ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 1

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 1

คำค้น : yaoi,BL,นิยาย y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.2k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2559 16:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 1
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 1

 

นี่ก็ราวๆเกือบสามเดือนได้แล้วมั้งที่แม่ใหม่กับน้องชายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ ความสัมพันธ์ผมกับแม่ใหม่แน่นอนสนิทกันดี แต่กับไอ้น้องชายนี่สิ...ยังเหม็นขี้หน้ามันเหมือนเดิม!

            “ฉ่อย! เจ! ลงมากินข้าวเย็นเร็วลูก!”

เสียงแม่กุ้งที่ตะโกนเรียกผมกับเด็กนรกลงไปกินข้าวดังขึ้น

            “ค้าบแม่!”

ผมขานตอบแล้วเปิดประตูออกไปจากห้องนอน แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นไอ้เด็กนรกเข้า

            “ขวางหูขวางตา”

ผมพูดพลางเชิดหน้าใส่

            “ชื่อกับหน้าตาไม่ได้เข้ากันเลยน้า ชื่อออกจะทันสมัยแต่หนังหน้าเสือกโบราณ”

มันพูดพลางเดินผ่านหน้าผมไป เดี๋ยวนะ! มันว่าผมหน้าโบราณ!

            “หน้าโบราณผีมึงน่ะสิ เห็นงี้กูเป็นถึงเดือนคณะเลยนะโว้ย!”

            “โอ้ แถวนี้มีคนยังไม่ตื่นด้วยแฮะ สงสัยข้าวปลาคงไม่ต้องกินเพราะคงอิ่มจากนอนกินบ้านกินเมือง”

มันพูดหน้าตายแล้วเดินลงไปกินข้าวหน้าตาเฉย เด็กเหี้ยไรวะ! คนหล่อชักมีน้ำโห

            “แหมๆ พวกลูกๆนี่สนิทกันเร็วดีจังเลยน้า~”

            “ก็พี่ฉ่อยออกจะมีมนุษย์สัมพันธ์ดี เลยสนิทกันง่ายไงครับแม่ เน้อพี่ฉ่อย~”

ตอแหลโคตร! แม่กุ้งใช้อะไรทำลูกตาครับ! ส่วนไอ้เด็กนรกนี่ก็อีกคนโกหกหน้าตาย นี่ชีวิตมึงตอแหลเป็นอาจินหรือไงกันฟะ!

            “ตอแหล”

ผมบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ

            “อะไรนะพี่ ผมไม่ค่อยได้ยินเลยอ่ะ”

ไอ้เหี้ยเจพูดแล้วทำหน้ากวนตีนใส่

            “นั่นสินะ อยู่ไปนานๆคงจะขาดกันไม่ได้เลยล่ะเน้อ~”

ผมกัดฟันตอบมัน ที่ทำไปเพราะไม่อยากให้พ่อให้แม่มาเสียใจถ้ารู้ว่าลูกของตัวเองไม่ถูกกัน นอกจากผมจะหน้าตาดี นิสัยก็ยังดีโคตรๆอีกด้วย คนอะไรเพอร์เฟ็คเป็นบ้า! ฮ่าๆๆ

หลังจากที่ผมกินข้าวอิ่ม ผมก็ปลีกตัวออกมาขึ้นห้อง แต่เผอิญดันไปจ๊ะเอ๋กับห้องน้องชายที่แสนน่ารัก(?) ที่ปิดประตูไม่สนิทเอาซะก่อน ย่องไปแกล้งน้องซะหน่อยจะได้สมกับตำแหน่งพี่ชาย หึหึหึ

            แอ๊ด

แหม~ ห้องเด็กผู้ชายม.ปลายนี่ก็สะอาดสะอ้านน่าอยู่ดีเหมือนกันเน้อ~

            “ไหนๆ ขอพี่ชายดูดีวีดีในชั้นหน่อยเถอะ~”

เอ๊ะ! อะไรอ่ะ เกมโป๊! เห็นหน้าซื่อๆก็ไม่เบานี่นา ขนาดผมยังไม่กล้าซื้อเลยนะเนี่ย!

            “ทำอะไรอ่ะ!”

และแล้วเสียงเจ้าของห้องอันคุ้นหูก็ถามขึ้นด้วยความตกใจ

            “แหมๆ ทำเป็นตกอกตกใจ มีเกมหนุกๆไม่ยักจะแบ่งกันเล่นมั่งเลยน้า~ เห็นหน้าตาซื่อๆไม่คิดเลยว่าจะมีของแบบนี้อยู่ด้วย”

ผมชูแผ่นดีวีดีเกมโป๊ของมันขึ้นมาโชว์แล้วโบกไปมาอย่างสนุก หุหุ

            “เอาคืนมา!”

            “แหมๆ มีขึ้นเสียง ขึ้นเสียงใส่พี่ชายที่แสนน่ารักมันไม่ดีเลยนะครับน้องชาย~”

ผมเริ่มสนุกขึ้นแล้วสิเมื่อเห็นมันโมโห

            “กูบอกเอาคืนมา!”

แล้วมันก็กระโจนใส่ผม ใช่ว่าผมจะกากหลบไม่ทัน

            “หวาย ไม่ทัน~”

ผมพูดยั่วโมโหมัน

            “ไอ้เหี้ยฉ่อย-“

            “เล่นอะไรกันลูกเสียงตึงตังใหญ่เลย มันรบกวนข้างบ้านเขานะ”

            “ผมบอกพี่แล้วว่าอย่ามาเล่นเกมโป๊ที่ห้องผมน่ะ~”

ยังไม่ทันที่ไอ้เจจะพูดจบ แม่กุ้งก็เข้ามาขัดซะก่อน ทำให้มันเปลี่ยนประโยคสนทนาทันควัน นอกจากจะตอแหลแล้วยังแถเก่งอีกนะมึง! โบ้ยความผิดมาที่กูสะงั้น

            “ห้ะ เกมโป๊”

แม่กุ้งหันมามองที่ผม เอ๊ะ!

            “ดะ เดี๋ยวครับ มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ-”

            “ไม่เอานะฉ่อย น้องยังต้องเรียนหนังสืออยู่ พาน้องเล่นเกมไม่ได้นะลูก ถ้าจะเล่นก็เล่นในห้องตัวเองนะจ๊ะ”

ผมยังพูดไม่จบแม่ก็มาขัดซะก่อน

            “ผมบอกพี่เขาแล้ว พี่เขาก็ไม่ฟังผมเลย”

อ้าว ไอ้เวรนี่ ได้! มึงต้องการใช่ไหม! เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับฉ่อย! ได้ๆ เห็นดีแน่มึง!

            “ขอโทษครับแม่ ผมผิดเองที่จะมาเล่นที่ห้องน้อง เดี๋ยวผมจะสำนึกผิดโดยการหักเกมโป๊และจะไม่เล่นอีกตลอดไป”

ไอ้เจมองหน้าผมด้วยความตกใจ ผมแกะดีวีดีเกมออกจากกล่อง และก็...

            ป๊อก!

หักมันออกเป็นสองท่อน หน้าของไอ้เจตอนนี้ราวกับสติหลุด ดูมันจะอาฆาตแค้นมากเลยสินะ หึหึ

            ตุบ!

ไอ้เจเข่าทรุดลงไปนั่งกองอยู่กับพื้นราวกับใจแตกสลสาย

            “เจเป็นไรลูก!”

            “ผะ ผมซึ้งในความรักที่พี่มีให้ผมครับแม่”

ไอ้เจพูดด้วยน้ำเสียงชนิดที่ว่ากูจะฆ่ามึงแน่ๆ

            “ไม่เป็นไร พี่ทำด้วยความเต็มใจน่ะ เดี๋ยวขอเอาซากดีวีดีไปทิ้งก่อนนะ”

ผมเดินไปตบไหล่ไอ้เจเบาๆแล้วส่งยิ้มเย้ยหยัน

            หมับ!

ไอ้เจจับมือผมไว้ครับท่านผู้อ่าน!

            “เดี๋ยวค่อยไปทิ้งก็ได้ ผมมีการบ้านที่ไม่เข้าใจอยู่ ช่วยสอนผมทีสิครับพี่ชาย”

เอ๊ะ! อะไร! ไม่นะ!

            “มันนานแล้วพี่จำไม่ดะ-”

            “เดี๋ยวแม่ออกไปก่อนดีกว่า พี่น้องจะได้เรียนหนังสือกันเน้อ~”

            แกร็ก!

แม่กุ้งพูดจบก็ปิดประตูออกห้องไป ทิ้งผมไว้กับไอ้เด็ก...

            “มึงตาย!”

ความคิดเห็น