ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกมแค้นผูกรัก [01] แขกไม่ได้รับเชิญ

ชื่อตอน : เกมแค้นผูกรัก [01] แขกไม่ได้รับเชิญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2564 11:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกมแค้นผูกรัก [01] แขกไม่ได้รับเชิญ
แบบอักษร

ตอนที่ 1

แขกไม่ได้รับเชิญ

——————————

หลังจากกลับจากงานเปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่ของพิมพ์มาดาเพื่อนสาวคนสนิท พายุมุ่งหน้าไปคอนโดของณิชาตามนัดหมายกันไว้ ณิชานางแบบสาวคนใหม่ที่เขากำลังเลี้ยงดูในฐานะคู่นอน และไม่คิดจะเปลี่ยนสถานะอื่นให้แค่เธอ ทว่าจู่ ๆ พายุก็เปลี่ยนใจเลี้ยวรถกลับไปยังคฤหาสน์หรูที่เขาไม่ได้กลับมานานนับหลายเดือน

บ้านที่ใคร ๆ ก็เรียกว่าความสุข บ้านที่อยู่แล้วสบายใจที่สุดแต่สำหรับพายุ เขาไม่เคยมีความสุขกับบ้านหลังนี้เลย ตั้งแต่ปิ่นมุกเสียชีวิต ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปกว่าเขาจะอดทนรอให้ตัวเองโตพอที่จะออกจากบ้านคฤหาสน์หลังนั้นได้ ก็ทำให้เด็กหนุ่มกลายเป็นคนเย็นชาไร้ความรู้สึกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

เมื่อเขาโตขึ้นพายุได้ย้ายไปอยู่คอนโดส่วนตัว นาน ๆ ครั้งถึงจะกลับบ้าน มีเพียงหัวหน้าแม่บ้านคนเดียวที่ทำให้เขาอยากกลับไป นอกนั้นเหมือนกับอากาศธาตุที่ไม่อยู่ในสายตาของเขาเลยสักนิด

พายุ เจริญกุล ในวัย 28 ปี ผู้ชายลุคมาดนิ่ง เข้าถึงตัวตนได้ยาก เจ้าคิดเจ้าวางแผน หากในกลุ่มเพื่อนมีปัญหาเขาคือมันส์สมองที่ดีที่สุดของกลุ่ม ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่รับตำแหน่งประธานต่อจากผู้เป็นพ่อ งานที่รับด้วยความไม่เต็มใจแต่เพราะเหตุผลบางอย่างทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้

 

เอี๊ยดดดด~

 

เสียงรถสปอร์ตคันหรูหยุดนิ่งในลานจอดรถ เขาเดินมุ่งหน้ามายังในบ้าน ในเวลาเที่ยงคืนแบบนี้ทุกคนคงหลับหมดแล้วและไม่มีใครรู้ว่าเขาจะกลับจึงไม่มีใครออกมาต้อนรับแม้แต่ละอองที่เปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่เพียงคนเดียวของพายุ

 

เพล้ง!!

 

“เสียงใคร” พายุเอ่ยขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในตัวบ้าน เหลียวหน้าตามเสียงที่ได้ยินจากทางห้องครัว

หญิงสาวร่างบางนั่งก้มเก็บบางอย่างบนพื้น ผมยาวสลวยปัดรวบไปไว้ด้านหน้าโชว์แผ่นหลังขาวเนียนเด่นชัดเห็นแต่ไกล

“ทำอะไร” พายุเอ่ยทักขึ้นทันทีที่เห็นร่างบางกำลังทำบางอย่างอยู่

“เอ่อ...ขอโทษค่ะที่เสียงดังจน...” เธอลุกขึ้นพร้อมกล่าวออกมาไม่ทันได้มองต้นเสียง จนกระทั่งดวงตาหวานเงยหน้าไปสบตากับร่างสูง

พายุสำรวจหญิงสาวตรงหน้าที่มีใบหน้าหวานซ่อนเปรี้ยว ดวงตากลมโต จมูกเล็กโด่งรับกับปากอมชมพูอ่อนสวมใส่ชุดนอนสายเดี่ยว กระโปรงยาวคลุมเข่าสีครีม ส่งให้เจ้าตัวผิวสว่างขาวมากขึ้น แววตาที่เห็นมันชั่งเซ็กซี่มากเหลือเกินแต่ในแววตานั้นทำไมมันถึงคุ้นเหมือนเขาเคยรู้จักเธอมาก่อน

“ขอโทษนะคะที่เสียงดัง พอดีทำแก้วน้ำตกอ่ะค่ะ” หญิงสาวรีบบอกชายหนุ่มออกไป

 

“เธอเป็นใคร เด็กรับใช้ใหม่เหรอ” พายุถาม ทั้งๆที่รู้สึกว่าไม่ใช่อย่างที่คิด

“คือ...” เธออ้ำอึ้งไม่รู้จะอธิบายยังไงดี

“คุณหนู...”

“...คุณหนูจริงๆด้วย” หญิงวัยกลางคนเอ่ยทักดีใจรีบสาวเท้าเข้ามาในห้องครัวเมื่อได้ยินเสียงคุ้นหู

“...” พายุยังคงนิ่งมองหน้าร่างบางไม่วางตา

“คุณหนูมาทำไมไม่บอกน้าก่อนคะ”

“ป้าละออง ตื่นขึ้นมาทำไมครับ” เสียงเรียบและอบอุ่นมีเพียงน้าละอองคนเดียวเท่านั้นที่พายุจะคุยด้วย ละอองเธอเป็นพี่เลี้ยงพายุตั้งแต่เกิดและเป็นคนรับใช้คนโปรดของปิ่นมุกแม่ของพายุเช่นกัน

“ป้าได้ยินเสียงรถของคุณหนูอ่ะค่ะ เลยรีบลุกขึ้นมาหา นานๆ จะกลับบ้านป้าคิดถึงจังเลยค่ะ” ละอองเดินเข้าไปกอดร่างสูงที่เป็นเสมือนหัวแก้วหัวแหวนของเธอ จนกระทั่งเหลือบมองไปเห็นใครบางคนด้านหลังพายุ

“แล้วนี่เธอมายืนทำไรตรงนี้” ละอองตะเบ็งเสียงไม่พอใจทันที

“พอดีขิงลงมาดื่มน้ำอ่ะค่ะ แต่มือไปปัดโดนแก้วน้ำ”

“ซุ่มซ่าม! แล้วดูแต่งตัวจะลงมาอ่อยใครย่ะ” เอ่ยเสร็จพร้อมมองด้วยแววตาสมเพช

“ใครครับป้า!?” พายุถามหลังจากสงสัยตั้งแต่แรกเห็น

“คุณหนูไปที่นั่งโซฟาดีกว่า ยืนอยู่ตรงนี้เสียลูกกะตาหมด” ละอองไม่ยอมบอกตอบลากมือหนาให้เดินตามออกจากห้องครัวแทน ถึงพายุจะยอมเดินออกไปแต่สายตายังคงจับจ้องร่างบางไม่ยอมวางตา หญิงสาวหลบหน้าไม่กล้าสบตาตอบ ละความสนใจก้มลงไปเก็บเศษเเก้วต่อก่อนรีบกลับไปห้องนอนตัวเอง

 

พรึ่บ!

 

“ตกลงใครครับ” เขาหย่อนตัวนั่งลงโซฟารับแขกแล้วเอ่ยถามอย่างค้างใจ

“ลูกยัยน้ำตาลน่ะค่ะ สงสัยเตรียมลูกสาวมาจับคุณท่านอีกคน” ละอองเดิมที่ไม่ชอบน้ำตาลอยู่แล้วก็รีบใส่ไฟสองแม่ลูกทันที เพราะละอองเธอเป็นเพื่อนและคนรับใช้สนิทของแม่พายุจึงรู้เรื่องทุกอย่างของครอบครัวนี้เป็นอย่างดี

“ไหนบอกจะไม่ให้มาเหยียบที่นี่อีกไง” เมื่อรู้ว่าร่างบางคือใครพายุถึงกับกัดฟันแน่น เเค่ทนเห็นหน้าผู้หญิงที่ทำลายครอบครัวของเขาพังแค่คนเดียวพายุแทบไม่อยากกลับบ้านหลังนี้ แต่เวลานี้กลับดึงลูกสาวมาอยู่ร่วมชายตาด้วยอีกคน คงอยากได้ทุกอย่างจากเขาไปจริงๆสินะ เห็นทีเขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้จบสิ้นสักที

“คงหวังให้มากอบโกยสมบัติของคุณท่าน คุณท่านก็ไม่รู้หลงอะไรแม่นั่นหนักหนา เชื่อไปหมดทุกอย่าง” ได้ทีป้าแม่บ้านรีบใส่ไฟต่อ

“ไม่ต้องห่วง...ผมไม่มีทางปล่อยให้มีวันที่พวกเขาจะได้ทุกอย่างแน่นอน!!” พายุนั่งประสานมือมองไปยังห้องครัวที่มีใครบางคนอยู่ด้วยแววตาแดงก่ำ เกมนี้จะไม่มีแค่แม่ของเขาคนเดียวที่แพ้ เพราะเขาจะทำทุกอย่างเพื่อเรียกชัยชนะกลับคืนมา

 

 

 

——————————-

 

ฝากกดติดตามกดไลก์ด้วยนะคร้าบบ

คำเตือน

*เรื่องนี้พระเอกค่อนข้างเลว

ถ้าไม่ใช่แนวลองเปิดใจอ่านดูก่อนนะคะ*

 

 

ความคิดเห็น