sunflower0102
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 สัญญา (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 สัญญา (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 84

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2563 13:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 สัญญา (100%)
แบบอักษร

Architecture 3 วิวาห์สถาปัตย์ 

ตอนที่ 4 สัญญา 

 

“งั้นไปอาบน้ำ แล้วหาวิธีเล่าเรื่องซับซ้อนที่ว่านั่นให้เราฟัง” ออกศึกพูดขึ้นหลังจากเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะสรุปจบรวบรัดว่า “วันนี้เรามีเวลากันทั้งคืน”  

เขายอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ รวมถึงเจ้ากี้เจ้าการจูงเธอไปที่ห้องน้ำแล้วหายไปสักพัก เธอมารู้ว่าเขาหายไปไหนก็ตอนที่เขาเดินกลับมาหาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวและชุดนอนของเธอ ไม่รู้เขาหาเจอได้ไง ก็เธอขนของมาตั้งสามกระเป๋าเดินทาง  

พอเธอเอื้อมมือไปรับของมาแล้วออกศึกก็เดินหนีไปทันที เธอปิดประตูห้องน้ำ ก่อนจะเอาผ้าเช็ดตัวแขวนที่ราว พอคลี่ชุดนอนที่พับไว้ลวกๆ ออกก็พบว่าข้างในชุดนอนยังมีชุดชั้นในตัวจิ๋วของเธออยู่ในนั้นด้วย ดูเหมือนเขาจะตั้งใจเอาชุดนอนห่อเจ้าพวกนี้ไว้ ยิปโซยืนมองของในมือแล้วหน้าแดงแจ๋ 

ถึงจะมีกำหนดการเรื่องแต่งงานกันแล้วก็จริง .. แต่เธอกับเขาไม่เคยใกล้ชิดเกินเลยไปมากกว่าจูบเบาๆ หรือหอมแก้ม 

คิดแล้วก็รู้สึกร้อนวูบวาบ ไหนจะคำพูดกำกวมของเขาตอนสรุปรวบรัดอีก ‘วันนี้เรามีเวลากันทั้งคืน’ อ่า… มีเวลาคุยกัน .. อย่างนั้นใช่ไหมนะ? 

ยิปโซใช้เวลาในห้องน้ำร่วมห้าสิบนาที ใจเธออยากจะสิงสถิตอยู่ในนี้ให้ครบชั่วโมงไปเลย แต่นี่ก็ทำทุกอย่างช้ากว่าปกติแล้วนะ ยอมสารภาพก็ได้ จริงๆ เธออาบน้ำไปสองรอบแล้วเนี่ย ตอนนี้เปลี่ยนมาสวมชุดนอนแล้ว ผมก็ยืนเช็ดจนมาใกล้แห้งแล้ว ทำอะไรอีกดี 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ 

สาวหมวยสะดุ้งโหยง 

“ยิปคะ… เป็นอะไรหรือเปล่า?” อาจเพราะเขากับเธอเคยพักค้างคืนด้วยกันที่ดอยหลวงเชียงดาว วันนั้นเธอจำได้ว่าตัวเองอาบน้ำว่องไวมาก เขาก็คงจำได้เหมือนกันเลยเดินมาถามแบบนี้ 

“เอ่อ” เธออึกอักเล็กน้อย “จะเสร็จแล้วค่ะ ทุกอย่างปกติดี ไม่มีอะไร” ซะเมื่อไหร่ ไม่มีอะไร เธอก็คงออกไปนานแล้วไหมล่ะ โอ๊ย ใจเต้นแรงไปหมดแล้วนะ 

“โอเค เรายืนรอตรงนี้แหละ”  

ว่าที่เจ้าบ่าวของเธอรู้จักเธอดีเกินไป เขารู้ว่าเธอไม่ยอมออกไป… 

แล้วจริงๆ ตอนนี้เธอก็ไม่รู้จะรีรออยู่ในห้องน้ำต่อไปอีกทำไมเหมือนกัน ออกก็ออกวะ! 

เมื่อเปิดประตูออก เธอก็พบผู้ชายสวมเสื้อยืดสีกรมกับกางเกงขายาวลายสก็อตขาวดำยืนรออยู่ ผมของเขาแห้งแล้ว หน้าม้ายาวปรกหน้าผากและเจ้าตัวคงไม่ได้สนใจมันนักเลยปัดไปด้านข้าง ดูยุ่งๆ สะเปะสะปะเล็กน้อย ออกศึกยิ้มน้อยๆ แต่เป็นรอยยิ้มน้อยๆ ที่ทำเอาเธอเขินจนรู้สึกต้นคอร้อนวูบวาบไปหมด 

“เราอาบน้ำนานใช่ไหม แหะๆ” ยิปโซหัวเราะแห้งๆ 

“นาน...” เขาทำท่าคิด “น่าจะชั่วโมงนึงได้” แล้วก็หัวเราะเบาๆ 

“โทษที” 

“อธิบายยากหรอ เลยไม่ยอมออกมาเนี่ย” ออกศึกพูดแทงใจเธอ ก่อนเขาจะยื่นมือมาลูบผมเธอเบาๆ “ไม่ยอมออกมาจนผมแห้งหมดแล้วเนี่ย” 

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนเจือแววห่วงใยจนความรู้สึกผิดพวยพุ่ง ..  

“สรุปกลัวเราทำไมเหรอ?” เขาถามขึ้นขณะที่กึ่งลากกึ่งจูงเธอไปยังโซฟา ว่าที่เจ้าบ่าวของเธอนั่งลงก่อน แล้วรั้งเธอให้นั่งลงที่ตักเขาต่อจากนั้น 

“เรา...” พยายามเรียบเรียงมันเป็นคำพูด แต่นึกอยู่นานก็หาคำสั้นๆ มาอธิบายความรู้สึกไม่ได้ 

“เรื่องแต่งงานมันเร็วไปใช่ไหม?” 

เขาถามพร้อมจ้องตาเธอ แววตาของออกศึกวูบไหวคล้ายคนหวั่นใจ เธอนิ่งคิดและแน่ใจว่าประเด็นนี้ไม่ใช่ประเด็นที่เธอกลัว 

“ไม่ใช่นะ” ยิปโซหายใจเข้าลึกๆ แล้วอธิบายออกไปทันที “เราอยากอยู่กับเธอ เราอยากแต่งงานกับศึก สองเรื่องนี้เราแน่ใจ” เพราะฉะนั้นเขาห้ามคิดมากเรื่องพวกนี้เด็ดขาด เธออยากจะพูดแบบนั้นแต่ก็ไม่ได้บอกออกไปตามตรง 

“...” เขาเงียบ แต่สายตาที่มองมาเหมือนจะมีคำถามว่าแล้วมันเรื่องอะไรที่เธอกลัวเขาล่ะ… 

“เรากลัว...”  

กลัวว่าเขาจะรู้ทีหลังว่าที่จริงแล้วไม่ได้อยากอยู่กับเธอ .. กลัวว่าวันหนึ่งเขาจะคิดขึ้นได้ว่าไม่ได้รักเธอเหมือนที่เขากำลังคิดว่ารัก .. และกลัวว่าเธอจะนิสัยไม่ดีจนเขาอยู่ด้วยไม่ได้ 

 ออกศึกไม่ได้พูดอะไร แต่เขาเอื้อมมือมากุมมือเธอเอาไว้ 

“เรารักเธอนะยิป” 

“...” 

“รักมากๆ รักมาตลอด แค่เธอคนเดียว” 

คำพูดของเขาปลอบประโลมหัวใจเธอได้ดี ดวงตาของหญิงสาวร้อนผ่าว ขอบตามีน้ำใสๆ รื้นขึ้นมาอย่างยากจะควบคุม 

“เชื่อใจเรานะ เราจะไม่ทำให้ผิดหวัง จะเป็นทั้งสามี และเป็นเพื่อนที่ดีของเธอ เป็นคนที่ปกป้องเธอ เป็นคนที่อยู่ข้างๆ เธอเสมอ จากนี้จนวันสุดท้ายของลมหายใจ เราให้สัญญา” 

ออกศึกเป็นคนพูดน้อย แต่ครั้งนี้เขายอมพูดยาวๆ ให้เธอฟัง พอเป็นเรื่องของเธอ เขาก็ยอมพูด ยอมบอก เพราะแคร์ความรู้สึกของผู้หญิงคนนี้มากๆ จริงๆ แล้วเขารักหญิงสาวตรงหน้าเอามากๆ เลย แต่ที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้พูดว่ารักเพราะรู้สึกมาตลอดว่าคำว่า ‘รัก’ อาจจะไม่สามารถแทนทุกความรู้สึกของเขาได้หมด แต่ในเมื่อไม่มีคำอื่นที่แทนที่ได้ดีกว่า เขาก็จะพูดคำนี้ พูดบ่อยๆ ให้เธอรู้ว่าคำว่ารักของเขาที่มีให้เธอมันมากมายขนาดไหน 

“ฮึก...” ยิปโซสะอื้น หญิงสาวรีบใช้มือเช็ดน้ำตาลวกๆ และเอามือปิดปากเพื่อกลั้นเสียงสะอื้น คำที่เขาพูดออกมามันสลายความกลัวของเธอไปจนหมด กลายเป็นความรู้สึกผิดที่เธอเอาแต่คิดอะไรไม่รู้ ทั้งที่เขารักเธอมากขนาดนั้นแท้ๆ 

“โอ๋ ไม่ร้องนะคะ ไม่ร้องน้า” ออกศึกกอดเธอไว้พลางลูบหัวลูบหลัง ขณะที่น้ำตาหยดน้อยไหลลงบนบ่าของเขาอย่างห้ามไม่อยู่ พอชักจะเริ่มรู้สึกว่าบ่าของเขาจะเปียกเกินไปแล้ว ออกศึกก็เลยจับไหล่เล็กของคนรักแล้วดันออก สายตาสองคู่เผชิญหน้ากันอีกครั้ง คนดวงตาแดงก่ำ จมูกแดง ขอบตาเริ่มจะช้ำๆ เอาแต่สะอื้นไห้ เธอพยายามหยุดแล้ว แต่ยิ่งห้ามก็ยิ่งหยุดไม่ได้ 

โดยไม่ทันตั้งตัว ออกศึกก้มหน้ามาใกล้ ริมฝีปากบางของเขาสัมผัสที่ปากของเธอแผ่วเบา มันได้ผลลัพธ์ที่ดี เธอหยุดร้องไห้เพราะมัวแต่ตะลึงกับสถานการณ์ตรงหน้า แต่เขาไม่ได้จะหยุดอยู่เท่านี้ ออกศึกเพิ่มความร้อนแรงขึ้นทันที บังคับริมฝีปากตัวเองบดเบียดกับปากเล็กที่ชุ่มชื้น สัมผัสที่เขารอคอยอย่างอดทนมาตลอดมันทำให้เขาโหยหามากขึ้น มือแข็งแรงเลื่อนลงมาที่เอวบาง ขยับล้อมรอบร่างน้อย ก่อนจะรั้งเธอเข้ามาแนบชิด 

เรื่องราวดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ สติของหญิงสาวเหลือเพียงน้อยนิด ความรู้สึกวาบหวามเอ่อล้นจนเธอก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสัมผัสที่เขามอบให้ ชายหนุ่มคนรักของเธอผละจากริมฝีปาก เขาไล่จูบไปทั่วทั้งใบหน้าก่อนจะกดจูบไปตามลำคอ ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความอ่อนโยนนุ่มนวล ยิปโซรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยในความฝัน 

ชุดนอนที่เป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีหวานของเธอถูกปลดเปลื้องออกไปจากร่างกาย บราสีเนื้ออ่อนยังคงอยู่ทำหน้าที่ปกปิดหน้าอกเอาไว้ มือขวาของชายหนุ่มสัมผัสมันอย่างเบามือขณะที่มือซ้ายเอื้อมไปด้านหลังเพื่อปลดเจ้าบราตัวนี้ออกไป  

เขารักเธอ .. รักทั้งหมดของเธอ 

สัมผัสจากฝ่ามือ ริมฝีปาก วนเวียนครอบครองความสวยงามของหญิงสาวเอาไว้ เขาจะบอกรักเธอทั้งคืน ครอบครองทุกตารางนิ้วบนร่างกายบอบบางด้วยความทะนุถนอม จะทำให้เธอได้รับรู้ว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอมันมากมาย ความรัก ความหวงแหนของเขา เธอจะได้สัมผัสมันทั้งหมดในคืนนี้... 

ความคิดเห็น