Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ถ่านไฟ(ไม่)เก่า

ชื่อตอน : ถ่านไฟ(ไม่)เก่า

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 259

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2563 14:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ถ่านไฟ(ไม่)เก่า
แบบอักษร

 

❤ ตอนที่ 7 ❤ 

An Old Flame ถ่านไฟ(ไม่)เก่า 

 

“ยืนให้มันดีๆ หน่อย! บอกให้จับแขนผมไว้ไง!” คิ้วเข้มขมวดมุ่นจนแทบจะเป็นเลขแปด ใบหน้าหล่อเหลาของเฮย์เดนเคร่งเครียดเสียจนนวินดาเริ่มจะอึดอัดไปด้วย

 

“ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ ไม่ใช่เคย์เดนที่คุณต้องคอยอุ้มหรือจูงไว้ตลอดเวลา” เธอกระซิบตอบทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงได้ดูหงุดหงิดและเข้มงวดกับเธอมากขนาดนี้

 

“เราเป็นสามีภรรยากันแต่ยืนห่างกันขนาดนี้ ใครจะไปเชื่อหาว่าเรากลับมาคืนดีกันแล้ว?” ชายหนุ่มอ้างข้างๆ คูๆ โดยหวังเพียงว่าภรรยาจะ เชื่อฟังและยอมเข้ามาเกาะแขนเขาไว้แต่โดยดี

 

ที่เฮย์เดนดูหงุดหงิดและฉุนเฉียวแบบนี้เพราะรู้ตัวแล้วว่าเขาประเมินความรู้สึกของตนเองต่ำไปกว่าความเป็นจริงมาก เมื่อก่อนตอนที่เขาเพิ่งคบหาและแต่งงานกับนวินดาใหม่ๆ ที่เขาไม่ยอมพาเธอไปออกงานก็เพราะหวง ไม่อยากให้ใครได้เห็นภรรยาแสนสวยจนต้องเก็บเธอไว้แต่ในบ้าน ตอนนี้เขาอายุสามสิบสี่แล้ว ชายหนุ่มมั่นใจว่าตนเองมีวุฒิภาวะพอที่จะควบคุมอารมณ์และความรู้สึกได้หากมีใครให้ความสนใจหรือมองนวินดาด้วยความชื่นชม แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่คิดเลย เพราะทันทีที่เข้ามาในงาน ทุกคนต่างก็จับจ้องภรรยาของเขา มองภาพอันแสนงดงามซึ่งควรจะเป็นของเขาคนเดียว เฮย์เดนจึงหงุดหงิดจนแทบจะโผเข้าไปชกหน้าแขกผู้มาร่วมงานฉลองมงคลสมรสของน้องสาวอยู่รอมร่อ

 

ที่สำคัญตอนนี้เธอยังให้เคย์เดนซึ่งมาร่วมงานในช่วงเย็นจนถึงหัวค่ำ ไปพักผ่อนแล้วด้วย แทนที่จะมีลูกเป็นกันชนก็เลยมีแต่เขาเพียงคนเดียว ชายหนุ่มจึงต้องพยายามแสดงความเป็นเจ้าของด้วยการใกล้ชิดกับภรรยามากเป็นพิเศษ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ให้ความร่วมมือกับเขาเลย เพราะเอาแต่มองไปทางอื่นโดยไม่สนใจสามีตัวเองเลยสักนิด!

 

นวินดาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย เพราะใบหน้าที่ดูเคร่งเครียดจริงจังของเขาไม่ได้บ่งบอกว่าเฮย์เดนอยากจะใกล้ชิดเธอเลย อ้อ...หรือเขาเกรงว่าเธอจะทำอะไรไม่เหมาะสม ทำให้เขาเสียหน้า จึงต้องตามควบคุมเธอตลอดเวลาแบบนี้?

 

“ถ้าคุณกลัวว่าฉันจะเดินเปะปะไปทำอะไรให้คุณขายหน้าก็อย่ากังวลเลยนะคะ ฉันพอจะเรียนรู้มารยาทในงานสังคมมาบ้าง ไม่ทำให้คุณต้องเสียหน้าหรอกค่ะ”

 

“ไม่ใช่อย่างนั้น!” เฮย์เดนขบกรามแน่นจนใบหน้าคมเข้มยิ่งดู ดิบเถื่อนขึ้นอีกหลายเท่า ทำให้สาวๆ ที่กำลังลอบมองเขาอยู่ตาปรอยกัน เป็นแถว “ผมไม่เคยกลัวว่าคุณจะทำอะไรไม่เหมาะสม แต่ผม...” มันหวงน่ะ! เข้าใจบ้างไหม!

 

“ผมอยากให้แอมเบอร์เห็นว่าเราสวีตกันขนาดไหน คุณก็รู้นี่ว่าแม่ยังไม่เชื่อว่าเราคืนดีกันจริงๆ เลยยังไม่ยอมเข้ารับการผ่าตัดเสียที” ขอบคุณพระเจ้า! ในที่สุดเขาก็หาเหตุผลดีๆ ได้แล้ว!

 

“แอมเบอร์ต้องคอยดูแลแขกผู้ใหญ่ ท่านไม่มีเวลาสนใจพวกเราหรอกค่ะ” เขาเองก็ควรจะไปดูแลแขกของเขาเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? จะมัวมาเกาะติดอยู่กับเธอแบบนี้ทำไม!

 

“คุณจะไปรู้อะไร แอมเบอร์ฉลาดจะตาย ท่านแอบสังเกตเราอยู่ตลอดนั่นแหละ” ชายหนุ่มอ้างอย่างเป็นจริงเป็นจังเสียจนตัวเองยังแทบจะเชื่อไปด้วย แต่มันกลับไม่ได้ผลกับภรรยาของเขา ท่าทางเธอจะไม่ได้โดนหลอกง่ายเหมือนเมื่อหลายปีก่อนอีกต่อไปแล้ว

 

“ฉันไม่เห็นว่าท่านจะสนใจเราเลย คุณคิดมากไปเองรึเปล่า?” นวินดาโบกมือและส่งยิ้มให้เจ้าสาวแสนสวยอย่างแอนโทเนียที่แอบหันมาส่งสายตาให้เธอโดยไม่ทันรู้ตัวเลยว่าพอเธอยกมือขึ้น สายบางๆ ของชุดที่เดิมที เฮย์เดนคิดว่ามันงดงามเหมาะสมกับภรรยาของเขามากที่สุดก็เลื่อนต่ำลงจนเห็นผิวเนื้อขาวเนียนมากขึ้นกว่าเดิม

 

“ระวังหน่อยสิ!” สาบานได้ว่าเขาจะเล่นงานดีไซเนอร์นั่น! มันออกแบบชุดเวรอะไรมาวะ! หลอกลวงว่าสวยน่ารัก แต่พอสวมเข้าจริงๆ กลับกลายเป็นเซ็กซี่ร้อนแรงถึงขนาดนี้ไปได้!

 

“นี่คุณจะหาเรื่องทะเลาะกับฉันให้ได้ใช่ไหมคะ?” หญิงสาวเองก็ ชักจะโมโหขึ้นมาเหมือนกันที่ดูเขาจะไม่พอใจอะไรในตัวเธอเลยสักอย่าง พูดตามตรงก็คือเธอรู้สึกว่าเขาหน้าหงิกหน้างอบอกบุญไม่รับมาตั้งแต่ตอนเห็นเธอปรากฏกายออกมาในชุดนี้แล้ว

 

ประหลาดคน! ตัวเองเป็นคนจัดการทุกอย่างเองแท้ๆ เธอไม่ได้ ออกความคิดเห็นอะไรเลยแม้แต่คำเดียว ถ้าเขาไม่พอใจผลลัพธ์ที่ออกมา ก็ควรไปตำหนิดีไซเนอร์คนดัง กับช่างแต่งหน้า ช่างทำผมที่เขาหามาโน่น! ไม่ใช่เธอ!

 

“ผม...” เฮย์เดนระบายลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง หวงก็หวง แต่ก็ไม่สามารถบอกออกไปตรงๆ จึงได้แต่หงุดหงิดอยู่คนเดียวแบบนี้

 

“เดนนี่!” ชายหนุ่มซึ่งหันไปตามเสียงเรียกถึงกับเสียหลัก เมื่อถูกหญิงสาวเจ้าของเสียงโถมเข้ามากอดทั้งตัว

 

“แอนนี่แต่งงานทั้งที ทำไมคุณไม่บอกฉันบ้างเลยล่ะคะ?”

 

“เบรนน่า...” ใบหน้าหล่อเหลาเผือดลงไปเล็กน้อยจนแทบจะสังเกตไม่เห็น ต่างจากใบหน้าขาวผ่องของนวินดาที่ซีดสลดลงอย่างเห็นได้ชัด

 

“นี่ถ้าคุณพ่อไม่บอก ฉันก็คงมาไม่ทันนะคะเนี่ย คุณนี่ใจร้ายจริงๆ เลย”

 

นวินดามองดูมือบอบบางที่ทาบลงบนใบหน้าคมเข้มของสามี ด้วยความรู้สึกเหมือนมีอะไรกดทับในใจจนหายใจแทบไม่ออก เธอไม่เคยได้ยินเขาเอ่ยถึงเบรนน่า แม็คคาร์ทนีย์เลยสักครั้ง ตั้งแต่เขากลับมาหาเธออีก จึงคาดไม่ถึงว่าพวกเขาจะยังติดต่อกันอยู่...

ความคิดเห็น