุ่น แต่นวินดากลับหนาวเหน็บในใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อคิดถึงบิดาของเฮย์เดนซึ่งไม่เคยยอมรับเธอในฐานะลูกสะใภ้เลย และแน่นอนว่าคงไม่ได้คาดหวังว่าทายาทของแฮมป์ตันกรุ๊ปจะถือกำเนิดจากหญิงสาวที่ไร้สกุลรุนชาติและอำนาจวาสนาอย่างเธอด้วย... 

ชายหนุ่มที่กุมมือของภรรยาอยู่รู้สึกได้ทันทีว่ามือน้อยเย็นขึ้นซึ่งมันมักจะเกิดขึ้นในยามที่เธอกำลังเครียดหรือกังวลอะไรสักอย่าง เขาจึงใช้ปลายนิ้วไล้มือบอบบางเบาๆ ราวกับจะปลอบใจ และมันก็ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นจริงๆ ถ้าเพียงแต่เบรนน่าจะไม่ตอกย้ำเรื่องเดิมๆ ที่เป็นปมในใจของเธอขึ้นมาอีก 

 

 

“เสียดายจังเลยค่ะที่คุณลุงไม่อยู่กับเราแล้ว ไม่งั้นอะไรๆ คงดีกว่านี้”  

 

 

 

เพราะทราบดีว่านวินดามีปมเรื่องที่บิดาของเฮย์เดนไม่เคยให้การยอมรับเธอในฐานะสะใภ้ เบรนน่าจึงจงใจตอกย้ำให้หญิงสาวสำเหนียกถึงฐานะของตนเองที่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ก็ไม่มีวันที่จะเทียบกับเธอได้ 

“โถ...ดูท่าจะเมาแล้วมั้งคะนั่น ถ้าไม่ไหวก็อย่าดื่มเลยค่ะวินดี้ จะเสียของซะเปล่าๆ” ทายาทเจ้าของผลิตภัณฑ์เม็ดพลาสติกและบรรจุภัณฑ์รายใหญ่ของสหรัฐอเมริกาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงห่วงใยแกมเวทนา ก่อนจะยกแชมเปญที่พนักงานนำมาเสิร์ฟให้ใหม่ขึ้นดื่มด้วยกิริยาอันคุ้นเคยเป็นอย่างดี 

“ไม่ต้องดื่มจนหมดหรอก ดื่มแค่เป็นพิธีก็พอ” 

คำเย้ยหยันดูแคลนของเบรนน่ายังไม่มีผลอะไรกับนวินดามากเท่าน้ำเสียงคล้ายกับเห็นใจและพยายามเข้าใจของเฮย์เดน หญิงสาวจึงยกแชมเปญขึ้นดื่มอีกโดยไม่สนใจคำเตือนของเขา 

“แสดงความยินดีกับแอนนี่ทั้งที จะให้ดื่มพอเป็นพิธีได้ยังไงล่ะคะ” เครื่องดื่มเย็นเฉียบที่ไหลรินลงไปในลำคอจนไปถึงกระเพาะอาหารทำให้ร่างทั้งร่างร้อนผ่าวขึ้นมาทันที แม้จะไม่ชอบรสชาติของสิ่งที่เพิ่งดื่มไป และรู้สึกเหมือนตัวลอยๆ แบบแปลกๆ แต่นวินดาก็ยังฝืนทน เพราะไม่ อยากพ่ายแพ้ให้แก่คู่ปรับตลอดกาลของเธอ หญิงสาววางแก้วเปล่าลงบนถาดที่พนักงานถืออยู่ ก่อนจะรับแก้วใหม่มาจิบต่อพลางแสร้งทำเป็นเพลิดเพลินกับการดื่มเสียเหลือเกิน  

 

“พอแล้วละ” เฮย์เดนเอ่ยปากเหมือนจะปราม แต่แอนโทเนียเห็นแววตาตื่นเต้นพึงพอใจของเขาก็คาดเดาได้ในทันทีว่าพี่ชายของตนต้องการอะไร 

“ไม่ได้สิ จะพอได้ยังไง วันนี้วันสำคัญของน้องเชียวนะ เรามาดื่มกันอีกหน่อยเถอะ คุณแม่ด้วยนะคะ ดื่ม!” เมื่อรู้จุดประสงค์ของพี่ชายแล้ว น้องสาวอย่างเธอก็ต้องรีบสนับสนุนให้แผนการของเขาสำเร็จด้วยดี แต่มารดาของเธอกลับส่ายศีรษะไม่ขอมีส่วนร่วมในแผนนี้แต่อย่างใด 

“ไม่ไหวแล้ว แม่ดื่มมากชักจะง่วง แม่ว่าแม่ขึ้นไปนอนดีกว่า  คลอเดียคะ คุณจะอยู่ต่อหรือขึ้นไปพร้อมกันดีคะ?” แอมเบอร์หันไปถามเจ้าภาพฝ่ายชาย เพราะห้องพักของทั้งสองติดกัน เผื่อว่ามารดาของคริสโตเฟอร์อาจจะอยากขึ้นไปพร้อมกันก็ได้   

 

 

“ฉันไปด้วยดีกว่าค่ะ แม่ไปพักก่อนนะคริส แอนนี่ สนุกกันให้เต็มที่เลยนะทุกคน” คลอเดียหันไปร่ำลาลูกชายและลูกสะใภ้ ในขณะที่แอมเบอร์ก็รั้งตัวลูกชายลงมาจุมพิตที่แก้มเบาๆ เหมือนที่ทำเป็นประจำคล้ายกับจะจูบราตรีสวัสดิ์ตามปกติ แต่กลับแอบกระซิบเรื่องสำคัญกับเขาด้วย 

“อะไรที่ควรทำก็รีบทำเสียนะลูก ถ้าคราวนี้ปล่อยให้หลุดมือไปได้อีก แม่ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยแกยังไงแล้วนะ” แอมเบอร์หัวเราะออกมาเมื่อเห็นลูกชายมองมาอย่างตกตะลึง “แม่จะเป็นแม่ของแกได้ยังไงถ้ามองไม่ออกว่าลูกตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ อย่าลืมข้อตกลงของเราเสียล่ะ ถ้าแกทำตามที่แม่ต้องการไม่ได้ ง้อวินดี้ไม่สำเร็จ แม่จะไม่ยอมผ่าตัดแน่นอน!” ผู้เป็นแม่ทิ้งท้ายเพื่อกดดันให้เจ้าลูกชายที่เอื่อยเฉื่อยอยู่นานจนง้อภรรยายังไม่สำเร็จรีบรุกคืบเสียที ภาษิตว่าสามีภรรยาทะเลาะกันหัวเตียงคืนดีกันที่ปลายเตียง ถ้าเฮย์เดนมัวแต่ใจเย็นอยู่แบบนี้ แล้วเมื่อไรนางจะแน่ใจว่าทั้งคู่กลับมาคืนดีกันและได้อุ้มหลานคนใหม่เสียทีล่ะ? 

“แม่ไปก่อนนะจ๊ะวินดี้” นายหญิงใหญ่แห่งแฮมป์ตันกรุ๊ปหันมาส่งสายตาให้บุตรสาวช่วยสนับสนุนแผนการของพี่ชายด้วย ซึ่งลูกรักก็รีบขยิบตากลับมาอย่างรู้กัน ผู้สูงวัยจึงโบกมือลาแล้วเดินออกไปพร้อมกับมารดาของเจ้าบ่าวอย่างสบายอกสบายใจ 

ความคิดเห็น