กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : [12] G-sus & Melbee [Rewrite]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 45.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2561 10:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[12] G-sus & Melbee [Rewrite]
แบบอักษร

Chapter12


#

[Melbee: talk]

     กรี๊ดดด!!

     'ไอ้บ้า ไอ้ชั่ว ไอ้คนนิสัยไม่ดี  ไอ้$%\*€|฿&/&฿/฿!@:฿/&@/-!!.'

     กรี๊ดดดดด!!!

      ไอ้พี่จีมันจูบฉัน! มันจูบปากฉัน!! แถมยังเป็นจูบแรกของฉันเชียวนะ กล้ามากถึงขั้นขโมยจูบแรกฉันเลยหรือไง!

     ถึงแม้ว่า ฉันจะชอบพี่จีซัสมากแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องถูกลวนลามแบบนี้หรอกนะ

     ให้มันได้แบบนี้สิ!

     อยู่ดีไม่ว่าดี มาจูบฉันทำไมเนี่ย?

     หื้ย! เมลบีไม่เข้าใจ!

     "ตั้งใจทำงานหน่อยสิเมลบี!!" ฉันสบัดหัวไปมา หวังจะลบภาพในหัววันนั้น ที่จู่ๆก็โดนผู้ชายที่ตัวเองชอบจูบ

     แถมจูบแบบดูดดื่มด้วย!

     อ๊ายย~ แค่คิดก็อยากจะบ้าตาย!! แก้มของฉันทังสองข้างก็ร้อนผ่าวขึ้นมา ราวกับเป็นไข้... จนต้องใช้มือทังสองจับแก้มตัวเอง พลางปิดหน้าดีดดิ้นไปมาด้วย

     ไม่เป็นอันทำงาน!

     ฉันกลับจาก หัวหินได้สองวันแล้วล่ะ เพราะมีงานด่วนเข้า เลยได้แต่แชทบอกลาพี่เอก ทว่าฉันก็ยังคงคิดถึงเรื่องนั้นแทบจะทุกเเวลา สำผัสจูบที่ฉันได้รับจากพี่จี คิดทีไรหน้าร้อนทุกที งื้อ~

     ยิ่งเขาทำแบบนั้น ฉันก็ยังจะตื๊อพี่จีต่อไป เพราะว่าพี่แกขโมยจูบแรกของฉันไปไง! โดยที่ฉันไม่เต็มใจด้วย

     เหมือนเขาจะอ่อยฉันด้วยการจูบด้วยนะ (ฉันมโนไปเอง) 

     แหะๆ(ยิ้มแห้ง)

     พอวันต่อมา หลังจากวันที่เขาจูบฉัน และบอกให้ฉันเลิกยุ่งกับพี่เอก ฉันก็ไม่ได้สน หรือทำตามคำขู่ของเขาหรอก ฉันแค่อยากให้เขาสนใจฉันบ้าง หึงหวงฉันบ้าง

     แต่เปล่าเลย... เขายิ่งเหมือนจะฆ่าฉันทางอ้อมเสียมากว่า

     บางที ผู้หญิงคนนั้นคือตัวจริงของพี่แกก็ได้ คิดแล้วเศร้าแป๊บ! 

     แต่ไม่มีทาง ฉันจะเอาพี่มาเป็นสามีให้ได้เลยคอยดู!!

     Rrrrr~

     คิดอะไรอยู่เพลินๆ เสียงโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้นมา ทำให้ฉันสะดุ้งหลุดออกจากวังวนความหลัง

     เชอะ! ใครมันบังอาจคัดขวางความสุข (อันมโน) ของฉัน!

     ฉันจึ่งเลื่อนสายตากลับมามองต้นเสียง ที่ส่งเสียงแผดร้องออกมาอย่างน่ารำคาญ ก่อนจะจับโทรศัพท์ขึ้นมามองดูจออย่างเช็งๆ 

     ใบหน้าของฉัน ค่อยๆคลี่ยิ้มบออกมา เมื่อปลายสายคือคนที่ฉันให้สัญญา ฉันไม่รอช้าที่จะกดรับสาย

     [สวัสดีครับ น้องเมลบี จำพี่ได้ไหมเอ่ย? ติ๊กตอก ติ๊กตอก] เสียงขี้เล่นดังออกมาจากโทรศัพท์ จนทำให้ฉันกลั้นยิ้มปนขำ ในความขี้เล่นของเขา

     จำไม่ได้ก็บ้าเล่า!

     "พี่เอกใช่ป่ะ" ฉันจึงไม่รอช้า กรอกเสียงลงไป เพราะไม่อยากให้ปลายสายรอคำตอบนาน

     [ถูกต้องแล้วคร้าบ~ วันนี้พี่จะมาทวงคืนสัญญานะ จำได้เปล่าน้า?~] พี่เอกนี่ก็เล่นเป็นเด็กๆไปได้

      อืม... ทวงสัญญา?

     "ก็จำได้นะว่าจะเลี้ยงข้าวพี่ ห๊ะ! พี่กลับมาแล้วเหรอ? ตั้งแต่วันไหนอ่ะ?" ฉันตกใจตาโต ไม่คิดว่าเขาจะกลับมาเร็วขนาดนี้

     ไอ้เราก็คิดว่าจะเป็นอาทิตย์เสียอีก กว่าจะกลับได้

     [ใช่แล้ว พี่กลับมาเมื่อช่วงเช้านี้อ่ะ นี่ก็เที่ยงละน้า~]

     "รู้น่าพี่เอก ว่าแต่นัดที่ไหนดี? ร้านไหน?" ฉันรับคำ เพราะไม่อยากผิดคำที่เคยสัญญาให้เขา

     [เอา... ร้านอาหารอิตาลีละกัน ไม่ได้ทานนานละ ที่ห้างxxxx พี่ใกล้จะถึงแล้วเนี่ย เจอกันที่ร้านนะครับ]

     "ได้เลยค่ะพี่เอก" ฉันตอบรับคำยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่

     ติ๊ด!

     ฉันกดตัดสาย ก่อนที่ จะพาร่างตัวเอง เดินออกมาจากห้องทำงาน วานฝากร้านให้ลูกน้องดูร้านแทนหน่อย

     "เจนดูแลร้านให้หน่อยนะเดี๋ยวมา ขอไปกินข้าวก่อน ฝากดูแลลูกค้าด้วยนะ"

     "ได้เลยเจ้"

     "นี่! เดี๋ยวตัดเงินเดือนซะเลยนี่ ไปนะ" ฉันตอบอย่างไม่จริงจังมาก พร้อมโบกมือลาให้

     เรียกเจ้ซะได้ หื้ย! เค้ายังไม่แก่เลยนะ ฮ่าๆๆ

     แล้วก่อนที่ฉันจะเดินออกไปทางประตูร้านได้นั้น ก็ต้องผ่านผู้คนที่มาเลือกซื้อเสื้อผ้าในร้านไง จนฉันได้ยินเสียงบทสนทนานึง

     ตัวฉันกลับแข็งทื่อไปทังตัว...

     "พี่จีตัวนี้สวยไหม?" เสียงหวานดังขึ้น จนฉันที่จะเดินผ่าน กลับต้องโดนหยุดไว้อย่างรวดเร็ว

     พี่จีงั้นเหรอ?

     "สวยสิ เหมาะกับตัวเล็กเลยแถมน่ารักด้วยนะ" เสียงคุ้นแหะ...

     "จริงเหรอพี่จี" เสียงดีใจดังขึ้น

     "จริงสิ พี่จะหลอกตัวเล็กของพี่ทำไมละ"

     ควับ!

     นั้นไงละ! พอฉันหันหน้าไปมอง ยังทางต้นเสียง กลับพบแผ่นหลังกว้างๆที่ฉันรู้ว่าเป็นของอีพี่จี ยืนหันหลังคุยกับผู้หญิงคนนึง ราวกับเป็นแฟนกัน

     แถมคำพูด กับเสียงทุ่มที่ออกมาจากปากเขานั้น ช่างไพเราะเสียเหลือเกิน~ ทีกับฉันล่ะทำเป็นนิ่งเย็นชา ราวกับคนละคน

     แต่กับเธอคนนั้น ที่เขาพูดอ่อนโยน ราวกับอยากทะนุถนอม อยากปกป้อง นั่นมันคืออะไร?

      Shit! ซึ่งฉันเห็นแล้ว มันช่างบาดตาบาดใจ หัวใจก็บีบรัดอย่างเจ็บปวด

     ชิ! อีพี่จีเอ้ย!! ให้มันได้อย่างนี้สิ ร่างทังร่างของฉันแทบทรุด น้ำตาก็คล้ายจะไหล

     Rrrrr~

     "ว่าไงคะ 'พี่เอก' "

     ฉันพูดอย่างจงใจในคำว่า 'พี่เอก' แรงๆ เพื่อให้สองคนที่ยืนหันหลังอยู่ได้ยินชัดๆ 

     เออ! ก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจจากเขาอ่ะ!

     [พี่จะโทรมาบอกว่า พี่ถึงร้านแล้วนะ]

     "ได้ค่ะพี่ เดี๋ยวหนูไปค่ะ" หนูเนี่ยอายุกี่ขวบแล้วลูก?

     [ครับ... พี่จะรอนะครับ]

     ติ๊ด!

[Melbee: talk end]



ความคิดเห็น