facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จีบ ครั้งที่ 16 : จะหมูหรือจ่า

ชื่อตอน : จีบ ครั้งที่ 16 : จะหมูหรือจ่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2563 23:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จีบ ครั้งที่ 16 : จะหมูหรือจ่า
แบบอักษร

 

 

เช้าแล้ววันนี้ยังไม่สายตื่นมาก็ร้องเพลงถึงคนน่ารัก วันนี้เป็นเช้าที่ผมตื่นเร็วเป็นพิเศษ เพราะผมอยากตื่นมาดูว่าสายที่เราคากันไว้นั้นหลุดไปรึยัง อันที่จริงเมื่อคืนคนน่ารักบอกว่าง่วงจะนอนแล้วเลยจะขอวางสาย

แต่ก็เป็นผมเองที่บอกเขาว่าไม่ต้องว่างให้หลับไปก่อนได้เลย ผมจะเป็นคนว่างสายเองและสุดท้ายก็เป็นผมอีกนั้นแหละที่ตั้งใจจะไม่วางสาย เพราะอยากจะฟังสียงลมหายใจของคนน่ารักในตอนที่กำลังหลับใหล

ถึงจะไม่เห็นหน้าแค่ได้ยินเสียงลมหายใจของเขาก็เพียงพอแล้ว คงเป็นเพราะลมหายใจของเขาแน่ ๆ ที่ทำให้ผมนอนหลับฝันดีและตื่นขึ้นมาอย่างสดใสในเช้าวันนี้

 

โพสต์

ข้ามฟ้า คนหล่อ อยู่กับ ค้ำคูณ คนน่ารัก

สายสัมพันธ์ของเราสอง

[ แนบรูป ] เป็นรูปที่แคปจากหน้าจอมือถือของข้ามฟ้าที่แสดงถึงสายที่คากันไว้ในเมื่อคืน

ถูกใจ  คอมเมนต์  แชร์

 

@ แมน : ในคือสายสัมพันธ์ของมึงกูเห็นแค่รูปภาพที่มึงลงไว้เนี่ย

@ ข้ามฟ้า คนหล่อ : @ แมน  มึงมันโง่ที่ไม่เห็นทั้ง ๆ ที่กูเห็นโครตชัด

@ แมน :  @ ข้ามฟ้า คนหล่อ  ไหนของมึง

@ ข้ามฟ้า คนหล่อ : @ แมน  ก็ลมหายใจของกูกับคนน่ารักที่มันผูกกันไว้ไง ทำไมมึงถึงไม่เห็นเรื่องแค่นี้

@ แมน : @ ข้ามฟ้า คนหล่อ  โถ่ ไอ้สัส ถ้าเป็นแบบนี้มีมึงคนแหละมั้งที่เห็น

@ ข้ามฟ้า คนหล่อ : @ แมน  เออ กูเห็นคนเดียว ไอ้พวกแมลงที่จ้องจะมากินน้ำหวานจากคนน่ารักโปรดรับรู้ไว้ด้วย ว่ามีนายข้ามฟ้าคนเดียวเท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์นี้

@ แมน : @ ข้ามฟ้า คนหล่อ  ขิงเก่ง

 

แน่นอนขิงข่าตะไคร้ แตงไทย แตงกวา ขนุนน้อยหน่า พุดทรา มังคุด ละมุด ลำไย มะเฟือง มะไฟมะกรูด มะนาว มะพร้าวส้มโอ ฟักแฟง แตงโม ไชโย โห่ฮิ้ว ผมมีหมดและมีเยอะด้วยเห็นไหม มีเยอะเท่ากับว่ากูหวงมาก อย่าคิดที่จะมายุ่งเด็ดขาด เหอะ แฮ่! ๆ เป็นเสียงขู่ที่มันเปล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว

แต่ในตอนนี้ผมว่ามันเริ่มจะสายแล้ว ต้องขอตัวไปอาบน้ำก่อน เพื่อที่จะได้มาปลุกเขาให้ตื่นนอนพร้อมกับขับรถไปหาสุดที่รัก

 

7.00 น.

ข้ามฟ้าหลังจากที่ตื่นนอนอาบน้ำเตรียมตัวเรียบร้อย จึงเดินมาหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางไว้อยู่บนเตียงเพื่อกรอกเสียงลงไปให้คนที่หลับใหลตื่นขึ้นจากฝัน

"ตื่นได้แล้วนะครับ"

"…….."

เอ๊ะ ยังนิ่ง "ตื่นได้แล้วครับ"

"…….."

แหนะ ยังไม่มีเสียงตอบรับจากคนขี้เซา ได้เลยครับผมจะทำให้เขาตื่นโดยที่ไม่ต้องมีการดุด่าหรือตะโกนเสียงดังอีกต่อไป ผมขอเวลาแป๊บนึงครับ

5 นาทีผ่านไป

"อะ ผมพร้อมแล้วครับ"

วัน

ทรู

ทรี

ติ๊ด

 

ตื่นเถิดชาวไทย อย่ามัวหลับใหลลุ่มหลง

ชาติจะเรืองดำรง ก็เพราะเราทั้งหลาย

ถ้ามัวหลับมัวหลง เราก็คงมลาย

เราต้องเร่งขวนขวาย ตื่นเถิดชาวไทย

 

 

คำร้อง-ทำนอง: พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ

 

 

"เป็นไง ตื่นหรือยังคนน่ารัก"

"…….."

"คนน่ารัก คนน่ารัก!!!!!!!!!!!"

"อื้อ เสียงอะไร"

ดูเหมือนว่าเขาจะตื่นแล้วนะ ผมเจ็บคอไปหมดแล้วหลังจากที่ตะโดนออกไปแบบนั้น เป็นไงวิธีของผมดูได้ผลดีใช่ไหมล่ะ ได้ผมดีก็เชี่ยแล้ว ถ้าไม่ใช่เสียงผมอย่าหวังว่าเขาจะตื่นขึ้นมา

"เสียงฟ้าเอง"

ผมตอบกลับจากที่คนน่ารักถามมา

"ไหนอะ ไม่เห็นมีฟ้าเลย หรือว่าเราจะหลอนไปเอง อือ"

อืม เอากับเขาสิ ทำอะไรให้มันน่ารังแกหน่อยลงกว่านี้หน่อยจะได้ไหม ดูทำแต่ละอย่าง มันไม่ดีต่อหัวใจของผมเลย ผมจะทนเท่าที่ทนไหว ถ้าผมทนไม่ไหวขึ้นมาฟ้าเหลืองก้ฟ้าเหลืองผมบอกเลย จำคำไอ้ข้ามฟ้าคนนี้ไว้นะ ฟ้าเหลือง

"คนน่ารักมองมาที่โทรศัพท์มือถือครับ"

หือ โทรศัพท์หรอ ฟ้าบอกให้มองไปที่โทรศัพท์

"มองไปทำไมอะฟ้า"

ค้ำคูณถามออกไปเมื่อไม่เข้าใจในสิ่งที่ข้ามฟ้าพูดออกมา

"ก็อยากรู้ไม่ใช่หรอครับ ว่าเสียงฟ้ามาจากไหน ก็ดูที่โทรศัพท์สิครับ"

อืม หัวอุ่นใช้ได้ ใจเย็น ใจเย็น ไอ้ข้ามฟู่ เขายังไม่โต เขายังเด็ก ใช่เขายังเด็ก ผมว่าวลีที่เขาว่า โตแต่ตัวหน้ายังเด็ก นี่ถ้าจะจริง

พรึบ ทันทีที่ข้ามฟ้าอธิบายเสร็จ ค้ำคูณจึงหยิบโทรศัพท์ที่ว่างไว้ข้างหมอนขึ้นมาไว้ตรงหน้า เมื่อยกขึ้นมาจึงทำให้เห็นชื่อเฟซของข้ามฟ้าที่โทรมาเมื่อคืน จนตอนนี้ปาไป 10 ชั่วโมง ห๊ะ 10 ชั่วโมงเลยเหรอ

"ฟ้าทำไมมันขึ้น 10 ชั่วโมงเลยล่ะ ฟ้าไม่ได้วางหรอ"

ค้ำคูณเมื่อเห็นดังนั้นจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาถามทันที

"เอ่อ ฟ้าลืม หลังจากที่ค้ำคูณหลับไป ฟ้าก็เคลิ้มหลับตามคนน่ารักไปติด ๆ เลย"

"อ๋อ ที่หลังถ้าฟ้าโทรมาอีก เรากดวางก่อนที่จะนอนกันไหม ค้างสายไว้แบบนี้เปลืองตังมือถือแย่เลย"

โธ่ คนน่ารักของฟ้า

"ค้ำคูณรู้รึเปล่า แค่เราสมัครเน็ตไว้ ฟ้าก็สามารถคุยกับคนน่ารักได้เป็นปีโดยที่ไม่วางสายเลยก้ได้นะ"

"จริงหรอฟ้า เราอยากสมัครบ้างจะได้โทรไปหาฟ้าเป็นปีได้เลยไง"

ค้ำคูณรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่ข้ามฟ้าพูดออกมา มันทำได้จริง ๆ หรอ

น่ารักฉิบหาย

"จริงครับ แต่ค้ำคูณไม่ต้องสมัครหรอก ให้ฟ้าสมัครคนเดียวพอครับ ฟ้ารวยฟ้าเลี้ยงคนน่ารักเอง โดยที่ไม่ต้องเสียเงินแม้แต่แดงเดียว"

"เกรงใจจังครับ เราเกรงใจ แค่ฟ้ามารับมาส่งเราก็ลำบากใจมากแล้ว ฟ้าไม่ต้องมาเลี้ยงเราหรอก ถึงเรารู้ว่าฟ้าเต็มใจก็ตาม"

"ฟ้าเต็มใจทำให้ครับ ไม่ต้องเกรงใจนะ แต่ตอนนี้คนน่ารักต้องไปอาบน้ำได้แล้วครับ เพราะมันจะสายแล้วครับ ถ้าไปช้ากว่านี้"

"อื้อ เราไปอาบน้ำก่อนนะ ฟ้าก็ขับรถมาดี ๆ นะ ถ้าถึงแล้วก็โทรมาบอกเราได้เลย เราจะรีบลงไป"

"โอเคครับ อย่าลืมเอาโทรศัพท์มาด้วยนะ วันนี้ฟ้าอาจจะเลิกเย็น เพราะมีประชุมเรื่องงานแข่งเรือ"

"โอเคครับ ขอตัวก่อนนะ"

ติ๊ดดด

หลังจากที่วางสายจากข้าฟ้าค้ำคูณจึงรีบวิ่งไปอาบน้ำด้วยท่าทีลนลาน

"ไม่น่าตื่นสายเลยเรา ปกติก็ตื่นเช้าอยู่แล้วทำไมวันนี้ถึงตื่นสายได้"

เฮ้อ คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ตกสักทีกับเรื่องนี้ เครียด เอาเป็นว่าตอนนี้รีบอาบน้ำก่อนละกันเรื่องอื่นชั่งมันไปก่อน

 

15 นาที ผ่านไป

"อื้อ จะทันไหมเนี่ย" หลังจากที่ค้ำคูณอาบน้ำเสร็จก็ปาไปจนเกือบจะ 8.00 โมงแล้ว คูณมีเรียน 8.30 น. ด้วยสิ แต่ยังไงคูณก็ต้องทัน อาจารย์ท่าใจดีคงยวน ๆ ให้คูณได้

แต่ทำไมเวลานี้ แล้วฟ้าถึงยังไม่โทรมา เป็นอะไรรึเปล่า ปกติฟ้าขับรถไม่เคยนานเลยนี่ เป็นห่วงเขาจัง หวังว่าคงไม่มีอันตรายอะไรเกิดขึ้นกับเขานะ มันคงไม่มีิอะไรเกิดขึ้นกับเขาหรอก สงสัยคูณจะคิดไป

งั้นตอนนนี้คูณว่าคูณลงไปรอฟ้าที่ข้างล่างดีกว่า เมื่อฟ้่มาถึงจะได้ไม่ต้องเสียเวลามาโทรหาคูณเราจะได้ขึ้นรถเดินทางไปเลย

แอ๊ด

ค้ำคูณเปิดประตูออกมาจากห้องหลังจากที่เช็ดความเรียบร้อยให้ห้องเสร็จแล้ว จึงเดินลงมาข้างล่างเพื่อมานอคนที่จะมารับ

แต่เมื่อเดินมาถึง สายตาก็นำพา จนไปเห็นคนคนนึงที่ยืนทำท่าหล่อ ๆ พิงรถคู่ใจสีดำคันโปรดที่มีนามว่าทิตย์อยู่ตรงหน้าหอ เมื่อพบคนที่กำลังรอ จึงรีบเดินไปหาเขาด้วยความเร่งรีบทันที

"อรุณสวัสดิ์ฟ้า" ทันทีที่ถึงค้ำคูณจึงเอ่ยทักทายออกไป

ข้ามฟ้าเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยจึงหันไปมองโดยอัตโนมัติ "อรุณสวัสดิ์ครับ"

"อื้อ ฟ้ามานานแล้วรึยัง"

"ไม่นานครับ มาก่อนที่คนน่ารักจะเดินลงมา 5 นาทีเอง" ครับเป็น 5 นาทีที่ผมยืนเก๊กรอ ที่จริงผมมาตั้งแต่ผมวางสายจากเขาแล้วครับ ก็ไม่ได้รีบอะไรหรอกนะ ไม่ได้รีบจริง ๆ

"เฮ้อ เราสบายใจละ นึกว่าจะทำให้ฟ้ารอนาน"

"ไม่นานเลยครับ ไปกันเลยไหม คนน่ารักต้องรีบไปเรียนนี่ อีก 10 นาที ก็จะเริ่มคลาสแล้ว ฟ้าจะรีบซิ่งพาไปให้ทันเวลาเรียนนะครับ" หลังจากที่ข้ามฟ้าพูดเสร็จจึงก้าวขาขึ้นรถทันที

ปุ ๆ "มามะอีหนูขึ้นรถป๋ามา เดี๋ยวป๋าพาซิ่ง"

"ป๋าอะไรอะฟ้า อยากเป็นพ่อเราหรอ"

จึก คนน่ารักนะคนน่ารักนอกจากไม่รับมุกแล้วยังมาตัดมุกกันอีก

"ครับ ฟ้าอยากเป็นพ่อของคนน่ารัก แต่เป็นพ่อทูนหัวนะ อยากเป็นพ่อทูนหัวจังเลยครับ" ข้ามฟ้าพูดออกไปด้วยแววตาพร้อมหลอกล่อแมวตัวนี้เต็มที่

"อื้อ ฟ้าอย่ามาทำหน้าตาจิต ๆ แบบนี้นะ เรากลัว ฟ้าหันหน้าไปตั้งใจขับรถเลย เราจะรีบไปเรียนแล้ว"

"เหอะ! หน้าจิตตรงไหนออกจะหน้าหล่อขนาดนี้ ตาไม่ถึงอะคนน่ารักตาไม่ถึง" เรื่องอื่นผมยอมได้แต่เรื่องหน้าตาผมยอมไม่ได้ ผมต้องการความยุติธรรมครับ

"ฟ้า" ค้ำคูณในตอนนี้ไม่มีสีหน้าที่จะล้อเล่นเลยสักนิดนอกจากใบหน้านิ่ง ๆ ของเจ้าตัวที่ปกติก็นิ่งอยู่แล้ว แต่ณ บัดนี้ มันกลับนิ่งยิ่งกว่าเดิม

"อะ...โอเคครับ พร้อมนะ" ไม่ได้กลัวนะบอกเลย แค่เกรงใจเฉย ๆ คนมันเกรงใจอะ เข้าใจปะ

หงึก ๆ

หลังจากพร้อมแล้วข้ามฟ้าจึงออกรถทันที โดยผ่านถนนเส้นเดิมที่ใช้ในการเดินทางตลอดการมารับมาส่งคนข้างหลัง แต่วันนี้ดูเหมือนว่ารถจะไม่ค่อยติดเท่าไหร่ จึงทำให้ข้ามฟ้าทำการบิดเต็มสูบ โดยที่ไม่ได้ยินเสียงร้องเรียกจากคนข้างหลังเลยสักนิด

มหาวิทยาลัย

บรึ้นนนนนนน

แต่ครั้งนี้ใช้เวลาเดินทางไม่นานไม่นานก็มาถึงมหาวิทยาลัยทันเวลาที่คนน่ารักต้องเข้าเรียนเป๊ะ ๆ แถมยังเพื่อเวลาไว้อีกตั้ง 3 นาทีแหนะ เก่งโครตคนอะไร

แต่ดูท่าทางคนน่ารัก จะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ก็ดูจากหน้าที่แสดงออกมาตอนนี้สิ มุ่ยซะไม่มี

"ฟ้า เราบอกแล้วว่าไม่ต้องรีบก็ไม่ฟัง เหมือนเรายิ่งพูดฟ้าก็ยิ่งเร่ง" คูณตะโกนพูดแข่งกับเสียงลมก็แล้ว แต่ฟ้าก็ไม่ฟัง

ข้ามฟ้าเกิดอาการไปไม่เป็น เมื่อคนตรงหน้ามีท่าทีแบบนี้ออกมา ไม่บ่อยหรอกนะที่เขาจะเป็นแบบนี้ แต่มันคงจะสุดเขาแล้วจริง ๆ เขาจึงแสดงออกมาให้ผมรับรู้ แต่มันก็ดีที่เขาเผยออกมา

มันทำให้ผมรู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกอะไรหรือเป็นอะไรอยู่ ผมจะได้รู้ว่าต้องทำยังไง ผมโครตเกลียดคนที่เป็นอะไรแล้วไม่พูดเป็นที่สุด เป็นอะไรก็ไม่พูด จู่ ๆ ก็หายไปโดยที่ไม่บอกอะไร ผมโครตไม่ชอบเลยจริง ๆ

"ฟ้าขอโทษ ก็ฟ้ากลัวคนน่ารักมาเรียนไม่ทันนี่" ข้ามฟ้าเอ่ยขอโทษออกไปด้วยเสียงอ่อนเสียงหวานพร้อมกับก้มหน้ามองพื้นด้วยความรู้สึกผิด

"เราไม่ได้โกรธฟ้า ไม่เห็นต้องมาขอโทษเลย เราแค่ไม่อยากให้ฟ้าขับรถเร็ว ไม่ว่าจะรีบหรือไม่รีบก็ตามมันอันตรายรู้ไหม

"รู้ครับ" ข้ามฟ้าตอบออกไปด้วยเสียงหงอย ๆ

"ก็คนมันเป็นห่วง รู้บ้างสิ เพราะฉะนั้นฟ้าก็หายหงอยได้แล้วนะ"

ถ้าเกิดฟ้าเป็นอะไรไปคูณก็แย่น่ะสิ จะมีใครที่ดีกับคูณเท่าฟ้าอีกในโลกใบนี้ ในเมื่อตอนนี้คูณได้เจอแล้ว คูณก็อยากจะรักษาให้นานที่สุดเท่าที่คนคนนึงจะทำได้

"ไม่หงอยแล้ว แค่รู้ว่าคนน่ารักเป็นห่วงกันมากขนาดนี้ ฟ้าก็ดีใจแล้วครับ ต่อไปนี้ฟ้าจะไม่ทำให้คนน่ารักต้องเป็นห่วงอีกนะครับ ฟ้าจะเชื่อฟังคนน่ารักทุกอย่างเลย จะไม่ดื้อแล้วครับ"

"อื้อ ดีมากเลย ถ้างั้นเราขอตัวไปเรียนก่อนนะ"

"ครับ ตั้งใจเรียนนะ ถ้าคนน่ารักเลิกแล้วโทรบอกฟ้านะ ฟ้าจะได้มารับคนน่ารักไปอยู่ด้วยกันในที่ประชุม

"เราไปได้หรอ เราไม่ใช่คนในคณะฟ้านะ"

"ไปได้ครับ อีกอย่างจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียวไง"

เวลาคนน่ารักอยู่คนเดียวทีไร ชอบมีพวกแมลงมาบินล้อมรอบอยู่บ่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่ผมฉีดย่าฆ่าแมลงไปแล้วนะ ก็ยังมีพวกแมลงบางตัวที่ไม่เกรงกลัวอะไร จ้องจะมาดูดน้ำหวานจากดอกไม้ของผมอยู่นั่น ระวังจะตายเข้าสักวัน

"อื้อ โอเค เราไปก่อนนะ"

"ครับ ตั้งใจเรียนนะ"

"อื้อ" ข้ามฟ้ามองคนน่ารักจนลัลตาจึงขับรถไปยีงคณะของตัวเองทันที

หลังจากที่ค้ำคูณแยกตัวออกมา จึงก้มมองนาฬิกาข้อมือของตัวเองเพื่อดูเวลา แต่ปรากฎว่ามันสายมา 5 นาทีแล้ว ตายแน่ ๆ เลย ถึงจะมาทันยังไงก็ยังสายอยู่ดี

แต่ระหว่างทางเดินนั้นก็พบกับคนคนนึงที่หน้าจะมาสายเหมือนกัน คนคนนั้นเป็นใครไปไม่ได้เลย นอกจากนที อือ ดีใจอะ จะได้ไม่ต้องโดนเพ่งคนเดียวแล้ว

"อ่าว ค้ำคูณพึ่งมาหรอ" นทีเมื่อเห็นค้ำคูณจึงเอ่ยทักด้วยความแปลกใจ เวลานี้ค้ำคูณต้องเข้าไปเรียนแล้วสิ แต่มาทำอะไรตรงนี้กัน

หงึก ๆ ค้ำคูณพยักหน้าตอบคำถามของนที

งั้นเราไปพร้อมกันดีไหมครับ

หงึก ๆ

"ปะ เดินตามผมมา" นทีเริ่มก้าวเท้าออกนำหน้าค้ำคูณทันที อาจารย์วิชาผมกับเขาซี้กันประจำ เพราะผมแก้Fกับเขาจนเขาเอือมระอากับผมแล้ว เพราะเหตุนี้ผมจึงคิดว่าเราน่าจะสนิทกัน คงไม่ว่าหรอกถึงจะว่าก็ว่าผมแทน ปมจะปกป้องเอง

ห้องเรียน 3566

แอ๊ด

ตอนนี้นทีเดินเข้าไปแล้ว เหลือแต่ค้ำคูณที่ยืนอยู่หน้าห้องไม่กล้าเดินเข้าไปเพราะกลัวอาจารย์จะว่า แต่ดูเหมือนอาจารย์จะไม่ว่าอะไรนะ เพราะนทีเข้าไปก็เดินไปนั่งที่เลย เฮ้อ สบายใจล่ะ

เมื่อค้ำคูณหายกังวลใจ จึงเปิดประตูเข้าไปเรียนพร้อมกับรีบเร่งฝีเท้าเดินไปนั่งที่ทันที โดยที่ไม่ถูกจ้อง เฮ้อ วันนี้ถือว่าดีหน่อย ที่ทุกสายตาไม่ได้มองมาเหมือนเมื่อวาน จึงทำให้ค้ำคูณหายใจ หายคอได้สะดวกมากขึ้น

หลังจากที่เตรียมอุปกรณ์การเรียนพร้อมแล้ว ค้ำคูณจึงเข้าโหมดเด็กเรียนทันที จนทำให้คนที่นั่งข้าง ๆ แอบรอบมองบ่อย ๆ เพราะเขาในตอนนี้ดูมีเสน่ห์เป็นพิเศษ โดยเฉพาะคิ้วขมวด ๆ ขอวเขาแบบนี้

กริ๊งงงงงงงง เสียงออดหมดเรียน

วันนี้อาจารย์ปล่อยเร็วด้วยแหละ เพราะท่านจะไปธุระจึงสั่งงานเอาไว้ให้ทำและส่งก่อนหทดคาบ แต่ตอนนี้คูณทำเสร็จแล้วจึงไปหาฟ้าได้แล้ว

คูณมีแพลนที่จะเดินไปหาฟ้าที่คณะด้วยตัวเองด้วยแหละ ฟ้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อย การเดินครั้งนี้ก็ถือว่าเดินทัวร์มหาลัยไปในตัวเลยก็แล้วกัน ตั้งแต่มาเรียนที่นี่ยังไม่เคยไปครบทุกคณะเลย

ฮึ่ย ตื่นเต้น คูณพร้อมแล้ว เดินทางได้เลสโก ในระหว่างที่ค้ำคูณกำลังจะก้าวขาเดิน ก็มีเสียงเสียงนึงดังขึ้นมา เป็นเสียงที่เรียกชื่อ ค้ำคูณ เมื่อคนน่ารักได้ยินจึงหันไปตามเสียงนั้นทันที

 

"จะไปไหนหรอ" นทีถามออกไปด้วยความสงสัยที่ คนตรงหน้ารีบเก็บของด้วยใบหน้ามีความสุขแบบนั้น ใครกันนะที่ได้เป็นเจ้าของรอยยิ้มแสนหวานอันนี้

ถ้าคูณไม่พูดนทีจะรู้ได้ไงว่าคูณจะไปไหน งั้นเอาแบบนี้ละกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นค้ำคูณจึงลงมือเขียนออกไปเพื่อที่จะสื่ิอสารกับเพื่อนคนที่สอง

คนน่ารักใช้เวลาที่เขียนไปไม่นาน จึงส่งไปให้กับคนข้างหลัง

'เราจะไปหาฟ้าที่คณะน่ะ' หรอหึ ดูเหมือนว่าค้ำคูณจะให้ความสำคัญกับฟ้าคนนี้ของเขาเป็นพิเศษซินะ ถึงขั้นถึงขั้นเดินไปหาถึงที่ ชักอยากจะรู้ว่าเป็นใครแล้วสิ จะใช่คนเมื่อวานรึเปล่า

"โอเคครับ ผมเดินไปส่งเอาไหม"

ฟึบ ๆ คนน่ารักส่ายหน้าปฏิเสธ

"พอดีผมจะไปทำธุระแถวนั้นพอดี ไปด้วยกันไหมครับ" นทีพยายามเชิญชวนเต็มที่

คนน่ารักไม่ได้ตอบอะไรออกไป ก็อย่างที่บอกไปว่านี่มันไม่ใช่ของคูณใครจะไปหรือไม่ไปก็ได้ หวังว่าฟ้าคงจะไม่งอลกันนะ เมื่อพบคูณเดินมากับเขา

อย่าโกรธกันเลยนะ เมื่อพบมีคนมาด้วยหนึ่งอัตรา เราไม่ได้อนุญาตให้เขามาด้วยเลยนะ แต่เราไปห้ามเขาไม่ได้ ก็มหาวิทยาลัยนี้ไม่ใช่ของคูณนี่ที่จะสั่งให้เขาไม่ต้องมา เพราะฉะนั้นห้ามโกรธกัน นี่เป็นคำที่จะเอาไว้พูดกับฟ้าเวลาที่ฟ้างอล เป็นคำพูดที่เตรียมเอาไว้ตลอดการเดินทางไปหาฟ้าที่คณะ

คณะโลจิสติกส์

"เชี่ย ไอ้ข้ามมึงดูเร็ว" แมนร้องเรียกเพื่อนด้วยเสียงดัง เมื่อพบว่าคนคนนึงเดินมากับผู้ชายอีกคน งานนี้มีหวังระเบิดลงแน่นอน

"อะไรวะ"

"นู้น มึงดู" แมนชี้ไปในทางที่เพื่อนมองไม่เห็น

ข้ามฟ้ามองตามมือของแมนไปจนสุดสายตา จึงพบเห็นในสิ่งที่ไอ้แมนมันกำลังชี้ให้ดูอยู่ในตอนนี้ ตอนที่หัวใจของผมมันกำลังเต้นช้าลง

 

 

 

เข้ามาพูดคุยกัน ได้ที่เฟซบุ๊ก : นักเขียน หน้าใหม่ ได้นะคะ

สามารถเข้าไปเล่นแท็กในทวิตเตอร์ โดยใช้

#จีบคุณด้วยจดหมาย

ส่วนทวิตของไรท์ @Mousyツ

ไปเล่นกันเยอะ ๆ น๊า

ช่วยคอมเมนต์และรีวิวเพื่อเป็นกำลังให้นักเขียนด้วยนะคะ

 

ความคิดเห็น