Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรื่องง้อเมียจะไปยากอะไร!

ชื่อตอน : เรื่องง้อเมียจะไปยากอะไร!

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 272

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2563 09:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องง้อเมียจะไปยากอะไร!
แบบอักษร

“ไม่เอา! เคย์จะให้แด๊ดดี้อาบน้ำให้” เด็กชายยืนกรานอย่าง หนักแน่นในขณะที่มารดาพยายามจะดันเขาเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ แต่งตัว และเข้านอนเหมือนทุกวันที่ผ่านมา

 

“ไม่ได้! เคย์โตแล้ว ทำไมต้องให้แด๊ดดี้อาบ? หม่ามี้ทำให้แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว”

 

ที่จริงเคย์เดนสามารถดูแลตนเองได้แล้ว แต่ความสามารถของเด็กวัยห้าขวบก็ยังต้องอาศัยเธอผู้เป็นมารดา หรือมธุรินซึ่งเป็นทั้งพี่เลี้ยงและ น้าสาวช่วยดูแลทำความสะอาดร่างกายซ้ำอีกที เพียงแต่วันนี้น้องสาวบุญธรรมของเธอเพิ่งไปเข้าเรียนภาษาอังกฤษเป็นวันแรก แถมเจ้าตัวแสบยังยืนยันอย่างหนักแน่นอีกว่าหากแด๊ดดี้ไม่เข้ามาอาบน้ำด้วยจะไม่ยอมอาบเด็ดขาด นวินดาที่เกลี้ยกล่อมบุตรชายมาพักหนึ่งแล้วจึงอดโมโหไม่ได้ แต่ไหนแต่ไรเคย์เดนเคยเชื่อฟังเธอเพียงคนเดียวมาโดยตลอด แต่พอได้พบกับ ‘แด๊ดดี้’ ทุกอย่างก็ดูจะยากขึ้นกว่าเดิมอย่างน่าโมโห!

 

“ไม่! ถ้าแด๊ดดี้ไม่มาอาบด้วย เคย์ก็ไม่อาบ!” ใบหน้าน้อยๆ ที่เหมือนกับผู้ชายตัวโตซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เธอแทบจะทุกกระเบียดนิ้วฉายแววเอาแต่ใจตนเองอย่างเห็นได้ชัดจนคนเป็นแม่อดจะเหม็นขี้หน้าพ่อของลูกที่เอาแต่ตามใจบุตรชายจนลูกได้รับอิทธิพลแย่ๆ จากเขามามากขึ้นทุกวันไม่ได้

 

“อ๋อ! นี่คิดจะดื้อกับแม่ใช่ไหม?”

 

เด็กชายส่ายศีรษะ แต่พอเห็นสายตาของมารดาก็รีบเปลี่ยนเป็นการตอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงทันที

 

“เคย์ไม่ได้ดื้อนะครับหม่ามี้ เคย์ก็แค่อยากอาบน้ำกับแด๊ดดี้เท่านั้นเอง”

 

น้ำเสียงออดอ้อนเว้าวอนของลูกรักทำให้ผู้เป็นแม่ที่ตั้งใจว่าจะต้องกำราบเจ้าตัวแสบเสียหน่อยใจอ่อนไปกว่าครึ่ง เธอจึงตอบบุตรชายอย่างอ่อนโยนขึ้นกว่าเดิมมาก

 

“คุณพ่อยังใส่ชุดทำงานอยู่เลย เดี๋ยวเสื้อผ้าจะเปื้อนนะลูก” ข้ออ้างของเธอทำให้ ‘คุณพ่อ’ ที่ยังสวมเสื้อผ้าครบชุดเหมือนเมื่อเช้าตอนออกไปทำงานใหม่ๆ ทำหน้าตาน่าสงสารราวกับถูกกีดกันอย่างไม่เป็นธรรม ลูกชายสุดที่รักจึงต้องรีบเสนอทางออกให้

 

“ก็ถอดสิฮะ แด๊ดดี้ก็ไม่ได้จะกลับไปทำงานอีกนี่นา”

 

คำพูดง่ายๆ ของบุตรชายทำเอานวินดาถึงกับสะอึกไป ‘ถอด’ น่ะเหรอ? ถอดตรงนี้เนี่ยนะ! นี่เธอคงไม่ได้กำลังลากตัวเองเข้าไปในกับดักของเขาใช่ไหม?

 

“แด๊ดดี้อาบน้ำกับเคย์นะฮะ คุณย่าบอกว่าพวกเราควรจะทำความรู้จักกันให้มากขึ้น เคย์ว่าเริ่มจากการอาบน้ำด้วยกันก็ดีเหมือนกัน”

 

“พ่อก็อยากทำความรู้จักกับเคย์ แต่พ่อไม่อยากให้หม่ามี้โกรธพ่อนี่นา”

 

ดู๊! ดูเขาทำหน้าซื่อตาใสได้อย่างแนบเนียนเสียจนเธอกลายเป็นนางมารร้ายไปได้อย่างง่ายดายเชียวละ!

 

“หม่ามี้...” บุตรชายตัวน้อยเข้ามากอดแขนของเธอไว้ก่อนจะช้อนสายตามองอย่างวิงวอนจนนวินดารู้สึกว่าถ้าเธอปฏิเสธอาจจะถูกประณามว่าเป็น ‘นางแม่ใจยักษ์’ ได้เลย

 

“ปกติเคย์ก็ให้แม่อาบน้ำให้มาตลอดนี่ลูก แล้วทำไมตอนนี้ต้องมีปัญหาด้วยล่ะ?” อันที่จริงไม่ว่าจะเป็นเธอหรือมธุริน เด็กชายก็ไม่เคยอิดออดขัดข้อง หากเทียบกับเด็กทั่วไป เคย์เดนถือว่าว่าง่ายมาก บอกอะไรก็เข้าใจโดยไม่ต้องอธิบายเยอะ นี่คงจะได้รับอิทธิพลแย่ๆ จากพ่อมา เลยกลายเป็นเด็กพูดยากและเอาแต่ใจตนเองไปเสียแล้ว!

 

“เคย์ไม่ได้มีปัญหา เคย์แค่อยากคุยกับแด๊ดดี้ตามประสาผู้ชายด้วยกัน...”

 

คุยกันตามประสาผู้ชายด้วยกัน!? เดี๋ยวนะ! นี่ลูกชายของเธออายุสิบแปดปีแล้วโดยที่เธอไม่ทันได้รู้ตัวรึเปล่าเนี่ย!

 

“แต่แม่อาบให้จะเร็วกว่า” คนอย่างเฮย์เดนน่ะแม้แต่เรื่องของตนเองยังต้องใช้ให้คนอื่นทำ เขาจะมาอาบน้ำให้ลูกน่ะเหรอ? ไม่มีทาง! เธอไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเขาจะทำได้ พูดก็พูดเถอะ เมื่อก่อนตอนแต่งงานกันครั้งแรกเธอยังต้องอาบน้ำให้เขาออกบ่อยไป! ภาพในอดีตที่ย้อนกลับมาในห้วงความคิดอีกครั้งทำให้ใบหน้าขาวเนียนของหญิงสาวถึงกับแดงก่ำ แต่เธอก็ยังพยายามรักษาอาการสงบนิ่งไว้

 

“เราก็ไม่ได้รีบนี่ครับหม่ามี้ เคย์มีเวลาทั้งคืนเลย”

 

“งั้นก็ให้พ่อเขาอาบให้แล้วกัน แม่ไปละ!” แต่ก่อนแต่ไรลูกรัก ไม่เคยเห็นใครสำคัญเท่าเธอ แต่พอเจอเฮย์เดนเข้าก็เอาแต่ติดพ่อแจจนเหมือนจะลืมเธอไปแล้ว นวินดาจึงอดน้อยใจไม่ได้ แต่พอเธอทำท่าว่าจะเดินหนีไป เคย์เดนก็รั้งมือเธอไว้เสียก่อน

 

“อย่าน้อยใจสิครับหม่ามี้”

 

“น้อยใจอะไร? แล้วเราน่ะรู้เหรอว่าอะไรคือน้อยใจ?” นวินดารีบปฏิเสธทันที ต่อให้ฆ่าให้ตาย เธอก็ไม่มีวันยอมรับหรอกว่าตนเองรู้สึกอย่างไร

 

“รู้สิครับ อาแอนนี่กับคุณย่าบอกว่าห้ามเคย์สนใจแด๊ดดี้มากกว่าหม่ามี้ เดี๋ยวหม่ามี้จะน้อยใจ” เด็กชายลอบมองใบหน้าที่ดูเย็นชากว่าปกติของมารดาอย่างกังวลใจ

 

“แม่ไม่ได้น้อยใจ!” หญิงสาวยังคงปฏิเสธเสียงแข็ง แต่แก้มเนียนกลับเป็นสีชมพูระเรื่อด้วยความเขินที่ถูกลูกชายจับได้ว่าแอบงอนเป็นเด็กๆ โดยไม่รู้เลยว่าปฏิกิริยาอันน่ารักน่าเอ็นดูของเธอทำให้ใครบางคนที่แอบมองอยู่ถึงกับตาปรอย แต่พอเธอหันมาทางเขา เฮย์เดนก็ต้องรีบตีหน้าเข้มราวกับไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด “เอาเถอะ ครั้งนี้แม่จะยอมให้ แต่ลูกโตแล้ว ต่อไปจะต้องอาบน้ำเองแล้วด้วย มีแต่เด็กเล็กๆ เท่านั้นแหละที่จะขอให้พ่อกับแม่ช่วยอาบน้ำให้”

 

“เคย์ไม่ใช่เด็กเล็กๆ เคย์ก็แค่อยากให้แด๊ดดี้กับหม่ามี้อาบน้ำกับเคย์...นะครับ...ครั้งเดียวก็ยังดี...” เด็กชายมองมารดาด้วยนัยน์ตาอ้อนวอนแบบที่ไม่ว่าจะเป็นใครบนโลกนี้ก็คงต้องใจอ่อน นวินดาเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เธอรู้ดีว่าลูกชายโหยหาสิ่งใดจึงยอมพยักหน้าให้แล้วเดินนำเข้าไปในห้องน้ำ จึงไม่เห็นว่าบุตรชายหันไปยักคิ้วให้กับผู้เป็นพ่อซึ่งชูนิ้วโป้งให้เด็กน้อยพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง

 

มีลูกชายสุดที่รักเป็นผู้ช่วยทั้งคน เรื่องง้อเมียจะไปยากอะไร!

ความคิดเห็น