pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนพิเศษ (ไม่)ยอม

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนพิเศษ (ไม่)ยอม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2559 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนพิเศษ (ไม่)ยอม
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนพิเศษ (ไม่)ยอม

 

กุกกัก กุกกัก

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันขณะที่เดินวุ่นไปมาหยิบโน่เปิดนี่หาของ ทำให้คนที่นั่นอ่านหนังสือเงยหน้าขึ้นมามอง

“หาอะไร”เป้ถาม

“กุญแจรถ นายเห็นมั้ย”เซียตอบเสียงเรียบและยังไม่หยุดหา

“ไม่อ่ะ พี่จะไปไหน”เป้ถาม

“บริษัท”

“เดี๋ยวผมไปส่ง”เป้ว่าก่อนจะปิดหนังสือ

“ไม่ต้อง อ่านไปเถอะ”เขาชักจะหงุดหงิด หลังจากที่รถล้มนี่ผ่านมาหกเดือนกว่าๆแล้วเขายังไม่ได้แตะบิ๊กไบค์คันสวยของเขาสักนิด ป่านนี้สนิมขึ้นแล้วมั้ง!

“แล้วพี่จะไปยังไง”เป้ถามอีก เซียหยุดหาแล้วถอนหายใจเบาๆ

“ไปแท็คซี่ก็ได้”ร่างเล็กบอกออกมาอย่างหงุดหงิดแล้วหยิบกระเป๋าสะพายเตรียมจะออกจากห้อง เป้ลุกเดินเข้ามาหาแล้วจุ๊บแก้มขาวๆไปหนึ่งที

“ดีแล้วครับ ตอนกลับโทรให้ผมไปรับก็ได้นะ”เซียตอบรับในลำคอแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเซ็งๆ เป้หมุนตัวกลับมานั่งที่เดิมก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง

กุญแจรถของพี่เซีย...

ทันทีที่เซียเดินเข้ามาในเซียเดินเข้ามาในบริษัท เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆกำลังจะทักทายแต่ก็ต้องอ้าปากค้างและกลั้นเสียงไม่ให้พูดอะไรออกมาเพราะเห็นใบหน้านิ่งๆหงุดหงิดๆของเซีย พอถึงห้องนั่งบนโซฟาด้วยความเหนื่อย เมื่อเช้าเขาแทบจะบ้ากับการที่ต้องติดอยู่บนทางด่วน มันเป็นวันอะไรทำไมรถติดขนาดนั้น!

แกร๊ก

ประตูห้องเปิดเข้ามาโดยร่างสูง จิมชะงักเท้าทันทีที่รู้สึกถึงบนนยากาศในห้อง แต่ก็กลั้นใจถามออกไป

“ไปหงุดหงิดอะไรมา”จิมถาม เซียตวัดสายตาใส่แล้วพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

“รถติด”คำพูดห้วนๆทำให้จิมยิ้มออกมานิดๆ เมื่อวานเป้ก็ไลน์เข้ามาบอกเขาว่าให้ช่วยดูแลพี่เซียของมัน อย่าให้นั่งอย่าให้ขับรถมอเตอร์ไซด์ไม่ว่าจะของใครก็แล้วแต่ เขาก็เข้าใจนะเวลาที่เป็นห่วงใครมากๆมักจะกลัวนั่นนี่จนบางทีก็มากเกินไป

“เป้ไม่ได้มาส่งเหรอ”เซียพยักหน้าแล้วเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อที่จะทำงานที่ค้างต่อ จิมเลยบอกเรื่องงานที่ทำร่วมกันว่าต้องการที่จะแก้ตรงไหนบ้าง

ตอนเย็นเป้มารับที่บริษัทแล้วพาเขาไปทานข้าวเย็นที่ห้างสรรพสินค้า

“ยิ้มหน่อย ทำไมทำหน้าบึ้งล่ะ ตั้งแต่ที่บริษัทแล้วนะ”เป้ถามขณะที่เข้ามากินชาบู

“หงุดหงิด”เซียตอบตามความจริง เป้ตักลูกชิ้นปลาให้

“เจอกุญแจรถรึยัง”เซียถาม เป้ส่ายหัว

“คงต้องไปทำใหม่”

“ไม่ต้องขี่มันแล้วได้มั้ยพี่”เป้พูดขึ้น เซียหรี่ตามอง ร่างหนารีบยิ้มแล้วก็พูดต่อลนๆ

“ก็...ไหนๆมันก็หายแล้วอ่ะ พี่ก็ไม่ต้องขี่หรอก เนอะ”เป้ยิ้มจนตาหยี แต่สายตานิ่งๆที่มองมาทำให้เขาค่อยๆหุบยิ้มลง

“กุญแจอยู่ไหน เอากุญแจมา”เซียพูดขึ้น เขาไม่รู้หรอกว่าเป้โกหกเขารึเปล่า แต่พูดเผื่อเอาไว้เพราะท่าทางของคนรักมันมีพิรุธชัดๆ

“เอ่อ....”

“เป้”เซียเรียกชื่อคนรักเสียงนิ่ง นิ่งมากเหมือนโกรธเป้ถอนหายใจแล้วค่อยๆหยิบกุญแจรถที่เขาเอาติดตัวเอาไว้ตลอดเพราะกลัวพี่เซียจะหาเจอ เซียรับมาแล้วกินต่อไปโดยที่ไม่พูดอะไร จนกระทั่งอิ่มและลุกเดินไปที่รถ

“พี่เซีย คือ...”ทันทีที่ได้ยินเสียงของเป้เซียก็ปรับเบาะเอนนอนเหมือนไม่อยากรับรู้อะไร ร่างหนามองแล้วถอนหายใจนิดๆแล้วออกสตาร์ทรถ พอถึงห้องเซียก็ลุกไปอาบน้ำทำโน่นนี่โดยที่ไม่สนใจร่างสูงสักนิด จนเป้ทนไม่ได้อีกต่อไป

เป้กระโดดคร่อมร่างบางที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง

“สนใจเค้าหน่อย”เป้พูดเสียงกระเง้ากระงอดพลางเอาจมูกตัวเองถูไปมากับจมูกของเซีย เซียเบือนหน้าหนีแต่เป้ก็ไล่ตามเป้เอียงหน้านิดๆแล้วทาบริมฝีปากแนบเข้ากับกลีบปากเรียงบาง มือเล็กๆทั้งสองที่ถือหนังสือยกขึ้นมาดันอกหนาอย่างตกใจ เซียเม้มปากแน่นทำให้เป้ต้องละจากริมฝีปากมาซุกเข้าที่ลำคอขาว

“หยุดนะ”เซียร้องเบาๆพร้อมกับปล่อยมือจากหนังสือมาจับชายเสื้อที่เป้เลิกขึ้น เป้เงยหน้าขึ้นมาทำปากยื่น

“ก็พี่เซียไม่สนใจเค้าอ่ะ”เซียเบือนหน้าหนี

“นายโกหกฉัน”เซียเอ่ยออกมาเสียงเรียบ

“ทีพี่เซียยังเคยโกหกผมเลย”เป้พูดออกมาเบาๆถึงตอนที่เซียแกล้งทำเป็นจำเขาไม่ได้ เซียมองหน้าเป้แล้วเม้มปากนิดๆ

“ตอนนั้นฉันโกรธนาย”เป้ถอนหายใจแล้วทิ้งน้ำหนักลงบนตัวของเซียและเท้าแขนจ้องใบหน้าสวย

“แล้วตอนนี้ผมควรจะโกรธพี่มั้ยล่ะ”

“นายจะมาโกรธอะไรฉัน”

“ก็โกรธคนขี้ดื้อที่ไม่ห่วงตัวเอง เจ็บตัวครั้งนั้นไม่ทำให้กลัวบ้างรึไง”

“ฉันเป็นคนเจ็บยังไม่กลัวแล้วนายจะมากลัวอะไร”เซียชักสีหน้า รู้สึกว่าเป้ขี้กลัวเกินเหตุ

“มันน่าจะฟาดตูดจริงๆเลย ก็รักไงครับ ใครเขาอยากเห็นคนรักเจ็บตัวมั่งหืม”เซียเม้มปากหน้าแดง ทำไมต้องเขินทุกครั้งที่ได้ยินคำว่ารักจากปากผู้ชายคนนั้นตลอดและเป้ก็รู้

“รักผมเปล่า”

“นายก็น่าจะรู้”ใบหน้าสวยเบือนหนีไปอีกทาง

“ฮื้อ พูดว่ารักเปล่า”เป้จับคางของเซียให้หันกลับมาหาตน

“ก็....รัก”

“งั้นไม่ต้องขับแล้วเนอะ ดีมากครับ”เซียจะอ้าปากเถียงแต่เป้ฉวยริมฝีปากลงมาทัน ลิ้นร้อนสอดเข้าตวัดเกี่ยวลิ้นเล็กอย่างรุนแรงเป้ขยับตัวขึ้นมาคร่อมและจับมือของเซียให้ยกมาคล้องที่คอเขาเอาไว้ก่อนจะทำกิจกรรมต่อแบบไม่มีหยุดพัก

เช้า

“แอ๊ะ”เป้ร้องทันทีที่เห็นว่าเซียหยิบหมวกกันน็อค

“หยิบหมวกไปทำไม”เป้ถามพร้อมกับหรี่ตา

“ไปทำงาน”

“เราคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ”เป้ลากเสียงยาวพร้อมกับลุกเดินเข้ามากอดและหอมแก้ม

“นั่นไม่เรียกคุย”เซียก้าวเท้า เป้เพิ่มแรงกอดรัดแน่นขึ้น

“ไม่ใช่ว่าอะไรนะ แต่พี่เพิ่งจะหายเอง”

“ครึ่งปีแล้ว”

“ก็นั่นแหละมันก็ไม่ได้นานอะไรเลยนะ”

“งั้นเอางี้ นายมาลองซ้อนฉันแล้วดูว่าฉันขับไหวรึเปล่า โอเคมั้ย”เซียพูดพร้อมกับยิ้ม เป้ชั่งใจนิดๆก่อนจะพยักหน้า

----------------------------------------------------------

“ว๊ากกกกกก!! จอดรถพี่เซียจ๊อด!!!”เป้แกหปากร้องลั่นเมื่อเซียชับด้วยความเร็วร้อยกว่าๆ เป้จับเสื้อหนังเอาไว้แน่น เซียหัวเราะในคอแล้วบิดต่อไป เขาออกมาทำงานถ่ายแบบให้กับนิตยสารชื่อดังแถวพัทยา รถไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่เพราะยังไม่ถึงตัวจังหวัด

เซียแวะเข้าปั๊มน้ำมัน ทันทีที่จอดรถ เป้ก็ค่อยๆย้านตัวเองลงมาจากรถแล้วนั่งกับพื้นเหมือนจะตายให้ได้ เซียยิ้มกว้างและหัวเราะเบาๆก่อนจะยื่นน้ำให้

“ไม่ต้องขับแล้ว”เป้พูดเสียงขุ่นๆพร้อมกับรับน้ำมา

“นายอ่อนเองต่างหาก แค่นี้ถึงกับจะตายเลยรึไง”เซียนั่งยองๆข้างๆเป้

“ผมไม่อ่อนนะเว้ย ลองเปล่า”จบคำเจ้าของรถมอเตอร์ไซด์คันเท่ก็ฟาดลงกลางหลังดังอั๊ก

“แค่กๆๆ”เซียไม่สนใจ ร่างโปร่งลุกคร่อมบิ๊กไบค์ ก่อนจะเอ่ยปากถามเมื่อเห็นว่าเป้นั่งอยู่กับพื้น

“จะไปมั้ย”เป้ทำปากยื่นงอนๆ ก่อนจะยอมขึ้นรถซ้อน เซียขับรถด้วยความเร็วปกติเวลาขับในที่ที่รถไม่เยอะมากนัก แต่มันคงเร็วมากสำหรับคนที่ไม่เคย

ตลอดทั้งวันเขาแทบจะไม่ได้คุยกันเพราะเซียวุ่นอยู่กับงานส่วนเป้ก็ออกไปเดินเล่นที่ชายหาดและออกไปหาเพื่อนด้วยเพราะเป้มีเพื่อนอยู่แถวนี้

“ขอดูรูปหน่อยได้มั้ยคะ”นางแบบสาวหน้าใหม่เดินเข้ามาถามเซีย ร่างโปร่งพยักหน้าพร้อมกับยื่นกล้องให้

“ชะเอม...เมื่อเช้ามากับใครอ่ะ”เพื่อนของหญิงสาวทัก

“แฟน”นางแบบสาวตอบไปยิ้มๆ เซียเองก็ไม่ได้สนใจฟังนักเพราะมันเป็นเรื่องของคนอื่น

“เอ๊าทำไมมาออดี้ล่ะ บิ๊กไบค์BMWไปไหน แกซ้อนคันนั้นแล้วสวยยับมาก”

“ฉันไม่อยากให้เขาขับบิ๊คไบค์แล้วอ่ะ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วพี่เขาล้มมา”

“ห๊ะ อันตรายนะแก ดีแล้วล่ะที่บอกให้เขาเลิกขับ แล้วเขายอมเหรอเห็นชอบขนาดนั้น”

“ตอนแรกนี่ไม่ยอมเลยนะต้องขู่ว่าจะเลิกไม่งั้นไม่ยอมเลย ฉันก็กลัวจะเกิดอุบัติเหตุแล้วไม่ได้โชคดีแบบนี้อีก ถ้าพี่เขาเป็นอะไรไปฉันคงอยู่ไม่ไหวอ่ะ ชีวิตคนเรามันก็ไม่แน่นอนอ่ะ มันก็ควรที่จะต้องเซฟไว้ก่อนล่ะเนอะ”นางแบบสาวยื่นกล้องคืนพร้อมกับยิ้มให้ คืนนี้ต้องค้างที่โรงแรมนี้เพราะเช้ามืดต้องไปถ่ายที่หาดกัน

เซียโทรหาเป้บอกให้กลับมาที่โรงแรมและปลายสายก็ตอบเพียง อืม พอกลับมาเป้ก็เงียบไม่ยอมพูดอะไร อะไรกัน...นี่จะงอนเอาคืนเมื่อวานรึไง

ปึง

เซียวางกระเป๋าลงโต๊ะแรงๆอย่างหงุดหงิด ร่างหนาเหล่ตามองแต่ไม่พูดอะแค่เดินหยิบผ้าขนหนูเข้าไปอาบน้ำ

Rrrrrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ของเป้ดังขึ้น เซียเดินผ่านเลยก้มมองก็พบว่าชื่อที่ขึ้นคือ

สวย

ชื่อผู้หญิง? ผู้ชายไม่น่าจะชื่อสวย เซียเม้มปากอย่างชั่งใจว่าจะรับดีหรือไม่ แต่สุดท้ายก็กดรับ

“ครับ”

[เป้ ออกมากินเหล้ากันมั้ย จะได้หายเซ็ง] เสียงหวานๆดังออกมา มือเรียวที่ถืออยู่สั่นนิดๆ

“เป้เข้าอาบน้ำอยู่ครับ เดี๋ยวบอกให้”จบคำเซียก็ตัดสายแล้ววางโทรศัพท์ลงที่เดิม....จะได้หายเซ็ง...เหอะ อยู่กับเขามันเซ็งมากเหรอ

เป้เดินออกมาจากห้องน้ำเห็นร่างเพรียวนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงจ้องเขาอยู่ ร่างสูงเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่ ทว่าเสียงเย็นๆดังขึ้น

“ผู้หญิงโทรมาชวนนายไปดื่ม รีบไปนะ จะได้หายเซ็ง”เซียไม่รู้เลยว่าเสียงตัวเองมันบอกว่างอนแค่ไหนคนฟังนิ่งไปและเหมือนเขาจะอ่านใจเซียออก เป้แล้วรีบเข้าไปตะครุบกุญแจรถของพี่เซียที่วางเอาไว้เพราะรู้ว่าร่างบางต้องไปขับรถระบายความหงุดหงิดแน่ๆและเขากลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยอีก

เซียมองหน้าคนรักนิ่งๆเมื่อกุญแจตัวเองถูกเป้เก็บเอาไว้

“เอากุญแจรถฉันมา”

“พี่เซีย ไม่เอาน่า”เป้พูดเสียงอ่อนพร้อมกับเดินเข้าไปหาเซียเดินถอยหลังนิดๆ

“ใครงอนใครกันแน่วะเนี่ย”เป้พูดพึมพำเบาๆ

“ฉันไม่ได้งอนอะไรทั้งนั้น”

“ไม่งอนเล้ย”เป้พูดพร้อมกับหัวเราะก่อนจะพูดต่อ

“ออกไปกับผมป่ะ”

“ไปไหน”เซียถามแต่ก็ไม่ได้คำตอบ เป้หยิบหมวกกันน็อคของพี่เซียและของเขาที่ใส่มาแล้วพาร่างบางลงมาจากห้อง เซียงงเพราะเป้ยื่นกุญแจรถให้เขา ตอนแรกไม่อยากให้เขาขับไม่ใช่รึไง

“ขับไปตามที่ผมบอกอ่ะ”เซียพยักหน้าอย่างงงๆแล้วคร่อมรถ เป้ซ้อนและคอยบอกทาง เป้พาเซียมาที่ร้านเหล้าไม่ไกลจากโรงแรมมากนัก และพอมาถึงก็มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายตะโกนเรียก เป้จูงมือร่างเล็กเดินเข้ามา

“นี่เมียที่มึงเล่าให้ฟังเหรอวะ”ไอ้เกริกถามขึ้นอย่างตื่นเต้น เซียเขินนิดๆเมื่อถูกคนอื่นบอกว่าตัวเองเป็นเอ่อ....เมียของเป้

“เออ”เป้ตอบพร้อมกับดันให้เซียไปนั่งริมด้านในสุด

“เมียมึงแมนกว่ามึงอีก เห็นซ้อนมา กูนึกว่ามึงจะขับสัส”หญิงสาวหน้าตาสวยๆดูไม่เหมาะกับร้านแบบนี้พูดขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าให้

“กวนตีนนะสวย เดี๋ยวจะไม่สวยก็คราวนี้แหละ”

“ปากน่าฟาดด้วยตีนค่ะ พี่เซียใช่มั้ย เห็นเป้มันเล่าให้ฟังว่าพี่ไม่ยอมเลิกขับรถมอเตอร์ไซด์ทั้งๆที่เกิดเรื่อง”ผู้หญิงที่ชื่อสวยหันมาคุยกับเซีย ก่อนที่คนอื่นๆจะเริ่มมาไซโคตาม

“เออเลิกเหอะพี่ ผมได้ฟังยังขยาดแทนเลย”

“เมื่อปีที่แล้วเพื่อนผมก็แหกโค้งตายไปคนนึง เลิกเหอะพี่”

“เอ่อ....”เซียพูดอะไรไม่ออกแล้วหันไปมองที่คนรักตน เป้ยิ้มอ่อนๆให้

“นะครับพี่เซีย”เป้พูดเสียงอ้อน ทำเอาเพื่อนๆต่างโห่แซวกับความหวานเลี่ยน

“แล้วฉันจะไปไหนมาไหนยังไงถ้านายไม่อยู่”เซียถาม

“ก็...แท็คซี่ก็เยอะแยะป่ะวะ”เป้บอก

“เดี๋ยวผมสอนขับรถให้ก็ได้นะครับ แฟนเพื่อนสวยสอนฟรีเลยเอ้า”เกริกว่าพร้อมกับหัวเราะรวน ก่อนจะถูกเป้โขกหัวไปแรงๆ แล้วเรื่องก็จบเปลี่ยนเรื่องไปคุยเรื่องอื่น เซียเองก็ดื่มแค่น้ำเปล่าเพราะเป้ไม่ยอมให้แตะแอลกอฮอล์และแน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ได้อยากจะดื่มอยู่แล้ว

วันต่อมา พอถ่ายงานเสร็จอะไรเสร็จก็กลับมากรุงเทพช่วงเย็นเพราะขับรถไปซื้อนั่นซื้อนี่กว่าจะถึงห้องทำเอาเหนื่อยจนหลับไปทั้งคู่ ตื่นมาอีกทีก็สามทุ่มแล้ว

เซียและเป้ทำอาหารทะเลย่างกันที่ระเบียงห้อง

“โอ๊ย”เซียร้องเบาๆเมื่อโดนส่วนหัวของกุ้งมันยื่นออกมาแทงเข้าไปในเล็บ เป้จับมือของเซียมาดูแล้วขมวดคิ้ว

“ไม่ต้องแกะแล้ว เดี๋ยวผมแกะให้ พี่มาย่างหมึกมา”เป้ว่าแล้วแกะกุ้งวางใส่จานของเซีย

“พอแล้วนายก็แกะกินเองบ้าง”เซียว่าพร้อมกับคีบปลาหมึกใส่จานของเป้บ้าง

กึก

เซียวางกุญแจรถบิ๊กไบค์ของตนไว้ตรงหน้าร่างหนา เป้ขมวดคิ้ว

“เก็บเอาไว้”เซียพูดแบบที่ไม่สนใจ คีบกุ้งเข้าปากก่อนจะพูดต่อ

“ก็ไม่อยากให้ฉันขับรถแล้วไม่ใช่รึไง”มุมปากของเป้ค่อยๆกว้างๆขึ้นแล้วหยิบกุญแจดอกนั้นมาเก็บ

“แต่นายจะเหนื่อยหน่อยนะ เพราะต้องไปรับไปส่งฉัน ห้ามบอกว่าไปไม่ได้นอกจากมีงาน”เซียพูดพร้อมกับมองหน้าหล่อๆของคนรักที่ยิ้มกว้าง

“ยินดีไปรับไปส่งตลอดชีวิตเลยเหอะ”

 

 

ความคิดเห็น