จ้าวจอม / JawJom

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Love Perverse :: Chapter 3 ข่าว

ชื่อตอน : Love Perverse :: Chapter 3 ข่าว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2559 19:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love Perverse :: Chapter 3 ข่าว
แบบอักษร

 

# 

 

 

  โอ้ยพัง!

 

 ฉันตื่นมาในสถาพที่มัน.. ไม่อยากจะพูด! เหลือแค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ๆข้างในก็ไม่มีอะไรเลยสักชิ้น ฉันจะไม่เดือดร้อนแล้วก็ไม่โวยวายสักนิดถ้าที่นี่มันเป็นบ้านฉัน แต่มันไม่ใช่ไงนี่มันห้องพี่ชีต้าร์!

 

  รูปภาพที่โชว์เด่นอยู่หัวเตียงมันบ่งบอกได้อย่างดีเลยหล่ะว่าใครเป็นเจ้าของห้อง แถมยังกลิ่นหอมแปลกๆที่ตลบอบอวนอยู่ทั่วห้องยิ่งฟ้องว่ามันแปลกถิ่น

 

  "ตื่นแล้วหรอเรา"

 

 เสียงทุ้มนุ่มหูดังขึ้นเรียกสติที่มันกำลังฟุ้งซ่านของฉันให้สงบ.. 

 

  สงบไม่ไหวแล้วโว้ย อยากอาระวาด!

 

 ฉันไม่ได้ตอบอะไรแต่จ้องพี่ชีต้าร์เขม็ง ร่างสูงก้าวเข้ามาหาที่เตียงพร้อมกับถ้วยอะไรสักอย่างพอนึกได้ว่าร่างกายตัวเองมีแค่เสื้อเชิ้ตตัวบางปกปิดร่างกายอยู่ฉันก็รีบคว้าผ้าห่มที่พึ่งถีบไปเพราะความโมโหขึ้นมาห่มปิดถึงคอ 

 พี่ชีต้าร์นั่งลงข้างเตียงถ้าเป็นเวลาอื่นฉันคงน้ำลายยืดเคลิ้มไปกับหุ่นเฟิร์มๆซิกแพคแน่นๆของพี่ชีต้าร์ไปแล้วแต่ตอนนี้มันไม่ใช่ไงไม่รู่ว่าพี่ชีต้าร์ทำอะไรบ้างร่างกายฉันมันถึงอยู่ในสภาพแบบนี้แถมพี่ชีต้าร์ยังมีแค่บล็อกเซอร์สีดำอยู่บนร่างกายไม่ให้ฉันคิดได้ยังไง!

 

  "พี่เอาข้าวต้มมาให้จะได้หายแฮงค์"

 

  "พี่ทำอะไรกับเอย"

 

  "ค่ะ?"

 

 พี่ชีต้าร์ตอบกลับมาด้วยสีหน้างงๆกับคำถามของฉันนี่ฉันถามไม่เคลียร์หรือพี่ชีต้าร์แกล้งโง่กันแน่ ต้องให้ฉันถามหรือไงว่าเมื่อคืนเรามีอะไรกันหรือเปล่า ตรงไปไหมหล่ะเห็นอ่อยแบบนี้แต่ยางอายก็ยังมีหลงเหลืออยู่บ้างนะ เอิงเอยอยากจะร้องไห้!

 

  "พี่ชีต้าร์ทำไมเอยอยู่ในสภาพแบบนี้!"

 

 ฉันถามพลางจ้องหน้าพี่ชีต้าร์อย่างเอาเรื่อง ขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลยเถอะ ไม่อย่างนั้นฉันต้องร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่ๆ 

 

  "ก็น้องเอยเมาแล้ว..น้องเอยก็ปล้ำพี่ไงค่ะ"

 

 ปล้ำพี่ชีต้าร์!?

 

 เหวอเลยค่ะ! ฉันถึงกับจุกพูดไม่ออกมันอยากจะร้องไห้ออกมาดื้อๆ เพราะความบ้าบอของฉันแท้ๆ ไม่น่าคิดแผนเมามาอ่อยพี่ชีต้าร์เลยได้เรื่องไหมหล่ะ! หมดกันแล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

 

 ฉันได้แต่นิ่งเงียบหลังจากที่พี่ชีต้าร์บอก นาทีนี้มันทำอะไรไม่ถูก พี่ชีต้าร์ที่เห็นว่าฉันเอาแต่นิ่งก็หลุดยิ้มออกมาพร้อมกับคำพูดที่ทำให้ฉันอยากยกเท้าคู่สวยยันพี่ชีต้าร์ลงจากเตียงจริงๆ..

 

  "พี่ล้อเล่นค่ะทำไมต้องทำหน้าเคลียดขนาดนั้นด้วย ฮ่าๆ"

 

  "พี่ชีต้าร์!"

 

 อยากจะยันให้คว่ำจริงๆถ้าไม่ติดว่าเสียดายหน้าตานะฉันถีบพี่ชีต้าร์ล่วงไปแล้ว! เล่นอะไรก็ไม่รู้อีกนิดฉันจะร้องไห้ขี้มูกโปร่งแล้วนะเว้ย บอกได้คำเดียวว่ากวนตีน!

 

  "ไม่เอาสิอย่าเคลียดสิค่ะ"

 

  "พี่เล่นบ้าอะไรหล่ะ เอยไม่สนุกกับพี่หรอกนะ!"

 

 ฉันยังคงเถียงพี่ชีต้าร์แล้วก็เอาแต่จ้องหน้าพี่ชีต้าร์อย่างเอาเป็นเอาตาย พี่ชีต้าร์ก็ได้แต่นั่งยิ้มอยู่ข้างๆ ไอ้คนบ้า! มือฉันก็ไม่อยู่สุขขว้างหมอนใส่พี่ชีต้าร์ไปเต็มๆ โกรธจริงอะไรจริงเลย

 

  "โอ้ยพี่เจ็บนะค่ะ หน้ามุ้ยเชียวโกรธจริงหรอ"

 

  "พี่ชีต้าร์เล่นอะไรไม่รู้เรื่องเลย!"

 

 พูดแล้วก็หมั่นไส้เลยเอาหมอนฟาดเข้าไปทีนึง พี่ชีต้าร์เอี้ยวตัวหลบอย่างทุลักทุเลก่อนจะรวบมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว เกลียดแรงผู้หญิง!

 

  "โอ๋ๆ รู้แล้วว่าโกรธจริง ขอโทษค่ะแค่อยากแกล้งเล่นเฉยๆ ไม่โกรธพี่นะคะดีกันนะ"

 

 พี่ชีต้าร์พูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆทำตาปริบๆ เออมันน่ารักไงแล้วก็แพ้ตลอดเลยไง.. ไอ้พี่ชีต้าร์บ้า งื้ออออ ใจเย็นไว้เอิงเอยแกต้องมาจีบเขาไม่ใช่ให้แกมาตกหลุมรักพี่เขานะเว้ยไอ้เอย

 

  "ค่ะ แต่พี่ยังไม่ได้ตอบเอยเลยว่าทำไม่เอยอยู่ในสภาพแบบนี้แพมทั้งตัวเอยยังมีแค่.."

 

  "ไม่ต้องห่วงค่ะพี่โทรเรียกให้แม่บ้านมาเปลี่ยนให้"

 

  "อ่อ.. ที่นี่บ้านพี่ชีต้าร์เลยหรอค่ะ"

 

  "ค่ะ บ้านพี่เองไม่มีใครอยู่หรอก"

 

 ฉันพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจสายตาก็สำรวจห้องไปพลางๆก็ดันไปสะดุดตากับของสิ่งนึงมันคุ้นตาเอามากๆเลย มากซะจนฉันอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

 

  บราเซียฉัน!

 

 ฉันรีบวิ่งแจ่นลงจากเตียงมาคว้าบราเซียที่พาดอยู่ที่ตะกร้าผ้าในห้องพี่ชีต้าร์ อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว! ทันทีที่คว้าบราเซียมาไว้ในมือได้ก็รีบเอามันซ่อนไว้ข้างหลังอย่าเร่งรีบพลางหันมามองพี่ชีต้าร์ด้วย

 

พี่ชีต้าร์ยังนั่งอยู่ที่เดิมแต่สายตาที่พี่ช้ต้าร์ใช้มองฉันมันเป็นสายตาเจ้าเล่ห์แปลกๆจนฉันเริ่มหวั่นใจไปด้วย ยิ้มแบบนี้.. เดี๋ยวนะ.. 

 

 ฉันไม่ได้ใส่ซับในนี่!  ทั้งเนื้อทั้งตัวก็มีแค่เสื้อเชิ้ตที่ยาวเกือบคลุมเข่าอยู่ชิ้นเดียว แล้วตะกร้าผ้ามันอยู่หน้าห้องแต่งตัวติดกับริมหน้าต่างแสงแดดมันส่องเข้ามาเต็มๆ ไอ้เอยเอ้ย!

 

  "อย่ามองนะพี่ชีต้าร์!"

 

  "ค่ะ?"

 

 พอคิดได้ว่าตัวเองเอ่ออ.. กึ่งโป๊อยู่ก็สัมผัสได้ถึงความร้อนที่ใบหน้าซึ่งตอนนี้มันกำลังพุ่งสูงพี่ชีต้าร์ก็ไม่เลิกมองดูก็รู้ว่าจงใจจะแกล้งฉัน ฮึ้ย! อายจนต้องขว้างของที่อยู่ใกล้ตัวไปซึ่งมันคือ..บราเซีย!

 

 อาย! อายหนักกว่าเดิมอีกทำอะไรลงไปว่ะเอิงเอย

 

 พี่ชีต้าร์หยิบบราเซียสีสวยของฉันไปถือไว้ในมือพร้อมยิ้มให้อย่างกวนประสาท ให้เดาหน้าฉันตอนนี้มันต้องแดงมากแน่ๆ ใครก็ได้เอาพี่ชีต้าร์ไปเก็บที!

 

  "พี่ชีต้าร์! เอาคืนเอยมาเดี๋ยวนี้นะ!"

 

  "เป็นอะไรค่ะหน้าแดงเลยค่ะ"

 

  "พี่ชีต้าร์!!"

 

 ฉันตะโกนสุดเสียงมือไม้ก็ปิดหน้าอกหน้าใจกับน้องสาวเอาไว้ ให้ตายสิ! ทำไมฉันต้องมาเจอสถานะการณ์แบบนี้ด้วย เกิดมาไม่เคยมีใครได้เห็นร่างกายของฉันเลยนะ!

 

  "อยากได้ก็มาหยิบไปสิค่ะ"

 

 พี่ชีต้าร์พูดพลางชูบราเซียขึ้นมาด้วยอายจนแถบแทรกแผ่นดินหนี มันเป็นของใช้ส่วนตัวใครเขาเอามาเล่นกันเล่า!

 

ฉันรีบเดินไปหาพี่ชีต้าร์ที่ยังคงนั่งอยู่ที่เตียงมือนึงก็ปิดหน้าอกอีกมือก็คว้าบราเซียแต่พี่ชีต้าร์ก็หลบไปหลบมาไงฉันเลยหยิบไม่ได้สักที

 

  ตุ้บ!

 

 ร่างของฉันที่พยายามจะคว้าเอาของส่วนตัวล้มทับพี่ชีต้าร์เข้าเต็มๆ ลมหายใจร้อนๆเป่ารดที่ใบหน้าฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า สายตาของฉันกับพี่ชีต้าร์สอดประสานกันไปโดยปริยาย

 

 ดวงตาคมนั่น..

 

  Rrr Rrr

 

  "เอ่ออ.. "

 

 เสียงมือถือที่แผดร้องดังทั่วห้องช่วยเรียกสติของฉันให้กลับคืนมาอยู่กับเนื้อกับตัวตามเดิม พี่ชีต้าร์อันตรายเกินไปสายตาคมนั่นราวกับมีเวทมนต์สะกดทุกสายตาที่มองมัน

 

 ฉันยันตัวจะลุกขึ้นเพื่อจะได้ออกจากสถานะการณ์แบบนี้แต่วงแขนแกร่งของพี่ชีต้าร์กลับรั้งฉันเอาไว้สะก่อน แบบนี้ไม่ดีแน่ๆมันอัตรายเกินไป.. หัวใจของฉันมัน..

 

  "พี่ชีต้าร์ปล่อยได้แล้วค่ะ"

 

  "ตัวน้องเอยนุ่มนิ่มจนพี่ไม่อยากปล่อยเลยค่ะ"

 

 นอกจากจะไม่ปล่อยฉันแล้วยังรัดฉันแน่นเข้าไปอีกแล้วเข้าใจไหมว่าฉันไม่ได้ใส่ซับในหน่ะ พอทำอะไรไม่ได้ฉันก็ออกแรงดิ้นเพื่อจะให้หลุดออกจากอ้อมกอดของพี่ชีต้าร์แต่ก็ต้องชะงักเพราะประโยคต่อมา..

 

  "อย่าดิ้นแบบนั้นค่ะเดี๋ยวตื่น"

 

 ไอ้บ้า! ฉันไม่ได้อีโอเซ้นท์ขนาดไม่รู้ว่าที่พี่ชีต้าร์พูดหมายถึงอะไรนะ นี่ฉันมาอ่อยพี่ช้าร์นะแล้วไงทำไมกลายเป็นแบบนี้หล่ะงื้ออ

 

  Rrr Rrr 

 

 เสียงมือถือก็ยังแผดเสียงไม่หยุดจนฉันต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดให้พี่ชีต้าร์ พี่ชีต้าร์ยังคงมองหน้าฉันอยู่มือก็ยังกอดฉันเอาไว้อยู่ซึ่งฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าพี่ชีต้าร์จะรัดฉันเอาไว้ทำซากอะไร ไม่อึดอัดบ้างหรือไง

 

  "พี่ชีต้าร์ปล่อยมีคนโทรมา"

 

  "อะไรกันค่ะ พี่อยากกอดน้องเอยนี่"

 

 พี่ชีต้าร์พูดทำตาปริบๆใส่ คิดว่าน่ารักมากเลยดิ เออ..มันน่ารักแต่จะไปรับสายไงพี่ชีต้าร์ก็ไม่ปล่อยสักที ทั้งอายทั้งหงุดหงิดเลย!

 

  "ค่ะๆยอมแล้วๆ"

 

 พี่ชีต้าร์ยอมปล่อยฉันทันทีที่ฉันทำหน้าตึงใส่เขา ฉันนี่รีบลุกขึ้นเลยไม่อยากจะมองหน้าไอ้คนขี้แกล้งเลยรีบเดินมาหยิบมือถืิอที่กำลังแผดร้องอยู่ขึ้นมาเพื่อรับสาย

 

 เบอร์แปลก?

 

  "ฮัลโหลค่ะ"

 

  'ไหนบอกว่าถูกใจแต่เธอหายไปเลยนะ'

 

 เสียงนี้มัน.. ไม่ผิดแน่ๆแต่หมอนั่นรู้เบอร์ฉันได้ยังไง จำได้ว่าไม่เคยให้ไว้นี่แบบนี่มันเข้าข่ายจู้จี้เกินไปไหม? แต่ไม่เป็นไรหล่อให้อภัย

 

  "ชูก้าหรอ? มีอะไร"

 

  'ก็เห็นเธอหายไปเลยก็เลยโทมาหา'

 

  "ฉันยุ่งอยู่อีกอย่างฉันบอกว่าจะติดต่อไปเองนายก็อยู่เฉยๆเถอะน่า"

 

  'งั้นรีบๆติดต่อมาหล่ะฉันเองก็ไม่ได้มีเธอคนเดียวเหมือนกันรู้ใช่ไหม'

 

 ติ้ด! ฉันวางสายจากชูก้าไป คิดว่าฉันแคร์หรือไงก็แค่อ่อยเล่นสนุกๆไม่ได้คิดจะจริงจังอยู่แล้วทำไมชอบสำคัญตัวผิดกันจัง

 

  "พี่ชีต้าร์ออกไปก่อนนะค่ะ เอยจะได้แต่งตัวกลับ"

 

 ฉันหันกลับไปมองพี่ชีต้าร์ด้วยสายตานิ่งๆ ตอนนี้ไม่มีอารมณ์มาอ่อยอะไรแล้วขอกลับไปตั้งหลักก่อนดีกว่าจะได้ไม่พลาดแบบเมื่อคืนนี้อีก เสียหน้าชะมัด

 

 พี่ชีต้าร์พยักหน้ารับอย่างว่าง่ายคงรู้ว่าฉันเริ่มจะอารมณ์ไม่ดีพี่ชีต้าร์ถึงไม่กวนอะไรฉันอีก ซึ่งฉันก็รอพี่ชีต้าร์ออกไปก่อนจะได้แน่ใจว่าจะไม่โดนแกล้งอะไรแล้ว

 

  "งั้นรีบๆตามลงมานะค่ะจะได้ทานข้าวก่อนกลับ ส่วนข้าวต้มนั่นเดี๋ยวพี่เอาไปเก็บก่อน"

 

 พี่ชีต้าร์ถือถ้วยข้าวต้มออกไป ฉันเลยรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เร็วที่สุดจะได้รีบกลับแค่นี้ก็เกรงใจจะแย่ ความจริงก็ทั้งเกรงใจทั้งอายนั่นแหละ

 

 Rrr Rrr

 

 ใครมันขยันโทรมาขนาดนี้เนี่ย คนยิ่งรีบๆอยู่คอยดูนะถ้าไม่มีธุระสำคัญแม่จะด่าให้ยับเลย ปากก็บ่นไปแต่มือนี่กดรับไปแล้ว นาทีนี้ไม่ดูแล้วว่าใครรีบ

 

  'อีเอิงเอยอีชะนีมึงอยู่ไหนค่ะ วันนี้มึงมีสอบย่อยนะโว้ยย'

 

 เสียงแปดหลอดของอีตุ๊ดแรดดังขึ้นมาทันทีที่กดรับสาย มันเป็นเพื่อนสนิทในคณะฉันเองเป็นหนึ่งในนางฟ้าที่ไม่ใช่ดาวอะไร แต่ด้วยความตรงไปตรงมาแล้วก็นะนางเป็นคนจริงใจเลยได้มาอยู่ในกลุ่มนางฟ้าด้วยกันแต่ก่อนหน้านี้มันไปเมืองนอกมา 

 

  แต่เดี๋ยวนะ.. มันกลับมาแล้วหรออีกอย่างมันบอกว่าวันนี้มีสอบย่อยตายห่า!

 

  "เฮ้ยกูลืมเลยว่ะ แล้วนี่มึงอยู่ไหนอ่ะ"

 

  'อยู่หน้าบ้านมึงแล้วค่ะ มารับมึงเนี่ยรีบๆลงมา'

 

  "กูไม่ได้อยู่บ้านว่ะแต่เดี๋ยวจะรีบกลับมึงเข้าไปรอในบ้านเลยไอ้พี่แอลคงอยู่บ้าน แค่นี้ก่อนนะมึง"

 

 ฉันตัดสายไอ้ภีมทิ้งพลางมองนาฬิกาในห้องพี่ชีต้าร์ แปดโมง! แล้วฉันมีสอบตอนเก้าโมงเช้าจะทันไหมเนี่ย พอหยิบจับของๆตัวเองได้ก็รีบวิ่งลงมาหาพี่ชีต้าร์ข้างล่างทันที

 

 หายไปไหนของเขานะ พอลงมาก็ไม่เจอพี่ชีต้าร์ในห้องนั่งเล่นแล้วหรือว่าอยู่ในครัว? โอ้ยรีบก็รีบพี่ชีต้าร์ยังจะมาหายไปอีก!

 

  "พี่ชีต้าร์เอยกลับก่อนนะคะ พอดีเอยมีสอบนี่ก็จะสายแล้วด้วย"

 

  "อ้าวให้พี่ไปส่งไหมค่ะ รถน้องเอยอยู่ที่ผับหนิ"

 

  "เอางั้นก็ได้ค่ะ"

 

 อยากจะบอกว่านั้นแหล้ะค่ะสิ่งที่เอยต้องการ ขอให้ได้อ่อยนิดหน่อยเอิงเอยก็เอาพี่ชีต้าร์ขึ้นไปแต่งตัวส่วนฉันก็มารอพี่ชีต้าร์ที่ห้องนั่งเล่นไอ้ภีมก็แชทมาจิกยิกๆ 

 

 ถามนู้นถามนี่ อยู่ไหนอยู่บ้านใครแล้วเมื่อไหร่จะถึงบ้าน เดี๋ยวสาย นู้นนี่นั้นบลาๆ จนต้องเก็บมือถือลงกระเป๋าไปตัดความรำคาญ ไม่นานพี่ชีต้าร์ก็ลงมาด้วยชุดอยู่บ้าน เสื้อยืดกางเกงยีนธรรมดาๆ แต่หล่อมากค่ะชะนีอยากดิ้น

 

  "พี่ชีต้าร์ไม่มีเรียนหรอค่ะ"

 

  "อ่อค่ะ วันนี้พวกพี่ไม่มีเรียน"

 

  "ค่ะงั้นรีบไปส่งเอยที่บ้านเลยนะคะเอยจะสายแล้ว"

 

 และไม่นานฉันกับพี่ชีต้าร์ก็มาถึงบ้านฉันดีนะที่บ้านพี่ชีต้าร์กับบ้านฉันอยู่ไม่ไกลจากกันมากเท่าไหร่ขับรถมายี่สิบนาทีก็ถึงแล้วหล่ะ ฉันเห็นรถไอ้ภีมจอดอยู่ด้านในตายไอ้ภีมเอาฉันตายแน่!

 

  "ขอบคุณนะค่ะที่มาส่งแล้วก็ขอบคุณเรื่องเมื่อคืนด้วยถ้าเอยไม่ได้พี่เอยแย่แน่ๆ"

 

  "ไม่เป็นไรค่ะ แล้วนี่จะให้พี่รอไปส่งที่มหาลัยไหม"

 

  "ไม่เป็นไรค่ะพอดีเพื่อนมารอรับแล้ว"

 

  "งั้นก็ตั้งใจสอบนะคะ"

 

 ฉันยืนโบกมือให้พี่ชีต้าร์ที่ขับรถออกไปแล้ว วิ่งสิค่ะรออะไร! พอเข้ามาถึงในบ้านอีตุ๊ดนี่ก็เตรียมจะแหวดเลยฉันเลยยกมือห้ามขอมันขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวก่อนไม่งั้นได้พามันสายแน่นอน

 

 ใช้เวลาเกือบๆครึ่งชั่วโมงฉันก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยรีบลงมาหาอีตุ๊ดแล้วก็รีบออกไปมหาลัยกันไอ้ตุ๊ดก็บ่นตลอดทาง ง่วงก็ง่วงหลับแม่งขี้เกียจฟังมันบ่น แต่นางก็นะปลุกฉันขึ้นมาบ่นต่อเอาเถอะยอมใจนาง

 

 และแล้วเราก็มาสาย.. สายไปเกือบครึ่งชั่วโมงนั่นไง..ไอ้ตุ๊ดบ่นหนักกว่าเดิมอีกบ่นตั้งแต่ลานจอดรถยันหน้าห้องเรียนแต่โชคดีที่เข้าไปแล้วเพื่อนในคลาสบอกว่าอาจารย์เลื่อนสอบเพราะติดประชุมฉันเลยว่างยาว 

 

 แล้วคือที่รีบแจ่นมามหาลัยนี่เพื่ออะไรค่ะ!?

 

  "อีเอยไหนๆวันนี้ก็ไม่มีคลาสแล้วไปช้อปกันป้ะ?"

 

  "ก็ดีอ่ะ จะได้ไปหาอะไรกินด้วยยังไม่ได้กินอะไรเลยอ่ะตุ๊ด"

 

 ฉันตกลงกันว่าจะไปหาอะไรกินที่ห้างแถวมห่ลัยแล้วก็ช้อปแก้เบื่อด้วย แต่พอลงมาหน้าตึกเท่านั้นแหละก็เจอกลุ่มผู้หญิงกลุ่มใหญ่แต่ละนางหน้าาตาเอาเรื่องทั้งนั้น ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้กันว่าเป็นใคร

 

  "ลมอะไรหอบมาถึงนี่หรอจ้ะ? นับดาวเพื่อนรัก"

 

 ฟังไม่ผิดหรอกฉันกับนับดาวเราเคยเป็นเพื่อนรักกันมาก่อนตอนปีหนึ่งแต่นางตอแหลไง หน้าด้านมาคุยกับแฟนฉันแล้วผลสุดท้ายก็แย่งเอาไปกิน เหอะ..เกลียด

 

  "อีเอยแกใช่ไหมที่เป็นคนปล่อยคลิปฉัน"

 

 นับดาวกดฟันกรอดถามฉันอย่างเอาเรื่อง หึ.. คนแถวนี้ก็หันมาให้ความสนใจกันใหญ่ใครๆก็รู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไง

 

 ทุกคนหน่ะอยากเห็นมวยคู่ฉันจะตาย.. ฉันเองก็ไม่ได้กลัวมันหรอกแต่นับดาวมันปอดแหกไงไม่มีพวกมันก็ไม่กล้าหือกับฉันหรอกแต่พอมีพวกนี่กร่างใหญ่

 

  "คลิปอะไรหรอ เราไม่เห็นรู้เรื่องเลยอ่ะ"

 

 ฉันถามพลางก้าวเท้าขึ้นหน้าไปก้าวนึงถามด้วยน้ำเสียงที่โคตรจะตอแหลเรียกน้ำโหจากคนตรงหน้าได้ดีทีเดียวเลย ดูท่าทางจะโกรธมากจริงๆนะเนี่ยยืนกำหมัดแน่นเชียว เป็นไปได้คงอยากจะเข้ามาตบฉันเต็มที

 

  "อย่ามาตอแหล!"

 

  "อ้าวอีนี่ มีพวกแล้วกร่างใหญ่อย่าคิดว่าคนเยอะกว่าแล้วจะชนะนะมึงตัวตัวกับอีเอยไหมหล่ะ กล้าไหม!?"

 

 ไอ้ภีมที่ยืนมองอยู่นานก็พูดขึ้นมา อีตุ๊ดมันไม่ถูกชะตากับนับดาวมาตั้งนานแล้ว พอไอ้ภีมพูดจบคนที่ดูอยู่ก็พากันโห่ขึ้นมาก็บอกแล้วไงว่าใครๆก็รู้ว่าสันดานนับดาวมันเป็นยังไง

 

  "กล้าหรือเปล่าจ้ะเพื่อนรัก?"

 

  "อีเอิงเอย!!"

 

 นับดาวเรียกชื่อฉันออกมาเสียงดังสีหน้าดูโกรธจัดใบหน้าเริ่มขึ้นสีแดงด้วยความโกรธ มือคู่นั้นก็กำหมัดแน่น ฉันเดินเข้าไปประชิดตัวมันแล้วยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูให้คนตรงหน้าได้กระจ่างในสิ่งที่มันอยากรู้ด้วยน้ำเสียงที่ฉันคิดว่ากวนประสาทสุดๆ

 

  "อืม.. เรื่องคลิปหน่ะฉันเป็นคนปล่อยไปเอง พอดีเห็นเหี้ยมันกำลังผสมพันธุ์กันหายากนะเนี่ย"

 

 ฟังไม่ผิดหรอกเพราะฉันเองที่เป็นคนปล่อยคลิปมันนัวเนี่ยกับผู้ชายตอนที่ฉันเดินไปเอารถไงจำได้หรือเปล่า จะมองว่าฉันเลวก็ได้นะแต่บอกแล้วไง..

 

  อย่าให้ฉันต้องร้ายเพราะฉันหน่ะมันกัดไม่ปล่อย!

 

  "อีเอย!"

 

นับดาวยกมือขึ้นมาตั้งท่าจะตบฉัน ฉันเองก็ไม่ได้หลบหรอกนะแค่ยกมือขึ้นกำหมัดแน่นรับรองว่าถ้ามือนับดาวพุ่งมาเมื่อไหร่หมัดฉันได้ไปประทับบนหน้ามันแน่ อยากดั้งสิริโคนหักก็ลองดูจะได้วัดกันไป

 

 ว่ามือเรียวๆกับหมัดแน่นๆอะไรมันจะหนักกว่ากัน!

 

 

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/139394/873889576-member.jpg

 

เปิดเจิมค่ะ เปิดไว้ก่อนไม่สบายก็มาเปิดไว้ให้ก่อนสปีริตแรงกล้ามากงื้ออ เค้าป่วยอาการยังไม่หายดีร้อยเปอร์เซ็นเค้าจะรีบมาอัพให้หลังจากที่หายป่วยนะคะ

รักนางเม้นค่ะเม้นมันเป็นกำลังใจที่นักเขียนอย่างไรท์ต้องการค่ะ ถึงจะไม่ได้ตอบเม้นเหมือนเรื่องก่อนแต่อ่านทุกเม้นและขอบคุณทุกๆคนที่ติดตาม ขอบคุณจริงๆค่ะรักนะ

#ชีต้าร์ผู้ชายสายแรด

ใครที่ยังไม่ได้กดติดตามเพจเค้าสามารถจิ้มลิ้งหน้าเรื่องนิยายได้เลยค่ะแจ้งการอัพนิยายทุกครั้งค่ะ

 

มาแล้วๆมาแบบเต็มๆตอนเลย หลังจากที่ตอนนี้หายดีแล้ว รู้สึกว่าพาสนี้มีหลายอารมณ์มากคิคิ ขอกำลังใจค่ะ รักนางก็เม้นโลดดดดดด

เจอกันพาสหน้าค่ะมารอดูกันว่าจะมีมวยไหมๆอิอิ อย่าลืมไปกดไลค์เพจเค้าน้าจะได้ไม่พลาดกันน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น