sunflower0102
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 เรื่องสีๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 เรื่องสีๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 74

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2563 17:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 เรื่องสีๆ
แบบอักษร

Architecture 3 วิวาห์สถาปัตย์ 

ตอนที่ 6 เรื่องสีๆ 

 

“ทำอะไรอยู่เหรอคะ” ผู้ชายของเธอพุ่งตัวมาจากทางด้านหลังขณะที่เธอนั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานกับคอมพิวเตอร์ของตัวเอง เป็นเพราะเขาตัวสูง เงาจึงทอดบังจอโน้ตบุ๊คของเธอ  

“ยืนบังไฟเค้าทำไม” ยิปโซบ่นเสียงหงุงหงิง ออกศึกเลยยอมเขยิบตัวไปด้านข้างให้เงากระทบหน้าจอคอมของเธอเหมือนเดิม เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ พอออกมาก็ไม่เห็นเธอในห้องนั่งเล่นเลยเดินมาดูที่ห้องทำงานก็เห็นเธอนั่งอยู่ 

จริงๆ แต่เดิมคอนโดห้องนี้ไม่มีห้องทำงานหรอก พื้นที่ตรงนี้แต่ก่อนเป็นห้องแต่งตัวของพี่ชายเขา แต่พอพี่ชายออกไปพร้อมกับขนข้าวของเครื่องใช้ไปด้วยหมดแล้ว เขาก็มารื้อตู้บิลด์อินออกแล้วทำห้องนี้ใหม่เป็นห้องทำงาน ตอนทำก็ไม่ได้บอกเจ้าของห้องหรอก แต่กว่าเจ้าตัวจะรู้ก็คงอีกนาน ป่านนั้นคงขอบคุณเขาด้วยซ้ำ เพราะถ้าให้ธูปหอมหรือเทียนหอมมาใช้ห้องนี้ หลานสาวของเขาคงชอบโต๊ะทำงานมากกว่าตู้เสื้อผ้าขนาดมโหฬาร .. มั้ง 

“ออกแบบบ้านของเราเหรอคะ?” หลังจากมองอยู่สักพัก ออกศึกก็เอ่ยถาม สองตาของเขายังจ้องที่หน้าจอคอมของเธอ 

“อือ ลองวางๆ ดู จำแบบบ้านที่เธอเขียนให้พี่ตุ้ยได้ก็เลยลองวางนู่นนี่ไปเรื่อยอะ” เธอเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงที่ยืนค้ำหัวอยู่ด้านหลัง 

“อันนี้ทำห้องอะไรคะ?” 

“Entertainment area” ยิปโซตอบแล้วพูดต่อไปว่า “เน้นงาน lighting กับสีดำค่ะ” 

ทุกอย่างเป็นสีดำอย่างที่หญิงสาวว่า กระเบื้อง Midnight Black ทำให้โทนห้องดูเคร่งขรึม ขรึมเกินไปจากที่ออกศึกเคยคิดไว้ เขาจึงแสดงความคิดเห็นของตัวเอง 

“แต่เราว่าห้องนั่งเล่นเอาโทนสีอบอุ่นดีกว่านะ แบบ… ขาว-น้ำตาล แล้วก็สีเขียวจากต้นไม้ จะดูโฮมมี่ๆ หน่อย” 

เกิดความเงียบขึ้นชั่วคราว สายตาสองคู่จ้องมองกัน ดูเหมือนงานนี้ไม่มีใครคิดจะยอมแพ้ง่ายๆ จนกลายเป็นภาวะน่าอึดอัดใจ ถ้าเรื่องของเราไม่ใช่นวนิยายแต่เป็นการ์ตูนตอนนี้ก็คงมีภาพกระแสไฟฟ้าพุ่งเปรี๊ยะๆ ออกจากดวงตาของเราทั้งคู่ 

“งั้นถ้ายิปทำห้องนั่งเล่น เราทำห้องนอนนนะ...” ออกศึกพยายามไกล่เกลี่ย เขาเองก็ไม่ได้อยากทะเลาะกับว่าที่เจ้าสาว แต่เคารพหลักการเลดี้เฟิร์ส เธอเลือกก่อนแล้ว งั้นคราวนี้ตาเขาเลือกบ้าง 

“ไม่...” 

ความเงียบอันน่าอึดอัดยังดำเนินต่อไป 

“โอเคๆ” ในที่สุดออกศึกก็ยกมือยอมแพ้ เขายอมยกธงขาวชั่วคราวในวันนี้ “เราไม่ได้อยากทะเลาะกับเธอ เอาเป็นว่าเธออยากออกแบบอะไร ออกแบบได้เลย แต่ถ้าเสร็จแล้วเราอาจจะเลือกปรับนิดหน่อยนะ” หรือไม่นิดก็ไม่รู้แหละ 

คำพูดของว่าที่เจ้าบ่าวเรียกรอยยิ้มกลับคืนมาบนใบหน้าของสาวหมวย เป็นอันว่าจบเรื่องราวทะเลาะของวันนี้ แต่วันข้างหน้าก็ยังไม่รู้หรอกว่าจะตีกันอีกไหม… 

เช้าวันถัดมา เป็นวันที่ยุ่งๆ อีกวันของคู่หนุ่มสาวเตรียมงานแต่ง วันนี้ต้องหาของชำร่วย อันที่จริงให้ Wedding Studio จัดการก็ได้ ออกศึกคิดว่าควรทำแบบนั้น แต่ยิปโซไม่เห็นด้วย เธอเลยนัดกับเขาด้วยการหย่อนนัดหมายในปฏิทินของชายหนุ่มคนรักว่าวันนี้เราทั้งคู่ต้องมาตามหาของชำร่วยกันทั้งวัน ซึ่งการหาของชำร่วยในปี 2020 ไม่จำเป็นต้องไปหาถึงที่อีกแล้ว เพราะโลกของเรามีสิ่งที่เรียกว่าอินเตอร์เน็ต ช็อปปิ้งออนไลน์คือสิ่งที่บ่าวสาวมือใหม่คู่ควร 

“เธอคะ เราว่าเมล็ดพันธุ์ใส่ซองน้ำตาลก็ดีนะ เดี๋ยวเราออกแบบสติกเกอร์ปิดซองให้” ออกศึกอาสาเสร็จสรรพหลังจากที่นั่งดู Reference หรืออ้างอิงแบบของชำร่วยต่างๆ ที่ยิปโซหามาให้ดูบนอินเตอร์เน็ตสิริรวมเป็นระยะเวลาร่วมสองชั่วโมงกว่าแล้ว ลายตาไปหมดแล้วเจ้าหล่อนของเขาก็ยังไม่ยักจะตกลงปลงใจกับของชำร่วยแบบไหนสักที 

“เธอ... แต่เราว่าให้เป็นต้นไม้จิ๋วๆ ไปเลยจะดีกว่ามั้ยอะ ไม่งั้นแขกต้องไปหาดิน หาที่ปลูกอีกนะ” ยิปโซเถียงด้วยสีหน้าจริงจัง 

“อ่า อย่างนั้นก็ได้ครับ จะเป็นต้นไม้ในขวดแก้วหรือจะเป็นแคตตัสจิ๋วๆ ไปเลยดี?” ใจจริงอยากจะถอนหายใจเพราะจำได้ว่าตัวเขาพูดวนประโยคนี้เป็นครั้งที่สามแล้ว และเดาได้เลยว่าประโยคต่อไปของเธอก็คือ... 

“ลังเล เอาแบบไหนดีงะ”  

เนี่ย… มันวนลูปแบบนี้อีกแล้ว พอเขาตัดสินใจให้เธอก็ไม่เอา พอให้เธอตัดสินใจ เธอก็ดันหันกลับมาถามเขา 

  “เอาที่เธอว่าดีได้เลย เราโอเคหมด” ออกศึกเลยเลือกจะปิดจ๊อบนี้ด้วยการไม่เลือกอะไรเลย ปล่อยให้แฟนสาวนั่งพึมพำกับตัวเอง เธอยังสกอลล์เมาส์ขึ้นๆ ลงๆ อยู่อีกพักใหญ่ เขาคิดว่าตัวเองคงคอนเซ็ปต์เดิมไว้คงดีสุด อะไรดี ออกศึกก็ว่าดีเหมือนยิปโซเลยครับ... 

“เค้าเลือกได้แล้ว เอาแบบที่เธอบอกดีกว่าค่ะ แต่ขอเป็นเมล็ดพันธุ์ผักสวนครัวนะ เอามาใส่ซอง แล้วก็ให้เธอออกแบบสติกเกอร์ปิดซอง” 

เออ .. ก็แค่นี้มั้ย อยากจะตอบเธอออกไปแบบนี้ แต่ความสุภาพในตัวที่สะสมมาตั้งแต่เด็กเบรกเอาไว้ว่าเขาไม่ควรทำตัวแบบนั้นใส่ว่าที่เจ้าสาวหมาดๆ ของตัวเอง เธอน่าจะตกใจ เผลอๆ จะกลายเป็นโกรธเขาด้วย  

แต่ถึงจะคิดบ่นๆ เธออยู่ในใจ แต่เอาเข้าจริงเขาก็เข้าใจเธออยู่หรอก งานแต่งงานมีครั้งเดียวในชีวิตนี่นะ .. เธอคงอยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุดนั่นแหละถึงได้อยากเลือกของชำร่วยเองแบบนี้ ถึงแม้ว่าความจริงก็คือถ้าให้ที่ร้านทำคงทำได้ดีกว่ามานั่งทำเองแน่ๆ… 

ถึงอย่างนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดีว่าพอเห็นเธอตั้งอกตั้งใจเลือกของชำร่วยงานแต่งของเราทั้งคู่แล้วเขาก็มีความสุขแปลกๆ เหมือนกับว่าเธอกำลังเติมเต็มความรักด้วยการตั้งใจจัดงานของเราสองคนให้ดีที่สุดยังไงอย่างงั้น 

“เอ้อ เมื่อกี้คุณมีนาโทรมาบอกว่าส่งแมสเซ็นเจอร์มานะ น่าจะกำลังเดินทางอยู่” ตอนที่ปล่อยเธอเลือกของชำร่วยอยู่นั้น เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากพนักงาน Wedding Studio คุณมีนาบอกว่าส่งตัวอย่างการ์ดแต่งงานมาให้ดู แล้วก็ทวงไฟล์รายชื่อแขกว่าจะส่งให้ได้เมื่อไหร่ ซึ่งเขาก็ตอบผลัดไปก่อน เพราะยังไม่ได้เริ่มรวบรวมเลย 

“ส่งอะไรมาเหรอ การ์ด?” ยิปโซทำตาโตเพราะความสงสัย และเดาออกมาได้ถูกต้อง 

“อือ” ออกศึกยังไม่ทันได้ตอบอะไรมากกว่านั้นโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น “สงสัยจะมาถึงแล้ว เดี๋ยวเราไปเอาเอง” ผู้ชายบอกก่อนจะรับสายแล้วเดินออกไปจากห้อง ใจหนึ่งยิปโซก็ดีใจที่จะได้เห็นการ์ดตัวอย่างของจริง แต่อีกใจก็หวั่นๆ ชอบกล เธอรู้สึกเหมือนทุกอย่างกำลังใกล้ความจริงขึ้นทุกที 

คนจะเป็นเจ้าสาวทุกคนเขาตื่นเต้นแบบนี้กันหมดไหมนะ .. 

“เราไปด้วยๆ” เธอส่งเสียงตามหลังเขาไปแล้วรีบคว้าคีย์การ์ดตามออกไปด้วย รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ คงเป็นเพราะรู้สึกเขินๆ มั้ง 

ยิปโซไม่ได้คิดอะไรมากกว่านั้น เธอก้าวเท้าเร็วๆ ตามผู้ชายของตัวเองไปโดยไม่รู้เลยว่ากำลังจะได้เจอเข้ากับใครคนหนึ่ง 

ความคิดเห็น