กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : [6] G-sus & Melbee [Rewrite]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 48.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2561 11:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[6] G-sus & Melbee [Rewrite]
แบบอักษร

Chapter6


#

หลายวันต่อมา...

@หัวหิน

     "ว้าวววววว ! กรี๊ดดดดดด อย่างหล่อเลยอ่ะ" ฉันทังร้องทังกรี๊ดกับตัวเองอย่างตื่นเต้น เมื่อภาพด้านหน้ามีทังผู้ชายฝรั่ง หรือผู้ชายหล่อๆ เล่นน้ำปะปนกันกับผู้หญิง เต็มชายหาดไปหมด

     ส่วนมากจะมีแค่ผู้ชายต่างประเทศมากกว่า ที่มาเที่ยวเล่นทะเลอะไรอย่างงี้...

     หลังจากวันที่ฉันถูกยิง ฉันกลับเข้าบ้านไปนี่พวกเฮีย( พี่ชายทังสอง) ป๊ะกับม๊ะก็ถามกันยกใหญ่ กับสภาพของฉัน ด้วยความที่เป็นลูกสาวคนเล็กของบ้าน จึ่งถูกชักไช้ จนเสียหมดเปลือก 

     ฉันถูกยิง และถูกไล่ล่า ฉันจึ่งเล่าเรื่องราวทังหมดให้ครอบครัวฟัง ซึ่งเฮียทังสองคนนี่ แทบจะฆ่าพวกมันให้ได้

     แล้วเฮียๆก็จัดการแก๊งนั้นเรียบร้อย...

     ตอนนี้ ก็หลายวันผ่านมาแล้วล่ะ ที่ฉันหนีความวุ่นวายจากร้านมาเที่ยว หนีงานมา... หนีความรัก หรือความผิดหวัง หอบมาไม่ไกลจากกรุงเทพ มาที่หัวหินแทน

     ใจจริงก็อยากส่งตัวเองออกนอกโลกเสียด้วยช้ำ!

     แต่กลัวคนที่บ้านคิดถึง... 

     แถมวันนั้น เขาพูดจาไม่เข้าหู ฉันก็ยังเป็นเมลบีคนเดิมเพิ่มเติมคือร้องไห้ตลอดเวลา ทุกพูดคำดูถูกของเขา มันวนเวียนอยู่เต็มหัวไปหมด

     จนฉันแทบจะเป็นบ้า! สบัดหัวกี่ทีมันก็ไม่ออกไปสักที! ซึ่งมันพาลให้คิดถึงใบหน้ากับ เสียงของคนตัวโตอยู่ตลอดเวลา

     แล้วฉันจะลืมเขาได้ไงกันล่ะเนี่ย? หนีมาไกลขนาดนี้แล้วเชียว ยังตามมาหลอกหลอนอยู่ได้!

     เชอะ! เขาเป็นผีหรือไง? ไปทำบุญให้เลยซะนี่! จะหมดหมดเวรหมดกรรมเร็วๆ แล้วไปให้พ้นๆเสียที

     หงุดหงิด!

     เหอะ! ฉันแรดตรงไหน? ก็ไม่หนิ! ฉันชอบอ่อยที่ไหน? ก็มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นหนิ

     ที่ฉันอ่อย!

     เขาพูดให้ฉันจนท้อแล้ว...

     แล้วฉันก็เลิกตามตื๊อเขามาชักพักแล้วด้วย หื้ย!

     พูดมาแล้วก็หงิดอ่ะ! ดูฝรั่งต่อดีกว่า ถ่ายรูปไว้ด้วยดียิ่ง~ ^•^

     ฉันใช้กล้องตัวเองถ่ารูปทังตัวเอง ทังคนหล่อแอบถ่ายไปเรื่อยๆ จนเริ่มเหนื่อย เลยทิ้งตัวนอนบนเตียงนอนริมชายหาด หลับตาลงดื่มด่ำลมเย็นๆ กับคลืนทะเลซัดฝั่งไปมา ทำให้ฉันผ่อนคลายเรื่องเครียดๆได้บ้าง

     จนเผลอหลับไป... zZZ

     "น้องครับ น้องครับ" เสียงใครพูดอ่ะ? แถมใครสะกิดแขนฉันด้วย? คนมันจะนอน งื้อ~

     "อย่ายุ่งน่าาา งื้อ~ คนจะนอน" ฉันพลิกตัวตอบเสียงงัวเงีย ปัดมือที่สะกิดไหล่ออกอย่างง่วงๆ เพราะไม่อยากลืมตาขึ้นมาพบเรื่องปวดหัว

     ปวดหัวเรื่องไอ้พี่จีชัสเต็มทน! อยากจะนอนไหลตายไปเลยยิ่งดี! ตื่นมาพบว่าตัวเองจากโลกนี้ไปให้พ้นๆหน้าเขายิ่งดี!

     "น้องครับ น้องครับ" เสีงทุ่มน่าฟังเอ่ยออกมาปลุกฉัน ด้วยความอ่อนโยน จนฉันอยากจะได้เสียงนี้ปลุกตัวเองทุกเช้า

     ถ้าได้นี่สัญญาจะตั้งใจทำงานไม่เกเรแบบนี้!

     "จะนอนอ่ะ~....ง่วงจะนอนนน~" เสียงตอบสุดเอาแต่ใจ เหมือนลูกคุณหนูของฉัน ตอบแบบปัดๆไป  คิดเสมือนว่าตัวเอง นอนอยู่บนเตียงนอนนุ่มๆ ในห้องสุดกว้างของคฤหาสน์ที่ตัวเองอยู่

     ทังๆที่อยู่ต่างที่แท้ๆ!

    "น้องครับนี่มันจะ 1ทุ่มแล้วนะ" เสียงทุ่มดังขึ้นมาอีกครั้ง

     "1ทุ้มเหรอ~ ง่วงจัง...เลย" ฉันพูดเบาๆกับตัว ในหัวก็คิด...

     ถ้าฉันนอนตั้งแต่เที่ยง จนถึงหนึ่งทุ่ม ฉะ... ฉันก็จะนอนไม่หลับนะสิ!

     "ห๊ะ !! 1ทุ่ม" เมื่อได้ยินดั่งนั้น ฉันรีบดีดตัวลุกขึ้นมานั่งทันที พลางหามือถือไปด้วย...

     เอ๊ะ...โทรศัพท์อยู่ไหนนะ? ทำไมฟ้ายังสว่างจะตายไป? ยังไม่มืดเลยด้วย พอก้มมองดูจอมือถืออยู่นี่มัน!!!...

     "พี่หลอกหนู!! คุณหลอกดาว!!" หื้ย! จะเสียงดังทำไมเนี่ย? เพราะตัวเองไม่ยอมตื่นแท้ๆ จึ่งทำให้ต้องหาตัวคนโหก ที่ยืนอยู่ข้างเตียง...

     พอเงยหน้ามองก็พบเข้ากับ ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง สูงประมาณ1,80เมตร พร้อมใบหน้าหล่อเหลาขาวใส ผิวขาวเนียน จมูกโด่งเป็นสัน ตาคมเข้มสีดำ ปากสีแดงระเรื่อ นั่นกำลังก้มลงมา จนเกือบจะจูบปากฉันก็ว่าได้

     แบบว่า...

     โอ๊ยยยย ! หัวใจจิวายหล่อมากๆอ่ะ! ถ้ากำเดาพุ่งนี่เป็น เพราะพี่นะบอกเลย!!

     "เออ..."

     อึ้งแดกซิค่ะ พอฉันลุกขึ้นยืนก็เท่าหน้าอกพี่ ผู้ชายคนนี้เองอ่ะ

     สูงเหมือนนายแบบไม่มีผิด! สูงแบบใครบางคน...

     "จ้องขนาดนี้ พี่ก็เขินนะครับ" พี่เขาพูดพลางเกาท้ายทอยแก้เก้อ

     โอ๊ย!! มีการเกาท้ายทอยแก้เขินด้วยอ่ะค่ะ หล่อน่ารักฟุดๆ

     ทำไมฉันถึงคิดจะมองแค่พี่จีนะ! ทังๆที่รอบตัวฉันมีแต่ผู้ชายหล่อๆทังนั้นน่ะ

     "พี่ชื่อไรเอ่ย?" แบบนี้มันต้องรุก!

     "โห่~ ถามแบบนี้เลยเหรอ?"

     "อ๋อ... ถ้าพี่ไม่บอกก็ไม่เป็นไรค่ะ หนูไปก่อนนะคะ" ฉันพูดพลางจะเดินหนี

     ออร่าแผ่จริงๆเล๊ยพ่อคุณ~

     "ดะ... เดี๋ยวน้อง พี่ชื่อ 'เอก' ครับ แล้วน้อง?"

     เสร็จโจร!

     "หนูชื่อ เมลบีค่ะ เรียก บี เฉยๆก็ได้นะคะ พี่เอก" ชื่อเอกเหรอ? ชื่อเพราะแฮะ

     "ครับ...ว่าแต่น้องบีมากี่วันแล้วครับ?" แหะๆ เล่นถามคืนอีก หนูเขินนะพี่!

     เก็บอาการหน่อยยัยเมลบี!

     "มาได้2-3วันแล้วค่ะ แล้วพี่?" ฉันถามคืนไป

     "พี่มาได้ไม่ถึงวันเลย พึ่งมาถึงน่ะ" เขายิ้มให้ฉันเล็กน้อย แล้วพูดต่อ "ว่าแต่เราเถอะว่างไหม? เป็นไกด์นำเที่ยวให้กับพี่ได้ไหม? พี่ไม่รู้ที่เที่ยวเลย เดี๋ยวพี่ใจดีเป็นป๋าเลี้ยงข้าวเอง"

     ง่ะ! ว่าแต่พี่เถอะ พี่ไม่ได้มาร้ายใช่ไหม? หนู  เชื่อใจได้หรือเปล่า? หรือใช้หน้าตาอันแสนหล่อเหลา ของพี่มาหลอกหนู!

     ช่างเถอะ ฉันเชื่อว่าเค้ามาดีแน่นอนมั่งนะ...

     แพ้คนหล่อยิ้มเก่งค่ะ!

     "อ๋อ... ก็ได้ค่ะ หนูก็อยากมีเพื่อนเที่ยวอยู่พอดีเลย ถ้าพี่พูดแบบนี้หนูไม่เกรงใจแล้วนร้า~" ถ้าเขาแค่มาร้าย สงสัยฉันคงต้องใช้วิชาที่เรียนมาออกมาสู้แล้วล่ะ แค่ตอบตกลงก่อนก็ดี

     เชื่อใจผู้ชายหล่อง่ายจริงๆเลยเรา!

     "ครับ~ พี่พูดคำไหน แล้วไม่คืนคำครับผม" พี่เอกตอบรับ พลางยิ้มตาหยีให้ฉัน

     จนฉันอดใจในรอยยิ้มหล่อๆ น่ารักๆของเขาไม่ไหว ได้แต่ส่งยิ้มตอบให้ร่างสูงใหญ่

     อารมณ์ดีขึ้นมาเลยแฮะ...

[Melbee: talk end]


*รีไรท์+เพิ่มเนื้อหา



ความคิดเห็น