ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 2

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 2

คำค้น : yaoi , BL , นิยาย y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2559 21:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 2
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 2

 

            “มึงตาย!”

รอช้าอยู่ใยใส่เกียร์มาวิ่งหนีสิคร้าบ แหม ผมไม่ได้กลัวหรอกนะ แต่ขนาดตัวมันต่างกันทำให้ผมเสียเปรียบสิครับ ชีวิตของผู้ชายตัวเล็กๆคนนี้จะรอดไปได้อีกสักกี่วันกันนะ กระซิกๆ~

            “เปิดประตู!”

            “กูไม่เปิด!”

            “กูบอกให้เปิด!”

            “แล้วทำไมกูต้องเปิด!”

            “ก็กูสั่ง!”

            “แล้วทำไมกูต้องทำตาม!”

และแล้วเสียงก็เงียบลง ขี้ขลาดอย่างมึงคงไม่กล้าพังประตูหร๊อก

            “ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!”

ถูกเผง!

            “อย่าลืมมาเอาคืนน้า ขี้เกียจเก็บไว้นาน~ กิ๊วๆ~”

ผมแง้มประตูออกไปบอกมัน แต่ทว่า ซวยแล้ว! ไอ้เหี้ยเจยังยืนอยู่หน้าประตู!

            “สวัสดี~”

            ปัง! ตุบ!

เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากครับท่านผู้อ่าน! พอมันพูดจบก็ถีบประตูทำผมกระเด็นลงไปนอนกองก้นอยู่กับพื้นทันที!

            แกร๊ก!

มันปิดประตูพร้อมลงกลอนประตู อะไร! จะปล้ำกูหรอ ม่ายยย!

            “มึงรู้ไหมว่ากว่ากูจะได้ซื้อเกมนั้นมันยากขนาดไหน กูต้องเก็บตังอย่างยากลำบากขนาดไหนกว่าจะซื้อมาได้ แถมยังเป็นของแท้ด้วย~ แถมกูเพิ่งจะเล่นไปแค่ครั้งเดียว วันนี้ไม่มึงก็กูต้องตายกันไปข้าง! ”

            แอ่ก!

มันพูดจบก็กระโจนโดดทับผมทันที มึงคิดว่ามึงเป็นถุงพลาสติกหรือไงไอ้ฟาย!

            “มึงต้องชดใช้ด้วยชีวิตมึง!”

เอาแล้ว! มันขึ้นมานั่งคร่อมตัวผมอย่างเร็ว รู้สึกเสียวประตูหลัง เอ้ย! สันหลังวาบเลย ผมต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว คิดสิคิด!

            “เดี๋ยว!”

ผมตะโกนบอกทำให้มันชะงักหมัดทันที เกือบหน้าแหกแล้วไหมล่ะฉ่อยเอ้ยย

            “อะไรของมึง”

ผมไม่สนใจคำถามมัน ค่อยๆเอามือลูบไล้ที่ต้นขามันไปเรื่อยๆ

            “กูก็ไม่อยากจะคิดหรอกนะ แต่การที่มึงเข้ามาในห้องกูแล้วล็อกประตูเสร็จก็มานั่งคร่อมบนตัวกูเนี่ย มันทำกูอดใจไม่ไหวจริงๆ วันนี้กูอาจจะได้เมียก็ได้เนอะ ว่าไหมน้องชาย~”

อร๊างง นี่กูพูดไรอยู่เนี่ยยย! ต้องกัดฟันพูดต่อไป

            “พูดไรของมึง ขยะแขยง”

ผมดึงมันลงมานอนได้อย่างง่ายดายเพราะมันกำลังอึ้งทึ่งตะลึงตึงตึงอยู่ ผมค่อยๆโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆมัน แล้วจับที่ขอบกางเกง

            “กูให้เวลามึงหนีสิบวิ ถ้าไม่ลุกหนีกูจะถือว่ามึงเต็มใจเป็นเมียกู”

พูดเองขนลุกเอง พูดรายยยย! มันปัดมือผมออกแล้วรีบลุกหนีทันที

            “วันหลังอย่าลืมแวะมาอีกน้า แง่ว~”

            ปัง!

ไปนอนดีกว่า ตื่นขึ้นมาผิวจะได้เปล่งปลั่ง~ ขึ้นชื่อว่าเด็กนี่หลอกง่ายกันหมดเลยแฮะ~

            เช้าวันต่อมา~

            “หาวว~ กี่โมงละเนี่ย”

            “เจ็ดโมงเช้า”

เอ๊ะ! เสียงใคร!? ผมรีบลืมตาทันที!

            “เชี่ยเจ! มึงเข้ามาไง!”

ผมรีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันที แม่งเล่นมานั่งจ้องหน้าขนาดนั้นขนลุกสิครับ!

            “กูก็เดินเข้ามา”

            “แม่มึงไม่สอนหรือไงพูดจากับผู้ใหญ่ไม่มีหางเสียง”

            “สอนแต่กูไม่จำ”

            “เถียงคำไม่ตกฟาก! เป็นเด็กเป็นเล็ก”

            “ผมไม่เล็กนะครับ”

มันพูดพลางทำหน้ากวนตีนใส่ น่าหมั่นไส้!

            “เข้ามานั่งมองกูหลับนี่คิดอะไรกับกูล่ะสิ”

ผมพูดจากวนโมโหมัน

            “คิดแม่มึงสิ แม่กูให้มาตามกะเทยห้องนี้ไปกินข้าว กูกำลังจะปลุกแต่มึงตื่นพอดี”

            “กะเทยผีมึงสิไอ้เวร!”

ดูมันพูดจาเข้า น่าตบปากแหก

            “ฮู้ว ไม่ใช่หรอกหรอเนี่ย~”

ดูแม่งพูดเข้า เด็กนรกนี่นิ

            “กูแกล้งมึงเฉยๆ จะแดกไหมข้าว กูจะไปล้างหน้าแปรงฟันก่อน”

ผมบอกมันแล้วเดินไปที่ห้องน้ำ แล้วมันก็ไปนั่งรอที่เตียง

            “แม่บอกให้กูลงไปพร้อมมึง”

มันหันหน้ามาบอกผมที่ยืนทำสายตาไล่ไปไกลๆ

            “นี่มึงโง่ป่าวเนี่ย มึงก็ลงไปแดกก่อนสิเดี๋ยวกูตามไป มึงจะไปไหมโรงเรียน”

            “กูหยุด”

            “แต่กูมีเรียน เค๊”

พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จผมก็ลงไปกินข้าวเช้ากับทุกคน

            “มากันครบละ จะได้บอกทีเดียว พ่อกับแม่จะไปต่างจังหวัด 10 วันนะ มีแพลนจะไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์”

พ่อพูดขึ้นมาระหว่างกินข้าว ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ เชยโคตร! ฮ่าๆๆๆ

            “ไปวันไหนล่ะพ่อ”

ผมถามพลางตักข้าวเข้าปาก

            “พรุ่งนี้ วันนี้เก็บของ”

เอิ่ม บอกจ้อเกิ๊น ผมไม่ได้ตอบอะไรแค่พยักหน้าเป็นอันเข้าใจตามประสาพ่อลูก

            “แล้วเจ กับฉ่อย จะอยู่ได้ไหมคะคุณ

แม่กุ้งถามพ่อพลางทำสีหน้ากังวล

            “ไม่ต้องห่วงเลยครับแม่ เดี๋ยวไอ้เจผมดูให้ได้~”

ผมตอบพลางหันหน้าไปขยิบตาให้ไอ้เจ มันหันหน้าไปทางอื่นอย่างรวดเร็วครับ ฮ่าๆๆ โอ๊ยขำว่ะ

            “ไม่ต้องห่วงหรอกไอ้ฉ่อยทำกับข้าวกับปลาเป็น ทิ้งเงินไว้ให้มันก็อยู่ได้แล้ว ฮ่าๆๆ”

            “ถูกเผงเลยพ่อ~”

ความคิดเห็น