facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จีบ ครั้งที่ 21 : หวง

ชื่อตอน : จีบ ครั้งที่ 21 : หวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2563 22:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จีบ ครั้งที่ 21 : หวง
แบบอักษร

 

เพจ สาววายครองโลก

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ล่าสุดเขาเป็นแฟนกันแล้วค่ะแม่ วันนี้แอดมินไม่พลาดอย่างทุกครั้งแน่นอน เพราะครังนี้แอดไปยืนเป็นสักขีพยายานรักให้แก่คนทั้งคู่ อะไรมันจะขนาดนั้นคะ คุณข้ามฟ้า ชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเลยเหรอ แอดมินอยากเจอบ้างจังเลยคะ แต่อย่างว่าแอดมินไม่ได้น่ารักเหมือนค้ำคูณของข้ามฟ้าเขา แอดคงหมดสิทธิ์ กระซิก

ถือว่านี่เป็นสิ่งที่แอดคาดคิดไว้ แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดไว้เลยคือการที่ค้ำคูณไปบอกแบบนั้นกับข้ามฟ้า ค้ำคูณลู๊ก หนูเป็นผู้ชาย หนูจะไปพูดแบบนั้นกับนายข้ามไม่ได้นะลูก เดี๋ยวมันตะปบเอา ใครจะเข้าสมาคมปกป้องลูกแมวจากหมาใหญ่กับแอดบ้าง ลูกแอดต้องปลอเภัย

[ แนบคลิป ] เหตุการณ์ขอเป็นแฟน

ถูกใจ คอมเมนต์ แชร์

 

"ฮ่า ๆ" ข้ามฟ้าส่งเสียงหัวเราะออกมา หลังจากดูโพสต์ที่แอดมินโพสต์เมื่อสักครู่ แอดคิดเหรอว่าถ้าผมจะตะปบ ใครจะมาทำอะไรได้ เพราะผมจะตะปบ โดยที่ไม่ให้ทันรู้ตัวเลยสักนิด

"ฟ้าเป็นไรของฟ้าอะ" ค้ำคูณหันไปมองคนข้างตัวที่กำลังทำหน้าขำสักพักก็ทำหน้าตาจิต ๆ ออกมา

ข้ามฟ้าจึงหันหน้าไปหาแฟน แฟนที่แปลว่าของข้ามฟ้า

"เปล่า ฟ้าแค่อ่านโพสต์ของแอดมินเพจ สาววายครองโลก เขาบอกจะตั้งสมาคมปกป้องคนน่ารักจากฟ้า"

ค้ำคูณทำหน้างงในสิ่งที่ฟ้าพูดออกมา

"เขาจะปกป้องเราจากฟ้าทำไม ก็เราเป็นของฟ้าแล้วไม่ใช่เหรอ"

"เอ่อ…คะ…คนน่ารัก มันไม่ใช่สิ ใช้คำนี้ไม่ได้"

ใจเย็นลูกพ่อใจเย็นไว้ เขาไม่รู้ ใช่เขาไม่รู้ ข้ามฟ้าพยายามสกัดกั้นความคิดของตัวเอง เผลอคิดไปในทางที่ไม่ดี เมื่อคนน่ารักพูดคำว่า เราของฟ้าออกมา

"ทำไมถึงไม่ได้ แล้วเราควรใช้คำไหน"

"ก็ใช้คำว่าแฟนไง แฟน ฟอแอนนอแฟน"

"อ๋อ โอเค งั้นแบบนี้ได้ไหม เราเป็นแฟนของฟ้า"

ค้ำคูณฉีกยิ้มออกมาระหว่างที่เอ่ยคำ ๆ นี้ออก ซึงมันก็น่ารักแต่มันไม่ดีต่อหัวใจของนายข้ามฟ้าคนนี้เลย แม้แต่นิด ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

"อะ…โอเค เอ้อ คนน่ารักฟ้ามีของจะให้ด้วย ฟ้าลืมไปเลย"

ผมตั้งใจว่าจะให้ตอนขอเป็นแฟน แต่มันตื่นเต้นมากในตอนนี้จนไม่สามารถหยิบจับอะไรได้

จึงไม่ได้ให้ แต่ในเมื่อเป็นแฟนกันแล้วให้เมื่อไหร่ก็ได้ เพราะยังไงก็อยู่ด้วยกัน ทั้งกลางวันและกลางคืน แค่ก ๆ

"อะไรเหรอ" ค้ำคูณตั้งหน้าตั้งรอ โดยการจ้องมองมาที่ผมด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น

หมับ

โอ๊ย จะทำหน้าน่ารักไปถึงไหนฮึคนน่ารัก ข้ามฟ้าทนกับความน่ารักจากคนตรงหน้าไม่ไหวจึงตะปบมือตัวเองทั้งสองข้างไปที่แก้มของเขา

จากนั้นจึงยืดแก้มทั้งสองข้างนั้นออกมาด้วยความมั่นเขี้ยว ถ้าอยู่ในห้องจะจับฟัดให้หายน่ารักเลยคอยดู

"อื้อ ฟ้า นี่คือของที่ฟ้าจะให้เราเหรอ"

"เปล่า ก็ค้ำคูณน่ารักเลยอดใจไม่ไหว เลยขอแวะมานิดนึง เนี่ยโดยเฉพาะแก้มของค้ำคูณนะ ฟ้าชอบมากเลยครับ" ข้ามฟ้ายังคงยืดแก้มของแฟนหมาด ๆ เล่นอยู่แบบนั้น

"อื้อ ถ้าเกิดว่าฟ้าชอบแก้มเรา เราจะกินเยอะ ๆ ดีไหม แก้มราจะได้นุ่ม ๆ เวลาฟ้าจับ" คูณจะทำ เพื่อที่ฟ้าจะมีแก้มเยอะ ๆ ให้จับ

ใครจะคิดว่าการที่เราเป็นแฟนกันแล้ว คนน่ารักจะหว่านเสน่ห์ใส่ผมเก่งมาก

"แค่นี้ก็ไปไหนไม่รอดแล้วนะ จะทำให้หัวใจวายกันไปข้างนึงเลยใช่ไหม ฮึ ไอ้ตัวน่ารัก"

ข้ามฟ้าพูดออกมาด้วยเสียงเล็กเสียงน้อย เมื่อพูดออกไปด้วยความเอ็นดูแฟนตัวเล็ก อย่างที่เขาว่ากันไว้จริง ๆ เวลาคนเราคุยกับแฟนเสียงเราจะเปลี่ยนไปตามความน่ารักของเขา

คงไม่มีใครต้องเปลี่ยนไปมากกว่าผมแล้วแหละ เพราะแฟนของผมขยันทำตัวน่ารักจนทำให้เสียงของผมยิ่งเล็กลงไปเรื่อย ๆ

"ก็ไม่ได้ จะให้ฟ้าไปไหนอยู่แล้ว เราอยากให้ฟ้าอยู่กับเราไปนาน ๆ ถ้าเป็นไปได้อยากให้อยู่ด้วยกันตลอดไปเลย"

ค้ำคูณเงยหน้าขึ้นไปสบตากับคนตรงหน้า ที่ตอนนี้ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกดี ๆ เมื่อค้ำคูณพูดในสิ่งที่เขาคิดออกไป คูณอยากให้ฟ้าอยู่กับคูณไปตลอดเลย

เพราะคูณจะไปหาได้ที่ไหนอีก คนที่เป็นเหมือนครอบครัวของคูณ คนที่ทำให้คูณไม่เหงา คนที่ทำให้คูณอยากเก่งขึ้น เพื่อให้เขาไม่เบื่อ คงไม่มีใคร ที่จะมาแทนที่ของฟ้าได้ เพราะฟ้าจะคือคนเดียวสำหรัญคูณตลอดไป

"ฟ้าก็อยากให้คูณอยู่กับฟ้าไปนาน ๆ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะครับ"

"อื้อ ฟ้า"

"หือ ว่าไงครับ"

"ไหนของที่จะให้เราอะ" ค้ำคูณถามหาของขวัญจากข้ามฟ้า

"หลับตาก่อนครับ"

ค้ำคูณจึงหลับตาลงตามที่ฟ้าบอก อยากจะรู้แย่แล้วว่ามันคืออะไร เพราะเคยได้ของขวัญครั้งสุดท้ายเมื่อตอนป.2 หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้ของขวัญจากใครอีกเลย

 ในเมื่อคนน่ารักหลับตาลง ข้ามฟ้าจึงเอี้ยวตัวไปข้างหลัง เพื่อไปหยิบของที่ซื้อมาให้เขาแล้วเอามาวางไว้ตรงหน้า จากนั้นจึงบอกให้เขาลืมตา

"ลืมตาได้ครับ"

"ทันทีที่ได้ยินเสียงของข้ามฟ้าค้ำคูณจึงรีบลืมตาขึ้นมาทันที"

"นี่ครับ ฟ้าซื้อเสื้อลายน้องหมามาให้ น่ารักไหมครับ เอาไว้ใส่คู่กับฟ้า"

"อื้อ มันน่ารักมากเลยฟ้าเราชอบ" ค้ำคูณพูดออกมาด้วยอาการดีใจ

"ถ้างั้นลองใส่เลยเนาะ"

"แต่…เรากลัวมันเลอะเหงื่อเรา อีกอย่างยังสวมชุดนักศึกษาอยู่เลย" ค้ำคูณเอ่ยออกมาด้วยอาการหงอย ๆ ใจจริงก็อยากใส่แต่กลัวมันเปื้อน

"ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ เลอะก็ซักแค่นั้น"

"แต่…"

"ไม่ต้องแต่ครับมา เดี๋ยวฟ้าสวมให้ ชูมือทั้งสองข้างขึ้นครับ"

สิ้นเสียงของข้ามฟ้าคนน่ารักจึงชูแขนทั้งสองข้างขึ้น เพื่อรอให้คนตรงหน้าสวมเสื้อลงมา เมื่อเขาชูมือขึ้นแล้วข้ามฟ้าจึงสวมเสื้อลงไปที่แขนทั้งสองข้างของเขา

จากนั้นจึงค่อย ๆ ดึงเบา ๆ เพื่อให้มันลงมาที่หัวเพื่อทำการใส่ ในเมื่อลงมาแล้วจึงดึงอีกครั้งเพื่อให้มันลงมาอยู่ที่ตัวของคนน่ารัก

"อา เสร็จแล้วครับ ไหนเงยหน้าขึ้นสิ ฟ้าขอดูหน่อย"

พรึบ

ค้ำคูณเงยขึ้นพร้อมกับถามออกไป "เป็นไงน่ารักไหม"

"น่ารักมาก หมายถึงคนนี้นะที่น่ารัก" ข้ามฟ้าหยอดไปเบา ๆ พร้อมกับชี้นิ้วไปที่คนน่ารัก

"ฟ้าก็ใส่ด้วยสิ คูณอยากให้ฟ้าใส่ไปด้วยกัน"

ในเมื่อเขาขอมามีเหรอที่ผมจะปฏิเสธ "โอเคครับ"

หลังจากตอบตกลงข้ามฟ้าจึงหยิบเสื้ออีกตัวที่เป็นลายน้องแมวขึ้นมาใส่ทันที

พรึบ

"เป็นไง"

"น่ารัก หมายถึงคนใส่นะที่น่ารัก" อือ เขิน

ตึกตัก ตึกตัก "มะ…ไม่เบาเลยนะคนน่ารัก ฟ้าควรที่จะเป็นคนเขินไหม"

"แหะ ๆ" ค้ำคูณไม่ได้ตอบอะไรออกไป นอกจากเกาแก้มด้วยความเขินอาย

"ไปของชิ้นต่อไปกินดีกว่า ของชิ้นนี้เป็นผ้าห่มลายน้องหมา ให้ฟ้าใส่ให้ด้วยเลยไหม"

หงึก ๆ ด้วยความเห่อของค้ำคูณ ข้ามเสนออไรออกมาก็พยักหน้าตอบรับหมด

พรึบ

"อา เรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้จะกลายเป็นลูกหมาเต็มตัวแล้วนะ ขาดอีกอย่างเดียว"

"อะไรเหรอ ยังมีอีกเหรอ"

"มีครับของชิ้นนี้ฟ้าเดินหาทั้งห้างเลยนะ นึกว่าจะไม่เจอซะแล้ว สุดท้ายก็เจอจนได้ ของสิ่งนั้นคือตุ๊กตาหมานั่นเอง เวลาคนน่ารักกอดเจ้านี่ จะได้เหมือนนอนกอดฟ้าอยู่ไงครับ"

"อื้อ น่ารักกกกกกก ขอ ๆ" ค้ำคูณแบมืออกมาเพื่อขอไปเชยชมใกล้ ๆ

"อะ นี่ครับ"

หมับ

ทันทีที่ข้ามฟ้าอื่นให้คนน่ารัก จึงยืนมือออกมาคว้าไปไว้ในอ้อมกอดทันที

"คนน่ารัก" ข้ามฟ้าเอ่ยเรียกชื่อขึ้นมาในระหว่างที่เขากำลังเพลิดเพลินกับตุ๊กตาน้องใหม่

"มาถ่ายรูปกันไหมครับ" ข้ามฟ้าเอ่ยชวนออกไป ถือว่าเป็นรูปคู่แรกของเรา

"อื้อ เอาสิ แต่เราต้องทำท่ายังไงเหรอ"

"ไม่ยาก ก็แค่…"

หมับ

ข้ามฟ้ายกแขนของตัวเองลอยข้ามหัวของคนน่ารักเพื่อไปคล้องคอของเขา จากนั้นจึงออกแรงดึงเข้ามาให้ใกล้ชิดกับใบหน้าของตนเอง จนไม่เหลือที่ว่างใด ๆ

"อื้อ ฟ้า ทำอะไร อายเขา"

"ไม่เห็นต้องอายเลย มา ๆ ฟ้าเตรียมกล้องพร้อมแล้ว ยิ้มนะ"

หนึ่ง

สอง

สาม

แชะ แชะ แชะ เสียงกล้องถ่ายรูป

"อา เสร็จแล้ว ดูรูปไหมครับ"

"อื้อ ดู ๆ"

"แป๊บนึงนะ อะนี่ครับ เป็นไงน่ารักรึเปล่าฮึ" ข้ามฟ้าหันไปถามคนที่อยู่ในอ้อมแขนเมื่อเปิดรูปขึ้นมา

"น่ารัก แต่ตอนนี้ฟ้าปล่อยเราก่อนได้ไหม เราเมื่อยคอแล้ว" หมดกันความโรแมนติกของกู

"ได้ครับ" ข้ามฟ้ายกมืออกจากคอของคนข้างตัวทันที

"ฟ้าเราจะกลับหรือยัง" ค้ำคูณถามออกไปเมื่อมันเย็นมากแล้ว

"ยังครับ วันนี้มีงานเทศกาลพลุประจำปี ไปดูด้วยกันไหมครับ ถือว่านี่จะเป็นเดทแรกของเราก้ได้นะ เอาไงไปรึเปล่า"

ค้ำคูณไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพราะกำลังใช้ความคิดและสงสัยว่าจังหวัดเราเคยมีเทศกาลนี้ด้วยเหรอ ไม่เห็นรู้เลย แต่ข้ามฟ้ากลับไม่คิดแบบนั้น เมื่อเห็นคนข้างตัวเงียบไป จึงเกิดอาการใจหวิว ๆ ขึ้นมา

"จะไม่ไปเหรอครับ" ข้ามฟ้าเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงหงอย ๆ พร้อมกับเอาหัวของตนเองไปชนที่หัวไหล่ของคนน่ารัก จากนั้นจึงส่ายหัวไปมาเพื่ออ้อนให้คนน่ารักยอมไปด้วยกัน

ตึกตัก ตึกตัก กึก"………"ที่ค้ำคูณเงียบไปไม่ใช่อะไร เป็นเพราะความน่ารักของฟ้ามันยิงเข้าที่ใจของคูณ จนคูณต้องสตั้นด้วยหัวใจที่สั่นไหว

"ฟะ…ฟ้าเอาหัวออกไปก่อน"

"ไม่ออกจนกว่าจะไปด้วยกัน ไปด้วยกันนะครับ นะ ๆ"

"อื้อ ไปก็ได้ครับ"

"งั้นไปกันเลยไหมครับ ใส่เสื้อไปแบบนี่นี้แหละ ไม่ต้องเปลี่ยน"

ข้ามฟ้าพูดออกไปด้วยความตื่นเต้นเพราะ จะได้ไปเดท ไปเดทในท่ามกลางบรรยากาศที่โรแมนติก แต่ผมจะบอกอะไรอีกอย่าง การเซอร์ไพส์ในวันนี้มันยังไม่จบเท่านี้หรอกนะ ผมยังมีอีกสิ่งที่อยากทำให้เขาตอนเราไปเดทกัน

"ฟ้า เราว่าไปเปลี่ยนเสื้อก่อนดีไหม เราว่ามันแปลก ๆ นะ ใส่แบบนี้"

"ไม่เป็นครับ แค่ฟ้าถอดช็อปก็เปลี่ยนได้แล้วครับ เปลี่ยนตรงนี้ยังได้เลย ค้ำคูณรอแป๊บนะ ฟ้าเปลี่ยนเสื้อก่อน"

ในขณะที่ข้ามฟ้ากำลังถอดเสื้อช็อปออกและกำลังจะถอดเสื้อตัวใน แต่ทำไมมันถึงดึงไม่ขึ้นกันวะ ข้ามฟ้าจึงปล่อยชายเสื้อลง แล้วหันไปมองทางฝั่งที่มีการดึงเสื้อเอาไว้ เมื่อพบคนทำจึงหันไปหาทันที

"ดึงเสื้อฟ้าไว้ทำไมครับ ฟ้าถอดไม่ได้นะ"

"……."

"หือว่าไง อย่ามัวแต่ก้มหน้าสิครับ"

"กะ…ก็คนมันเยอะ" ค้ำคูณพูดออกไปด้วยเสียงอ้อมแอ้ม

"อ๋อ ไม่เป็นไรฟ้าไม่อาย หุ่นฟ้าดี"

"แต่เราไม่อยากให้ถอด"

หึ รู้แล้วว่าเป็นอะไรไป "ทำไมครับ หวงกันเหรอ"

ข้ามฟ้าเลยแกล้งเย้าค้ำคูณออกไป เพื่อดูปฎิกิริยา และมันก็เป็นอย่างที่ผมเข้าใจ เมื่อคนตรงหน้าเกิดอาการล่อกแล่กทางสายตา

"กะ…ก็ อื้อ เราหวง" น่ารัก น่ารักมาก น่ารักจนใจผมเจ็บ

"รับบทนางหวงหรอครับฮึ" ข้ามฟ้ายกมือของตัวเองไปวางไว้บนหัวของคนตรงหน้าและทำการขยี้ไปมาด้วย ความเอ็นดู

"โอเคครับ เอาไว้ไปเปลี่ยนในห้องน้ำที่งานเลยก็แล้วกัน พอใจไหมเอ่ย"

"อื้อ พอใจมากเลย เรารีบไปกันเถอะ" ค้ำคูณพูดจบจึงออกเดินนำหน้าออกไปด้วยใบ้หน้าที่ขึ้นริ้ว ๆ แดง ๆ

 

โพสต์

ข้ามฟ้า คนหล่อ อยู่กับ ค้ำคูณ คนน่ารัก

ทุกคนรู้ เพื่อนรู้ ผมเป็นแฟนกับคนน่ารัก และคนน่ารักก็เป็นแฟนผม

มีแฟนทั้งทีขออวดหน่อยได้รึเปล่า แฟนผมน่ารักที่สุดในโลกเลยครับ รัก รัก รัก อยากจะบอกรักวันละร้อย ๆ รอบแต่กลัวเบาหวานมันจะขึ้นตาเอาเป็นว่าบอก 3 เวลา หลังอาหารแล้วกันเนาะ

[ แนบรูป ] เป็นรูปคู่รูปแรกที่ค้ำคูณใส่เสื้อและไอเท็มต่าง ๆ เป็นลูกหมา ส่วนข้ามฟ้าใส่แค่เสื้อที่เป็นลายน้องแมว พร้อมกับท่าทางที่มือของข้ามฟ้าคล้องคอคนน่ารักเอาไว้ในออมเขียนจองตนเอง

 

 

 

 

 

 

เข้ามาพูดคุยกัน ได้ที่เฟซบุ๊ก : นักเขียน หน้าใหม่ ได้นะคะ

สามารถเข้าไปเล่นแท็กในทวิตเตอร์ โดยใช้

#จีบคุณด้วยจดหมาย

ส่วนทวิตของไรท์ @Mousyツ

ไปเล่นกันเยอะ ๆ น๊า

ช่วยคอมเมนต์และรีวิวเพื่อเป็นกำลังให้นักเขียนด้วยนะคะ

ความคิดเห็น