facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จีบ ครั้งที่ 23 : โลกของค้ำฟ้า

ชื่อตอน : จีบ ครั้งที่ 23 : โลกของค้ำฟ้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2563 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จีบ ครั้งที่ 23 : โลกของค้ำฟ้า
แบบอักษร

 

ตอนนี้เวลาก็ผ่านมาเนินนาน จนงานใกล้จะเลิก ผู้คนมากมายกำลังทยอยกันออกจากงาน ก็คงเหลือแต่ผมกับคนน่ารักนั่นแหละ ที่ยังคงนั่งอยู่ตรงนี้ ด้วยรู้สึกความเงียบสงบที่เข้ามาปกคลุบ

แต่ก็ไม่ได้ทำให้อึดอัด มันยังคงซึมซับกับบรรยากาศที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ จนทำให้ค้ำคูณไม่กล้ามองหน้าข้ามฟ้าอีกเลย หลังจากที่เจ้าตัวร้องไห้หนักกว่าครั้งไหน ๆ

"เป็นอะไร ค้ำคูณทำไมถึงก้มหน้าแบบนั้น"

จนทำให้ข้ามฟ้าทนไม่ไหวที่แฟนตนเองมีพฤติกรรมแปลกไป เพราะเขาไม่เคยนั่งก้มหน้ามองพื้นดินแบบนี้ นอกจากตอนที่เขากำลังเศร้า แต่ตอนนี้เขาก็ไม่มีท่าทีที่จะเศร้าเลย ทำไมถึงมีอาการแบบนี้ได้

"ปะ…เปล่า เราไม่ได้เป็นอะไร"

ค้ำคูณตอบออกไปด้วยความประหม่า กลัวคนข้างตัวจะเห็นริ้วรอยแดง ๆ ที่เกิดขึ้นบนใบหน้าของตนเอง ตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้มันยังไม่จางลงไปเลย

"ไม่ได้เป็นอะไร แล้วก้มหน้าทำไมครับ" ข้ามฟ้าถามออกไปอีกครั้ง หลังจากที่ไม้เข้าใจในคำว่าเปล่าของคนข้างตัว

"เอ่อ เราเมื่อยคอน่ะ เมื่อยคอ"

"แล้วทำแบบนี้ มันหายเมื่อยคอเหรอครับ มันจะทำให้ยิ่งปวดคอมากกว่าไหมครับ"

"หะ…หายสิหาย"

ค้ำคูณตอบออกไปด้วยความไม่มั่นใจในคำตอบของตนเอง เพราะในตอนนี้มันเมื่อยมาก เมื่อยจริง ๆ อือ

"เงยขึ้นมาครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ปวดคอหรอก"

"ไม่เป็นไร เราไม่ปวด"

ข้ามฟ้าเริ่มขมวดคิ้ว เมื่อคนน่ารักเริ่มดื้อกับเขาอีกแล้ว "ทำไมถึงดื้อจังฮึ"

"อื้อ เราไม่ได้ดื้อนะฟ้า" คูณไม่ได้ดื้อจริง ๆ

"เหรอ"

"ใช่"

"อะ ๆ จะพยายามเชื่อก็แล้วกัน ถ้าเมื่อยแล้วก็เงยหน้าขึ้นมาได้นะ รู้รึเปล่าครับ"

"อื้อ รู้ครับ"

"งั้นเรากลับกันดีกว่าเนาะ เดี๋ยวมันจะดึกไปมากกว่านี้ ไปครับ"

ข้ามฟ้าพูดออกไปพร้อมกับส่งมือของตนเองไปที่หน้าของคนน่ารัก ค้ำคูณเมื่อเห็นมือของข้ามฟ้ายื่นมาข้างหน้า จึงนำมือของตนเองไปวางไว้บนฝ่ามือหนาของข้ามฟ้าทันที

 

หมับ

ข้ามฟ้ากระชับมือให้แน่นขึ้น จากนั้นจึงเริ่มออกเดินไปส่งคนน่ารักที่หอ แต่ผมคงต้องทำตามคำสัญญาที่ให้กับหมาไว้ ในตอนที่ผมกำลังดาวน์ วันนี้ผมได้เขาเป็นแฟนแล้ว ต้องพาไปแนะนำให้รู้จักกันสักหน่อย

 

เดินมาได้ไม่นานก็มาถึงทิตย์ลูกรักของข้ามฟ้า เมื่อมาถึงรถแล้วข้ามฟ้าจึงก้าวขาขึ้นค่อมรถ เพื่อไปตั้งหลักและให้คนที่กำลังยืนอยู่ข้าง ๆ รถขึ้นตามมา พอทั้งคู่จัดแจ้งท่านั่งเรียบร้อยแล้ว ข้ามฟ้าจึงออกรถพุ่งทะยานไปยังหอพักอรุณ

บรึ้นนนนนนนน

 

วันนี้ถือว่ามีแต่เรื่อง ๆ ดี ๆ เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการประสบความสำเร็จในการที่มีแฟนในรอบหลายปี และยังคงเป็นโชคดีที่ ณ ตอนนี้บทถนนหนทาง

รถกลับไม่ติดอย่างทุกวัน คล้ายว่าเขากำลังเปิดทางให้คู่รักข้าวใหม่ปล่ามันอย่างผมอยู่ ขอบคุณดวงดาว ขอบคุณจันทรา ขอบคุณท้องฟ้า ขอบคุณถนน ขอบคุณต้นไม้ ขอบคุณผู้คน ที่มาแสดงความยินดีกับความรักในครั้งนี้ของพวกเรา

 

บรึ้นนนนนนนน

 

เมื่อใกล้ถึงทางเข้าหอของค้ำคูณ อีกไม่กี่เมตร ข้ามฟ้าจึงค่อย ๆ ชะลอรถ อย่างช้า ๆ เพื่อที่จะจอดตรงกับบ้านร้างที่มีหมาเพื่อนยากอาศัยอยู่ที่นี่

เอี๊ยดดด

เมื่อถึงที่ที่ตั้งใจเอาไว้จึงหยุดรถลง จนทำให้คนที่อยู่ข้างหลังอย่างค้ำคูณสงสัยขึ้นมา ว่าข้ามฟ้าจอดรถทำอะไร จึงเอ่ยถามออกไป

"ฟ้าจอดรถทำไมเหรอ"

ข้ามฟ้าเปิดกระกระจกหมวกกันน็อกของตนเองขึ้น จากนั้นจึงหันใบหน้าไปพูดกับคนข้างหลัง

"ฟ้าจะพาคนน่ารักมาแนะนำให้กับหมาเพื่อนยาก ที่อยู่กับฟ้าในวันที่ฟ้ากำลังเศร้า ฟ้าได้พูดกับหมาไปว่าถ้าฟ้าเป็นแฟนกับคนน่ารักสำเร็จ ฟ้าจะพามาทำความรู้จัก"

"หมาเหรอ แล้วน้องเขาอยู่ไหนกัน"

โดยส่วนตัวค้ำคูณเป็นคนที่ชอบหมาอยู่แล้ว เวลาเห็นน้องมาทีไรใจมันฟูขึ้นทุกที แต่ตอนนี้คูณก็มีหมาเป็นของตนเองแล้วนะ แถมเขายังเป็นหมาที่น่ารัก ขี้อ้อน แล้วก็หมาหน้าจิตด้วย

"น่าจะอยู่ข้างในนะ เดี๋ยวฟ้าลองเรียกก่อน"

"อื้อ"

"หมาโว้ย หมา หมา หมาาาาาาาาาาาา แค่ก ๆ"

"ฟ้าไหวไหม" ค้ำคูณถามออกไปหลังจากที่ฟ้าใช้เสียงออกไปจนตนเองไอออกมาแบบนั้น

"ไหว ฟ้าไหว"

"แล้วน้องไม่เห็นออกมาเลย"

"เดี๋ยวม…" ข้ามฟ้ายังพูดไม่ทันจบประโยค เสียงของหมาที่ข้ามฟ้าเรียกก็ตอบรับแล้ววิ่งออกมาด้วยความเร็วทันที

"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง"

"นั่นไงมาแล้ว ข้ามฟ้ายกมือชี้ให้คนน่ารักดู ค้ำคูณจึงมองตามมือของข้ามฟ้าไป จนพบกับหมาตัวนึง

"น้องดูน่ารักมาก เจ้าปุกปุย น่ารัก"

เมื่อหมาวิ่งมาถึงจึงกระดิกหางวนอยู่รอบ ๆ ทั้งสองคนอยู่แบบนั้น จนข้ามฟ้าต้องก้มไปจับมันเอาไว้ กลัวมันจะเวียนหัวตายไปซะก่อน

"นิ่ง ๆ " ข้ามฟ้าส่งเสียงออกไปก็เพื่อสั่งให้หมามันนิ่ง มันก็นิ่งทันที ข้ามฟ้าจึงปล่อยมือออกจากตัวของมัน

"ดีมาก นั่งแบบนี้ก่อนนะ วันนี้กูพาเขามาแนะนำให้หมารู้จักแล้วนะ เขาชื่อค้ำคูณ ส่วนคนน่ารัก หมาตัวนี้ ชื่อว่า หมา อ่าวทั้งสองคนทำความรู้จักกันไว้"

หลังจากที่คำฟ้าแนะนำให้ทั้งคู่รู้จักกันน้องหมาจึงยกขาหน้าของตนเอง ขึ้นมาวางไว้บนขาของคนน่ารัก เพื่อบอกว่า 'ยินดีที่ได้รู้จักนะน้อง'

ค้ำคูณเมื่อเห็นน้องหมายกมือมาวางบนขา เจ้าตัวจึงยืนมือไปจับขาของน้องจากนั้นจึงทำการเขย่าเบา ๆ คล้ายเช็คแฮนด์ เพื่อทำความรู้จัก

"อือ น่ารักกกกกก"

"โฮ่ง"

"ปะ ไปกันเถอะคนน่ารัก ดึกแล้วทางแถวนี้ยิ่งเปลี่ยว ๆ อยู่ วันหลังค่อยมาเล่นใหม่"

"อื้อ เราไปก่อนนะน้องหมา เอาไว้มาเล่นด้วยใหม่ บายครับ"

"โฮ่ง" หมาตอบรับคำพูดของคนน่ารักทัน

"ไว้เจอกันเว้ย หมา"

"โฮ่ง"

"เออ ๆ ดูแลตัวเองดี ๆ อย่าเที่ยวไปวิ่งเล่นบนถนนล่ะ โดนชนตายไม่คุ้มหรอกนะ รู้ไหม"

"โฮ่ง"

"ไปก่อน"

 

หลังจากที่ทั้งคู่ร่ำลาหมาเสร็จ จึงออกรถไปยังหอพักอรุณที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงนี้

 

หอพักอรุณ

ขับรถมาไม่ถึง  5 นาที ก็มาถึงหอของคนน่ารัก เมื่อข้ามฟ้าจอดรถสนิท ค้ำคูณจึงลงไปยืนที่ริมฟุตบาทอย่างทุกครั้งที่ฟ้ามาส่งทันที

"ขอบคุณนะฟ้าที่มาส่งเรา และก็ขอบคุณอีกครั้งสำหรับวันนี้ เรามีความสุขกว่าครั้งไหน ๆ เลยนะ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นส่วนนึงในชีวิตของเรา ต่อจากนนี้เราจะทำให้ฟ้ามีความสุขเพราะเราบ้างนะ"

"ไม่เห็นต้องทำอะไรเลยครับ แค่ค้ำคูณยังอยู่ในชีวิตของฟ้า ฟ้าก็ถือว่านี่เป็นความสุขที่ดีที่สุดของฟ้าแล้วครับ"

"อื้อ งั้นเราจะอยู่กับฟ้านาน ๆ เลยดีไหม ฟ้าจะได้มีความสุขเยอะ ๆ"

ค้ำคูณพูดออกไปด้วยท่าทางมีความสุข จนยิ้มไม่หุบแบบนั้น จนทำให้คนมองอย่างข้ามฟ้ารู้สึกมีความสุขไปกับเขา

"ดีครับ แต่ตอนนี้คนน่ารักต้องขึ้นหอได้แล้วรู้ไหม มันดึกแล้วครับ แถมแถวนี้ยุงยังเยอะอีก เดี๋ยวมันดูดเลือดคนน่ารักไป ฟ้าหวงนะครับ ยุงแค่ตัวเดียวก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเอาเลือดของคนน่ารักไป เพราะมีแต่ฟ้าเท่านั้นที่สามารถเอาเลือดจากคนน่ารักได้"

"หือ จะเอาเลือดเราไปทำไม ฟ้าอยากได้เหรอ" ค้ำคูณถามออกไปด้วยความไม่เข้าใจ

"ครับ อยากได้ อยากเอาครับ" ข้ามฟ้าพยายามที่จะไม่พูดอะไรไม่ดีออกไป ถือว่านี้คงเซฟที่สุดแล้ว

"อื้อ เอาสิ มาเอาได้ เราจะให้เลือดฟ้าเอง ถ้าฟ้าต้องการ" ค้ำคูณพูดออกไปด้วยตาใส ๆ ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย ว่าการพูดแบบนี้มันทำให้คนที่กำลังฟัง เลือดในตัวสูบฉีดเมื่อคนตัวเล็ก เชิญชวนกันแบบนี้

"อะแฮ่ม ฟ้าว่าฟ้ากลับก่อนดีกว่า ก่อนที่จะไม่ได้กลับ" ก่อนที่มันจะไปจบลงบนเตียงของค้ำคูณ เป็นสิ่งที่ข้ามฟ้าคิดภายในใจ ไม่ได้พูดออกมา

"อื้อ กลับดี ๆ นะครับ"

"โอเคครับ ถึงแล้วเดี๋ยวฟ้าโทรมานะครับ"

"ได้เลย เราจะนอนหรอนะ"

"ครับ"

 

หลังจากที่ข้ามฟ้าตอบรับคนน่ารักออกไป เจ้าตัวจึงสตาร์ทรถเตรียมตัวออกเดินทาง กลับไปยังคอนโด เจ้าตัวทันที

บรึ้นนนนนนนนนน

 

เมื่อข้ามฟ้าขับรถออกไปแล้ว ค้ำคูณจึงรีบวิ่งขึ้นหอไป พร้อมกับรอยยิ้มตลอดทั้งทางเดิน

 

 

คอนโด

ตอนนี้ผมมาถึงคอนโดของผมแล้วครับ แต่ผมยังไม่ได้โทรไปหาแฟนของผมเลย ปานี้คงตั้งตารอแล้วมั้ง ที่ผมไม่โทรไปตอนถึงคอนโดในเมื่อ 15 นาทีที่แล้ว เพราะผมไปอาบน้ำมา เมื่อคุยเสร็จจะได้นอนปพร้อมกับเขาเลย หลับพร้อมกัน ตื่นพร้อมกัน ถึงแม้ว่าจะเป็นทางโทรศัพท์ก็ตาม

 

คนน่ารักของฟ้า

ข้ามฟ้าโทรออกไปทันที หลังจากที่ตนเองนั่งอยู่บนเตียง รอสายไม่นานคนน่ารักก็รับสายทันที

ตี๊ด

(ฮัลโหล ฟ้า)

"ฮัลโหลครับ ทำไรอยู่เอ่ย"

(เรากำลังนอนรอฟ้าโทรมาอยู่เลย เรานึกว่าฟ้าเป็นอะไรไปรึเปล่า ถึงไม่ยอโทรมา)

"ขอโทษครับ ฟ้าถึงห้องก็อาบน้ำทำอะไรให้เรียบร้อย จะได้มานั่งคุยกับคนน่ารักยาว ๆ ไงครับ"

(อื้อ เราไม่ได้โกรธ แล้วฟ้าทำอะไรอยู่เหรอครับ)

"ฟ้าก็กำลังคิดถึงคนน่ารักอยู่ไงครับ"

(อื้อ คิดถึงเหมือนกันครับ)

"คะ…ครับ ละ…แล้วพรุ่งนี้คนน่ารักมีเรียนบ่ายใช่ไหมครับ"

(ใช่ครับ)

"งั้นตอนบ่ายฟ้าไปรับ เพราะตอนเช้าฟ้าต้องไปซ้อมแข่งเรือ ฟ้าคงจะซ้อมทั้งวัน เดี๋ยวฟ้าปลีกตัวออกไปรับครับ"

(ไม่ต้องมารับหรอก เดี๋ยวเราเดินไปเองฟ้า ฟ้าไปซ้อมเถอะ)

"ไม่เดินสิครับ เดี๋ยวฟ้าไปรับเอง อย่าดื้อครับ"

(อื้อ ก็ได้ งั้นฟ้ามารับเราแต่เช้าก็ได้ เดี๋ยวเราไปนั่งดูฟ้าซ้อม พอบ่ายค่อยไปเรียน)

"เอาแบบนั้นก็ได้ครับ งั้นวันนี้ดึกแล้ว นอนกันไหมครับ"

(นอน ๆ ที่จริงเราง่วงนานแล้ว แต่เราฝืนเพื่อรอฟ้าโทรมา)

"คนดีของฟ้า งั้นนอนนะครับ ฝันดีนะ ไม่ต้องว่างสายนะครับ"

(โอเคครับ ฝันดีเช่นกันนะ)

              

              

หลังจากที่วางสายจากค้ำคูณข้ามฟ้าจึงล้มตัวนอน แล้วฟังเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของเขา เพื่อบ่งบอกให้รู้ว่าเขานั่น หลับสนิทไปแล้ว 'ฝันดีนะครับคนดีของฟ้า' เป็นคำพูดที่กระซิบออกมาจากปากของคนที่ยังไม่หลับผ่านตัวกลางอย่างโทรศัพท์มือถือไปยังคนทางนั้น จากนั้นไม่นานข้ามฟ้า จึงหลับตามเจ้าของหัวใจของเขาไป

กริ๊งงงงงง เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเมื่อถึงเวลาที่ข้ามต้องตื่นเพื่อเตรียมตัวไปอาบน้ำแล้วไปรับคนน่ารักไปมหาวิทยาลัย ฮึบ

หลังจากที่ตื่นเต็มตา สิ่งแรกที่ฟ้าหันไปมองเลยก็คือสายโทรศัพท์ที่เราคากันเอาไว้ มองไปสักพักข้ามฟ้าจึงเอ่ยออกมา 'กู๊ดมองนิ่งนะครับ ที่รัก' เมื่อพูดเอ่ยคำพูดที่ตั้งไว้จบแล้ว

จึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวทันที เอาไว้ผมอาบเสร็จค่อยมาปลุกเขาก็แล้วกัน เพราะดูท่าทางเขาคงจะเหนื่อย ให้นอนต่ออีกสักหน่อย

 

15 นาทีผ่านไป หลังจากี่ข้ามฟ้าอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วจึงเดินมาที่เตียงนอนอีกครั้ง เพื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปลุกคนที่กำลังนอนหลับอยู่

"คนน่ารัก คนน่ารัก คนน่ารักตื่นได้แล้วครับ"

(อื้อ เราตื่นแล้วฟ้า)

(ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำครับ อีก 20 นาที เจอกัน)

 "ครับ"

ตู๊ดดด

 

ทำไมเช้านี้ถึงเสียงอ้อนจังเลยครับ เป็นแบบนี้ตอนตื่นทุกวันหนือเปล่า อยากไปนอนด้วยจังเลย เผื่อบางทีตื่นเช้ามาอยากเจอค้ำคูณอ้อนบ้างจังหึ

เมื่อวางสายจากคนน่ารักเรียบร้อยแล้ว ข้ามฟ้าจึงออกจากห้องเพื่อไปรับคนน่ารักทันที

              

 

หอพักอรุณ

อื้อ นี่ใกล้จะ 20 นาทีตามที่ฟ้าบอกแล้ว แต่วันนี้คูณไม่สายนะ คูณทำทุกอย่างเสร็จตรงเวลลาเป๊ะ ตอนนี้คูณกำลังเดินลงมาหาฟ้า ที่เขากำลังยืนทำท่าหล่อ ๆ อยู่ตรงนั้น

"มาแล้วครับ ค้ำคูณกรอกเสียงลงไปก่อนที่จะถึงตัวของข้ามฟ้า"

"ไปกันเลยไหมครับ"

"ไปเลยครับ"

"ขึ้นมาเลยครับ"

ค้ำคูณกว้าขึ้นรถ ตามที่ข้ามฟ้าบอก เมื่อเรียบร้อยแล้ว จึงเริ่มออกเดินทางทันที

บรึ้นนนนนน

 

              

มหาวิทยาลัย

วันนี้ดูคนคึกครื้นเป็นพิเศษเพราะใกล้จะถึงงานประเพณีแข่งเรือประจำมอเข้าไปทุกที ต่างคนต่างมาซ้อมกัน บางคนก็สร้างป้ายเพื่อเชียร์คณะของตนเอง จึงทำให้รถลาในวันนี้มากกว่าทุกวัน

เอี๊ยดดด ข้ามฟ้าจอดรถทันทีเมื่อถึงที่หมาย

"ค่อยก้าวลงนะ"

              

ตึก หลังจากที่ค้ำคูณลงรถเสร็จ ข้ามฟ้าก็คว้าเข้าที่มือของคนน่ารัก จากนั้นจึงดึงให้ออกเดิน เพื่อไปยังสถานที่ซ้อมเรือ ตลอดการเดินทางมีบางคนยกมือถือขึ้นมาถ่ายคูณกับฟ้า

ตอนนี้คูณเริ่มชินแล้วเพราะฟ้าแท้ ๆ ที่เข้ามาทำลายกำแพงในใจของคูณ ฟ้าทำให้คูณรู้สึกเปิดโลกของตัวเอง ๆ ที่ภายในโลกมีแต่ตัวของคูณไม่มีใคร แต่หลังจากที่ฟ้าเข้ามาโลกของคูณก็มีฟ้าเพิ่มเข้ามา โลกใบนี้ของคูณจึงไม่เงียบเหงาและไร้สีสันออกไป

จากนี้คูณขอตั้งชื่อให้โลกของเราสองคนว่า โลกของค้ำฟ้า ที่มีแต่ค้ำคูณและข้ามฟ้า

 

แค่ใจสองใจที่อยู่ในนั้นก็เพียงพอแล้ว

 

 

 

 

 

เข้ามาพูดคุยกัน ได้ที่เฟซบุ๊ก : นักเขียน หน้าใหม่ ได้นะคะ

สามารถเข้าไปเล่นแท็กในทวิตเตอร์ โดยใช้

#จีบคุณด้วยจดหมาย

ส่วนทวิตของไรท์ @Mousyツ

ไปเล่นกันเยอะ ๆ น๊า

ช่วยคอมเมนต์และรีวิวเพื่อเป็นกำลังให้นักเขียนด้วยนะคะ

ความคิดเห็น