ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Knight s & Magic III

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 414

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2563 08:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Knight s & Magic III
แบบอักษร

"ว่าไงนะ!! หัวใจของเบเฮมอทหายไปงั้นเรอะ!!"

 

"คะ ครับ!! พอเราไปถึงตรงส่วนที่เป็นหัวใจของเบเฮมอทมันว่างเปล่า....."

 

"ถ้าเป็นแบบนั้นจะต้องมีใครขโมยไปแน่รีบไปหาตัวซะ!!"

 

เสียงหัวหน้าอัศวินที่ขับซิลูเอทไนท์ดังไปทั้วทำให้รอบๆพากันวุ่นวายเต็มไปหมด และที่ไม่ไกลนั้นก็มีเงาบางอย่างอยู่

 

"เป็นพลังที่สะดวกจริงๆแหะ ขอรับไปล่ะนะวัตถุดิบชิ้นสุดท้าย"

 

ฮารุโตะปิดช่องว่าง'สโตเรจ'แล้วเดินหายไปท่ามกลางความมืด.....

..

..

..

..

-หลายชั่วโมงต่อมาแต่ท้องฟ้าก็ยังมืดอยู่

 

"กลับมาแลัว ก็อยากจะพูดหรอกนะแต่คงหลับกันอยู่"

 

ฮารุโตะที่เพิ่งกลับบ้านพึมพัมคนเดียวแล้วค่อยๆเปิดประตูออกอย่างช้าๆ

 

"ยินดีต้อนรับกลับค่ะคุณหนู"

 

ฮารุโตะที่เปิดประตูเข้าไปก็เจอกันเหล่าเมดสาวตั้งแถวเรียงกันเตรียมต้อนรับ

 

"นี่ยังไม่นอนกันอีกเหรอ"

 

"ก็คุณหนูบอกว่าจะกลับเร็วๆนี้ถ้าคุณหนูกลับมาแล้วไม่มีใครคอยต้อนรับก็คงจะไม่ดีซักเท่าไหร่ค่ะ"

 

หัวหน้าเมดเป็นตัวแทนพูดออกมา

 

"อ่าถ้างั้นก็ขอโทษด้วยนะที่ผมพูดแล้วทำให้ต้องรอกันน่ะ ไม่เป็นไรแล้วล่ะไปพักผ่อนกันตามสบายเถอะ ผมเองก็จะไปนอนแล้วเหมือนกัน"

 

"ค่ะ ถ้างั้นก็ขออนุญาตื"

 

 

หัวหน้าเมดก้มหัวให้ฮารุโตะแล้วหันไปด้านหลัง

 

"นี่ไปพักผ่อนกันได้แล้วคนที่มีเวรก็เตรียมตัวกันเข้าไว้ล่ะส่วนที่เหลือก็....."

 

ฮารุโตะเดินออกไปโดยไม่ได้ฟังสิ่งที่หัวหน้าเมดพูด ด้วยความเหนื่อยล้าที่วิ่งตลอดทั้งวันทำให้ฮารุโตะแถบจะหลับทั้งยืนอยู่แล้ว

 

"ห้าว~ เหนื่อยจัง~"

 

ระหว่างทางฮารุโตะก็หาวออกมาแล้วพึมพัมเบาๆ

 

"ถ้างั้นดิฉันจะไปเตรียมนมอุ่นมาให้นะเจ้าคะ"

 

เมดที่เดินมาพร้อมฮารุโตะพูดจบก็เดิรแยกตัวออกไปฮารุโตะที่ไปถึงห้องแล้วก็จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เพราะความเหนื่อยจึงเผลอหลับไป

 

"สงสัยจะเหนื่อยมากจริงๆสินะคะเนี่ย"

 

เมดอีกคนที่คอยตามดูแลฮารุโตะได้ยินเสียงหายใจเบาๆของฮารุโตะที่ยังนั่งอยู่ในท่าถอดชุดก็ยิ้มออกมา

 

"ถ้างั้นขอ เสียมายาทนะคะ"

 

 

เมดสาวพูดจบก็ทำการถอดชุดแล้วเอาผ้าชุบน้ำเช็ดตัวเบาๆให้ฮารุโตะ

 

"ท่านฮารุโตะเนี่ย ยังเด็กอยู่แท้ๆแต่กลับทำตัวเป็นผู้ใหญ่จนเกินไปนะคะ"

 

เมดสาวเช็ดตังให้ฮารุโตะพลางมองใบหน้ายามหลับที่เหมือนกับเด็กทั่วๆไป

 

"ขออนุญาติค่ะ อ้าว?"

 

เมดอีกคนที่ขอขอตัวไปเตรียมนมอุ่นเดินเข้ามาพร้อมถาดที่วางแก้วใบนึงอยู่

 

"อ่า ซิลไม่ต้องแล้วล่ะ มาช่วยฉันใส่ชุดให้ท่านฮารุโตะหน่อยสิ"

 

"ข เข้าใจแล้ว!"

 

เมดที่อยู่ๆก็โดนเรียกชื่อจึงรีบวางถาดลงอย่างเบาแล้วเดินไปช่วยสวมชุดนอนให้ฮารุโตะ

 

"แต่จะว่าไปท่านฮารุโตะเนี่ยพกดาบเล่มนี้ไว้ตลอดเลยนะ"

 

หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยแล้วเมดที่ชื่อว่าซิลก็หยิบคาตานะเล่มหนึ่งที่อยู่ไกล้ๆขึ้นมา

 

"เดี๋ยวเถอะ อย่าไปแตะต้องของๆเจ้านายแบบนั้นสิ"

 

"ขอโทษค่า~"

 

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ออกจากห้องฮารุโตะไปอย่างเงียบเชียบ

 

 

 

-เช้าวันต่อมา.....

 

"อึก อืม....นี่เราเผลอหลับไปงั้นเหรอ"

 

ฮารุโตะลุกขึ้นจากเตียงแล้วมองไปรอบๆ

 

"เราจำได้ว่าเราเผลอหลับไปตอนเปลี่ยนชุด อ่า...สงสัยเมดสองคนนั้นจะช่วยเปลี่ยนให้สินะ"

 

ฮารุโตะนึกถึงใบหน้าเมดสาวสวยสองคนที่เดินตามตนเองระหว่างทางเมื่อคืน

 

"แต่ว่า......เราไม่ได้นอนเต็มอิ่มแบบนี้มานานแค่ไหนกันแล้วนะ ...."

 

ฮารุโตะบิดตัวไปมาเพิ่อไล่ความง่วงจากนั้นก็เดินไปเปลี่ยนชุด

 

"ทีนี้ก็ได้เวลาขั้นสุดท้ายแล้วสินะ"

 

ฮารุโตะที่ตื่นเต็มที่เดินมุ่งหน้าไปที่โกดังทันทีระหว่างทางก็มีทักทายเมดกับคนสวนบ้างฮารุโตะแค่ยิ้มเล็กน้อยแล้วก็จากไป

 

"ก่อนอื่นก็ต้องปรับหัวใจของเบเฮมอทให้กลายเป็นเตาพลังงานเอเทเรียสินะ"

 

ฮารุโตะเริ่มรวบรงมพลังเวทไปที่มือแล้วทำการปรับรูปร่างของหินตรงหน้าทันที ระหว่างที่ฮารุโตะอาศัยอยู่ในโลกใบนี้ก็ใช้เส้นสายที่มีกับความสามารถตัวเองเพื่อค้นหาวิธีการทำเตาปฏิกรเอเทเลียนั้นสร้างยังไงได้สำเร็จ

 

"แต่กว่าจะหามาได้ก็กินเวลาไปเป็นปีล่ะนะ เอ...ตรงนี้ต้องทำแบบนี้สินะ"

 

ฮารุโตะใช้เวลาอีกนับสิบวันในการปรับแต่งและเสริมอีกหลายๆอย่างเข้าไปในหัวใจของเบเฮมอทจนในที่สุดก็สำเร็จ

 

"เอาล่ะเท่านี่ก็เสร็จเรียบร้อย"

 

ฮารุโตะทำการติดตั้งฮาร์ทของหุ่นย์รบสีดำตรงหน้า จากนั้นก็เดินไปที่ค็อกพิท

 

"ก่อนอื่นก็ต้อง ระดับพลังงานเช็ค มานาเช็ค ความสมดุลเช็ค กำลังขับเคลื่อนเช็ค"

 

ฮารุโตะกดปุ่มต่างๆด้านในเพื่อปรับแต่งชั้นสุดท้าย ฮารุโตะทำจนมั่นใจแล้วว่าหุ่นย์ตัวนี้สามารถขยับได้แน่นอนก็กดปิดเครื่อง

 

"ก็นะ จริงๆก็อยากจะขยับอยู่หรอก แต่ถ้านายออกไปตอนนี้ล่ะก็คงวุ่นวายหน้าดูเพราะงั้น"

 

ฮารุโตะดีดนิ้วทีนึงจากนั้นร่างยักษ์ตรงหน้าก็ค่อยๆถูกดูดเข้าไปในอากาศที่อยู่ๆก็เปิดออก

 

"ขอเก็บไว้ก่อนละกัน โอ๊ะอะไรกันเงื่อนไขเคลียร์แล้วหรือเนี่ย"

 

ฮารุโตะกำลังจะเดินออกจากโกดังสังเกตุเห็นมือตัวเองค่อยๆจางลง แต่อยู่ๆก็มีแสงออกมาล้อมรอบตัว

 

"ไม่สิ ไม่ใช่เคลียร์เงื่อนไขการกลับโลก แต่นี่มันหมายความว่ายังไง"

 

ฮารุโตะมองแสงที่กำลังห่อหุ่มตัวเองไม่นานมันก็ส่องสว่างจ้าจนทำให้ฮารุโตะต้องปิดตาลง

 

"นี่มัน...."

 

ฮารุโตะลืมตาขึ้นมาจากเดิมทีที่ยืนอยู่ในโกดังแต่ตอนนี้ฮารุโตะกับยืนอยู่บนพื้นที่โล้งแห่งหนึ่งแถมไม่ไกลนักยังมีหุ่ยยักษ์สีน้ำเงินอยู่อีกด้วย

 

 

 

"อิคารูกะ? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ ถ้าจำไม่ผิดพวกเอลเนสตี้น่าจะกำลังสร้างตัวต้นแบบนี้น่า....ไม่สิหรือว่าจะเป็นเพราะแสงนั้น"

 

ฮารุโตะคิดไปมาพลางมองอิคารุกะที่จัดการซิลูเอทไนท์สีเทาไปเรื่อยๆ

 

"ดีล่ะ กำลังอยาดทดสอบอยู่พอดี ออกมาเลยหุ่นของผม!!"

 

ฮารุโตะยิ้มออกมาแล้วเปิด'สโตเรส'ออกมาร่างของหุ่นสีดำค่อยๆล่วงลงมาอย่างช้าๆ

 

ตึง!!

 

 

"เอาล่ะ มาลุยกันหน่อย คุนิฮิโระ!!!"

 

ฮารุโตะขึ้นไปบังคับหุ่นที่มีชื่อว่าคุนิฮิโระ แล้วพุ่งทะยานไปหาอิคารุกะทันที-

..

..

..

..

..

..

..

..

//////////////////////////////////

-เรียบร้อยไปอีกหนึ่งตอน โทษทีที่ต้องข้างเนื้อไปเพราะถ้าจะให้เขียนก็ไม่รู้ว่าต้องเขียนยังไงดี

-ตามปกติอิคารุกะนั้นจะสร้างจากเครื่องปฏิกรสองอันแต่เนื่องจากฮารุโตะไปแย้งมาอันนึงทำให้อิคารุกะต้องใช้อันเดียวเหมือนกัน

-บอกไว้ก่อนว่าฮารุโตะนั้นไม่มีซัมติงอะไรกับเมดทั้งหลายหรอกนะ แต่เพราะน่าตาน่ารักเลยเป็นที่ชื่นชอบเท่านั้นเอง

-อธิบายเท่านี้ก่อนละกันไว้เจอกันตอนหน้านะ

ความคิดเห็น