รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ ร้อยเล่ห์รัก (จบ)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ ร้อยเล่ห์รัก (จบ)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2563 19:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ ร้อยเล่ห์รัก (จบ)
แบบอักษร

 

ดาวโหลด Ebook ได้ที่เวบ Meb, hytexts , ebook นะคะ 

++++++++++ 

 

ตอนพิเศษ 

ร้อยเล่ห์รัก 

“ผมอยากมีความสุขอย่างไอ้เคบ้าง คุณลุงคุณป้าจะว่าอย่างไรบ้างครับ” อยู่ๆ ลูคัสที่นั่งมองตามหลังเพื่อนรักไปจนลับสายตาก็หันมาพูดกับผู้สูงวัยทั้งสองด้วยสีหน้าจริงจัง ซึ่งท่านทั้งสองก็มองหน้ากันแล้วหันไปมองหน้าลูกสาวก่อนจะอมยิ้ม 

“แล้วใครล่ะที่จะทำให้เรามีความสุข” นางบุษบาถามหยั่งเชิง ทั้งที่พอรู้ความหมายของเพื่อนลูกชายว่าหมายความว่าอย่างไร 

“เอลีนครับ” ชายหนุ่มมองคนข้างๆ ด้วยแววตาหวานเชื่อม เล่นเอาหญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างอย่างตกใจ ขณะเดียวกันใบหน้าสวยนั้นก็แดงร้อนผ่าวอย่างเขินอาย ไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดอะไรอย่างนี้ออกมาต่อหน้าบุพการี 

“ตกลงกับเอาเองแล้วกันนะว่า จะเอาอย่างไร ส่วนลุงกับป้าไม่มีปัญหา ไปค่ะคุณ วันนี้ฉันมีความสุข อยากเข้าครัว อยากกินอะไรเป็นพิเศษบอกมา เดี๋ยวจัดให้” 

“คุณแม่…” คนเป็นลูกสาวคราง มองตามหลังบุพการีทั้งสองที่เดินจูงมือกันเข้าครัวไปตาปริบๆ ไม่คิดว่าพวกท่านจะเห็นดีเห็นงามไปกับชายหนุ่มด้วย เอาอย่างไรล่ะทีนี้ โดนทิ้งไว้ตามลำพังยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ 

“เอ่อ…ฉะ…ฉันรู้สึกเหนียวตัวอยากอาบน้ำ” 

“อย่ามาหาข้ออ้างเลยคุณ มุกเดิมๆ ผมรู้ทันหรอกน่า” ลูคัสรีบพูดดักคอ 

“ข้ออ้างอะไร ฉันเพิ่งกลับมาจากข้างนอกเหนียวตัวจริงๆ” เอลีเนอร์ปฏิเสธเสียงสูง พร้อมกับขยับตัวออกห่าง เมื่อรู้สึกว่าชายหนุ่มเริ่มจะเบียดเข้ามาใกล้เรื่อยๆ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะชอบแกล้งจึงขยับตาม หญิงสาวก็ขยับหนีอีก เห็นอย่างนั้นชายหนุ่มจึงแสร้งทำหน้าเคร่ง 

“นี่คุณรังเกียจผมขนาดนี้เลยหรือ มิน่าล่ะ พอจะคุยเรื่องของเราคุณถึงคิดจะหนีทุกที คราวที่แล้วก็หาว่าผมพูดเล่น ทั้งที่จริงจังมาตลอด” 

“ปะ…เปล่าเสียหน่อย ถ้าฉันรังเกียจคุณ จะยอมคบเป็นแฟนทำไม แล้วที่ผ่านมาทำอย่างกับว่า ไม่เคยเอาเปรียบฉันอย่างนั้นแหละ” เอลีเนอร์ตอบกลับคืนไปอย่างงอนๆ บ้าง เห็นอย่างนั้นลูคัสจึงขยับเข้าไปจับมือบางแล้วยกขึ้นจุมพิตอย่างต้องการงอนง้อ 

“ผมขอโทษที่พูดไม่คิด แล้วถ้าคุณไม่รังเกียจ เราแต่งงานกันนะ” 

เอลีเนอร์อึ้งไปพักใหญ่กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอ 

“อะ…เอ่อ…จะให้ว่าอย่างไรดีล่ะ เราเพิ่งจะคบกันเองนะคะ” หญิงสาวบอกเสียงแผ่ว ก้มหน้ามองพื้นอย่างอายๆ ขณะที่หัวใจพองโตเต้นตึกตักแทบทะลุออกมานอกอก 

“เพิ่งคบก็จริง แต่เรารู้จักกันมานานแล้วนี่ นานกว่าไอ้เคกับคุณน้องนางด้วย” 

“รออีกนิดไม่ได้หรือคะ” ต่อรองเสียงอ้อน 

“นานแค่ไหน ผมก็อายุมากแล้วนะครับ” 

“อืม…หลังงานแต่งพี่เคกับคุณน้องนางที่เมืองไทยแล้วกันนะคะ” หญิงสาวทำท่าคิด ก่อนจะพูดไปไกลอีกเป็นเดือนสองเดือน ซึ่งก็ทำเอาชายหนุ่มถึงกับโอดครวญพร้อมกับโยนความผิดไปให้เพื่อนรักที่ป่านนี้คงพักผ่อนมีความสุขกับภรรยาไปแล้ว 

“นาน…คุณก็รู้ว่าไอ้เคมันหาเรื่องอู้งาน แทนที่จะแต่งให้เรียบร้อยก่อนทั้งสองที่แล้วไปฮันนีมูน แต่มันเล่นแต่งที่นี่แล้วไปฮันนีมูนเดือนหนึ่งก่อน จากนั้นค่อยบินไปจัดงานแต่งที่เมืองไทย ไม่พอมันยังมีหน้ามาบอกอีกว่าจะฮันนีมูนอีกรอบดูมันสิ” 

“ถ้าอย่างนั้นคุณจะรอจนคุณน้องนางคลอดเลยไหมล่ะ เลือกเอาแล้วกันนะคะที่รัก ตอนนี้ขอไปอาบน้ำก่อนแล้วกันนะคะ” มือบางดึงแก้มสากทั้งสองข้างส่ายไปมา ก่อนจะเดินขึ้นห้องไปด้วยรอยยิ้มที่เป็นต่อ ปล่อยให้ลูคัสที่ฮึมฮัมๆ ในลำคอมองตามอย่างครุ่นคิด แล้วชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อคิดอะไรดีๆ ออก 

‘คิดหรือว่า เขาจะรอนานขนาดนั้น ไม่มีทางเสียล่ะ รู้จักเล่ห์เหลี่ยมคนอย่างลูคัสน้อยไปเสียแล้วสาวน้อย’ 

 

จบบริบูรณ์ 

++++++++++++ 

ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่ติดตามจนจบนะคะ ยังไงก็ฝากนิยายเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น