คิโยชิ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเก็บซาตานเถื่อน : สิ่งที่คนเป็นพ่อทำได้

ชื่อตอน : เมียเก็บซาตานเถื่อน : สิ่งที่คนเป็นพ่อทำได้

คำค้น : เมียเก็บซาตานเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.9k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2559 18:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บซาตานเถื่อน : สิ่งที่คนเป็นพ่อทำได้
แบบอักษร

 

..สิ่งที่คนเป็นพ่อทำได้

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

เสียง ด่าทอดังก้องห้องสี่เหลี่ยมทำให้ลูกน้องหลายคนที่ได้ยินต่างเสียวสันหลังแทบ จะทุกคนถึงแม้ว่าจะเคยเจออารมณ์แบบนี้ของคนที่เป็นนายใหญ่มาก่อนแล้วแต่ดู เหมือนว่าครั้งนี้เขาจะโกรธมากกว่าที่ควรจะเป็น ฝ่ามือหนาฟาดลงบนแก้มของเซทและอีธานสลับกันไปมาด้วยความโกรธเพราะไม่คิดว่า ทั้งคู่จะกล้าทำเรื่องแบบนี้

"คุณพ่อคะอย่าทำพี่เซทเลย"

หญิง สาวรีบวิ่งเข้ามากั้นกลางระหว่างพ่อลูกทั้งสองคนเลือดสีแดงสดไหลออกจากมุม ปากของเซทจนโซเฟียไม่อาจที่จะทนได้อีกที่เซทจะต้องโดนอะไรไปมากกว่านี้ หยดน้ำใสๆไหลออกจากดวงตาคู่สวยของเธอทำให้พ่อเซทวางมือลงอย่างหงุดหงิด

"ไม่ใช่เรื่องของเธอ!"

"โอ๊ย!!"

จังหวะ ที่พ่อเซทหันหลังให้เซทได้ผลักหญิงสาวออกจากตัวของเขาด้วยความขยะแขยงเราะเซ ทเองก็รู้เรื่องที่เธอได้ทำลับหลังเขาจากอีธานและทำไมเซทยังจะต้องให้ เกียรติกับผู้หญิงอย่างโซเฟีย หากใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันไปโซเฟียจะไม่ทำมากกว่านี้หรือยังไงและอีกอย่างเซ ทไม่คิดที่จะใช้ชีวิตคู่อยู่กับผู้หญิงอย่างโซเฟีย

"เจ้าเซท!!!"

เสียง ทรงอำนาจตวาดขึ้นสะกดทุกอย่างให้อยู่กับที่ก่อนที่พ่อเซทจะเข้าไปประคอง โซเฟียให้ลุกขึ้นหญิงสาวยังคงบีบน้ำตาเรียกคะแนนความสงสารเหมือนเดิม ถ้าเป็นเมื่อก่อนเซทก็คงเห็นใจเธอและคงจะไม่ทำแบบนั้นกับเธอแม้แต่ปลายเล็บ แต่เมื่อตอนนี้เซทรู้ทุกอย่างเขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องสุภาพกับเธอ

"คุณเซท"

ด้วย ความเป็นห่วงผู้เป็นนายทำให้อีธานกระซิบบอกผู้เป็นนายว่าไม่ควรจะทำแบบนี้ แต่ดูเหมือนว่าเซทจะไม่ได้ฟังเลยแม้แต่น้อย ในเมื่อเขามาที่นี้ก็เพื่อจะแลกกับความปลอดภัยของเอเจ แต่ถ้าจะให้เขาใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงแบบนี้เขาเองก็ยอมไม่ได้เซทมองตาผู้ เป็นพ่ออย่างไม่เกรงกลัวในเมื่อการที่เขามาที่นี้เขาต้องการที่จะปกป้องเอเจ และจะต้องทำให้ได้ถึงแม้ว่าเขาจะต้องอยู่เหมือนตกนรกก็ตาม ฝ่ามือหนาฟาดลงบนแก้มเซทอีกครั้งใบหน้าหล่อตอนนี้มีแต่รอยฟกช้ำจากมือของผู้ เป็นพ่อแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เซทรู้สึกเจ็บใจเลยแม้แต่น้อยในเมื่อเขามีเป้า หมายที่มาที่นี้และเขาเองก็ต้องทำให้มันสำเร็จ หลังจากที่โซเฟียออกจากห้องไปแล้วก็ยิ่งเพิ่มความกัดดันให้กับคนในห้องมาก ขึ้นแต่มันไม่ได้ทำให้เซทรู้สึกแบบนั้นไปด้วยเลยแม้แต่นิดเดียว ถึงแม้ว่าอีธานจะขอร้องให้เซทลองคิดทบทวนเรื่องทั้งหมดใหม่อีกครั้งแต่เขาก็ ไม่คิดที่จะเปลี่ยนใจไปเลยแม้แต่น้อยในเมื่อเซทเลือกแล้วและไม่อยากที่จะ ต้องพาเอเจหนีไปตลอดชีวิตเขาจำเป้นที่จะต้องเลือกทางนี้

"ผมมีเรื่องจะขอ!"

หลัง จากที่ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเซทจึงตัดสินใจพูดออกมาทำให้ผู้เป็นพ่อ หันมองด้วยความโกรธ แต่ถึงจะโกรธยังไงเขาก็ไม่ใจดำขนาดที่จะไม่ฟังคำขอของคนเป็นลูกถึงแม้ว่าเซ ทจะทำผิดเอาไว้ก็ตาม เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเกาอี้ก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบพรางเงยหน้าขึ้นมอง ลูกชายของตน

"มีอะไร?"

เซ ทสบตากับคนเป็นพ่ออย่างไม่เกรงกลัวถึงแม้ว่าอีธานจะรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ก็ไม่อาจที่จะห้ามความตั้งใจของผู้เป็นนายได้เลยแม้แต่น้อย ได้แต่รอผลที่จะตามมาเท่านั้นเพราะคิดว่าตัวเองไม่อาจที่จะเปลี่ยนความคิด ของเซทได้แล้ว เซทบอกความต้องการของตัวเองกับคนเป็นพ่อด้วยสีหน้าจริงจังและได้ตกลงที่จะ อยู่รับตำแหน่งและทำหน้าที่สามีให้กับโซเฟีย

"ปล่อยเอเจไป!"

เป็น ครั้งแรกที่เซทร้องขอจากคนเป็นพ่อทำให้พ่อเซทรู้สึกแปลกๆกับคำขอนี้มัน เหมือนกับว่าเขากำลังจะส่งลูกชายของตัวเองไปลงนรกแต่มันไม่มีทางเลือกที่ดี กว่านี้ หากเขาให้เซทและโซเฟียอย่ากันเรื่องราวไม่จบไม่สิ้นอาจจะตามมาในภายหลังแต่ เขาจะยอมทำตามคำขอของเซทโดยการไม่ตามล่าตัวเองแต่กลับเลือกลูกชายเอาไว้ เพราะเอเจไม่ได้มีค่าสำหรับเขาเลยแม้แต่น้อย อีธานและเซทเดินออกจากห้องที่แสนกดดันกลับมายังห้องนอนของเซทแต่ก็ไม่มีใคร พุดอะไรออกมาแม้แต่น้อยมีเพียงอีธานที่พอจะข้าใจความรู้สึกของผู้เป็นนาย ได้เป็นอย่างดีแต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไรออกมาและเดินหายออกไปจาห้องอย่าง เงียบๆปล่อยเซทไว้เพียงรำพัง เซทเดินออกมาริมระเบียงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดครึ้มพรางถอนหายใจออกมา เขาไม่รู้สึกเจ็บใจหรือเจ็บกับรอยที่ผู้เป็นพ่อฝากเอาไว้ ได้แต่หวังให้เอเจเข้าใจกับส่งที่เขาได้ทำมันทั้งหมดเขาแค่ต้องการให้คนที่ รักอยู่อย่างปลอดภัยและไม่ต้องหลบซ่อนอะไรอีกแล้ว เพียงแค่นั้นมันก็เพียงพอกับความต้องการของเซทแล้วถึงแม้ว่าต่อจากนี้เซทจะ ต้องทำเหมือนกับว่าไม่เคยรู้จักเอเจเลยแม้ก็ตาม

"ขอให้มีความสุข..เอเจ"

 

หลังจากที่หญิงสาวเดินออกมาจากห้องทำงานของพ่อเซทเธอก็ยกมือปาดน้ำตาออกจากใบ หน้าสวยแบบจะทันทีถึงแม้ว่าจะรู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของเซทก็ตามแต่เธอก็ ไม่อาจทำอะไรเซทได้ในเมื่อเธอมีสิ่งที่รับประกันที่เรียกว่า 'ทะเบียนสมรส' อยู่แล้ว เธอไม่จำเป็นต้องกลัวว่าเซทจะกลับไปหาเอเจแต่สิ่งที่เธออยากจะทำมากที่สุด คือการกำจัดเอเจไปจากทางรักของเธอถึงแม้ว่าเอเจจะไม่อยู่ที่นี้แต่ก็อยากจะ กำจัดเอเจให้หายไปจากโลกนี้ ถึงแม้ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยอมทั้งนั้นสิ่งที่เธอยอมไม่ได้คือการที่เซ ทยังมีเยื่อใยให้กับเอเจและยังทำท่าทางรังเกลียดเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"คุณหนูครับ.."

"เจอมันแล้วใช่ไหม!!?"

หญิง สาวตวาดเสียงดังโดยที่ไม่รู้เลยว่าอีธานและลูกน้องของพ่อเซทที่คอยตามจับตา ดูอีธานเอาไว้มาได้ยินทั้งคู่คุยกันเสียงดังจนคนด้านนอกรู้แผนการทั้งหมด ส่วนลูกน้องของพ่อเซทที่ได้ยินคิดว่าการที่โซเฟียทำแบบนี้มันอาจจะไม่ถูก เท่าไรนักเพราะพ่อเซทได้สั่งให้คนถอนกำลังออกจากการตามหาตัวเอเจและการที่ ลูกสะใภ้ทำแบบนี้มันอาจจะเป็นการหักหน้าพ่อเซทอย่างรุนแรง

"ไม่ว่ายังไง!! ก็ต้องกำจัดมัน!! ได้ยินไหม!!"

หญิง สาวยังคงส่งเสียงตวาดเสียงดังเพราะควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่ทั้งที่ก่อน หน้าที่เอเจจะมาอยู่ที่นี้เธอเป็นหญิงสาวที่เรียบร้อย อ่อนหวาน มาโดยตลอด แต่เมื่อเอเจเข้ามาอยู่ที่นี้ทุกอย่างในชีวิตของเธอเปลี่ยนไปเอเจเข้ามาทำ ให้เซทเปลี่ยนไปจากเธอแล้วใครกันจะไปยอมได้! อีธานที่ได้ยินอยู่ด้านนอกถึงกลับตกใจกับคำพูดหยาบคายที่ออกมาจากปากของหญิง สาวที่เคยอ่อนหวานแลที่สำคัญไปกว่านั้นเขาต้องรีบไปรายงานให้ผู้เป็นนายได้ รับรู้เอาไว้

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

เอเจเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เริ่มปกคลุมไปด้วยความมืดถึงแม้ว่าจะมีแสงจากดวงดาวให้ได้เห้นแต่เอเจกลับรู้สึกมองเห็นเพียงความมืด สายลมพัดผ่านร่างกายเบาๆยิ่งทำให้ยากจะหักห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งอยากจะร้องไห้ออกมาแต่ไม่ว่าจะคิดถึงมากแค่ไหนเซทเองก็คงไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับที่เอเจกำลังรู้สึกในตอนนี้ ขอเพียงได้เจอกันอีกสักครั้งแค่นั้นมันก็เพียงพอแล้วถ้าหากเซทไม่อยากที่จะเจอเอเจยิ่ง แต่ขอเพียงได้เจอกันอีกสักครั้งก็คงดีท่าทางของเอเจยังคงอยู่ในสายตาของมาร์ตินและมาร์โก้ตลอดเวลาเพราะทั้งสองคนเป็นห่วงเอเจไม่น้อย ส่วนมาร์โก้เองก็เป็นห่วงพี่ชายของเขาไม่น้อยเพราะดูท่ามาร์ตินเองก็จะไม่ยอมพูดจากับใครแม้แต่นิดเดียวได้แต่เฝ้ามองคนที่ตัวเองรักอยู่แบบนี้

"เอเจทานข้าวสักหน่อยนะ"

มาร์ตินเดินเข้าไปหาร่างบางที่ตอนนี้หันกลับมามองเขาพร้อมกับส่งยิ้มบางๆให้กับเขาแต่สุดท้ายเอเจก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาแม้แต่น้อย หัวใจดวงน้อยๆของมาร์ตินถูกอัดบีบจนแทบจะทนไม่ไหวเมื่อรู้ว่าเอเจไม่ได้สนใจความห่วงใยจากเขาเลยแม้แต่น้อยแล้วถ้าเป็นแบบนี้ เขายังจะพอมีหวังอยู่หรือป่าวที่เอเจจะหันกลับมามองเขา มันคงเป็นเพียงความหวังที่ริบหรี่จนมองไม่เห็น สุดท้ายมาร์ตินก็ต้องถอนใจเพื่อที่จะให้เอเจได้อยู่ตามรำพังตามที่เอเจต้องการ ถ้าหากเขายังอยู่คงทำให้เอเจรู้สึกอึดอัดมากกว่าเดิม อยู่ๆหยดน้ำใสๆที่พยายามกลั้นเอาไว้มาตลอดกลับไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว เรี่ยวแรงที่มีกลับหดหายไปหมดเมื่อนึกถึงหน้าของคนที่ตนกำลังคิดถึง ความเหน็บหนาวทำให้เอเจยิ่งคิดถึงจนหัวใจอ่อนล้าและทรมานจนแทบไม่อยากมีลมหายใจต่อเมื่อรู้ว่าเซทจะต้องกลับไปหาโซเฟียภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายทุกอย่างแล้วเอเจล่ะ เอเจก็เป็นเพียงที่รองรับความต้องการของเซทเท่านั้นแล้วทำไมถึงจะต้องานั่งเสียใจเมื่อรู้ว่าเขากลับไปหาคนของเขา

"ฮึก!! ซ..เซท..ผมคิดถึง"

น้ำเสียงสั่นเครือดังขึ้นเบาๆทำให้มาร์ตินที่ยืนฟังอยู่ข้างๆรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรนักถึงแม้ว่าเขาเองจะเจ็บปวดแต่ว่าหากคนที่เขารักมีความสุขเขาเองก็คงมีความสุขไปไม่น้อย แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยแม้แต่นิดเดียวถึงแม้ว่าเขาจะพยายามสืบหาข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเซทแต่ไม่อาจรู้เลยเลยว่าเซทเป็นใครมาจากไหน ดูเหมือนว่าข้อมูลเกี่ยวกับเซทจะเป็นปริศนาไปซะทุกเรื่องแล้วแบบนี้มาร์ตินจะช่วยเอเจได้ยังไง เอเจร้องไห้จนเผลอหลับไปในที่สุดทำให้มาร์ตินต้องเดินเข้ามาอุ้มร่างเล็กกลับขึ้นมานอนบนเตียง ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตายิ่งทำให้มาร์ตินรู้สึกไม่ดีเท่าไรนักอีกทั้งอยากฆ่าเซทให้มันจบๆไป ทั้งที่เอเจหนีมาไกลขนาดนี้แล้วทำไมจะต้องกลับเข้ามาทำให้เอเจเสียใจแบบนี้

"พี่จะเอายังไงต่อ"

มาร์โก้ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่นานแล้วเดินเข้ามาพี่ชายของตน ไม่ใช่เขาไม่รู้สึกอะไรมาร์โก้เองก็มีความคิดที่เหมือนกับพี่ชายของเขาแต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้แม้แต่อย่างเดียว ถ้าหากว่าพ่อและแม่ของทั้งสองคนรู้เรื่องนี้คงจะไปกันใหญ่มากกว่าเดิม แล้วพวกเขาจะทำอะไรได้นอกจากปล่อยให้เวลาช่วยรักษาแผลใจให้กับเอเจเท่านั้น

 

บรรยากาศในห้องทำงานขนาดใหญ่ลูกน้องทุกคนต่างยืนเงียบเพียงรอคำสั่งจากผู้เป็นนาย แต่เขากลับไม่ยอมพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียวหลังจากที่ได้ยินจากลูกน้องที่ให้ไปตามติดอีธานก็ทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรนักเพราะดูเหมือนว่าลูกสะใภ้ของเขาจะทำอะไรที่หักหน้าเขาจนเกินไป

"แน่ใจว่าได้ยินไม่ผิด"

น้ำเสียงทุ่มต่ำพูดขึ้นอีกครั้งเขาต้องการความแน่ใจมากขึ้นกว่านี้ก่อนที่จะลงมือทำอะไรจริงจังขึ้นมาเพื่อความไม่ผิดพลาดและจะได้ป้องกันเหตุที่ยังไม่เกิดขึ้น ถ้าหากว่าเรื่องที่ลูกน้องเขาพูดมาเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเขาเองก็ไม่ควรที่จะอยู่นิ่งเหมือนกัน

"ผมแน่ใจครับนาย"

ยิ่งได้ยินลูกน้องยืนยันเสียงแข็งก็ยิ่งเพิ่มความกดดันให้กับเขามาขึ้นกว่าเดิมเพราะไม่เคยคิดว่าลูกสาวของเพื่อนสนิทของเขาจะกลายเป็นคนที่ร้ายกาจมากขนาดนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนเขายังชื่นชอบในความดีงานของเธอแต่ทำไมคราวนี้สิ่งที่ได้ยินกลับทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจกับการกระทำของหญิงสาวเท่าไรนัก

"ขอโทษครับนาย"

อีธานเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับโน๊ตบุ๊คส่วนตัวของเขายิ่งทำให้พ่อเซทไม่เข้าใจเท่าไรนักแต่ก็พยักหน้าให้อีธานเข้ามาในห้อง

"มีอะไร"

"ผมมีบางอย่างอยากให้นายดูครับ"

อีธานเปิดโน๊ตบุ๊คของตัวเองขึ้นพร้อมกับเปิดโฟรเดอร์ที่เขาเก็บรูปภาพของโซเฟียและบอดี้การ์ดของเธอให้นายใหญ่ดูไม่เพียงเท่านั้นเพราะอีธานไม่ได้มีแค่รูปภาพอย่างเดียว เมื่อกดเข้าไปในวีดีโอของโซเฟียและนิโคบอดี้การ์ดของเธอที่กำลังมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมากกว่าเจ้านายกับลูกน้อย สีหน้าของพ่อเซทก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดมือหนาที่ถือม้วนบุหรี่อยู่กลับตกลงข้างตัวอย่างไร้เรี่ยวแรงไม่คิดว่าหลานสาวที่เขาต้องการให้มาเป็นสะใภ้ตระกุลของเขาจะมั่วและสำส่อนมากขนาดนี้

"ที่ผมให้ท่านดูก็เพื่อ..ผมอยากให้ท่านปล่อยนายของผมให้เป็นอิสระด้วยครับ!"

"ออกไปก่อน! ออกไปให้หมด!"

เสียงตวาดดังลั่นขึ้นทำให้ทุกคนรีบออกจากห้องอย่างรวดเร็วเพราะถ้าหากอยู่บริเวณนั้นอาจจะเป็นที่รองรับมือและเท้าก็เป็นได้ หลังจากที่ทุกคนออกไปกันจนหมดแล้วหยดน้ำใสๆก็ไหลออกมาจากดวงตาของคนเป็นพ่อแทบจะทันที เขาเข้าใจสิ่งที่อีธานทำเป้นอย่างดีเพราะต้องการที่จะปกป้องผู้เป็นนายและต้องการที่จะคืนอิสรภาพให้กับเซทอีธานคงไม่มีทางเลือก ถึงได้เลือกใช้ทางนี้เพื่อที่จะให้เซทได้หลุดพ้นออกจากความทรมานที่เขากำลังเผชิญ เวลานี้คงไม่มีใครเข้าใจหัวอกของคนเป็นพ่ออย่างเขาหากใครรู้การกระทำของเขาที่ทำเอาไว้กับลูกชายอย่างเซทก็คงจะสมน้ำหน้าไม่น้อยเพราะมั่วแต่ฟังและสนใจโซเฟียมากกว่าเซท แต่ตอนนี้ทุกออย่างมันกำลังสะท้อนกลับมาหาเขาอย่างแสนสาหัสนี่อาจจะเป็นผลจากการที่เขากักขังลูกชายตัวเองเอาไว้ก็ได้

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

หลังจากที่เซทได้ฟังจากอีธานเรื่องที่โซเฟียต้องการจะหำจัดเอเจยิ่งทำให้เขาร้อนรนอยากที่จะกลับไปหาเอเจไม่น้อย แต่เขาก็ยังติดที่ข้อตกลงที่ได้ให้ไว้กับพ่อทำให้เขาไม่อาจที่จะออกไปจากที่นี้ส่วนคนของเซทก็ถูกพ่อกักขังเอาไว้ทุกคนทำใหไม่สามารถที่จะออกไปช่วยเอเจได้แม้แต่นิดเดียว ถึงแม้ว่าบรรยากาศภายในห้องมันจะรู้สึกเย็นสบายแค่ไหนก็ตามแต่กลับทำให้เซทมีเหงื่อไหลออกมาไม่หยุดมันอาจจะเป็นเพราะเซทร้อนรนเรื่องเอเจมากเกินไปก็ได้

"พ่อมีเรื่องจะคุยด้วย"

เซทเงยหน้าขึ้นมองคนเป็นพ่อที่ตอนนี้แทนตัวเองว่าพ่อ เพราะปกติที่เจอกันพ่อเซทไม่เคยแทนตัวเองด้วยคำนี้เลยแม้แต่น้อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้เซทเปิดใจยอมรับคนเป็นพ่อเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเด็กหรือโตแค่ไหนพ่อก็ยังบีบบังคับชีวิตของเซทไม่เลิกแล้วแบบนี้ใครจะยอมรับได้

"มีอะไรกับผม"

ถึงแม้ว่าคำถามที่ได้ยินจะสั้นและกระชับแต่มันทำให้คนเป็นพ่อรู้สึกผิดกับสิ่งที่เขาได้ก่อเอาไว้กับลูกชายตัวเอง เขารู้ตัวดีว่าหากจะขอโทษตอนนี้มันอาจจะไม่สามารถลบล้างความผิดของเขาได้ทั้งหมดแล้วแบบนี้ยังจะหวังให้ลูกชายยกโทษกับสิ่งที่เขาก่อเอาไว้ได้ยังไงกัน

"พ่อ..."

คำพูดที่ตั้งใจมาพูดกับลูกชายกลืนหายลงไปในห้องเมื่อเจอเข้ากับสายตาเย็นชาของลูกชาย สายตาที่มองเขาเหมือนกับว่าเขาไม่ใช่พ่อของคนตรงหน้าอีกแล้ว แต่สุดท้ายเขาก็ยังพยายามพูดความในใจออกมาทั้งหมดถึงแม้ว่าจะรู้ว่าลูกชายอาจจะไม่ยกโทษให้เขาก็ตามแต่อย่างน้อยก็ยังได้พูดมันออกมา

"เรื่องที่จะพูดมีแค่นี้ใช่ไหมครับ ถ้าไม่มีอะไรเชิญออกไปผม.."

"ฟังพ่อก่อนได้ไหมเซท"

มือหนาคว้าข้อมือลูกชายที่กำลังลุกขึ้นหนีเขา ครั้งนี้ไม่ใช่คำสั่งแต่เซทกลับรู้สึกว่าพ่อกำลังขอร้องเขาให้อยู่ฟังเรื่องของพ่อให้จบ

"พ่อจะให้ลูกหย่ากับหนูโซเฟีย พ่อจะปล่อยลูกทำตามที่ใจลูกต้องการ"

เซทเงยหน้ามองผู้เป็นพ่ออย่างไม่เชื่อหูทั้งที่ก่อนหน้าที่ตกลงกันเอาไว้มันไม่ใช่แบบนี้จนกระทั่งอีธานเดินเข้ามาในห้องไขข้อข้องใจให้เซทได้เป้นอย่างดีทำให้เซทรู้สึกดีใจไม่น้อย

"ไปซะ ไปหาคนที่ใจลูกต้องการ ส่วนทางนี้พ่อจะจัดการเอง พ่อจะได้เป็นพ่อที่ดีของลูกบ้าง"

ถึงแม้ว่าคนเป็นพ่อจะอยากได้ยินลูกชายเรียกเขาว่าพ่อสักครั้งแต่มันคงเป็นเพียงความหวังที่ริบหรี่เกินไป แต่อย่างน้อยเพียงสักครั้งก็ยังดี

"ขอบคุณนะครับพ่อ"

ภาพพ่อลูกที่สวมกอดกันอยู่ทำให้อีธานยิ้มออกมาอย่างดีใจเพราะตั้งแต่เขารับใช้เซทมาไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะได้เห้นภาพแบบนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

"เอ้า รีบไปซะสิไปตามหัวใจของลูก"

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/672513578-member.jpg

 

ความคิดเห็น