กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : [8] G-sus & Melbee [Rewrite]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 46.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2561 19:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[8] G-sus & Melbee [Rewrite]
แบบอักษร

Chapter8

#

[Melbee: talk]

     "ฮะ...ฮัดชิ้วววว!!" ฉันหลุดเสียงจามออกมาอย่างรุนแรง จะกลั้นก็กลั้นไม่อยู่ เลยปล่อยให้ตัวเองจามแบบนี้ไง!

     โอ๊ยย! ใครมันนิทาฉันเนี่ย? หรือว่า...

     "ไม่! ไม่มโนสินอนได้แล้วเมลบี" ฉันบ่นอุบอิบกับตัวเอง พลางส่ายหัวไปมา

     ฮ่าๆๆ วันนี้ฉันได้พี่เอกเป็นคนเปย์ด้วย เที่ยวจนค่ำมืด ได้ของมาเยอะแยะซะด้วย  ท้องก็อิ๊มอิ่ม เหนื่อยก็เหนื่อยที่เราเดินตลาดกันปวดเท้าไปหมด

     พอพี่เขามาส่งถึงโรงแรม แถมเดินมาส่งที่หน้าห้องด้วย ฉันก็รีบบอกลา แลกเบอร์กันนิดหน่อย ตรงเข้าห้องมา เพื่ออาบน้ำนอน เตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้

     รอยยิ้มของพี่เอกชั่งน่ารักมาก~ ฉันคงนอนหลับแล้วล่ะ...

     ZZzzz

ทางด้านจีซัสกับเอก...

     "เชี้ยเอก มึงแน่ใจเหรอวะ?" จีซัสขมวดคิ้วยุ่ง พลางเอ่ยถามเพื่อนตัวเองอีกครั้งให้แน่ใจ

     ยุ่งไม่ยุ่ง มายุ่งกับเพื่อนของเขา! 

     ทังๆที่ร่างเล็กไม่ได้รู้จักไอ้เอกซักนิด แต่เป็นเพื่อนเขามากกว่าที่เป็นคนไปชวนคุย

     แต่คนอย่างจีซัสที่พาลไปทั่ว ทังคิดว่ายัยเมลบีจะอ่อยเพื่อนเขา

     "ทำไม? ทังสวย ทังน่ารักแบบนั้น แถมเรียบร้อยอีกต่างหาก สเปคกูเลยว่ะ!" เอกตอกย้ำเพื่อนในสิ่งที่เพื่อนมันควนรู้ มันควนมีสติมากกว่านี้

     ถ้าเขาพูดอย่างนี้ แล้วมันเสือกไม่เชื่อเอง จนปล่อยให้เพชรล้ำค่าหลุดมือ ซึ่งเขาเนี่ยแหละจะเป็นคนดูแลยัยตัวเล็กเอง! เอกคิดในใจ

     "แต่กูไม่สนับสนุนมึงเลยวะ หาคนอื่นเถอะว่ะ! สวยๆกว่านี้ ก็มีอีกเยอะแยะถมเถไป" จีซัสพยายามพูดเกลี้ยกร่อมเพื่อนตัวเอง เขาเองก็หวงเพื่อนตัวเอง

     อีกใจนึงก็หวง...

     'เหอะ! เขาไม่ได้หวงยัยเด็กนั่นแน่ๆ!' จีซัส

     "ทำไมวะ? เหมือนมึงจะรู้จักกับเธอนะ น่าสงสัยว่ะ ตั้งแต่ที่มึงร้องล่ะ" เอกขมวดคิ้ว พลางจ้องหน้าเพื่อนตรงหน้าอย่างยิ้มๆ

     เหอะ! คงหวงยัยเด็กนั่นล่ะสิ

     "......." จีซัสนิ่งเงียบอื้ออึ้งไป เมื่อลืมตัวโดนจับได้ว่าตัวเองเผลอพูดว่า ตัวเองรู้จักกับเด็กคนนั้น

     "ว่าไง สัสจี" เอกถามย้ำเพื่ออยากได้คำตอบ แต่ดูเหมือนว่าเพื่อนเขาคงจะใบ้แดกไปแล้ว

     แถมยังทำท่าจะหลบหน้าอีก!

     "......." จีซัสยังคงเงียบนิ่งสงบจิตใจ เหมือนสตืตัวเองจะหลุดไปแล้วเรียบร้อย

     "ไอ้จี!!!" เอกเลยจำเป็นต้องเรียกเพื่อนตัวเองเสียงดัง

     ทำเป็นนิ่งไปได้ สงสัยคงคิดหาคำแก้ตัวนะสิ!

     "มึงจะตะโกนเสียงดังทำไมว่ะ! กูไม่รู้จักหรอก กูไม่ชอบยุ่งกับผู้หญิง มึงก็รู้ แต่กูแค่คุ้นหน้าเธอแค่นั้นเอง แต่กูว่าเธอไม่เรียบร้อยหรอกหน้าตาใสๆแบบนั้นนะใครๆก็ทำได้ป่ะ!!"

     จีซัสยังคงพูดใส่ร้ายผู้หญิงตัวเล็กๆคนนั้นไป พลางพูดร่ายยาว จนเพื่อนเอกงง

     'ตอแหลได้เก่งจริงๆ' เอกคิดในใจ

     ที่จีซัสบอกว่าคุ้ยหน่ะ ไม่คุ้นสักนิด! แต่รู้จักดีเลยต่างหาก!

     ถึงแม้ว่าเขาจะรู้จัก รู้จักดีชะด้วย! เพราะเธอชอบมาวอแวกับเขาไง แต่นี่คิดจะเลิกยุ่งกับเขา แล้วคิดจะจับเพื่อนเขาแทนงั้นสิ!?

     'หึ! คิดจะอ่อยเพื่อนฉันอีกคนไง? ฝันไปเถอะ ฉันไม่ยอมแน่!!' จีชัสคิดในใจ พลางเหยียดยิ้มร้ายในใจไปด้วย

     "ทำไมมึงต้องขึ้นเสียงด้วยวะ เหอะ! มึงไม่ได้ผ่านมือหญิงมาแบบกู มึงไม่รู้หรอกว่าอันไหนจริง อันไหนแสร้งทำ" เอกก็ยังเข้าข้างเมลบี เพราะเขาเองก็รู้ดีว่าทำไม ไอ้เพื่อนรักถึงได้แอนตี้ผู้หญิงคนนี้นัก

     'ไอ้จีซัส! ไอ้เพื่อนโง่! มึงไม่รู้ มึงไม่ต้องพูดให้น้องเขาเสียหาย' เอกก็ด่าเพื่อนในใจ

     แต่ถ้าน้องมาได้ยินเข้า ใบหน้าสวยหวานที่มีรอยยิ้มติดอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา 

     "หึ! หลงได้หลงไป! ง่วงว่ะ ไปนอนก่อนนะเว้ยเชี้ยเอก" จีซัสพูดเอ่ยตัดเพื่อนรัก กลัวว่าเพื่อนตัวเองจะชักไซ้ จนพูดระบายเรื่องน่าอายของยัยเมลบีออกมาแทบหมด

     "เออ! รีบไปเลย!! พูดให้น้องเมลบีเสียหายได้ไงวะ!" เอกเอ่ยไล่เพื่อนตัวดี นิสัยมันก็เป็นแบบเนี่ย ทังปากแข็ง ทังเย็นชา แต่ลึกๆมันคงหวง

     หวงก็ไม่บอก~

แต่พอลับหลังจีซัสเท่านั้นแหละ...

     [ฮ่าๆๆ โอ๊ย~ ไอ้จีมันจะโง่จริงไรจริงขนาดนี้วะ กูขำมันว่ะ ไอ้เพื่อนเอ่ยรักน้องสาวกูก็บอกว่ารักสิว่ะ ทำไมต้องปากแข็งขนาดนั้นด้วย]

     และนี่ ก็เป็นแผนการ ของพี่ชายตัวร้ายของเมลบีนั่นเอง เพราะเอกก็เป็นเพื่อนกับมาเวลและมาวินที่เรียนอยู่อิตาลีเหมือนกัน เรียนจบมหาวิทยาลัยเดียวกัน

     ซึ่งแต่ละคน พร้อมกลับมาสานต่อธุรกิจของครอบครัว หรือเปิดธุรกิจเป็นของตัวเอง ที่ประเทศไทยถาวร

     "นั่นสิ ไอ้เพื่อนเวรนี่ปากแข็งว่ะ คิดแล้วขำ ว่าแต่นานไมวะไอ้เวล กูขี้เกียจเล่นแล้วว่ะ เมื่อกี้ก็เกือบหลุดขำออกมา" เอกเขาแทบจะขำพรืดออกมาต่อหน้าจีซัส

     แต่เขาก็ได้แค่ยิ้มอ่อนให้เพื่อน...

     [เออ! อีกไม่นานหรอก ไอ้เอกรอมางานแต่งมันได้เลย เพราะกูจะทำให้เด็กแสบของกูสมหวังให้ได้] มาเวลพูดอย่างยิ้มๆ ให้กับแผนการอันชั่วช้าของเขา

     เป็นมาเวลเอง ที่ยอมตัดสินใจบอกว่า เขามีน้องสาวที่สวย และน่ารักมากให้ไอ้เอกรู้ พอมันรู้ไงว่าเป็นเมลบี มันถึงกับเงิบไปเลยนานๆทีมันจะว่าง และกลับมาหาเพื่อนที่ไทย เพราะมันต้องไปดูแลโรงแรมอยู่บ่อยๆจึ่งไม่เคยเห็นหน้าเมลบี (ที่ชอบวอแวจีชัสที่ผับ)

      เขาได้เล่าเรื่องว่าน้องสาว เขาชอบจีชัสมานานจะสามปีแล้ว และชอบเสียใจผิดหวังอยู่บ่อยๆทีถูกไอ้จีด่า แต่น้องเขามักจะมีความสุขมากกับการที่ได้แกล้งไอ้จีทุกวัน

     และความช่วยเหลือนี้ เขาก็ได้มาขอให้ไอ้เอกให้ช่วย เพราะไอ้นี่มันโคตรหล่อไง ยังไม่มีเมียด้วย เลยขอให้มันช่วย

     แล้วมันก็ตกลง!

     เพื่อนช่วยเพื่อน มาเวลรักตายเล๊ย~

     "เออ! แต่กูขอไม่ได้เหรอวะน้องมึงอ่ะ เดี๋ยวนี้ผู้หญิงยังสด และซิงมันหายากนะเว้ย!" เอกต่อลอง เขาเองก็อยากได้น้องไอ้มาเวลจริงๆนะ

     ถ้าไอ้จีไม่มีทางหันมาสนใจน้อง เขานี่แหละจะปลอบน้องเอง!

     [ไม่ได้!! มึงมาช้าเอง ถ้ามึงมาเร็วกว่านี้ น้องกูอาจจะรักมึงก็ได้ใครจะไปรู้] มาเวลขัดความคิดเพื่อนตัวเอง

     ชอบไอ้จีอ่ะดีแล้ว ถึงแม้จะต้องเสียใจหน่อยนะยัยเมลบี

     "โอเค ไอ้เวลมึงนี่ดีเนอะ เป็นพี่ชายที่รักน้องสาวมาก~"

     [เออ! กูทังรักทังหวง! แต่เห็นแก่น้องแล้วกัน จะรักใครชอบใครกูไม่ว่า มีแต่จะหาให้ได้ดั่งใจเลยละ เธอก็เป็นเหมือนนางฟ้าตัวน้อยของครอบครัวที่ทังรักทังหวงสุด ตกลงมึงจะไม่นอกลู่นอกทางใช่ไหม?? ทำตามแผนที่กูบอก กูแค่อยากเห็นคนกระอักใจตาย] 

     มาเวลร่าวยาวใส่มือถือ มุมปากเขาก็ยกยิ้มอย่างน่ากลัว

     สงสัยมึงคงไม่รอด

"หึ! มึงได้เห็นคนกระอักใจตายแน่ไอ้เวล" เอกตอบรับ ยิ้มมุมปากน่ากลัว เหมือนเพื่อนตัวเองไม่มีผิด

     และถ้ามาเวลไม่ใช้วิธีนี้ เพื่อนเขาคงจะไม่รู้ใจตัวเองง่ายๆแน่!


*รีไรท์+เพิ่มเนื้อหา



ความคิดเห็น