sunflower0102
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 มีแฟนน่ารัก

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 มีแฟนน่ารัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 116

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2563 14:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 มีแฟนน่ารัก
แบบอักษร

Architecture 3 วิวาห์สถาปัตย์ 

ตอนที่ 2 มีแฟนน่ารัก 

 

ยิปโซนั่งเหม่อ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองนั่งหมุนแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองไปมา แหวนที่ประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กสามเม็ดขนาดลดหลั่นกันถูกขยับไปมาจนสะท้อนแสงไฟวิบวับ 

“เอ่อ ขอโทษนะครับ...”  

เธอไม่ได้ยินเพราะไม่ได้ฟัง คิดไปเองว่าแฟนหนุ่มของตัวเองคงคุยธุระกับนายธนาคารยืดยาวและไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ แม้ว่าตอนนี้นายธนาคารคนนั้นจะจ้องเธอเขม็ง กระทั่งเอ่ยเรียกก็แล้ว… 

“ยิปคะ… ยิป” มารู้ตัวก็ตอนที่มือแข็งแรงของออกศึกแตะที่หลังมือของเธอเบาๆ 

“คะ?” เหมือนคนเพิ่งหลุดจากภวังค์ 

“ผมรบกวนไม่หมุนแหวนได้ไหมครับ มันแสบตาน่ะครับ” นายธนาคารคนนั้นเอ่ยคำขอพร้อมด้วยรอยยิ้ม ยิปโซมีสีหน้างุนงงอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพบว่านิ้วชี้กับนิ้วโป้งของมือขวาตัวเองจับคาอยู่ที่แหวนเพชรที่ออกศึกใส่ให้เธอบนนิ้วนางข้างซ้ายตั้งแต่ตอนอยู่เชียงใหม่ 

“ขอโทษค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ” เธอได้แต่ยิ้มแหย ว่าที่เจ้าบ่าวของเธออมยิ้มเล็กน้อย แล้วทั้งคู่ก็กลับไปคุยธุระกันต่อ คราวนี้เธอเลยได้นั่งฟังด้วย ส่วนใหญ่ก็จะเป็นการตอบเกี่ยวกับรายละเอียดในสัญญาเงินกู้ของธนาคาร ออกศึกถามละเอียดยิบเกี่ยวกับการคำนวณดอกเบี้ยและเงินต้น ฟังๆ ไปแล้วเธอก็เผลอมองค้างที่ใบหน้าตี๋ของแฟนหนุ่ม 

เขากำลังทำทุกอย่างนี้เพื่อเธอเหรอ… ทำไมเธอถึงได้เขามาเป็นแฟนได้นะ… เขาเป็นคนดีจัง… แถมยังวางแผนไว้เผื่อเธอด้วย… เล่นเอารู้สึกผิดที่ตลอดมาเคยแอบคิดน้อยใจเขาเลยแฮะ 

“เสร็จแล้วค่ะ ไปกัน” รู้สึกตัวอีกที ออกศึกก็จับมือเธอแล้วจูงเธอเดินออกไปจากธนาคาร มืออีกข้างที่ไม่จับมือเธอไว้ก็ถือซองเอกสารเอาไว้ “หิวข้าวมั้ย เราพาไปกินไก่ทอดที่เธอชอบเอาเปล่า” 

เขาจำได้ด้วยแฮะ ขนาดไม่ได้กินร้านนั้นมานานแล้วเพราะเขาต้องไปทำงานที่เชียงใหม่ 

“อื้อ” หญิงสาวพยักหน้ารับ เก็บความดีใจเอาไว้แต่สีหน้าก็ปิดไม่มิด จนระหว่างทางขับรถไปยังร้านอาหารเกาหลีที่เธอชอบกิน ออกศึกก็ทักขึ้น 

“แฟนอารมณ์ดีอะไรหรือคะ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว” 

“เปล่า”  

ในใจก็คือกรี๊ดดังมาก แฟนใครอะ ทำไมน่ารักจังเนี่ย ใส่ใจเก่งที่หนึ่ง  

“หรือดีใจจะได้กินไก่ทอด ไม่ได้กินนานแล้วใช่ปะ?”  

เฮ้อ หล่ออีกต่างหาก เธอทำบุญด้วยอะไรมานะ 

“อ้าว ไม่ตอบ มองหน้าเราแล้วเอาแต่ยิ้ม ต้องคิดอะไรอยู่แน่ๆ” 

แม้เธอจะยังประสานสายตากับเขาแต่เธอก็ไม่ตอบอะไรอยู่ดี โดยไม่ทันตั้งตัวว่าที่เจ้าบ่าวที่รักก็ยื่นมือข้างซ้ายมาจับปลายจมูกของเธอไว้ เขาขยับเบาๆ พร้อมพูดว่า “มันเขี้ยวจัง เอาแต่ทำหน้าตาน่ารัก เราอยากกอดจะแย่แล้วทำไงดีเนี่ย” 

เขิน .. เขินไม่มีชิ้นดี 

ยิปโซกลบเกลื่อนความเขินด้วยการเบี่ยงหน้าหลบมือเขา ไม่ให้เขาจับจมูกเธอ หญิงสาวหันหน้าหนีออกไปทางหน้าต่างข้างซ้ายมือตัวเอง แต่รอยยิ้มของเธอก็กว้างจนเพียงแค่ออกศึกละสายตาจากถนนมาเหลือบมองเธอก็เห็นว่าแก้มขวาของหญิงสาวที่รักบุ๋มลงไปเพราะกำลังยิ้มอยู่ 

บนรถเงียบไปสักพัก ก่อนที่เสียงเพลงเบาๆ จะดังจากวิทยุแทรกกลางระหว่างความเงียบที่แสนมีความสุขของคนทั้งคู่ พอรถหยุดลงคนขับก็ปลดเข็มขัดนิรภัยแต่ไม่ยอมปลดล็อคประตูรถ เขายื่นหน้าไปใกล้เธอเพราะรู้ว่ายังไงยิปโซก็จะต้องหันมาถาม 

“ทำไมไม่ปลด...ล็อค” คำว่า ‘ล็อค’ เสียงเบาลงทันทีเมื่อเธอต้องเผชิญกับความใกล้ชิดอย่างไม่ทันตั้งตัว สายตาทั้งสองคู่สบมองกันในความเงียบ ก่อนยิปโซค่อยๆ เอนหัวหนีจากความใกล้นั้น 

“เขินเหรอคะ” แต่หนุ่มตี๋อดีตผู้ชายที่เธอตามจีบก็ยังตามมาใกล้ มือของเขาค่อยๆ สอดประสานเข้ากับมือของเธอแล้วกุมไว้ ใบหน้าที่ลอยไปลอยมาใกล้ๆ เธอเอาแต่ส่งยิ้มหล่อเหลามาให้ ถึงแม้จะยิ้มตาปิดก็ต้องถือว่าหล่อมากอยู่ดี 

โอ๊ย รุกแรงจัง .. ว่าที่เจ้าบ่าวของเธอเป็นคนแบบนี้เหรอ ทำไมตอนเธอไล่จีบเขาไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อนเลยเนี่ย! ตอนนั้นออกจะสุภาพ เรียบร้อย พูดน้อย ขนาดนั้นแท้ๆ... 

“นี่ลานจอดรถนะ ปล่อยค่ะ” ยิปโซพูดจาเรียบร้อยขึ้นมากะทันหัน ท่าทางก็ดูเจี๋ยมเจี้ยมขึ้นมาแปลกๆ ก็ตอนนี้เธอหลบจนจมเบาะแถมยังติดประตู เรียกว่าสุดทางที่จะหลบได้แล้ว ถ้าหลบมากกว่านี้ก็คือเธอต้องเข้าสิงเบาะพนักพิงของตัวเองไปเลย 

“ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยค่ะ” ออกศึกบอกขณะที่ยิ่งยื่นหน้าเข้ามาชิด ปลายจมูกของเขาแตะที่ปลายจมูกเธอแล้ว… 

ยิปโซกะพริบตาถี่เร็วมากๆ ก่อนจะหลับตาปี๋ หัวใจของเธอเหมือนคนเพิ่งไปออกกำลังกายหนักๆ มา ออกศึกเห็นว่าแกล้งเธอมากแล้ว และก่อนที่เขาเองจะแกล้งจนเลยเถิดห้ามใจตัวเองไม่อยู่ก็ยอมเขยิบตัวออกห่าง 

“หลับตารออะไรเหรอคะ” รู้สึกเหมือนเสียงของออกศึกห่างออกไปแล้ว ยิปโซเลยค่อยๆ แง้มเปลือกตาเปิดออก 

อ้อ… ห่างไปแล้วจริงๆ ด้วย ค่อยยังชั่ว แต่เสียดายเหมือนกันนะ เอ๊ะ ไม่ๆ ไม่ เสียดายเสียเดยอะไร ไม่มี๊! 

“ทำหน้าเสียดายหรอ .. คืนนี้ไม่รอดแน่ๆ” ออกศึกทำให้เธอเผลอทำตาโต ดะเดี๋ยวก่อนสิ… เธอไม่ได้บอกว่าเสียดายสักหน่อย 

“เปล่านะ!” เผลอตะโกนเสียงดังออกไป เจ้าของรถ Mercedes-Benz E200 เลยหัวเราะคิกคัก เหมือนเขาวางแผนไว้แล้วว่าเธอต้องแสดงอาการโวยวายแบบนี้ 

ฮึ่ย ช่างวางแผนนักนะ .. วางแผนทุกเรื่องแม้กระทั่งเรื่องแกล้งเธอเนี่ย! 

ยิปโซหน้ามุ่ย หน้าหงิก หงิกจนงอ ออกศึกเห็นแบบนั้นเลยยอมหยุดหัวเราะ 

“โอ๋ แกล้งเล่นนะค้า ก็เธอน่ารักนี่นา” 

“น่ารักก็ห้ามแกล้ง” สาวหมวยเริ่มกอดอก 

“ทำไมเธอน่ารักจัง” เขาบี้จมูกของเธอท่าทางมันเขี้ยว เธอส่งเสียงหงุงหงิงพร้อมปัดมือเขาออกไปจากหน้าแล้วขึ้นเสียงกว่าเดิม 

“บอกว่าห้ามแกล้งไง!”   

“ไม่แกล้งแล้วค่ะๆ” หนุ่มสถาปนิกยอมลงให้โดยดี 

“ดีมาก” สาวสถาปนิกก็เลยพนักหน้าอย่างพอใจด้วยถือว่าคำสั่งของเธอเป็นผลแล้ว 

เสียงปลดล็อครถดังขึ้น “ไปกินข้าวกันค่ะ จะได้อารมณ์ดีขึ้นน้า” ออกศึกพูดชวนก่อนจะเปิดประตูฝั่งของเขาออก เธอเองก็กำลังจะเปิดประตูเช่นกัน 

แต่นาทีนั้นเจ้าของรถเบนซ์ดังโพล่งขึ้นมาว่า “ไม่แกล้งแล้ว แต่เรื่องคืนนี้ที่บอกว่าไม่รอดแน่ๆ น่ะ… พูดจริงนะ” แล้วเขาก็พุ่งตัวลงจากรถไปก่อน เหลือเธอนั่งเขินจนหน้าแดงอยู่บนรถเพียงคนเดียว ต้องใช้เวลาอยู่เกือบนาทียิปโซถึงจะตามลงมา หลังจากเธอปิดประตูเขาก็กดล็อครถ เธอคิดว่าตัวเองเก็บสีหน้าได้ดีแล้ว แต่พอลงมาเจอเขายืนรออยู่ที่หน้าประตูรถฝั่งเธอก็เขินจนหน้าแดงอีกรอบ  

โอ๊ย จะบ้าตาย .. ก็ในหัวมันมัวแต่คิดถึงเรื่องคืนนี้อยู่ตลอดเลยน่ะสิ 

พอเขาเอื้อมมาจับมือ หญิงสาวก็สะบัดหนีแล้วกำมือทุบใส่หัวไหล่ของคนสูงกว่า พอเขาจะจับมืออีก เธอก็ทำเหมือนเดิมวนไป แต่พอครั้งที่สามเขาดันหลบ ทำไปทำมาก็เลยกลายเป็นว่าเธอวิ่งไล่ไปทุบเขาแทน เขาวิ่งหนีจนออกไปจากลานจอดรถเข้าในส่วนของห้างสรรพสินค้า 

ความคิดเห็น