facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด :17

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด :17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 452

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ค. 2563 10:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด :17
แบบอักษร

Past ไออุ่น

จากตอนเย็นที่ผมนอนพักเราก็ตกลงกันว่าผมต้องมานอนที่คอนโดกับไอท็อปไอโฟร์ซึี่งพวกมันไม่สนใจผมเลยผมเหมือนอากาศไปเลยแหละคับผมก็เดินตาม

พวกมันไปแต่ผมคงก้มหน้าก้มตาเดินดูแผลตามแขนของผมจึงไม่ทันได้มองดูทางผมจึงเดินไปชนกับอกแกร่ง

 

 

"โอ๊ยย!! เจ็บจังวะ

 

 

ไอท็อปกับไอโฟร์มันก็หยุดและหันมาดูผมที่ร้องเสียงหลง

 

 

"เจ็บตรงไหนรึเปล่าอุ่นขอโทษพอดีกูรีบไปหน่อย

 

 

"อ้าวไปซันมึงเดินชนไออุ่นสะมันร้องจนพวกกูตกใจคิดว่าใครทำอะไรมันอีก

 

 

"ไอเชี่ย!! ท็อปปากมึงเนี่ยเงียบๆไปดิ

 

 

"ไปกันอุ่น กูขอตัวก่อนนะเว๊ยไอซัน

 

 

"เดี๋ยวดิวะพวกมึงจะรีบไปไหนกันวะแล้วใครทำอะไรไอุ่นวะ?.

 

 

"ไม่มีอะไรหรอกไอซันกูก็ปกติดีมึงอย่าไปตามไอท็อปมันเห๊อะมันประสาทอะ

 

 

"งั้นเอางี้กูเหงาอยู่พอดีมึงก็มานอนเป็นเพื่อนกูละกัน

 

 

"เอ้อกูเห็นด้วยกูจะได้อยู่กับสุดที่รักตามลำพัง

 

 

"ไม่ได้ไออุ่นนอนกับพวกกูก็ดีแล้วใช่ป่าววะอุ่น

 

 

"อะ...เออๆๆกูเห็นด้วย กูจะนอนกับไอโฟร์วะ

 

 

"มึงก็ไปนอนเป็นเพื่อนกูหน่อยนะ

 

 

อยู่ไอซันมันก็ลากผมออกไปจากพวกนี้แล้วพาผมขึ้นไปห้องของมันแล้วผมก็ต้องทนกับอาการเจ็บที่แขน พอมาถึงมันก็เปิดประตูละไห้ผมไปนั้งที่โฟฟาและผมกับมันก็มองหน้ากันจนผมตกหลบตาคู่นั่น

 

 

"มึงจะหลบตากูทำไมวะ!

 

 

"ใครหลบมึงวะกู......แค่.....

 

 

"แค่อะไรของมึงมึงมีเรื่องอะไรปิดกูรึป่าว

 

 

"ไม่มีมึงจะเซาซี้อะไรกูวะถ้าไม่มีอะไรกูขอตัว

 

 

"จะไปไหนมึงต้องนอนกับกู!

 

 

ผมไม่ฟังมันหรอกคับเพราะไม่อยากไห้มีคนรู้ว่าผมมานอนห้องเดียวกับไอซันผมจึงรีบลุกจากโฟฟาแต่ผมก็ต้องร้องเสียงหลงอีกครั้งเพราะร่างสูงดันดึงแขนผมจนเซไปกอดกับร่างสูง

 

 

"โอ๊ยยยย!!!!

 

 

"เห๊ยย!!เป็นอะไรเจ็บตรงไหนวะนั้งก่อนกูขอโทษ

 

 

"มึงปล่อยแขนกูก่อนได้ไหมวะ

 

 

มันมองหน้าผมสลับกับแขนและมันก็ไห้ผมลงไปนั้งลงบนโฟฟาและสิ่งที่ทำไห้ผมอึ่งคือมันมานั้งข้างๆผมละดึงแขนเสื้อผมขึ้น

 

 

"ไออุ่นมึงไปมีเรื่องกับใครวะใครทำอะไรมึง

 

 

"เออ...คะ....คือกู...

 

 

"มึงบอกกูมาสักที่เหอะวะมึงจะอำอึงทำไม

 

 

"กูบอกมึงไม่ได้จริงไปเพื่อคสามปลอดภัยของมึงและตัวกูเอง

 

 

"ได้ งั้นกูทำแผลไห้มึงรอกูแปปนึ่ง

 

 

ผมที่นั้งรอมันผมก็ต้องขอโทษมันในใจเพราะสิ่งที่ผมจะทำต่อไปนี้มันชั่งทำใจลำบากมากๆแต่เพื่อผมละมันจะได้อยู่กันอย่างมีความสุขผมจึงต้องทำ

 

 

"มามึงส่งแขนมาดูดิเจ็บมากป่าววะ

 

 

"กูไม่เป็นอะไรมึงไม่ต้องทำก็ได้วะกูจะกลับแล้ว

 

 

"กูบอกว่ามึงต้องอยู่กับกูใง

 

 

ผมสะบัดแขนออกจากแขนแกร่งและลุกขึ้นจะออกไปจากตรงนี้

 

 

"แต่กูไม่อยากอยู่กับมึงใงมึงได้ยินเปล่าวะไอซัน

 

 

"มึงเป็นอะไรของมึงห๊ะ!อยู่กับกูมันอึดอัดมากรึใงวะคงจะไม่สบายเท่าไอพวกรุ่นพี่นั้นหรอกมั้ง

 

 

"ใช่พี่เขาน่าอยู่ด้วยกูอยู่แล้วมีคสามสุขมากและกูก็ไม่อยากเห็นหน้ามึงอีก

 

 

"หึ!ไห้พวกมันไปเท่าไหรแล้วแหละมันคงจะจ้างไห้มึงไปนอนกับมันสินะมันไห้เท่าไรหล่ะกูจ้างมึงก็ได้เผลอๆถ้ามึงทำดีกูไห้แพงกว่าพวกนั่นอีก

 

 

"ไอเชี่ยซัน!!!! พลั่ก!

 

 

ผมเผลอไปต่อยร่างสูงอย่างช่วยไม่ได้เพราะคำพูดพวกนั้นมันแรงเกินกว่าที่ผมจะรับได้เพราะผมไม่ใช่แบบนั้นอีกอย่างรุ่นพี่นั่นก็แค่มาชวนผมคุยและผมก็ไม่คิดอะไรใจดวงน้อยของผมเป็นของคนตรงหน้าผมไปแล้ว

 

 

"มึงกล้าต่อกูใช่ไหมอุ่น ได้งั้นมานี่

 

 

"โอ๊ย!กูเจ็บมึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะไอซันกูไม่ไป ปล่อยกูดิวะ

 

 

"งั้นกูทำแม่งมันตรงนี้แหละ

 

 

หมั่บ~~~~~~เสียงจ๊วบจ๊าบดังไปทั่วห้องการจูบในครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งนั้นครั้งนี้มีแต่ความรุนแรงจนผมรู้สึกคาวเลือดไปทั่วโพรงปากผมจึงดันหน้าอกร่างสูงออกแต่กับทำอะไรไม่ได้และยังโดนร่างสูงรวบแขนใว้อีก

 

 

"อื้มมมม.,.......อืออออ.....

 

 

"เป็นใงละกูจูบดีกว่าพวกมันสินะหึ!

 

 

ผมที่ถูกพลักออกก็รีบหายใจเข้าปอดละผมคงทนฟังคำพูดแบบนี้จากปากคนที่ผมรักไม่ได้จริงๆเลยรีบวิ่งไปที่ประตูเพื่อจะออกไปจากห้องนี้ไห้ได้

 

 

"กูไม่ไห้มึงไปหรอกนะ มานี่!!

 

 

มันลากผมมาที่ห้องของมันและพลักผมลงไปที่เตียงผมจึงถอยหลังหนีร่างสูงแต่ผมกลับโดนลากมาใว้ใต้ร่างสูง

 

"ซันมึงปล่อยกูไปเถอะนะกูขอแหละ

 

 

"อะไรกันมึงยังปากดีอยู่เลยนี่ทำไมเอากับกูมันทำไมกูไห้มึงแพงมากกว่าพวกมัน2เท่าอีกเผลอๆกูอาจจะดีกว่าพวกมันอีกหึ!

 

 

ผมไม่ต้องการแบบนี้ผมจึงเงียบละปล่อยไห้น้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสายผมเจ็บกับคำพูดพวกนั่นผมไม่เคยมีอะไรกับใครเลยเพราะผมรักคนบนร่างมาก

 

 

"เงียบแบบนี้แสดงว่าจริงสินะ

 

 

"กูไม่เคยเป็นแบบที่มึงพูดมึงปล่อยกูไปเถอะนะกูขอร้อง

 

 

"ไม่มีทางต่อไห้มึงมาบีบน้ำตาร้องไห้กูก็ไม่ปล่อย

 

 

ร่างสูงก็พรมจูบไปที่คอและลงมาเรื่อยๆมือที่สอดเข้ามาในใต้ผ้าก็ลูบอยู่ไม่สุขมันทำไห้ผมหายใจถี่และตอนนี้เสื้อผมก็ถูกถอดออกไปร่างสูงโน้มตัวลงมาบดขยี้เนินอกของผมทั้งสองข้างมันทำไห้ผมออนแรงลงอย่าบอกไม่ถูกและผมกับเอนอกตามริมฝีปากของร่างสูงอีก

 

 

"หึ!ชอบสินะถึงนายจะบอกว่าไม่แต่นายก็ฝืนร่างกายนายไม่ได้อยู่ดี

 

 

ร่างสูงก็กลับมาไซร้ที่คอขาวตวัดเลียก่อนที่จะลากลิ้นร้อนลงมาเรื่อยๆจนเสื้อผ้าของทั้งคู่ก็หายไปจนหมดสิ่งเดียวที่ผมรู้คือความเสี่ยวซ่าท้องผมปั่นปวนไปหมด

 

 

"ซี้ดดดดดด อ๊าาาาาาาาา

 

 

ร่างสูงได้มาถึงแก่นกายของผมผมที่ตอนนี้หน้าแดงกล่ำละต้องสะดุ้งเพราะร่างสูงขยับแก่นกายขึ้นลงไปมาอย่างเป็นจังหวะและผมก็ได้ปลดปล่อยออกมา

 

 

"หึ...เร็วกว่าที่ฉันคิดนะหึ!นายมันน่าสมเพศมาก

 

 

"ถ้าฉันน่าสมเพศนายก็คงน่ารังเกียจที่สุดจนคนอน่างฉันยังไม่อยากจะมอง

 

 

"หึ!ปากดีแบบนี้ต่อไปนะแล่วอย่ามาร้องขอไห้ฉันหยุดหล่ะ

 

 

จากนั้นร่างสูงจึงลูบแก่นกายของตนเองสามครั้งแต่ร่างสูงไม่ได้เบิกทางไห้ร่างเล็กเพราะยังคงโกรธร่างเล็กที่ไปนอนกับคนอื่นร่างสูงจึงสอดแกนใหญ่เข้าไปแต่สอดได้ไม่มากเพราะช่องทางร่างเล็กตอดมาก

 

 

"ซี้ดด ทำไมแน่นจังวะ อ่าาาาาา

 

 

"ไอซันมึงเอาออกไปกูเจ็บ

 

 

ผมที่รู้สึกเจ็บที่ช่องหลังของผมจึงขอไห้คนบนร่างเอาออกกับไม่มีวี่แววแถมยังสอดเข้าไปเรื่อยๆ

 

 

"โอ๊ยยย~~~~ผ่อนคลายอุ่นผ่อนคลายมึงจะไม่เจ็บ

 

 

"กูเจ็บกูทำไม่ได้ อื้มมมมมมมมม

 

 

มือของร่างสูงจึงไปลูบไล้เท็ดถัวของร่างเล็กจนเจ้าไปสุดทางช่องหลังของร่างเล็ก

 

 

"อ๊าาาาาาาา......อื้มมมมมมม

 

 

"กูขยับละนะรับมือดีๆอ๊าาาา อ้าาาา อื้มมม อ้ะๆ

 

 

"ซื้ดดดดดด อ้าาาาาา "ร่างสูงกระแทกเข้ามาอย่างแรงตามจังหวะที่แรง

 

 

ร่างสูงจึงคิดในใจว่าที่ร่างเล็กยังไม่เคยมีอะไรกับใครจริงๆร่างสูงจึงแอบดีใจนิดๆแต่ผมก็ยังคงต้องโกรธอยู่แต่ผมจะลดแรงลงเม็ดเหงือที่ไหลลงมามันทำไห้คนใต้ร่างผมเซ็กซี้มากๆร่างสูงจึงเริ่มขยับสะโพกโยกก้อนเนื้อร้อนเข้าออกอย่างช้าๆ

 

 

"อ้าาาาาาา ซ...ซันน กะ...กู...เสียวววว~~

 

 

"อ้ะๆๆๆๆๆ อื้มมมมม ซื้ดดดดกูจะสุดแล้ว อ้ะๆๆๆๆอื้มมมมม

 

 

ร่างเล็กปล่อยน้ำข่นออกมาหลายครั้งแต่ร่างสูงก็ยังไม่ถึงจุดสุดยอดสักที่ร่างเล็กที่เหมือนจะหมดก็ต้องเสียวอีกครั้ง

 

 

"อ๊าาาาาาา พับๆๆๆ ซื้ดดด ตับบบๆๆ~~~ อีกนิดเดียว อื้มมมมมมม "ร่างสูงจึงกระแทกอย่างไม่ยังใส่ร่างเล็ก

 

 

"อื้มมมมม~~~ อะ..อะ..กู...จะะ...ไม่ไหว..แล้วว..

 

 

"ทนหน่อยที่รัก.....อ้ะะๆๆ อ้าาาาาา~~~

 

 

ร่างสูงจึงถี่รั่วก่อนที่จะกระตุกเกร่งปลดปล่อยใส่ร่างเล็กก่อนที่ร่างเล็กจะสลบไปร่างสูงจึงพรมจูบซับเหงื่อที่หน้าของร่างเล็กและอุ้มร่างเล็กไปทำความสะอาดร่างกายและกลับมานอนเพราะร่างสูงก็เหนื่อยกับกิจกรรมที่ผ่านมาเมื่อกี้ร่างสูงจึงกระซิบข้างหูของร่างเล็ก

 

 

" กูรักมึงนะอุ่น

 

 

 

Pastเติ้ล

 

 

หลังจากที่ผมยืนคุยอยู่กับพี่บอสนั่นผมจึงเดินเข้ามาในห้องละนั้งทำงานที่อาจารย์สั่งจนต้นนี้ก็จะตี2แล้วผมจึงเข้าห้องไปนอนแต่ผมกลับนอนดิ้นไปมามันรู้สึกแปลกๆหรือผมจะเครียดเรื่องอุ่นมันมากไปกันนะงั่นผมต้องลองรีบแกะแล้วสิแกะตัวที่1แกะตัววววที่ฉามมม~~

เช้าในวันที่แสงแดดอ่อนๆ ตื๊ดดด~~~~ครื่นนนน~~~

 

 

"อื่มมมมม~~~~ฮัลโหลค้าบบบบใครค้าบบบ

 

 

"ฉันรอนายอยู่ฉันไห้เวลานาย30นาทีถ้านายช้าฉันจะขึ้นไปห้องนาย

 

 

ผมที่อยู่ในอาการงัวเงี้ยถึงกับสะดุ้ดเมื่อได้ยินเสียงของใครคนนั้นที่ผมเผลอไปได้ยินเรื่ิองพวกนั้นแต่ผมก็บอกไปแล้วนี้ว่าผมจะไม่ยุ่งจะอะเอาอะไรอีกวะ

เชี่ยว!~~~~~เหลืออีก25นาทีตายห่าาาไอเติ้ล ผมจึงรีบลุกและไปชำระร่างกาย

 

 

 

Past เวย์

วันนี้เป็นวันที่ผมไม่มีเรียนแต่ที่ผมต้องตื่นเช้า

เพราะเมื่อวาลแม่ของผมบอกว่าจะหาผู้หญิงมาไห้ผมอีกตามเคยผมจึงต้องหลีกการเจอครั้งนี้แต่ผมก็รู้ว่ายังใงผมก็ต้องได้เจอกับคนที่แม่ผมหามาไปไห้นั่นจึงทำไห้ผมตื่นเช้าจึงขับรถไปหอของเด็กนั้นหลังจากมาถึงหน้าหอผมจึงโทรเพราะผมรู้อยู่แล้วว่าเด็กนั่นยังไม่ตื่นมันก็เป็นไปตามคาดเพราะนำเสียงที่งั่วเงียส่วนผมมีเบอร์ของเด็กนี่ได้ยังใงก็เพราะผมถามไอซันมันใงละคับผ่านไปไม่นานเด็กนั่นก็ลงมาพร้อมเอกสารมากมาย

 

 

"พี่มาหาผมแต่เช้ามีอะไรรึป่าว

 

 

"เปล่า...ฉันแค่อยากมา

 

 

"แล้วไม่มีเรียนรึใงถึงมีเวลาว่างขนาดนี่ อ่อหรือว่ามาเรื่องเมื่อวานผมบอกพี่ไปแล้วนี่

 

 

"ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั่นฉันจะมารับนายไปมหาลัยเพราะฉันว่างอีกอย่างฉันแค่สงสารเด็กอย่างนายเข้าใจใว้สะ

 

 

 

"ผมไม่ต้องการความสงสารจากคุณหรอก ไปได้ยังผมจะสาย

 

 

ผมขับรถมาด้วยความคิดมากมายผมคิดยังใงกับเด็กนี้กันแน่ แต่ผมกับเงียบใว้เพราะไม่อยากมีเรื่องกับเด็กนี่พอผมมาถึงหน้าคณะก็เห็นคนที่เดินไปมามองด้วยสายตาที่ลุ้นว่าผมมาส่งใคร

 

 

"ขอบคุณที่มาส่ง

 

 

"เดี๋ยวนายเลิกกี่โมงฉันจะมารับ

 

 

"ไม่ต้องมารับก็ได้กลับเองได้อีกอย่างผมคงเลิกดึกๆเพราะมีงานต้องทำ

 

 

"ฉันจะมามีอะไรไหม ลงไปได้แล้วไป!

 

 

 

Past เติ้ล

 

 

ผมไม่รีรอจึงเปิดประตูลงไปก็เห็นคนยืนดูมากเหมือนเป็นไม่เคยเห็น ผมจึงรีบเข้าคณะไป นี่ก็จะถึงเวลาเข้าเรียนแล้วไออุ่นยังไม่มาอีกทักไปสะหน่อยดีกว่า

 

 

[เติ้ลคนชิค] : อุ่นวันนี้มึงไม่เข้าเรียนหรอวะ

 

 

[ไออุ่น] : กูฝากลาวันนึ่งกูรู้สึกไม่สบายวะ

 

 

[เติ้ลคนชิค] :เป็นอะไรมากป่าววะงั้นกูเรียนเสร็จเดะกูไปหานะ

 

 

[ไออุ่น] : เห้ยยไม่เป็นไรมึงไม่ต้องมาหรอกกูไม่เป็นอะไรมาก

 

 

[เติ้ลคนชิค] :อืมงั้นกูไปเรียนละ

 

 

หลังจากที่ผมคุยกับอุ่นเสร็จผมจึงเข้าไปเรียนและหมดคลาสพี่ๆปี3ก็เข้ามาแจ้งว่าพรุ่งนี้จะไปค่ายกิจกรรรับน้องกันแล้ว

 

 

"น้องปี1คับพรุ่งนี้พวกเราจะต้องไปทำกิจกรรรับน้องกันนะคับน้องไปเพราะฉะนั่นน้องควรกลับไปเตรียมของสำภาระไห้เรียบร้อยแล้วมาเจอกันที่หน้าคณะ8:30น. รับทราบ

 

 

"ค่า......./ค้าบ.......

 

 

วันนี้เป็นวันที่สบายๆของผมเลยจริงๆเพราะผมเจอเรื่องดีๆถ้าจะไม่ดีก็ตอนนี้แหละคับไอตารุ่นพี่เวย์ดันมารอรับผมอยู่แล้วจะหนีก็ไม่ได้เอาใงดีวะไอเติ้ลคิดดิวะ

 

 

"อะ..เอออ...มาทำไมเนี้ย

 

 

"ก็ฉันว่างอีกอย่างฉันบอกนายแล้วไม่ใช้อ่อว่าจะมารับ

 

 

"เห้อ.....ผมต้องไปซื้อของ

 

 

"ของไปค่ายชนคณะพรุ่งนี้?

 

 

" °____°

 

 

"ไม่ตอบดีฉันก็จะไปด้วยขึ้นรถจะยืนไห้คนมองอีกนานไหม

 

 

ผมจึงยอมเดินไปเพื่ออะขึ้นรถแต่กลับโดนดึงแขนใว้สะก่อน

 

 

"เห้ย!พี่บอสสสสสส

 

 

ร่างสูงพี่ดห็นว่ามีคนมาจับแขนของร่างเล็กจึงรีบมาดูทันที่

 

 

"ไอสัสบอสสส!!! มึงมาทำอะไร?

 

 

"อ้าวเพื่อนเวย์พอดีกูจะมาชวนน้องเติ้ลไปทานข้าวกับกูวะ

 

 

"โทษที่วะคงไม่ได้หรอกวะเพราะน้องมันต้องไปกับกู

 

 

"อะ...เออออ....พี่บอสมีเรื่องอะไรรึป่าวคับ

 

 

"พอดีพี่จะชวนเราไปทานข้าวเป็นเพื่อนพี่หน่อยหน่ะเราไม่ว่างก็ไม่เป็นไร "พี่บอสทำสายตาอ้อนเพื่อที่จะไห้ผมไปทานข้าวกับเขาแต่ตอนนี้ผมรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเพราะตอนนี้ไอรุ่นพี่เวย์ได้นิ่งจ้องมองพี่บอสอย่างจะสูบเลือดหน้าที่ว่านิ่งนัตย์ตาที่ดูเย็นชากลับอ่านอะไรไม่ได้ว่าไอรุ่นพี่เวย์คิดจะทำไรกันแน่

 

 

"งั้นพี่ก็ไปกับพวกเราก็ได้เอาไหมคับ

 

 

"จะดีหรอเติ้ล เวย์มันคงไม่ยอมแน่ๆ

 

 

แหม๋พูดไม่เท่าไหรหรอกคับแต่มีมือมาจับมือผมด้วยนี่มันแปลกๆผมจึงค่อยๆถอดมือออกและจู่ๆไอพี่เวย์พูดด้วยน้ำเสียงที่ทำไห้คนที่ฟังอยู่ข่นลุกอย่างบอกไม่ถูก

 

 

"ถ้านายจะไปกับมันก็ลองดู

 

 

" อึก~~~~(ผมกลืนน้ำลายอย่างลำบากเลย)

 

 

"เอออ.....เอางี้นะคับพี่บอสวันนี้ผมไปกับพี่ไม่ได้หรอกคับผมขอโทษด้วยนะคับ

 

 

"คับไม่เป็นไรใส้ครั้งหลังก็ได้ก็ได้

 

 

ผมจึงเดินขึ้นรถไปแต่ไอพี่เวย์มันคุยอะไรกับพี่บอสวะดูท่าเอาเรื่องอยู่ผมที่จะลงไปแต่ก็ต้องหยุดเพราะไอพี่เวย์ได้เดินมาแล้วและออกรถด้วยความเหมือนไปโกรธใครมาจะว่าเป็นปมก็คงไม่ใช่เพราะผมไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย

 

 

"นายคงชอบไอบอสมากสินะถึงกับชวนมันมาด้วยขนาดนั้น

 

 

"ก็นิดนึ่งอะคับเพราะพี่บอสเขาเป็นคนใจดีมากก

 

 

"หรอ หึ!!แล้วมันไห้นายเท่าไรหล่ะกับการไปเป็นคู่นอนกับมันหื้มม

 

 

"แล้วแต่จะคิดแล้วกันคับ

 

 

 

Past เวย์

 

 

หลังจากที่ผมส่งเด็กนั่นเสร็จผมจึงเดินเข้าคณะเพื่อนตะไปหาน้องชายตัวดีแต่มันกลับไม่มาผมจึงโทรไปเพราะมันไม่กลับบ้าน3วันแล้วแม่ก็บ่นๆถึงมันจนผมต้องบอกๆไปว่ามันทำงานหนักแต่ความจริงมันไปหาผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า

 

 

"ฮัลโหล~~ไอซันทำไมไม่มาเรียนวะ

 

 

"อื้มมม.....พอดีผมต้องเครียร์งานก่อนอะพี่ พี่มีอะไรรึป่าว

 

 

"ก็แม่ไห้ฉันตามแกกลับบ้านแกหายไป3วันแล้ว อ้อแล้วพรุ่งนี้ต้องไปค่ายด้วยอย่าลืม

 

 

"ค้าบบบไม่ลืมเดะผมจะรีบกลับบ้านคับ

 

 

พอผมวางสายจากไอซันเสร็จก็ไปรอไอเด็กนั้นที่คณะอีกครั้ง พอผมเห็นนั่นลงมาจากหน้าที่ยิ้มแย้มพอเห็นผมกับเปลี่ยนสีหน้าทันที่ ผมจึงเดินเข้าไปผมจึงถามออกไปเพราะเด็กนั้นจะปฏิเสศผมผมจึงเอาเรื่องของไปค่ายพรุ่งนี้มาพูดจริงๆผมมีครบทุกอย่างแล้วแต่ผมแค่อยากไห้เด็กนี่ไปกับผมด้วยก็เท่านั้นแต่มันก็ยังจบเพราะไอบอสคู่อริผมดันมาจับแขนเด็กนี่ผมจึงไปดูและสิ่งที่ผมไม่ชอบเอามากๆคือมันจับมือเด็กนั่นมันมีสิทธิอะไรเด็กนี่เป็นของผมคนเดียวมันไม่มีสิทธิหลังจากตกลงกันได้ผมจึงไห้เด็กนั่นไปรอที่รถก่อนเพราะผมต้องการจะรู้ว่าไอบอสมันต้องการอะไร

 

 

"มึงต้องการไม่ทราบ

 

 

"มึงก็ไม่น่าถามป่าววะเพื่อน

 

 

"ใครเพื่อนมึงกูไม่มีเพื่อนเหี้ยๆแบบมึงลักกินขโมยกินแบบมึงหรอกวะ

 

 

"ก็ช่วยไม่ได้มึงดันโง่เองไม่รู้ว่าฟ้าเขารักกูมากกว่ามึงเพราะมึงมันเอาแต่ใจใงหละไอเวย์

 

 

"หึ!!แต่มึงก็ได้แค่ของเน่าๆไปใช้เป็นใงละไม่พอใจของชิ้นนั้นเลยจะเปลียนรึใง แต่โทษที่วะครั้งนี้กูคงไม่ไห้หมาอย่างมึงได้แตะอีกแล้ววะ

 

 

"มึงจะทำอะไรได้ไอเวย์หึของอย่างนี้มันต้องวัดกันที่ใจเว้ย

 

 

ผมจึงกระชากคอเสื้อของไอบอสแต่เมื่อมองไปรอบๆคนก็เริ่มมาดูกันผมจึงพูดและพลักมันออก

 

 

"ของๆกูกูไม่ไห้ใครง่ายๆเพราะฉะนั่นมึงควรกลับไปเอากับของที่มึงรักมากดีกว่ากูขอเตือน!!! แต่ถ้ามึงคิดจะยุ่นย่านกูก็ไม่ปล่อยผมึงใส้เหมือนครั้งที่แล้วแน่!!

 

 

จากนั้นผมจึงเดินขึ้นรถไปและออกรถด้วยอารมณ์ที่

พุ่งพ่านด้วยความโกรธและผมจึงพูดออกไปเพราะผมคิดว่าเด็กนั่นคงชอบไอบอสจริงๆแต่คำตอบคือเด็กนั่นชมว่าไอเหี้ยบอสดีกว่าผมแต่หารู้ไม่ว่ามันคือคนที่ใว้ใจไม่ได้ผมคิดว่าผมต้องอยู่ใกล้ชิดดับเด็กนี่มากๆสะแล้ว

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น