Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นี่แหละเฮย์เดน แฮมป์ตัน!

ชื่อตอน : นี่แหละเฮย์เดน แฮมป์ตัน!

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 297

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2563 14:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นี่แหละเฮย์เดน แฮมป์ตัน!
แบบอักษร

 

“ไม่ไปหาลูกเหรอคะ?” 

 

“กลัวเข้าไปแล้วแกจะตื่นน่ะ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดอย่างที่เธอไม่ได้ยินมานานมากแล้ว แต่นวินดาก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะนักธุรกิจชั้นนำอย่างเฮย์เดนก็คงมีเรื่องอะไรให้ต้องคิดและตัดสินใจมากเป็นธรรมดา

 

“อ๋อ...คุณจะอาบน้ำเลยไหมคะ?”

 

“ยัง”

 

เขาทำหน้าเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่ได้พูด เธอเองก็ไม่กล้าถาม เพราะเกรงว่าจะเป็นการละลาบละล้วงเกินไป จึงคิดจะปลีกตัวออกจากสถานการณ์อันน่าอึดอัดนี้ไปเสีย

 

“งั้นฉันอาบน้ำก่อนแล้วกันนะคะ” นวินดาจัดการปิดโปรแกรมที่กำลังใช้งานอยู่หลังจากตรวจสอบว่าส่งงานเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็ปิดโน้ตบุ๊กของตนเอง โดยตั้งใจว่าจะเข้าไปอาบน้ำอาบท่าก่อน แล้วค่อยกลับมาออกมาทำงานต่อ แต่ยังไม่ทันจะได้ไปไหนก็ถูกเฮย์เดนคว้ามือเอาไว้ก่อน

 

“อย่าเพิ่งไป...นี่ของคุณ...เอาไว้ใส่ไปงานแต่งของแอนนี่” เขายื่นกล่องสีแดงซึ่งประทับตราสัญลักษณ์ของแบรนด์เครื่องประดับสุดหรูให้

 

“นี่อะไรคะ?” เพราะเขาไม่เคยซื้ออะไรที่เป็นส่วนตัวขนาดนี้ให้ กับเธอมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นเมื่อหลายปีก่อน หรือหลังจากได้พบกันอีกครั้ง หญิงสาวจึงอดประหลาดใจไม่ได้

 

“เปิดดูสิ” เฮย์เดนยื่นกล่องเครื่องประดับไปตรงหน้าเธออีกครั้ง แต่นวินดาตัดสินใจปฏิเสธ เพราะไม่ต้องการอะไรจากเขา ไม่ว่าจะในฐานะแม่ของลูกหรือในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งก็ตาม

 

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันพอมีเครื่องประดับอยู่บ้าง อีกอย่าง...เป็นแค่เพื่อนเจ้าสาว คงไม่ต้องแต่งอะไรมากมาย”

 

“รับไปเถอะน่า ตอนนี้คุณอยู่ในฐานะมาดามแฮมป์ตันนะ จะมาแต่งเนื้อแต่งตัวกระจอกๆ ได้ไง”

กระจอกๆ? นั่นปากเรอะ!

 

“ฉันคิดว่าฉันพอจะรู้กาลเทศะอยู่หรอกค่ะ คงไม่จำเป็นต้องอาศัยความช่วยเหลือจากคุณ” หลังจากพยายามอดทนอดกลั้นอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตัดสินใจว่าจะไม่ทะเลาะกับเขาให้เหนื่อยเปล่า ไม่รู้จะเอาชนะคะคานกันไปเพื่ออะไร เพราะไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรขึ้นมา

 

“เดี๋ยว! ผมอยากให้คุณสวมมัน...ไปงานของแอนนี่...” เขารั้งข้อมือของคนที่กำลังจะเดินผ่านไปกลับมาอีกครั้ง

 

“ฉัน...” เธอตั้งใจจะปฏิเสธอีกครั้งว่าเธอไม่อยากได้ของของเขาและตัดสินใจเองได้ว่าจะใส่หรือไม่ใส่อะไร แต่เขากลับเอ่ยปากออกมา เสียก่อน

 

“ก็ได้ๆ! ผมสั่งทำมันมาเพื่อคุณ! พอใจรึยัง?”

 

“งั้นก็ขอบคุณแล้วกันค่ะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงไม่เต็มใจราวกับเธอเอาปืนไปจี้มันมาจากเขาก็มิปาน แต่คำว่า ‘สั่งทำ’ ก็ยังทำให้เธออดรู้สึกดีไม่ได้

 

“จะไม่เปิดดูหน่อยเหรอ? มา! ผมเปิดให้ก็ได้...” เฮย์เดนคาดหวังว่าภรรยาจะตื่นเต้นและอุทานออกมาด้วยความยินดีเมื่อเห็นชุดเครื่องเพชรจากแบรนด์ดังระดับโลกอันประกอบไปด้วยสร้อยคอเพชรแท้ซึ่งมีจี้ทับทิมรูปหัวใจน้ำงามตรงกลาง และต่างหูกับแหวนที่ออกแบบมาให้เข้าชุดกัน แต่เธอกลับมองมันด้วยสายตาสงบนิ่ง ไม่ได้มีวี่แววของความยินดีแต่อย่างใด

 

“คุณ...ไม่ชอบ?”

 

“ฉันไม่ค่อยสวมเครื่องประดับน่ะค่ะ” โดยเฉพาะแบบที่หรูหราอลังการขนาดนี้ แต่เขาไม่รู้ก็ไม่แปลก เพราะปกติเฮย์เดนก็ไม่เคยรู้อะไร เกี่ยวกับตัวเธออยู่แล้ว

 

“แต่มันเป็นงานใหญ่ คุณต้องมีอะไรติดตัวไปบ้าง ไม่เป็นไร! ผมมีของอีกชิ้นที่คุณน่าจะชอบ...เปิดดูสิ” ชายหนุ่มยื่นกล่องของขวัญบุผ้าไหมแสนสวยให้ภรรยา และรอคอยให้เธอเปิดมันออกอย่างใจจดใจจ่อ

 

“นี่มัน...” คราวนี้หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างเมื่อได้เห็นของที่อยู่ภายในกล่อง

 

“ชุดที่ผมเตรียมไว้ให้คุณใส่ไปงานของแอนนี่ คุณจะลองก่อนก็ได้ แต่ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอก เพราะผมสั่งตัดขนาดของคุณอยู่แล้ว”

 

“คุณ...สั่งตัดให้ฉันเหรอคะ?” นวินดามองชุดราตรีแบบยาวสีไข่ไก่ทรงเอ็มไพร์ซึ่งปักลายดอกไม้เล็กๆ ไว้อย่างงดงามด้วยสายตาคาดไม่ถึงจริงๆ เพราะไม่เคยคิดว่าคนอย่างเฮย์เดนจะทำอะไรที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้ให้เธอ สามีคนอื่นอาจจะซื้อเสื้อผ้าให้ภรรยาเป็นเรื่องปกติ แต่ไม่ใช่เขา ผู้ชายที่แม้แต่เสื้อผ้าของตัวเองก็ไม่เคยใส่ใจจัดหา ต้องให้เลขานุการส่วนตัวและมารดาเป็นผู้จัดการให้ แค่สั่งทำเครื่องเพชรให้ก็นับว่าเป็นพัฒนาการที่น่าตกใจแล้ว แต่นี่ถึงกับสั่งตัดชุดไปงานให้ เรียกว่าทำให้เธอช็อกได้อย่างแท้จริง!

 

 

“ผมขอให้ราฟช่วยออกแบบให้คุณเป็นพิเศษ” เขาเอ่ยชื่อดีไซเนอร์ชื่อดังประจ????ำแบรนด์ระดับโลกซึ่งไม่น่าเป็นไปได้เลยว่าจะสามารถเร่งงานให้เขาได้เร็วขนาดนี้ “แม่กับน้องสาวของเขาก????ำลังเจรจาขอซื้อแฟรนไชส์ของเราอยู่น่ะ”

 

โอเค! นี่แหละเฮย์เดน แฮมป์ตัน! คนอย่างเขารู้จักที่จะต่อรอง เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตนเองต้องการเสมอ!

 

“ขอบคุณนะคะ” คงปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเธอประทับใจกับสิ่งที่เขาทำให้ แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้พิเศษอะไรเลยถ้าเทียบกับสิ่งที่ผู้ชายคนอื่นๆ ทำให้ภรรยาของเขา แต่สำหรับเฮย์เดนผู้มีความโรแมนติกเท่ากับสโนว์มังกี้หรือลิงกังญี่ปุ่นในสวนสัตว์เซ็นทรัลพาร์ก นี่ก็นับว่าเกินความคาดหวังไปเยอะแล้ว!

 

“ผมเอาออกมาให้คุณดูดีไหม?” เขาเสนออย่างมีน้ำใจ ที่เธอดูไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมาก อาจจะเป็นเพราะยังไม่ได้เห็นชุดทั้งชุดก็ได้ “นี่ไง...สวยไหม?” ชายหนุ่มกางชุดราตรีสุดหรูออกเพื่อให้ภรรยาของเขาได้เห็นความงดงามของมันอย่างเต็มที่

 

“เขาบอกว่านี่เป็นผ้าไหมเกรดดีที่สุดในวงการแฟชั่น แล้วลาย บนผ้าทั้งหมดนี่ก็เป็นงานปักแบบแฮนด์เมดด้วยนะ คุณชอบรึเปล่า?” ด้วยความสัตย์จริง...เฮย์เดนไม่รู้หรอกว่าไอ้ผ้าไหมนี่มันมีกี่ชนิดและแบบไหนคือแบบที่ดีที่สุด ไม่รู้แม้กระทั่งว่าไอ้การปักด้วยมือนี่มันวิเศษวิโสตรงไหน แต่ในเมื่อดีไซเนอร์มือหนึ่งของแบรนด์ระดับโลกสาบานกับเขาว่านี่คือผลงานที่ดีที่สุดในชีวิต พร้อมทั้งอธิบายอย่างละเอียดว่างานปักแบบแฮนด์เมด ทั้งชุดนี่เป็นอะไรที่ ‘อลังการ’ มาก แสดงว่าผู้หญิงทุกคนต้องประทับใจแน่ๆ!

 

“ปักแบบแฮนด์เมดเหรอคะ!?” หญิงสาวอุทานด้วยความตกใจ ลำพังแค่เป็นผลงานของดีไซเนอร์ประจำแบรนด์ที่ได้ชื่อว่ามีราคาสูงเป็นอันดับต้นๆ ของโลกก็น่าจะทำให้ชุดนี้ราคาแพงระยับจับจิตอยู่แล้ว ยิ่งใช้แรงงานมนุษย์ปักลายทั้งตัวก็แน่นอนว่าต้องยิ่งแพงขึ้นอีกหลายเท่า! “คุณเสียเงินกับชุดนี้ไปเท่าไรคะเนี่ย?” นวินดาถามด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น กลัวเหลือเกินว่าคำตอบของเขาอาจจะทำให้เธอหงายหลังล้มตึงไปเลยก็ได้!

 

“ทำไมเหรอ?” เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าเท่าไร เคยถามเสียที่ไหน อีกอย่างเลขานุการของเขาก็เป็นคนจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้อยู่แล้วด้วย

 

“ด้วยแบรนด์ ด้วยดีไซเนอร์มันคงแพงมากอยู่แล้ว นี่ยังปักด้วยมือทั้งตัว งานเร่งอีกต่างหาก ฉันไม่กล้าคิดถึงราคาเลยเนี่ย” จู่ๆ นวินดาก็ขนลุกไปทั้งตัวเมื่อลองประเมินดูคร่าวๆ แล้วพบว่าจำนวนเงินที่เขาจ่ายไปอาจจะสามารถนำมาเป็นค่าเทอมของเคย์เดนไปจนถึงชั้นประถมเลยก็ได้! “คุณเอาไปคืนเขาได้ไหมคะ?”

 

“คืน? ให้ผมเอาชุดไปคืนเนี่ยนะ!?” เฮย์เดนสบถในใจอย่างดุเดือด ไหนแอนโทเนียบอกว่านวินดาจะต้องปลื้มที่สุด เมื่อได้เห็นชุดนี้ นี่นอกจากเธอจะไม่ได้มีท่าทีตื่นเต้นแล้ว ทำไมยังดูอยากจะกำจัดมันไปให้พ้นๆ มากกว่าล่ะ!? “คุณไม่ชอบมันเหรอ?”

 

เฮย์เดนก้มลงมองชุดที่ตนเองถืออยู่ด้วยความงุนงง เขาอาจจะเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยสนใจแฟชั่นก็จริง แต่ตลอดชีวิตที่ผ่านมาก็ได้ควงดารา นางแบบ และคนดังในวงการต่างๆ มาเยอะ จึงมีโอกาสได้คลุกคลีกับของสวยๆ งามๆ แบบนี้มาไม่น้อย ในสายตาของคนที่ผ่านความงามมาแล้วนับไม่ถ้วน เขาสามารถประเมินได้เลยว่าชุดนี้เจิดจรัสอย่างที่ยากจะหาชุดราตรีแบบอื่นมาเทียบได้ โดยเฉพาะเมื่อมันอยู่บนเรือนร่างอันแสนสมบูรณ์แบบของภรรยาเขา มันจะต้องส่งให้นวินดาดูโดดเด่นยิ่งขึ้นแน่นอน แล้วทำไมเธอถึงปฏิเสธมันเสียล่ะ?

 

“เอ่อ...ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ” หญิงสาวรีบส่ายศีรษะ เพราะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเฮย์เดนเสียความรู้สึกไม่น้อย เมื่อเธอบอกให้เขานำชุดนี้ไปคืนเสีย “คือ...มันสวยมาก ใครเห็นก็ต้องชอบนะคะ แต่ว่ามันแพงเกินไป...”

 

พูดกันตามตรงถ้าไม่คิดถึงราคา เรียกว่าเธอตกหลุมรักมันตั้งแต่แรกเห็นเลยด้วยซ้ำ เพราะตั้งแต่มีบุตรชาย เธอก็มีเวลาใส่ใจตัวเองน้อยลง และต้องประหยัดมากขึ้น จึงมักจะมองหาทุกอย่างให้ลูกมากกว่าจะซื้อให้ตัวเอง เมื่อได้เห็นของสวยๆ งามๆ ซึ่งเคยชื่นชอบมาก่อนก็ย่อมตื่นตาตื่นใจและประทับใจมากเป็นธรรมดา

 

“แพงเกินไปคืออะไร? คุณก็รู้ว่าไม่มีคำว่า ‘แพงเกินไป’ สำหรับผม ถ้าคุณชอบก็ดี งั้นเอาเป็นว่าคุณใส่ชุดนี้ไปงานแอนนี่แล้วกันนะ” เฮย์เดนถอนหายใจอย่างโล่งอกและเริ่มจินตนาการภาพภรรยาขณะสวมชุดราตรีที่กำลังถืออยู่ พนันกันได้ว่าเธอต้องงดงามเสียจนผู้ชายทุกคนในงานต้องมองเขาด้วยความอิจฉาแน่ๆ! คิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อนึกถึงสายตาของชายอื่นที่จะจับจ้องมาที่ภรรยาของเขา บางทีเขาอาจจะหาผ้าคลุมไหล่ให้นวินดาสักผืน เพื่อที่เธอจะได้ไม่โดดเด่นมากจนเกินไป...

 

“แต่ว่ามัน...” เธอไม่อยากรับอะไรจากเขา โดยเฉพาะเมื่อมันมีราคาสูงขนาดนี้

 

“ผมให้คุณในฐานะที่คุณเป็นคุณผู้หญิงของแฮมป์ตันกรุ๊ป งานแต่งงานของน้องสาวผมเป็นงานใหญ่ เราปิดเซเวนเฮฟเวนเพื่อฉลองให้เธอโดยเฉพาะ ดังนั้นชุดนี้มันไม่แพงเกินไปหรอก!”

 

หญิงสาวซึ่งกำลังจะอธิบายว่ามันเป็นการลงทุนที่สิ้นเปลืองเกินเหตุนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ความโรแมนติกวาบหวามใจที่เคยมีอยู่บ้างหายวับไปกับตาทันที!

 

“อ๋อ...ค่ะ! งั้นก็วางมันไว้บนเตียงนั่นแหละค่ะ เดี๋ยวฉันค่อยออกมาเก็บเข้าตู้เสื้อผ้าเอง!” นวินดาบอกเสียงเรียบก่อนจะเดินหน้าตึงเข้าห้องน้ำ ไปโดยไม่ลืมที่จะปิดประตูตามหลังเสียงดังเป็นพิเศษด้วย

 

ขอถอนคำพูดที่ว่าเขาพัฒนาขึ้น!

 

เขาแค่ดูเหมือนจะดีขึ้นบ้าง แต่ความจริงแล้วก็ยังเป็นมนุษย์ถ้ำที่มีอารยธรรมในระดับที่พัฒนากว่าลิงขึ้นมาหน่อยเดียวเหมือนเดิมนั่นแหละ!

 

หน็อย! คิดว่าตั้งใจทำเซอร์ไพรส์ให้! ที่จริงคงเป็นเพราะกลัวเธอจะทำให้ขายหน้าสินะ! คอยดูเถอะ! เธอจะสวยจนเขาต้องเสียดายที่เคยทิ้ง เธอไป รับรองได้เลยว่าเฮย์เดน แฮมป์ตันจะต้องน้ำลายหยดแหมะๆๆ แต่จะไม่มีวันได้เห็นแม้แต่ขาอ่อนของเธอ!

ความคิดเห็น