facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:14

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 525

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2563 19:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด:14
แบบอักษร

"ก๊อกๆ~~ คุณเติ้ลค่ะ ตื่นรึยังค่ะคุณท็อปไห้ป้ามาตามคะ

 

 

"ตื่นแล้วค้าบป้า เดี๋ยวผมจะลงไปค้าบ

 

 

วันนี้เป็นวันที่ผมตื่นเช้าเพื้อมาช่วยจัดงานเลี้ยงวันเกิดของน้องไอท็อปผมจึงลงตามป้าที่มาปลุกผมไปก็เจอไอท็อปยืนรอผมอยู่

 

 

"ใง...มึง เรียกกูสะเช้าเลยนะ

 

 

 

"กูรู้ว่ามึงตื่นนานแล้วไอเติ้ลมึงอย่าแสดง555

 

 

"เอ้า!!ไอเชี่ยนี่..มีอะไรไห้กูทำว่ามาเลยค้าบ

 

 

"มึงว่าเราควรจัดออกมาแบบนี้ดีวะ

 

 

ผมที่กำลังจะอ้าปากพูดไอเตอร์ก็มาดักผมสะก่อน

 

 

"ผมช่วยคิดป่าวพี่เติ้ล

 

 

"งั้นฉันของฟังดูแผนการแกสิ

 

 

"เอิ่มมม..ผมคิดว่าเราควรจัดที่สระน้ำเพราะมันมีสวนดอกไม้อยู่ด้วยอีกอย่างก็น่าจะมีบรรยากาศที่ดี พี่คิดว่าใง...

 

 

"อืมม..ก็ดีงั้นเราก็จัดของกินและสถานที่แหละกัน มึงโอเครึป่าวไอท็อป

 

 

"ความคิดดีนะพี่น้องคู่นี้ เออเตอร์ไปดูไอเปรมไห้พี่หน่อย

 

 

"ได้ค้าบบบบ

 

 

หลังจากที่เราคุยกันเสร็จว่าจะทำยังใงเราก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเองไอเตอร์ก็ไปเช็คความสะดวกสบายส่วนผมก็ดูการจัดและตกแต่งของต่างๆในงาน จนตอนนี้ก็เที่ยงแล้วผมรู้สึกหิวมากกแต่ก็ยังกินไม่ได้ต้องรอไห้เสร็จสะก่อน

 

 

"พี่เติ้ลครับ พักก่อนไหมพี่

 

 

"อ้าว!!เปรม อีกแปปนะนี่ก็จะเสร็จแล้ว เอ่ออแล้วเห็นไอเตอร์บ้างรึเปล่า

 

 

"เห็นครับเตอร์มันไปกินข้าวแล้วแหละครับ

 

 

"อ่ออโอเคเลยนี่ก็เสร็จละ

 

 

"พี่จัดได้สวยมากผมชอบมากมันดูเรียบง่ายและดีมากๆคับ

 

 

"พอดีไอเตอร์มันเลือกสถานที่หน่ะ ไปเราไปกินข้าวกันเถอะ

 

 

ผมที่เดินไปเพื่อจะไปหาอะไรลงท้องก่อนก็ต้องชะงักเมื่อผมเห็นคนงานคนนึ่งจะล้มเหมือนจะเป็นลม

 

 

"เห้ยย!!!ป้าๆเป็นอะไรรึป่าวคับนั้งตรงนี้ก่อนนะคับ

 

 

ผมจึงมองหาคนแถวนั่นเพื่อจะไห้หาน้ำกับยาดมมาไห้ป้า ไอเตอร์มันเดินมาพอดี

 

 

"ไอเตอร์ๆๆๆมานี่หน่อยเร็วๆ

 

 

"อ้าว!พี่มีอะไรป้าเขาเป็นอะไร

 

 

"ป้าเป็นลมไปหายาดมกับน้ำมาไห้ป้าเขาหน่อยเร็วเลย

 

 

"โอเคพี่

 

 

ผมจึงรีบดูป้าที่เป็นลมหมดสติไปผมจึงเรียกป้าแกไห้ลืมตาแต่ป้าแกก็หายใจถี่ๆ

 

 

"พี่ๆมาแล้วนี่ยาดมแล้วก็น้ำ

 

 

ผมรับของจากไอเตอร์แล้วรีบปัดยาดมไห้เข้าจมูกป้าส่วนไอเตอร์ก็พัดลมไห้จนมีคนงานมาพาไปส่งโรงพยาบาลไป

 

 

"เห้อออ~~~~

 

 

"เป็นอะไรพี่

 

 

"หึ ไม่ได้เป็นอะไร ฉันไปหาของกินแปปนะ

 

 

ผมก็เดินออกมาจากตรงนั้นพร้อมเป็นห่วงว่าป้าจะเป็นอะไรรึป่าววะ

 

เวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงผมที่หลังจากกินข้าวอะไรเรียบร้อยผมก็เดินเช็คงานจนโอเคผมกับไอเตอร์เลยไปเตรียมตัวเพื่อจะได้มาร่วมงานในตอนเย็นผมที่แต่งตัวธรรมดาตามแบบฉบับผมเสื้อยืดแขนยาวกับกางเกงยีนสีดำขาดๆก็หรูแล้วแหละครับ55555ผมที่ลงมาก็เห็นผู้คนเริ่มทยอยกันมาเรื่อยๆผมที่ตอนนี้กำลังมองหาไอเตอร์อยู่ว่ามันหาหัวไปที่ไหนอีก จู่ๆก็มีคนทักผมขึ้นมา ผมจึงหันไปมองก็รู้ว่าใคร

 

 

"อ้าว!ไอโฟร์

 

 

"กูคิดว่ามึงจะไม่มาสะแล้ว

 

 

"กูต้องมาดิวะวันเกิดน้องของเพื่อนทั้งที่

 

 

"เอออ มึงสบายดีนะเว้ยช่วงนี้กูไม่ค่อยเห็นมึงเลยคณะแพทย์เรียนหนักหรอวะ

 

 

"อืมก็หนักอยู่วะ

 

 

"ไอโฟร์ คะ...คืออออ....กู

 

 

"มีอะไรว่ามา

 

 

"มะ...มึง..กับ..ไอท็อปคือแบบใช่ป่าววะ

ไอโฟร์นิ่งไปแปปนึ่งหลังจากที่ผมถามมันไปแบบนั่น เชี้ยยเติ้ลมึงพูดเหี้ยอะไรไปวะแม่งปากน้อปาก

 

 

"เอออไอโฟร์กูขอโทษวะ กูคงคิดมากไปเอง

 

 

"มึงคิดถูกแล้วแหละ

 

 

"หาาาา~~~~!!!!!!!!

 

 

ผมอึ่งมากผมไม่คิดว่ามันจะตอบแบบนี้ผมคิดว่ามันจะด่าผมสะอีกผมไม่กล้าถามอะไรต่อเพราะผมกำลังอึ่งอยู่ ณ ตอนนี้

 

 

 

"ไอท็อปมันไม่รู้หรอกนะเว้ยว่ากูคิดอะไรกับมัน ถ้ากูพูดไปมันคงรับไม่ได้ไม่ก็เลิกเป็นเพื่อนกับกู มึงอย่าบอกมันนะไอเติ้ลถือว่ากูขอ

 

 

 

"อืมม...กูจะไม่บอก แต่กูเห็นพวกมึงไปไกนมาไหนด้วยกันตลอดนี่หว่ากูว่านะมันก็ต้องคิดกับมึงบ้างแหละว่ะ

 

 

 

"เอาเถอะมึง กูว่าเราเข้าไปในงานดีกว่า

 

 

 

หลังจากที่ผมและไอโฟร์เดินเข้าไปในงานก็มีแต่รุ่นน้องอยู่เยอะจนผมมองหาไอเตอร์ไม่เจอ

ผมเดินไปเรื่อยๆจนผมมาหาที่นั้งพักเพราะคนในงานเริ่มสนุกสนานกันผมที่นั้งอยู่ก็เปิดโทรศัพท์ดูเพราะข้อความเข้า

 

[ไออุ่น] : เติ้ลมึงอยู่งานวันเกิดน้องไอท็อปใช่ไหม

 

 

[เติ้ลคนชิค] : เออ มึงมีอะไรป่าว

 

 

[ไออุ่น] : มึง...คือกูอยากไห้มึงรีบกลับมาก่อนได้ป่าววะ

 

 

[เติ้ลคนชิค] : มึงเป็นอะไรทำไมต้องไห้กูรีบกลับ

 

 

[ไออุ่น] : กูไม่อยากอยู่คนเดียววะกูรู้สึกว่ามีคนตามกูอยู่ตลอดเวลากูกลัววะไอเติ้ล

 

 

[เติ้ลคนชิค]:ได้ๆเดี๋ยวกูรีบไปมึงห้ามออกไปไหนนะไออุ่น

 

 

ผมที่ต้องรีบกลับเพราะผมเป็นห่วงไออุ่นมันเพราะมันใจดีกับคนอื่นง่ายเข้าถึงง่ายนี่อาจจะเป็นจุดอ่อนได้ง่ายที่จะมีพวกไม่หวังดีรอบทำร้ายมันนั่นจึงทำไห้ผมต้องรีบไปอยู่กับมันมึงจึงรีบเดินไปหาไอท็อปที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนๆมันอยู่

 

 

"ไอท็อปคือกูขอตัวกลับก่อนได้ป่าววะ

 

 

 

"มีอะไรวะ เกิดอะไรขึ้น?

 

 

 

"คือกูต้องไปหาอุ่นมันอุ่นมันโดนสะกดรอยตามวะ

 

 

 

"เห้ยยย!!!จริงหรอวะเติ้ล

 

 

"เออดิ เอาเป็นว่ากูขอกลับก่อนฝากน้องกูด้วย

 

 

 

"เดี๋ยวแล้วมึงจะไปใง

 

 

 

"เอออ......แท็กซี่

 

 

 

ผมที่ยืนคุยกับไอท็อปจนไม่ได้สังเกตว่าในกลุ่มไอท็อปมีไอซันยืนดูการสนทนาของเราทั้งสองอยู่

 

 

 

"เติ้ลไห้กูไปส่งไหม

 

 

"แต่มึงพึ่งมาเองนะไอซัน

 

 

 

"ไอเติ้ลมึงก็ไห้ไอซันไปส่งมึงนั่นแหละส่วนเรื่องทางนี้ไม่ตรงห่วง

 

 

"เออเอางั่นก็ได้

 

 

 

ผมจึงไห้ไอซันไปส่งไอซันมันเลยพาไปที่รถและออกรถไปอย่างเร็วเพราะผมใจไม่ดีผมเป็นห่วงเพื่อนของผมมาก

 

 

 

"เติ้ลทำไมมึงทำหน้าแบบนั่นวะ

 

 

 

"กูเป็นห่วงไออุ่นนี่หว่า

 

 

 

"ทำไม!อุ่นมันเป็นอะไร

 

 

 

"มันพึ่งไลน์มาบอกกูว่ามันโดนสะกดรอย

 

 

 

ตามตอนเดินกลับหอ กูเลยเป็นห่วงมันมันยิ่งเป็นคนที่เข้าถึงง่ายอยู่ด้วยแล้วมันก็ดูคนไม่ออกด้วยนี่สิปัญหา

 

 

 

"แล้วนี่พวกมึงจะปลอดภัยรึป่าวถ้าอยู่หอกัน2คนแต่แยกห้องอะ

 

 

 

"กูก็ต้องดูไปก่อนป่าววะ

 

 

 

หลังจากที่คุยกันมาเรื่อยๆจนตอนนี้ไอซันก็ขับรถมาถึงหอผมเรียบร้อยผมจึงรีบไปดูไออุ่นอย่างรวดเร็วและไอซันก็ตามหลังผมมาติดๆ ก๊อกๆ ก็อกๆ ไออุ่นมันเปิดประตูออกมาผมตาลุกเพราะตกใจที่ผมเห็นขาของมันมีแผลถลอกหลายจุดผมจึงเข้าไปในห้องเพื่อถาม

 

 

 

"อุ่น ใครทำมึงมึงเห็นหน้ามันไหม

 

 

 

"คะ...คือ..กูไม่เห็นหน้ากูวิ่งจนกูล้มไปเองหน่ะ

 

 

 

"แม่งใครกันที่มาทำมึง มึงไปมีเรื่องกับใครรึป่าววะ

 

 

 

"ไม่มีกูไม่เคยสร้างสัตรูกับใคร

 

 

 

ผมที่เงียบคิดอะไรบางอย่างอยู่แปปพร้อมหยิบกล้องปฐมพยาบาลเพื่อที่จะทำแผลไห้ไออุ่นแต่ไอซันก็ดันพูดขึ้น

 

 

 

"มาเดะกูทำแผลไห้ไออุ่นเอง

 

 

 

ผมจึงยื่นกล่องไปไห้ไอซันมันทำไห้ผมชักจะสงสัยว่ามันทั้งสองคนนี้มันต้องมีอะไรปิดบังผมแน่ๆ

 

 

 

"อุ่นงั้นคืนนี้กูนอนเป็นเพื่อนมึงเองโอเคไหม

 

 

 

"อืมมม....ได้ดิกูคงสบายใจที่มีมึง

 

 

 

"ไอเติ้ลกูคิดว่ามึงไปนอนห้องมึงก็ได้ส่วนไออุ่นเดะกูอยู่กับมันเอง

 

 

 

"กูเกรงใจมึงอีกอย่างมึงก็ต้องกลับคอนโดมึงไม่ใช้หรอวะ

 

 

 

"กูคอยกลับตอนเช้าก็ได้พรุ่งนี้กูมีเรียนบ่ายๆ

 

 

 

"แต่.....กูอยากไห้เติ้ลมันอยู่กับกู

 

 

 

"มึงจะไปรบกวนมันทำไมนี่ก็ดึกแล้วกูไม่อยากขับรถกลับนี่หว่ามันอันตราย

 

 

 

"เออก็ถูกของไอซันมันงั้นอุ่นมึงก็ไห้ไอซันอยู่เป็นเพื่อนมึงโอเคไหม

 

 

 

ไออุ่นเงียบและทำท่าทางไม่พอใจกับการที่ผมไห้ไอซันนอนเป็นเพื่อนมันส่วนไอซันมันก็ทำท่าทางแปลกๆผมนี่อบากรู้จริงๆว่าพวกมันสองคนมีอะไรปิดผมอยู่เพราะปกติพวกมันตะเข้าใกล้กันไม่ได้เอะอะก็ตีกันตลอดเป็นไม้เบื่อไม้เมาทั้งคู่ พอคุยกันลงตัวผมจึงขึ้นไปห้องตัวเอง เห้อออ~~~~วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยมาสำหรับผมละก็มีเรื่องที่ผมต้องคอยดูว่าใครกันที่จะทำร้ายเพื่อนผม

 

 

Past อุ่น

 

 

วันนี้เป็นวันที่ผมไม่มีเรียนผมจึงออกไปข้างนอกเพื่อจะไปหาของมาทำอะไรกินแต่ตอนกลับผมรู้สึกว่ามีคนกำลังเดินตามผมอยู่ผมจึงรีบเร่งจากเดินเริ่มเปลี่ยนเป็นวิ่งผมวิ่งจนสะดุดล้มลงไปมึงจึงลุกแล้วรีบวิ่งไห้ถึงหอเร็วๆเมื่อผมมาถึงผมก็ชั่งใจอยู่นานว่าจะบอกเติ้ลมันดีไหมว่าผมมีคนสะกดรอยตามผมนั้งคิดอยู่นานเพราะวันนี้เติ้ลมันอยู่งานวันเกิดของน้องไอท็อปผมกลัวผมจะขัดเวลาของเพื่อนแต่ผมก็คิดกลับกันถ้าผมไม่บอกแล้วเกิดมีคนพังประตูเข้ามาจริงๆผมก็คงจนปัญญาผมจึงตัดสินใจทักไลน์เติ้ลไปผ่านไปสักพักก็มีคนมาเคาะประตูพอผมได้ยินเสียงว่าเป็นเพื่อนของผมผมเลยเปิดแต่พอเปิดประตูออกกับเห็นร่างสูงยืนอยู่ข้างๆเพื่อนของผมหน้าตาของคนร่างสูงดูเย็นชากับผมแต่กับแววตาไอเติ้ลกับมีแต่ความกังวน ผมจึงไห้สองคนนี้เข้าห้องมา ผมยังไม่ทันที่จะพูดอะไรไอเติ้ลก็ถามยาวเป็นรถไฟ ระหว่างที่ผมนั่งอยู่ผมก็เหลือบตาไปดูร่างสูงแต่ผมกับสบตาร่างสูงอยู่นานผมแทบจะเดาอะไรไม่ได้เลยสักนิดจนกระทั่งไอเติ้ลมันบอกจะนอนกับผมแต่ซันมันกับพูดออกมาว่ามันจะนอนกับเฝ้าผมเองใจผมเต้นดังโครมครามไปหมดผมกลัวกลัวว่าจะมีคนได้ยินหัวใจของผมในตอนนี้มาก และหลังจากที่ตกลงกันเรียบร้อบไอเติ้ลจึงกลับไปที่ห้องเหลือผมกับซันอยู่สองคนผมที่นั้งเกร็งไปหมดไม่รู้จะพูดอะไรดี ผมทำท่าจะลุกขึ้นจากโฟฟาเพื่อจะไปจัดห้องนอนก็ต้องชะงัด

 

 

 

"นี่~~นายจะไปไหน

 

 

 

"ฉันจะไปหาผ้าห่มมาไห้นายใง

 

 

 

"นายนั้งลงก่อนเดี๋ยวฉันทำแผลไห้

 

 

 

ผมที่นิ่งกับการกระทำของคนตรงหน้าเพราะผมไม่คิดว่าหลังจากที่ผมกลับมาจากกินชาบูแล้วไอซันมันมาส่งผมแล้วมีผู้หญิงอยู่คนนึ่งมาดักที่หน้าหอของผม ผู้หญิงคนนั้นเธออ้างว่าเป็นแฟนของไอซันผมที่ยืนอยู่ข้างมันก็อึ่งไปนิดๆผมจึงไม่อยากยืนร่วมสนทนากับพวกเขาผมเลยเลี่ยงแต่ดันโดนแขนเกร็งจับใว้ก่อน

 

 

 

"ปล่อยกู มึงจะจับกูทำไม

 

 

 

"อยู่กับกูก่อนอย่าพึ่งไป

 

 

 

"ทำไมกูต้องอยู่วะเรื่องของมึงมึงก็เครียร์เองดิวะ

 

 

 

"นี่!ซันคะนี่มันอะไรกัน

 

 

 

"แซมมี่ฉันคิดว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อสะอีกว่าเธอกับฉันเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

 

 

 

"แต่แซมมี่รักคุณนี่คะ

 

 

 

"แต่!! ผมไม่ได้รักคุณผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้วเพราะฉะนั่นเธอกลับไปเถอะ

 

 

 

"ใครคะคนรักของคุณ

 

 

 

"นี่ใงครับคนรักของผม

 

 

 

ผมอึ่งกับคำพูดของร่างสูงและดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นก็เหมือนจะปรี๊ดดแตกสะแล้วสิ

 

 

 

"กรี๊ดดดด~~~~~ไม่จริงใช่ไหมคะซันคุณไม่เอานายนี่มาเป็นแฟนคุณหรอกคะคุณคงไม่เอาผู้ชายหรอกคะ

 

 

 

"มันคือเรื่องจริงแซมมี่ฉันกับไออุ่นเป็นแฟนกัน

 

 

 

"อึก...ฮืออ..แล้วเราจะได้เห็นดีกันแกด้วยอีผิดเพศ

 

 

 

 

หลังจากวันนั้นมันทำไห้ผมรู้สึกใจเต้นทุกครั้งที่อยู่ใกล้ไอซันมันแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก

 

 

 

"นี่~~~นายไม่ได้ยินที่ฉันเรียกรึใง

 

 

 

"ห๊ะ!!เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ

 

 

 

"นายเหมออะไรของนาย

 

 

 

"เปล่า เดะฉันไปเอาผ้าห่มมาไห้รอแปปนะ

 

 

 

"ไม่ต้องฉันจะนอนในห้องกับนายนี่แหละ

 

 

 

"ห๊ะ!!นายจะบ้าอ่อไม่ได้

 

 

 

คำพูดของร่างสูงทำไห้ผมรู้สึกร้อนๆที่ใบหน้าอย่างบอกไม่ถูกแล้วใจที่เต้นเเรงสะจนจะหลุดออกมาจากอกผม

 

 

 

"ทำไมหน้านายดูแดงๆเป็นไข้หรอไหนฉันดูสิ

 

 

 

"หึ ฉันไม่ได้เป็นอะไร

 

 

 

"อุ๊ย!!!นี่นายปล่อยฉันนะปล่อยฉันลงฉันเดินเองได้

 

 

 

โอ้ยยยยคิดจะทำอะไรของเขานะร่างสูงจึงพาผมมาว่างใว้บนเตียงอย่างเบามือพอผมจะลุกกับโดนแขนแกร็งรั้งใว้แล้วผมก็ต้องตกใจเมื่อร่างสูงขึ้นคร่อมผม

 

 

 

"นะ..นี่.. นะ..นายยยจะทำอะไร

 

 

 

"อยู่นิ่งๆเถอะน่า

 

 

 

ผมมองการกระทำของร่างสูงผมที่รู้สึกถึงลมหายใจของคนที่อยู่บนร่างผมค่อยๆโน้มลงมาใกล้ๆและผมรู้สึกถึงริมฝีปากของอีกฝ่ายที่สัมผัสกับริมฝีปากของผมอย่างนุมนวลคนบนร่างผมเริ่มลุกล้ำเข้ามาในโพรงปากของผมอยู่นานจนผมเริ่มทุบอกแกร่งเพื่อไห้หยุดการกระทำนี้ แต่ดูเหมือนร่างสูงจะรู้เลยพลักริมฝีปากออกผมที่หน้าแดงแล้วกับแดงไปอีก

 

 

 

"เขิลฉันรึใงหะ

 

 

 

"อะไรของนายฉะ...ฉัน ...จะนอนแล้ว

 

 

 

"ก็นอนสิหรือจะ......แต่รอบนี้ฉันไม่ได้แค่จูบนะ

 

 

 

"นายจะบ้ารึใง หุ้ยยยย~~~

 

 

 

ผมจึงหันหลังละหลับไปโดยปริยายพร้อมกับร่างสูงที่โอบเอวผมด้วย คืนนี้ชั่งเป็นคืนที่ผมมีความสุขที่สุดเลยอยากหยุดเวลาใว้จัง

 

***************************************

 

 

 

 

ความคิดเห็น