ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Koutetsujou no kabaneri II

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 546

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2563 23:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Koutetsujou no kabaneri II
แบบอักษร

"ดูเหมือนจะมีปัญหาไม่หยุดเลยนะ"

 

ฮารุโตะพึมพัมคนเดียวพลางมองเหล่าชาวบ้านที่ประท้วงไม่พอใจที่ให้คาบาเนริขึ้นมาบนปราการเหล็กทีากำลังจอดอยู่เพื่อพักเครื่อง

 

"แต่ถ้าไม่มีพวกเขาป่านี้คงไม่ได้ออกมาจากสถานีหรอก"

 

"เฮ้!! นายน่ะเป็นซามูไรสินะ"

 

ฮารุโตะที่นั่งกินเสบียงนั่งอยู่บนหลังคาของปราการเหล็กโดนเรียกเลยหันไปมองด้านล่างเป็นชายอายุราวๆยี่สิบปีสวมชุดซามูไรแถมยังพกดาบติดตัวเอาไว้ด้วย

 

 

 

 

"อ่า สักครูนะครับ!"

 

ฮารุโตะพูดจบก็ยัดเสบียงที่เหลือเข้าปากจากนั้นก็กระโดดลงมาจากหลังคา

 

"ฮึบ!! แล้วมีอะไรงั้นเหรอครับคุณซามูไร"

 

"ฉันชื่อคุรุสุเป็นซามูไรองค์ลักษ์ของท่านอายาเมะ เมื่อตอนนั้นนายใช้ดาบนั้นแทงทะลุหัวใจคาบาเนะสินะ''

 

คุรุสุพูดพลางมองคาตานะที่เอวของฮารุโตะ

 

"ก็ใช่อยู่หรอก แต่ผมขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าท่าคิดจะเอาดาบของผมไปล่ะก็คงไม่ง่ายนักหรอก"

 

ฮารุโตะตั้งท่าเตรียมชักดาบมองไปที่คุรุสุ

 

"อย่ามาพูดบ้าๆฉันไม่คิดจะสู้กับนายสักหน่อยแค่อยากรู้ว่าทำไมดาบของนายถึงแทงหัวใจโลหะของคาบาเนะได้เท่านั้น"

 

"ก็...ถ้าจะให้พูดคาตานะของผมมันแข็งแกร่งกว่าก็เท่านั้นแหละ"

 

ฮารุโตะตอบไปตามตรงเพราะท่าเทียบกับดาบธรรมดาแล้วคาตานะของฮารุโตะนั้นฟันได้แม้แต่ปราการเหล็กด้วยซ้ำ

 

"งั้นเหรอ คุยไปมากกว่านี้คงไม่ได้อะไรงั้นขอตัว"

 

คุรุสุพูดเสร็จก็เดินออกไปทันที

 

"อะไของเค้า?"

 

ฮารุโตะเอียงคอไม่เข้าใจหลังจากนั้นปราการเหล็กก็ออกตัวอีกครั้ง ฮารุโตะที่ไม่มีคนรู้จักเลยไปอยู่ท้ายขบวนที่ไม่มีคนอยู่

 

"อืม~แล้วโลกนี้เราต้องเคลียร์เงื่อนไขอะไรกันนะเทคโนโลยีของโลกนี้ก็ดันใช้ไอน้ำเป็นหลักไม่มีคอมพิวเตอร์แล้วจะหาข้อมูลยังไงล่ะเนี่ย"

 

ฮารุโตะบ่นไปมาพลางเลื่อนแผ่นโปร่งใสไปมาในนั้นมีแค่ข้อมูลส่วนตัวของฮารุโตะกับข้อมูลของโลกนี้นิดหน่อยเท่านั้น

 

"ถ้ารู้ว่าจะเป็นงี้น่าจะรีบดูดีกว่าดองไว้นะเนี่ย หืม"

 

ฮารุโตะหัวเราะคนเดียวแต่แล้วอยู่ๆประตูทางเข้าก็เปิดออก คนที่เข้ามาก็คือเด็กผู้หญิงที่ฮารุโตะเคยเจอมุเมย์นั้นเอง

 

"อ้าว มาทำอะไรที่นี่เหรอ แล้วก็พวกนายด้วย"

 

ฮารุโตะทักทายไปแล้วก็มองด้านหลังมีเด็กหนุ่มผมเขียวที่เป็นคาบาเนริเหมือนมุเมย์ กับอีกสองคนที่เป็นมนุษย์ธรรมดา

 

"พักพวกของไอ้คาบาเนริน่ะไปอยู่ด้วยกันซะเถอะ"

 

ปัง!!

 

แล้วอยู่ๆก็มีพวกผู้ชานอีกหลายคนปิดประตูขังพวกฮารุโตะเอาไว้แล้วพูดทิ้งทายจากนั้นก็เดินออกไป

 

"เออ...คือช่วยอธิบายสถานะการได้รึเปล่าคุณมุเมย์"

 

"ไม่รู้สิเรื่องนั้นให้อิโคมะอธิบายละกันฉันง่วงแล้วขอหลับสักงีบละกัน"

 

มุเมย์พูดจบก็เดินไปอยู่ตรงมุมดึงชุดคลุมมาห่อตัวไว้แล้วก็หลับไปทันที

 

"แล้ว?"

 

ฮารุโตะเลยหันไปหาชายผมเขียวที่ชื่ออิโคมะเพื่อรอคำตอบ

 

"เออ..ถ้าจะให้พูดง่ายๆก็คือพวกเขาไม่ไว้ใจพวกเราเลยโดนไล่มาอยู่ตู้นี่น่ะ"

 

"เฮ้ย!! คิดจะทำอะไรน่ะ!!"

 

ระหว่างที่อิโคมะกำลังอธิบายอยู่ อยู่ๆผู้ชายตัวอ้วนที่เข้ามาด้วยตอนแรกก็ตะโกนออกมาพอฮารุโตะเดินไปดูก็เห็นว่าพวกที่ขังฮารุโตะไว้เมื่อกี้กำลังจะตัดขบวนนี้ทิ้ง

 

"ถ้าทำแบบนั้นคงแย่ คงต้องหยุด-"

 

ฮารุโตะกำลังจะชักดาบเพื่อฟันประตูทิ้งสัมผัสได้ถึงบางอย่างเลยหยุดเอาไว้ก่อน ไม่นานอยู่ๆด็มีคาบาเนริจำนวนมากกระโดดลงมาจากอุโมงที่ปราการเหล็กกำลังจะผ่านเข้ามาจำนวนมาก

 

"ถ้าเป็นแบบนี้คงไม่รอด"

 

ฮารุโตะมองพวกผู้ใหญ่ที่โดนคาบาเนริฆ่าก่อนที่จะปลดขบวนซะอีกแถมพวกมันยังเข้าไปในปราการเหล็กอีกต่างหาก

 

"นี่นายอิโคมะสินะ เจ้านั้นคืออะไรน่ะ"

 

ฮารุโตะถามพลางชี้ไปทางคาบาเนะที่ถือดาบเอาไว้สองข้างไล่ฟันคนด้านใน

 

"เออ...คือ..."

 

"วาซาโทริ(จดจำท่วงท่า)น่ะ"

 

"หืม หมายความว่า"

 

ฮารุโตะหันไปถามมุเมย์ที่ตื่นขึ้นมาแล้วบอกข้อมูล

 

"มันคือพวกที่ทำสงครามมามากจนจำวิธีต่อสู้ได้น่ะแข็งแกร่งมากเลยล่ะ"

 

"เป็นซอมบี้พันธ์พิเศษสินะถ้างั้น!"

 

ตู้มมม!

 

ฮารุโตะชักดาบออกมาฟันประตูที่ถูกล็อคทิ้งจากนั้นก็เดินออกมาจากตู้

 

"คิดจะทำอะไรน่ะ!!!"

 

"ก็จัดการเจ้านั้นน่ะสิคนในปราการเหล็กถ้าไม่นับพวกลุงๆล่ะก็พวกเขาใจดีกับผมมากเลยนะ"

 

"ข้างหลัง!!!"

 

ฮารุโตะหันมาพูดกับอิโคมะแล้วอยู่ๆก็มีคาบาเนะกระโดดเข้าใส่ฮารุโตะเลยใช้คาตานะฟันขาดเป็นสองท่อนแล้วซ้ำแทงซ้ำไปที่หัวใจ

 

"อ๊าากกกกกก!!"

 

คาบาเนะร้องโหยหวนแล้วก็แน่นิ่งไป

 

"พวกนายคิดจะทำอะไรก็รีบซะล่ะงั้นไว้เจอกัน"

 

ฮารุโตะโบกมือลาแล้วเดินต่อเข้าไปในขบวนที่ถูกทำลายจนเละไปแล้ว

 

"ส่วนใหญ่จะถูกเจ้าวาซาโทริฟันสินะเลยไม่กลายเป็นคาบาเนะสงใสคงจะมากินทีหลัง"

 

"อ๊ากกกก!!!"

 

ฮารุโตะมองร่างของคนที่ถูกฆ่าแล้วเดินต่อไประหว่างทางก็มีคาบาเนะเข้ามาโจมตีอยู่บางแต่ก็ถูกจัดการในดาบเดียว

 

"โทษที ถ้าโดนกัดมันจะแย่อะนะ"

 

ฮารุโตะเดินไปเรื่อยๆอย่างไม่รีบร้อนจนในที่สุดก็เห็นคาบาเนะกองสุมกันเต็มไปหมดเพราะโดนซามุไรที่อยู่ด้านหน้าสกัดเอาไว้

 

"ตั้งท่า!!! ยิง!!!!"

 

เหล่าซามูไรพอกันยิงปืนไอน้ำใส่คาบาเนะถึงจะไปทะลุหัวใจแต่ก็พอจะดันอีกฝ่ายออกไปได้

 

"อ้าวเราจำได้ว่าไม่เห็นเจ้าวาซาโทรินั้นนี่น่าแล้วเจ้านั้นหายไปไหน?"

 

ฮารุโตะมองไปรอบๆแต่ก็มองไม่เห็น แต่เหล่าซามูไรที่ตั้งปืนอยู่หนึ่งในนั้นชายที่ชื่อคุรุสุมองเห็นฮารุโตะพอดีเลยตะโกนออกมา

 

"เห้ย!! นายตรงนั้นน่ะยังเป็นคนอยู่สินะ!!!"

 

''เอะ? ผมหรอก็คนนะสิ"

 

ฮารุโตะที่โดนเรียกตอบกลับไปเสียงดังพวกคาบาเนะที่ได้ยินเลยพากันหันมาหาฮารุโตะจากนั้นก็พุ่งเข้ามาโจมตี

 

"นี่แกล้งกันรึไงถึงให้ผมตะโกนเนี่ย!!"

 

ฮารุโตะพูดออกมาเสียงดังจากนั้นก็หลบการโจมตีแล้วใช้คาตานะเสียบทะลุหัวใจไปทีละคนไม่นานก็เดินไปถึงจุดที่พวกซามูไรตั้งโล่อยู่

 

"แกร๊ก!! แกร๊ง!!"

 

เหล่าซามูไรที่เห็นฮารุโตะเดินเข้ามาใกล้ชักปืนเล็งไปที่ฮารุโตะทันที

 

"นี่ถ้าไม่อยากให้ผมอยู่ก็บอกกันดีๆสิ โดยเฉพาะนายคุรุสุสินะตั้งแต่ตอนที่ปราการเหล็กจอดแล้วทำตัวเสียมารยาทเกินไปแล้วนะ แล้วไหนจะเล็งปืนมาอีก''

 

ฮารุโตะชี้ไปที่คุรุสุแล้วโวยวายออกมาแต่แล้วก็มีเด็กผู้หญิงคนนึงเดินออกมาด้านหน้า

 

"หืม ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะชื่อคุณอายาเมะสินะ"

 

 

 

ฮารุโตะพูดพลางค่อยๆนึกชื่อที่พอจำได้

 

"ค่ะ ดิฉันคืออายาเมะ หัวหน้าตะกลูในตอนนี้ดิฉันต้องขออภัยด้วยที่ทำตัวเสียมายาทกับท่าน''

 

อายาเมะพูดแล้วก้มหัวให้ฮารุโตะทำเอาซามูไรคนอื่นมากันแตกตื่น

 

"อ่า ไม่เป็นไรหรอกครับถ้าหัวหน้าตระกูลก้มหัวแบบนี้ผมจะรู้สึกไม่ดีซะเปล่าๆเงยหน้าขึ้นเถอะ"

 

"คะขอบคุณมาก-!!! อันตราย!!!!"

 

อายาเมะที่ก้มหัวอยู่เงยหน้าขึ้นมาแล้วในจังหวะเดียวกันก็มองเห็นคาบาเนะที่ถือดาบคู่พุ่งออกมาจากความมืด ฮารุโตะที่เผลอประมาทไปโดนฟันเข้าเต็มๆจนกระเด็นออกไปด้านนอก

 

"อึก!! ซ่อนตัวได้เนียนชมัด"

 

ฮารุโตะใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ถือดาบจับท่อของปราการเหล็กไว้ได้ทันก่อนที่จะตกลงไป

 

"ต้องขอบคุณเกราะนี้แหละนะเลยไม่เป็นไร แต่เราคงต้องฝึกเพิ่มแล้วสิ"

 

"โอกกกก อ็าากากาก"

 

ระหว่างที่ฮารุโตะกำลังจะปีนขึ้นวาซาโทริก็ส่งเสียงร้องเดินเข้ามาใกล้ฮารุโตะเรื่อยๆ

 

"แบบนี้ชักจะแย่แหะ"

 

ฮารุโตะยิ้มเจื่อนเพราะมือทั้งสองข้างนั้นไม่ว่างข้างนึงถือดาบอยู่ส่วนอีกข้างก็ไม่ว่างจริงๆจะรวบรวมแรงกระโดดเข้าไปเลยก็ไหวอยู่แต่ที่รออยู่ตรงนั่นดันมีคาบาเนะอยู่

"ขอร้องล่ะ!! ใครก็ได้ให้ฉันดื่มเลือดทีถ้าทำได้ล่ะก็ฉันจะจัดการเจ้านั้นเอง!!"

 

ระหว่างที่ฮารุโตะกำลังคิดวิธีอยู่ อยู่ๆอิโคมะก็โผล่มาจากหลังคาแล้วตะโกนลั่น

 

"อิโคมะ ตามมาจริงๆด้วยสินะ"

 

ฮารุโตะนึกชื่นชมอยู่ในใจแต่แล้วอยู่ๆวาซาโทริก็เปลี่ยนความสนใจไปบนหลังคาแทนพอฮารุโตะหันไปก็เห็นอายาเมะเฉือนแขนตัวเองจนเลือดไหลไม่หยุดเพื่อให้อิโคมะดื่ม

 

"ตอนนี้แหละ!!"

 

ฮารุโตะอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายไม่สนใจใช้กำลังแขนดึงตัวเองขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าไปฟันแขนทั้งสองข้างของคาบาเนะทิ้ง

 

"เอ้า! อิโคมะผมมอบเหยื่อตัวนี้ให้นาย"

 

"อ่า ขอบคุณมาก!!!"

 

อิโคมะตอบรับคำของฮารุโตะแล้วกระโดดลงมาเอาปืนเจาะเขเาไปที่หัวใจคาบาเนะตายคาที่

 

"ชนะ แล้ว....."

 

"เฮ้!!!! ชนะแล้ว!!!!"

 

เหล่าซามูไรที่เห็นพากันโห่ร้องด้วยความดีใจ ฮารุโตะมองภาพนั้นเงียบๆแล้วลบตัวตนหายไป

 

"ยังฝึกมาไม่พอสินะ"

 

ฮารุโตะที่ออกมาได้แล้วกำหมัดแน่นแล้วพูดขึ้นมาคนเดียว......

..

..

..

..

..

..

..

..

..

////////////////////////////

-ไรท์ไม่มั่นใตว่าจะเขียนได้เยอะหรือป่าวแต่จะเขียนไปเท่าที่เขียนได้ละกัน

-จริงๆตัวเนื้อเรื่องมันก็ไม่มีอะไรมากไรท์แค่จะให้ฮารุโตะรู้ว่ายังมีอุปสักขวางอยู่อีกเยอะแค่นั้น

-ไว้เจอกันตอนหน้า

 

 

 

ความคิดเห็น