ลูกอมเวทย์มนต์
email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ กดไลค์ ติมตาม และคอมเม้นให้ด้วยน้า เลิฟยู

ชื่อตอน : แฟน(ไม่)เก่า I

คำค้น : เซเว่น,พาย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 554

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2563 12:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แฟน(ไม่)เก่า I
แบบอักษร

แฟน(ไม่)เก่า I 

(SEVEN X PIE) 

(PIE PART) 

 

"เซฟ มาช่วยหน่อย" 

"..." 

"เซฟ มาช่วยพายถือนี่หน่อย" ฉันตะโกนซ้ำเป็นรอบที่สองเมื่อพยายามหอบกองผ้าห่มที่ดูเหมือนจะเกินความสามารถตัวเองไปนิด อาจจะเป็นเพราะฉันตัวเล็กมาก แขนขาก็สั้น แค่อุ้มหมอนใบเดียวยังดูหนักไปเลย แต่ฉันกำลังจะหอบผ้าห่ม ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอนทั้งหลายแหล่ลงไปซักล่างคอนโด เพราะวันนี้ป้าแม่บ้านเขาปวดหลังฉันเลยอาสาจะหอบลงไปให้เอง  

"แป๊ป" สั้นๆง่ายๆ จากคนที่เป็นแฟนฉัน เราคบกันมาสี่ปี ย้ายมาอยู่ด้วยกันสามปีแล้ว และปีนี้พวกเรากำลังจะเรียนจบ 

"เซฟ!! พายหนัก เร็วๆ" ฉันขมวดคิ้วเข้าหากัน มองไม่เห็นหน้าเขาหรอก เพราะกองผ้ามันสูงท่วมหัว 

"บอกแป๊ปก็แป๊ปดิวะ" น้ำเสียงหงุดหงิดถูกส่งกลับมาให้ เสียงซาวด์เอฟเฟ็กจากเกมมือถือดังขึ้นอย่างไม่ขาดพร้อมๆกับความอดทนที่หมดลง 

 

ตุ่บ! 

ฉันทิ้งกองผ้าสีขาวกองโตลงแทบเท้าก่อนจะก้าวเท้าไปกระชากมือถือออกจากมือเซเว่นที่นอนอยู่บนโซฟา 

 

หมับ! 

"เฮ้ย!!!"  

"สนุกมากใช่ปะไอ้เกมบ้าเนี่ย" ฉันกำโทรศัพท์เซเว่นไว้ในมือแน่น สายตาจ้องมองเขาตาไม่กระพริบ 

"จิ๊" เซเว่นมองฉันด้วยสายตาไม่พอใจ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนแข็งกร้าว เสียงจิ๊ในลำคอบอกฉันได้หมดว่าเขาเบื่อฉันแค่ไหน เออ! ฉันก็เบื่อเขาเหมือนกันนั่นแหละ  

 

พรึ่บ! 

เซเว่นแย่งโทรศัพท์กลับไปก่อนจะมองหน้าจอแล้วทำหน้าเซ็งยิ่งกว่าเดิม 

"เชี้ย ตายแล้ว!"  

"แค่ตัวละครในเกมตาย นายไม่ตายด้วยหรอก!" 

"อะไรนักหนาวะพาย" 

"บอกให้ไปช่วยทำไมไม่ไปช่วย!" 

"ก็กูบอกว่าแป๊ปไง ไม่เขาใจหรอวะ?" กู? กูเลยหรอ! 

"เซ่เว่น!" 

"เออ!! งี่เง่าชิบหาย!" คิ้วหนาขมวดเข้าหากันก่อนจะมองฉันด้วยหางตา เหอะ ถามหน่อยเถอะ คิดว่าฉันมีหัวใจมั้ย ทำแบบนั้นแล้วฉันจะรู้สึกแบบไหน 

"...." ฉันเงียบ ก้อนแข็งๆเริ่มมาจุกที่คอ ขอบตาทั้งสองข้างร้อนผ่าว ฉันน่ะหรองี่เง่า ฉันขอแค่ช่วยถือผ้าห่มเอง ผ้าห่มฉันห่มคนเดียวหรือไง? แล้วเสื้อผ้าเนี่ยของฉันคนเดียวงั้นหรอ ที่กวาดห้อง ถูห้อง ทำทุกอย่างมันทำให้ฉันกลายเป็นคนงี่เง่าหรอวะ! 

"มันไม่เหมือนเดิมป่ะ? พาย? " 

"!"  

"เมื่อก่อนไม่เห็นเธอเคยบ่น ปกติก็ถือได้นี่ แล้ววันนี้จะเรียกทำไมวะ" 

"นี่หรอที่นายเรียกว่าไม่เหมือนเดิม" 

"...." 

"งั้นถ้าอยากให้เหมือนเดิมก็อยู่คนเดียวเหมือนเดิมไปเลยดีมั้ย?" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ ฉันหมดแรง..ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันเหนื่อยแล้วจริงๆ 

"ทำไมวะ? จะเลิก??" คิ้วหนาของคนตรงหน้าเลิกขึ้นสูง ก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วก้าวเข้ามาหาฉันช้าๆ  

"..."  

"ถ้าอยากเลิกมาก ก็เก็บของไปดิ นี่ห้องกู" เซเว่นยิ้มเยาะ ก่อนจะคว้าโทรศัพท์และกุญแจรถของเขาออกจากห้องไป ทิ้งฉันให้ทรุดลงกองกับพื้นอย่างหมดแรง น้ำตาพรั่งพรูออกมาอย่างไม่ขายสาย  

ฉันร้องไห้อยู่พักใหญ่ก่อนจะสูดหายใจเข้าและคว้ากระเป๋าเดินทางมาเก็บของ 

ของของฉันมีไม่มาก มีแค่เสื้อผ้า เครื่องสำอางค์เครื่องประดับเล็กน้อยแค่นั้น ส่วนหนังสือหรืออุปกรณ์การเรียนก็ไม่จำเป็นต้องใช้แล้ว เพราะอีกไม่กี่วันก็จะมีพิธีจบ 

ฉันลากกระเป๋าออกมาจากห้อง จ้องมองข้าวของเป็นครั้งสุดท้าย  

นายเป็นคนบอกให้ฉันไปเองเซเว่น แล้วครั้งนี้ฉันจะไปจริงๆ ขอให้อยู่คนเดียวอย่างมีความสุขนะ 

 

------- TO BE CONTINUED ------- 

ความคิดเห็น