Meisan

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เหตุผลการมีตัวตนอยู่

ชื่อตอน : เหตุผลการมีตัวตนอยู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 15

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2563 20:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เหตุผลการมีตัวตนอยู่
แบบอักษร

“โอ้...” รีลร้องอุทาน เมื่อเริ่มปะติดปะต่อความจริงบางอย่างได้

“อีกไม่นานวิญญาณของเอเธอน่าที่ไปเกิดใหม่เป็นไกอา ก็คงจะหลอมรวมเข้ากันวิญญาณของ ‘อิควินอกซ์’ จนไม่สามารถแยกออกจากกันได้เหมือนกับฉัน บางทีวิญญาณของท่านเอเธอน่าคงจะถูกหลอมรวมไปแล้วสักครึ่งได้”

“แล้วผมควรจะทำยังไง?” เขาสับสน “ผมต้องฆ่าไกอาใช่ไหม? ฆ่าเพื่อช่วยเธอ...”

เอเธอน่าพยักหน้า “หลังจากที่คุณทำมัน...คุณอาจจะได้พบเธอในภพภูมิหน้าได้อยู่ค่ะถ้าคุณฆ่าและช่วยวิญญาณของเธอไว้ได้ทัน เธอจะมีพลังมากพอผลักดันตัวเองไปยังภพภูมิหน้าได้ค่ะ

แต่ถ้าไม่ทำวิญญาณของเธอจะถูกหลอมรวมกับ ‘อิควินอกซ์’ ไปตลอดกาล และถ้าปล่อยไว้แบบนี้เราไม่สามารถจะคาดเดาอะไรได้เลยเกี่ยวกับผลลัพธ์ที่เลวร้ายนอกเหนือจากนั้น

เหตุผลการมีตัวตนอยู่ของทอรัสคือการที่เราทำทุกทางเพื่อไม่ให้เทคโนโลยีถูกใช้ในทางที่ผิด เราคอบควบคุมและปราบปรามคนแบบ ‘อิควินอกซ์’ และฉันภาคภูมิใจที่เป็นทหารของทอรัส แม้แต่ตอนนี้ฉันก็ภูมิใจอยู่แม้จะอยู่ในร่างของท่านเอเธอน่าค่ะ ตลอดเวลาที่อยู่ในปืนท่านเลลุซ่ามาคุยกับฉันทุกวัน ท่านรู้ว่าท่านตั้งครรภ์เพราะดวงวิญญาณของ ‘อิควินอกซ์’ หลังจากนั้นไม่นาน

ท่านคอยถามฉันว่า ‘ฮุ่ยเหริน ฉันควรจะให้ความรักกับเด็กคนนี้ไหม? ‘ฉันไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ฉันเพียงแค่อยากให้เด็กที่เกิดออกมาเป็นคนที่เดินในเส้นทางที่ถูกต้องค่ะ”

“แล้วเส้นทางที่ถูกต้องมันคืออะไรล่ะ?” รีลถาม “คุณให้ผมฆ่าไกอาเพื่อช่วยเธอ การฆ่าคนมันก็เป็นการกระทำที่ผิดอยู่แน่นอนอยู่แล้ว มันไม่ถูกต้องหรอก”

“ฉันอยากให้ท่านรีลลองคิดเรื่องนี้ด้วยตัวเองค่ะ แต่สำหรับฉัน...ฉันอยากให้ทุกคนรอบข้างภูมิใจกับสิ่งที่ฉันทำค่ะ”

“คุณนี่ช่างคล้ายกับไกอาจริง ๆ ” รีลยิ้ม “แต่ไม่เหมือนเลย ถ้าเป็นไกอาเธอคงจะเสียสละตัวเองโดยไม่ลังเลเพื่อคนรอบข้างมากกว่า”

“เธอเป็นคนแบบนั้นเหรอคะ?” เอเธอน่าถาม

“ใช่ เธอเป็นคนแบบนั้น”

 

 

“หลังจากนั้นตัวของก็ถูกบรรจุเข้าไปในร่างของท่านเอเธอน่าตามคำสั่งของท่านแพนเธอร่าหลังจากที่ท่านเลลุซ่าเสียชีวิต โดยการเสียสละของท่านเซเลสเต้” เอเธอน่ายิ้มเศร้า รีลมองภาพที่อดีตองค์รักษ์ทรุดตัวลงแล้วสลายกลายผงเหมือนกับที่เกิดขึ้นกับฮุ่ยเหริน วิญญาณของเซเลสเต้อยู่ในปืนแทนแล้วในตอนนี้

“และนี่คือเรื่องราวทั้งหมดค่ะ”

 

 

พวกเขากลับมาอยู่ที่เดิมในสวน แต่ตัวของรีลกลับรู้สึกแปลกไปหลังจากรับรู้เรื่องราวทั้งหมด เขาคืออีกครึ่งหนึ่งของ ‘อิควินอกซ์’ เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมโซลของเขาถึงมีลักษณะที่คล้ายกันและความสามารถในการมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่คนอื่นมองไม่เห็น อย่างเช่นตอนนี้เขาเห็นประกายระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้ามันคือโซล และมันคือความสามารถของ ‘อิควินอกซ์’

“ในตอนเด็ก แม่มักจะมองผมด้วยสายตาเย็นชา” รีลเริ่มเล่า “ผมไม่เข้าใจว่าทำไม ผมเป็นลูกของท่านแต่ท่านไม่กลับไม่แม้แต่จะอุ้มผมด้วยซ้ำไป คุณพ่อเองก็เหมือนกันเขาเอาแต่บอกว่าแกไม่ใช่ลูกของฉันและท่านก็ไม่เคยมอบความรักให้ผมเลย

ผมรู้ว่าหน้าตาของผมไม่เหมือนกับคุณพ่อหรือคุณแม่ แต่ก็แอบคิดว่ามันคงจะเหมือนญาติคนอื่น ๆ แต่ไม่เลย ถ้าอย่างนั้นผมเป็นใครกันแน่?”

เอเธอน่ากุมมือของรีลด้วยมือทั้งสองข้างแล้วบอกด้วยเสียงอันหนักแน่น “ท่านคือ รีล โซล คีน ค่ะ ลูกชายของท่านเลลุซ่าค่ะ”

รีลอึ้งแต่ก็ยังเล่าต่อไป “ผมมักจะเห็นสิ่งแปลกประหลาดที่ดูคล้ายดวงวิญญาณแต่คิดว่าผมคิดไปเอง ผมเล่าเรื่องพวกนี้ให้กับเพื่อน ๆ ฟังแรก ๆ ก็คิดว่าเป็นเรื่องที่สนุก จนวันหนึ่งผมบอกเพื่อนที่สนิทกับผมที่สุดว่า ‘อย่าข้ามถนนนะ’ แต่เขาไม่ฟัง สุดท้ายตัวของเขาก็ถูกรถบรรทุกจนร่างกระเด็นต่อหน้าต่อตาผม

ตั้งแต่วันนั้นผมก็พยายามเก็บความสามารถนี้ไว้ ไม่พูดอะไรเกี่ยวกับมันอีกแต่มันสายไปแล้วผมโดนหาว่าเป็นไอ้ตัวซวยมาตั้งแต่นั้นจนย้ายไปยังโรงเรียนทหาร” รีลมองพื้นด้วยสายตาที่เจ็บปวดเมื่อนึกถึงอดีต

“คุณมองเห็นแสงระยิบระยับบนฟ้านั่นใช่ไหมคะ?” เอเธอน่าถาม รีลมองเธอย่างงงวย “โซลพวกนั้นฉันเองก็เห็นนะคะ”

เขามองรอยยิ้มอันสดใสของฮุ่ยเหริน

“ท่านรีลไม่ได้แปลกประหลาดอยู่เดียวนะคะ ตัวของฉันเองทั้งในชาติที่แล้วหรือชาตินี้ก็ล้วนแปลกทั้งนั้นล่ะค่ะ”

“นั้นสินะ” รีลหัวเราะออกมาเบา ๆ ทำให้อีกฝ่ายหัวเราะตาม

“แล้วก็ท่านเลลุซ่ารักท่านนะคะ ถึงแม้ท่านจะเป็นครึ่งหนึ่ง ‘อิควินอกซ์’ แต่หลาย ๆ ครั้งท่านก็มาเล่าเรื่องของท่านรีลให้ฟังแล้วก็หัวเราะคิกคักไปด้วย แล้วก็บอกว่า

‘ถ้าเขาไม่ใช่ครึ่งหนึ่งของ ‘อิควินอกซ์’ ฉันคงจะรักเขาหมดหัวใจไปแล้ว เขาเป็นเด็กดีและน่ารักจริง ๆ นะ เขาเป็นเด็กที่ฉันอยากได้มาตลอด’

น้ำตาของรีลไหลออกมาในที่สุดแล้วสิ่งที่เขาเข้าใจมาตลอดไม่ถูกเสียทั้งหมด สุดท้ายแล้วมันเหมือนเขาได้เจอกับจิ๊กซอว์สุดท้ายของความไม่เข้าใจต่อครอบครัว แต่เมื่อพบมันแล้วเขากลับพบกับความรักและความเจ็บปวดมากขึ้นกว่าเดิม

“ฉันอยู่ตรงนี้นะคะ” เอเธอน่ากอดเขา “ฉันจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณค่ะ”

รีลร้องไห้ออกมาอย่างเงียบ ๆ แต่โล่งใจที่สุดในชีวิตของเขาเอง

ความคิดเห็น