ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 4

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 4

คำค้น : yaoi , BL , นิยาย y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2559 18:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 4
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 4

 

            “อ่ะนี่เบียร์เย็นๆชื่นใจ กูมีบริการเปิดกระป๋องมาเสิร์ฟให้ด้วย~”

มันพูดพลางยื่นกระป๋องเบียร์ส่งมาที่ผม ทำไมมันเชื่องแล้วล่ะ?

            “เออขอบใจ”

ผมหยิบเบียร์มาแล้วจ้องหน้ามันอย่างสงสัย

            “สงสัยอะไร กูก็จะดูทีวี กูเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าคนเรายิ่งโตยิ่งเลอะเทอะเพ้อเจ้อไปกันใหญ่”

มันพูดแล้วนั่งลงข้างๆผม ยิ่งพูดยิ่งน่าสงสัยแฮะ

            “อ่ะ มึงแดกให้กูดูก่อน”

ผมยื่นเบียร์ไปให้มัน

            “กูยังไม่ถึง 20 ปี”

            “กูไม่ฟ้องแม่แจ้งตำรวจจับหรอกไอ้ห่า”

            “กูไม่ค่อยกินของพวก-”

            “อย่ามาอ้างมึงทำตัวน่าสงสัย”

ผมพูดดักมันทันที

            “เออๆ เอามา”

มันหยิบกระป๋องเบียร์ที่อยู่ในมือผมแล้วกระอึกลงคอ

            “กูจะมั่นใจได้ไงว่ามึงแดก ไปหยิบแก้วมากินคนละครึ่งกับกู”

            “โอ๊ย! เรื่องมากก็ไม่ต้องแดกไอ้ควาย!”

มันพูดแล้ววางกระป๋องเบียร์ที่โต๊ะตรงหน้าผม

            “งั้นกูไปหยิบกระป๋องอื่น”

            “เรื่องของมึง”

มันทำท่าไม่สนใจผม ได้งั้นกูไปหยิบเพื่อความปลอดภัยดีกว่า ผมเดินไปเปิดประตูตู้เย็นแล้วหยิบเบียร์กระป๋องอื่น

            แกร่ก! ฟู่~

เบียร์พุ่งออกมาจากกระป๋องด้วยความเร็วเสียงมาบรรจบที่หน้าอันงดงามของผมทันที

            “ไอ้เหี้ยเจ! นี่มึงมาเขย่ากระป๋องเบียร์กูใช่ไหม! ไอ้ชั่ว!”

            “เปล่ากูไม่ได้เขย่าน้า~ กูเห็นมันวิ่งออกมาจากตู้เย็นแล้วกระโดดตบกันยกใหญ่ กูก็สงสัยเลยถามว่าทำอะไรกัน มันบอกกูว่ามันหนาวเลยมาออกกำลังกายกัน~”

            “โดดตบแม่มึงน่ะสิไอ้เด็กผี!”

            “รู้ด้วยหรอว่ากูแฟนแมนยู~”

            “ฮึ่ม! สักวันกูจะเอาคืนมึงแน่”

ผมพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ ไม่ได้ป๊อดนะแค่กลัวว่าถ้าพูดดังเดี๋ยวมันจะรู้ตัว~

แล้วผมก็กลับมานั่งที่โซฟาตามเดิม ไอ้เจมันทำหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่างมันทำให้ผมเริ่มสงสัย

            “เออมึงยังไม่แดกข้าวนิ เอาไปใส่จานแดกดิ”

มันพูดพลางชี้นิ้วไปที่ถุงที่มันซื้อมาวางไว้บนโต๊ะ นั่นไง ต้องมีแผนอะไรแน่ๆ

            “มึงใส่อะไรลงไปในข้าวอีกล่ะ”

            “ไม่ได้ใส่”

            “เมื่อกี้มึงกำลังวางแผนแกล้งกู”

            “วางแผนแม่มึงสิ กูกำลังคิดว่าจะเรียนอะไรต่อดี”

โห สมองอย่างนี้ก็คิดได้วุ้ย

            “อย่างมึงกูแนะนำไม่ต้องเรียนต่อ ไปเลี้ยงควายดีกว่า”

            “อยู่กับมึงก็เหมือนอยู่กับควายแหละ”

กูเกลียดมึง! เด็กเหี้ยไรชอบยอกย้อน เดี๋ยวเถอะๆ ผมหยิบถุงข้าวแล้วเดินไปในครัว ก็ไม่ได้หิวอะไรหรอกนะ แค่กินเพื่ออยู่~

            ก็อกแก็กๆ

ผมหยิบจานช้อนส้อมมาเตรียมไว้ แล้วเทข้าวใส่ในจานทันที ดมๆดูก็ไม่แปลกอะไร ผมเลยจะเอากลับไปกินที่โซฟานั่งดูทีวี แต่ไอ้เจมันมองผมเหมือนลุ้นอะไรสักอย่าง นั่นไงมึงมีแผนชั่ว!

            “กูจะไม่แดกจนกว่าจะแน่ใจว่ามึงไม่ได้ใส่อะไร”

            “เรื่องมากจริงมึงนิ”

มันเดินเข้ามาหาผมแล้วตักข้าวเข้าปากคำโต มันเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยเลยทีเดียว หรือจะไม่มีจริง?

            “เห็นมะว่าไม่มีไร”

มันพูดเสร็จก็กลับไปนั่งอย่างเดิม ผมเดินไปนั่งที่ของตัวเองเช่นกัน ผมว่ามันน่าสงสัยจริงๆแต่มันก็กินให้ดูแล้ว ผมกลั้นใจตักข้าวเข้าปาก

            “ก็อร่อยนิ รสชาติก็ปกติ”

            “กูบอกแล้วว่ามึงอ่ะคิดมาก”

ผมไม่สนใจคำพูดมันแล้วเดินหน้ากินต่อไปเรื่อยๆ

            “อิ่มแล้ว”

ผมพูดแล้ววางจานข้าวลง ยกเบียร์ขึ้นซดรวดลงคอทีเดียว เมื่อกลืนลงคอทำให้ผมรู้สึกได้ถึงกลิ่นเหม็นหึ่งที่เตะจมูกผมจนแทบอยากอ้วกทันที

            “น้ำเหี้ยไรเนี่ย!”

ผมหันไปมองหน้าไอ้คนที่มันเอาแต่หัวเราะคิกคักทันที

            “เยี่ยวกูเอง สดชื่นไหม ฮ่าๆๆๆ”

มันขำอย่างพออกพอใจ แต่ผมไม่สนรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปล้างปากล้างท้องทันที เลวระยำจริงๆไอ้เด็กเหี้ย!

            “ถือว่าหายกันกับที่มึงหักเกมโป๊สุดที่รักกูทิ้งไปละกันเน้อ~”

มันพูดพลางเดินมาตบไหล่ผม ไอ้ ไอ้ ไอ้! หมดคำจะด่า!

            “ตั้งแต่เมื่อไหร่”

            “อะไรเมื่อไหร่”

            “ที่มึงเยี่ยวใส่ป๋องเบียร์กู- อ้วก!”

ผมพูดไปอ้วกไป สะอิดสะเอียนไปหมด

            “ตั้งแต่แรกเลย แต่มึงไม่ยอมแดกดันไปเปิดกระป๋องใหม่ กูเลยล่อให้มึงไปที่ห้องครัวแล้วสับเปลี่ยนกระป๋องเบียร์ จากนั้นกูก็เอากระป๋องเบียร์ที่มึงเปิดไปซ่อนให้เหลือแค่กระป๋องเดียวที่มึงควรจะกิน มึงนี่ก็โง่ไม่สังเกตเอาซะเลย~”

ทำไมผมไม่ทันสังเกต ไอ้เด็กเหี้ยนี่ผมจะไม่ให้อภัยมันแน่นอน! ว่าแล้วก็อย่ารอช้าเลยครับ ผมรีบวิ่งขึ้นไปหยิบปืนในห้องนอนตัวเองทันที ไอ้เจมึงไม่รอดแน่!

            “จะรีบวิ่งไป-” มันหยุดชะงักทันทีที่เห็นปืนในมือผม “เฮ้ย! ใจเย็น เรื่องแค่นี้ถึงกับจะฆ่าจะแกงกันเลยหรอวะ!”

            “เออ! มึงตายแน่ๆ!”

            ปัง!

ความคิดเห็น