ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 3

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 3

คำค้น : yaoi , BL ,นิยาย y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2559 16:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 3
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 3

 

และแล้วพ่อกับแม่ก็ออกไปโดยสวัสดิ์ภาพ ไอ้เจไปข้างนอกส่วนผมก็นอนดูทีวีอยู่บ้านคนเดียว ก็ไม่แปลกเพราะเมื่อก่อนตอนพ่อไปทำงานผมก็อยู่คนเดียว~

            ก็อกแก็กๆ แอ๊ด~

สงสัยแม่งกลับมาบ้านละ ตายยากเจงเด็กห่านี่ แต่ช้าแต่ มันไม่ได้กลับมาคนเดียวครับ! มันมีเมียติดไม้ติดมือกลับมาบ้านด้วย โอ้ว~

            “น้อยๆหน่อยเถอะมึง พ่อแม่ไม่อยู่ก็พาสาวเข้าบ้าน”

            “เรื่องของกู”

ผมหันไปมองเมียมันที่กำลังยกมือไหว้ ผมพยักหน้ารับอย่างเดียว

            “ไหว้มันทำไม ไม่ต้องไหว้ ไอ้ห่านี่ไม่น่านับถือ”

มันพูดพลางปัดมือเมียมันลง มึงน่ะแหละไม่น่านับถือ ไอ้ควาย~

            “ปากดีนะมึง เดี๋ยวกูโทรฟ้องแม่เลยนิ”

            “เงียบๆไปเลยมึง”

            “วี๊ดวิ๊วว~”

ผมผิวปากแซวมันอย่างสนุก มันรีบเดินนำขึ้นไปห้อง

            “น่ารำคาญ!”

            “อะไรกัน น้องชายสุดที่รักนอกใจพี่หรอ~”

            “นอกใจแม่มึงสิ!”

            “ทั้งๆที่เมื่อก่อนติดพี่งอมแงมแท้ๆ”

            “กูไปติดมึงตอนไหนไม่ทราบ!”

แล้วมันก็เดินขึ้นไปบนบ้าน

            “ได้กันยัง!” ผมตะโกนถาม

            “เสือก!” มันตะโกนตอบกลับ

            ปัง!

แล้วก็ปิดประตูตึงตังใส่ แซวนิดแซวหน่อยทำเป็นของขึ้น โถ่ๆๆ

ผมนั่งดูทีวีไปสักพักก็คิดอะไรสนุกๆออก ไปแอบฟังเสียงห้องไอ้เจดีกว่า เผื่อจะได้ยินอะไรดีๆ หุหุ ว่าแล้วก็ไม่รอช้า ผมรีบย่องขึ้นไปเอาหูแนบประตูห้องมันทันที

            เงียบกริบ~

อะไรกัน ทำไมไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ห้องเก็บเสียงหรอ เอ มัวทำไรกันอยู่ไอ้พวกนี้นิ

            แอ๊ด~

            “ทำไร”

ชีวิตกู โอ๊ย! เมื่อไรกูจะเสือกสำเร็จกับเขามั่งเนี่ย!

            “กูจะมาถามว่าจะแดกไรไหม”

แถก่อนล่ะวะตอนนี้

            “แดกขนมไปซื้อมาให้ด้วย เร็วๆ”

            ปัง!

ปิดประตูใส่หน้ากูอีก ไอ้เด็กนรกนี่นิ!

และแล้วผมก็เดินไปซื้อขนมหน้าปากซอยมาให้พวกมัน แล้วทำไมกูโง่ไปซื้อให้มึงอีกเนี่ย! แถมยังเดินไปอีก! รถก็มีเสือกไม่ใช้ ให้ตายสิ!

            “เฮ่ย! ได้แล้วขนมของเด็กๆทั้งหลาย”

ผมบอกมันผ่านหน้าห้อง

            แอ๊ด~

มันเปิดประตูออกมาดูผม

            “เออขอบใจ”

มันพูดพลางแบมือ นี่คงกะจะเอาแต่ขนมสินะมึง

            “อะไรกัน ใจร้ายจังเลยน้า ไม่คิดจะให้พี่ชายคนนี้ไปเข้าร่วมวงหน่อยหรอ~”

ผมพูดพลางดันประตูเต็มแรง นึกว่าจะได้เห็นภาพเด็ดๆซะอีกที่ไหนได้นั่งเขียนอะไรงกๆๆอยู่ได้

            “ทำอะไรอยู่หรอ~”

ผมถามเด็กผู้หญิงแล้วลงไปนั่งข้างๆ

            “ทำรายงานกันอยู่ค่ะ”

น้องผู้หญิงพูดพลางหันหน้ามายิ้มให้ผม ใจดีสุดๆ~

            “ขี้เสือกจริงๆเลยนะพี่ชายเนี่ย~”

มันพูดด้วยน้ำเสียงจีบปากจีบคอใส่ แล้วมานั่งตรงข้ามกับผม

            Rrrr Rrrr

เสียงมือถือดังขึ้น ไอ้เจมันเอามือคลำมือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงปอยๆ

            “จับอะไร มือถือกูครับไม่ใช่ของมึง”

ผมเดินออกไปนอกห้องแล้วกดรับสายทันที

            “เออว่าไง”

ผมถามปลายสายทันทีที่รับสาย

            [อ่าว นี่ไอ้ฉ่อยหรอ]

ปลายสายคือเพื่อนซี้ผมเองชื่อไอ้ขุนทอง ที่มาสนิทกันนี่ก็เพราะชื่อบรมโบราณของพวกเราเอง~

            “เออกูเอง ทำไมมีไร”

            [อ่อ เปล่าๆ กูโทรผิดแค่นี้แหละ ก็ว่าทำไมเสียงคุ้นๆ]

            ตู๊ดๆๆ

แล้วมันก็ตัดสายทันทีที่พูดจบ

            “ไอ้เวร กูก็นึกว่ามีไรสำคัญ”

ไหนๆก็ออกมาจากห้องมันละ ไปหาซื้อเบียร์มาดื่มดีกว่า~

รอช้าอยู่ใยขับรถ(จักรยาน)คู่ใจออกไปซื้อที่ร้านทันที~

            “เบียร์ 4 ป๋อง เท่าไรจ๊ะน้องสาวคนสวย~

            “128 บาทจ้ะฉ่อย~”

            “โห่ยไรอ่ะป้า นี่ลูกค้าประจำไม่ลดให้เล้ย”

ผมพูดพลางยื่นเงินให้กับป้าอร

            “แหมของซื้อของขาย นี่ก็ไม่เคยให้ทิปป้าเล้ย จ่ายพอดีเป๊ะตลอด”

            “แหมๆมีย้อน”

ผมปั่นจักรยานกลับไปบ้าน แล้วเอาเบียร์ใส่ตู้เย็นไว้ 3 กระป๋อง ส่วนอีกกระป๋องนั้นก็กินสิครับ~

ผมเดินไปนั่งลงบนโซฟาพลางเปิดทีวีดู ผ่านมาได้เกือบๆชั่วโมงผมก็หันไปมองนาฬิกาเพราะบ้านเงียบกริบ แถมนี่ก็ราวๆทุ่มได้ มันยังทำงานไม่เสร็จกันหรอดึกแล้วมันอันตรายบ้านช่องไม่กลับกันหรืองายย~

            แอ๊ด~

เสียงเปิดประตูที่หน้าบ้านดังขึ้น ไอ้เจเดินเข้ามาพร้อมกับถุงอะไรสักอย่างแล้วเหลือบตามองผม มันค่อยๆเดินมานั่งโซฟาแล้วดูทีวีกับผม

            “มึงไปข้างนอกทำไมไม่ล็อกประตู”

ผมถามมันที่กำลังทำหน้าเหนื่อยสุดๆ

            “ล็อกทำไมมึงก็อยู่บ้าน”

            “อยู่เหี้ยไรกูออกไปซื้อเบียร์พอกลับมาแม่งก็ไม่อยู่กัน”

            “กูนึกว่ามึงกลับห้อง”

ผมหันไปชำเลืองดูมันแล้วหันไปดูทีวีต่อ

            “แดกไรยังล่ะ” ผมถาม

            “มีมือมีตีนไม่ได้เป็นง่อย”

            “กูก็นึกว่าง่อย แล้วเพื่อนมึงล่ะ”

            “กูออกไปส่งแล้ว ขึ้นห้องดีกว่ารำคาญกะเทยขี้เสือก ข้าวกูซื้อมาเกินเอาไปแดกซะ”

แหมๆ ปากแข็งจังเลย~ มันวางถุงข้าวแล้วลุกจะเดินไปขึ้นห้อง

            “ไหนๆก็ลุกแล้ว กูฝากไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นหน่อย”

            “ทำไมกูต้องหยิ-” มันเงียบไปครู่หนึ่ง “เออ”

แม่งแปลก ใช้ง่ายไป คงจะเคารพมากขึ้นล่ะมั้ง 

ความคิดเห็น