pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 35 [END]

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 35 [END]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2559 02:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 35 [END]
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 35 [END]

 

ร่างสูงเดินออกมาจากห้องที่จัดเลี้ยงส่งนักศึกษาฝึกงานเพื่อไล่ตามร่างโปร่งที่เดินรีบๆนั่น และเป้ก็คว้าเข้าที่ข้อมือของเซียได้ทัน เซียหยุดก่อนจะหันมาหา ใบหน้าสวยนิ่งเรียบเดาอารมณ์ไม่ถูก

“พี่จะไปไหน”

“จะกลับแล้ว”เสียงเรียบตอบกลับมา

“ทำไมรีบกลับอ่ะ ไม่อยู่กินเลี้ยงคืนนี้ก่อนล่ะ”เป้บอกออกมา เซียมองตาของแฟนตัวเองแล้วมองไปทางอื่น

“นายอยากอยู่ก็อยู่สิ”จบคำเซียก็ชักมือกลับ แต่เป้จับเอาไว้แน่นก่อนจะดึงให้เซียเดินตามเขามาที่บันไดหนีไฟ ทันทีที่ออกมาเจอลมพัดเย็นๆเป้ก็รวบร่างเล็กเข้ามากอดเซียเบิกตากว้างพร้อมกับดันร่างหนาออก กลัวว่าจะมีใครมาเห็น

“หึงช่ะ”

“หึงอะไร ปล่อย ยืนคุยดีๆได้มั้ย”เซียว่าเป้จึงปล่อยร่างเล็กแต่ก็ยังจับมือเอาไว้อยู่

“หึงก็บอกหึง บอกให้ดีใจหน่อยว่าหึง”

“เปล่า”

“โหยหันมามองผมแล้วตอบสิทำเป็นสนใจอย่างอื่นกลบเกลื่อน”เซียถอนหายใจแล้วหันมาหาเป้ ทว่าเสียรู้คนเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากหยักทาบปิดลงบนกลีบปากทันที เป้ดันให้เขาติดชิดผนังตึกแล้วบดเบียดริมฝีปากเข้ามาก่อนที่ลิ้นร้อนๆจะสอดเข้ามามือหนาจับคางเรียวเพื่อล็อคไม่ให้เขาหันหน้าหนี แล้วเป้ก็ถอนริมฝีปากออกมา

“พูดความจริงได้ยัง”

“พูดอะไร”เซียว่าพร้อมกับหลบสายตาจากร่างสูง เป้หัวเราะในลำคอก่อนจะขยี้ผมของเซีย

“ปากแข็ง”เซียเอียงหัวหลบมือหนา พลันสายตาก็ไปสบเข้ากับหญิงสาวที่ชื่ออัญ เธอยืนอยู่หน้าประตูตั้งแต่เมื่อไหร่ ใบหน้าสวยๆของเธอดูตกใจและเม้มปากเข้าหากัน เซียดันร่างของเป้ออก ร่างสูงขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะพบว่าอัญยืนอยู่ที่ประตูแขนแกร่งโอบเอวบางๆของคนรักแล้วยิ้มให้หญิงสาว

“อ้าวอัญมาทำไรตรงนี้”

“คือ....คือ...เรา...ออกมาดูน่ะเห็นออกมาสักพัก นึกว่ากลับแล้ว”

“ยังหรอกเดี๋ยวอยู่ยันปาร์ตี้คืนนี้เลย”เป้ว่าแล้วเว้นช่วงไปนิด เหลือบมองคนตัวเล็กกว่าที่ยืนกัดปาดอย่างหงุดหงิด

“อ้ออัญนี่พี่เซีย แฟนเราเอง”จบคำอัญก็ยกมือขึ้นปิดปากแล้ววิ่งออกไปจากตรงนั้น เซียเบิกตากว้างแล้วตวัดตามองแฟนตัวเองด้วยสายตาดุๆ

“อะไรวะ”เป้พึมพำแล้วหันไปยิ้มให้กับเซีย

“ไม่ต้องมองผมแบบนั้นเลย ไม่บอกคนอื่นก็ทำตาดุใส่ นี่บอกคนอื่นก็ทำตาดุใส่อีก”เซียถอนหายใจแล้วเดินออกจากตรงนั้นตามแรงของเป้

“นายจะอยู่ใช่มั้ย เดี๋ยวฉันจะ อ๊ะเป้! เดี๋ยว”เซียรั้งตัวเองเมื่อเป้ดึงให้เขาเข้าไปในห้อง

“ปล่อยนะไม่ไป”เซียพูดเสียงเรียบ แต่เป้ไม่ยอมปล่อยมือออกจากมือของเซีย พนักงานหลายคนมองมาที่เขาทั้งสอง

“คนอื่นเขามองกันแล้วเนี่ยพี่”

“ก็ปล่อยสิ”เซียพูดออกมาทันควัน

“ก็ไปกับผมสิ”

“ไม่ไป”

“เฮ้ยเป้ทำอะไรวะ มึงรู้มั้ยเขาเป็นใครปล่อยเขา”กิจเดินออกมาจากห้องแล้วห้ามเพื่อนเพราะไม่รู้

“เฮ้ยเขาเป็นน้องของประธานบริษัทเลยนะไอ้เป้เดี๋ยวก็ไม่ได้ใบผ่านหรอก”เพื่อนคนอีกคนเข้ามาอีก คนเริ่มจะเยอะขึ้นจนเซียหยุดดิ้นแล้วมองหน้าของเป้เขม็ง ทำเอาหลายๆคนแอบกลัวไปตามๆกัน

“เฮ้ยไม่ต้องงอนเลยนะ”เป้พูดออกมาเมื่อเห็นสายตาของคนรักท่ามกลางความตกใจกับคำพูด

“มีอะไรกัน”ประธานบริษัทรูปหล่อเดินเข้ามาพร้อมกับภรรยา เซียหันหน้ามองพี่ชายก่อนจะดึงมือออกจากมือของเป้แล้วเดินผ่านพี่ชายของตนไป

“ทะเลาะอะไรกัน”ภรรยาของเซมถาม เธอชื่อพิน เธอเป็นผู้หญิงที่เหมาะสมกับชายหนุ่มข้างๆมาก ในตอนแรกเป้คิดว่าเธอจะหยิ่งๆ แต่ไม่ใช่เลยเธออ่อนโยนและน่ารัก

“ก็...ไม่มีอะไรมากหรอกครับ”

“เซียไม่ให้บอกว่าเป็นอะไรกันเหรอ”เธอบอกออกมาอีก เป้ก็ยิ้มแห้งๆไป เธอขำเบาๆแล้วส่ายหน้า

“ไม่ตามไปล่ะเดี๋ยวคืนนี้ไปด้วยนะแล้วกลับไปนอนบ้าน”พี่เซมบอก เป้ยิ้มแล้วพยักหน้าก่อนจะวิ่งตามร่างเล็กไป คนอื่นๆต่างงงเป็นไก่ตาแตก เซมเดินออกไปเพื่อที่จะพาภรรยาทานข้าว พินเห็นว่าคนอื่นๆยังงงๆก็เลยเฉลยให้

“ไม่มีอะไรหรอก เป็นเรื่องธรรมดาที่คนเป็นแฟนกันจะผิดใจกันนิดหน่อย จริงมั้ย”แล้วหญิงสาวก็เดินตามสามีเธอไป

“หมายความว่า....”คนๆหนึ่งพูด

“คุณเซียกับไอ้เป้เป็นแฟนกันไงมึง”กิจว่าออกมา

ทางด้านเป้ที่ตามเซียมาจนถึงลานจอดรถเห็นว่าเซียยืนอยู่ที่รถของตน

“หึหึ จะไปไหนครับ”

“ฉันหิวข้าว”เซียพูดขึ้น เป้เลยเดินยิ้มไปขึ้นรถก่อนที่เซียจะขึ้นตาม

“ยังไม่หายงอน?”

“ฉันเปล่า”

“เห้อ...ปากตรงกับใจให้ผมได้ชื่นใจหน่อยไม่ได้เหรอวะ หึงแล้วแสดงออกบ้างไรบ้าง”

“โรคจิตรึไงชอบให้หึง”เป้ยิ้มแล้วตบตักตัวเองเบาๆ

“มานั่งนี่เร็ว”

“ตลกรึไง”เซียว่ากลับ บ้ารึเปล่าอยู่ดีๆก็จะให้มานั่งตัก เป้ทำปากยื่น เซียเลยถอนหายใจแล้วขยับตัวขึ้นไปนั่งบนตักแกร่ง เป้ยิ้มกว้างแล้วโอบเอวเล็กเอาไว้

“ฝึกงานเสร็จแล้ว กลับไปเรียนอีกเทอมนึง เดี๋ยวจบมาก็เลี้ยงพี่ได้ละ”เซียกลอกตาก่อนจะกัดเข้าที่จมูกโด่งอย่างหมั่นไส้

“โอ๊ยๆๆ เจ็บนะเนี่ย”

“นี่”เซียเรียกเบาๆขณะที่เป้กำลังจับดูจมูกตัวเองว่ามีอะไรบกพร่องไปมั่ง

“มีอะไรเหรอครับ”

“เปล่า”เซียบอกปัดไป แล้วถอนหายใจนิดๆ อยากจะบอกว่าอยากไปที่ที่หนึ่งเป้จะหาว่าเขาอ้อนรึเปล่า โตจนคำว่าอ้อนมันรู้สึกแปลกๆแล้ว

“พี่เซียอยากไปไหนมั้ย ตั้งแต่วันนี้ก็ว่างยาวทั้งอาทิตย์เลย”เซียเม้มปากก่อนจะส่ายหัวไปมา แล้วกลับไปนั่งที่ตัวเองพร้อมกับเร่งให้เป้พาไปกินข้าวแล้วก็ซื้อของใช้ที่ใกล้จะหมดในห้องเก็บไว้ที่รถ ตอนค่ำๆพวกเขาจะไปงานปาร์ตี้เลี้ยงเด็กฝึกงานที่พี่ชายจัดเพื่อเลี้ยงส่งเด็กฝึกงานทั้งหลาย

“เฮ้ยไอ้เป้มาแล้วเว้ย”เสียงของกิจดังขึ้นทำให้เป้เดินไปหาพร้อมกับดึงมือพี่เซียไปด้วย

“ไม่คิดจะแนะนำเป็นทางการหน่อยเหรอวะ”กิจกระซิบถาม

“กูนึกว่ารู้กันหมดแล้ว”เป้บอกก่อนจะหันไปหาเพื่อนๆ

“ทุกคนครับ คนนี้แฟนผมนะชื่อเซียเป็นพี่พวกมึงนะครับให้เกียรติพี่เขาด้วยนิดนึง แล้วก็ ไอ้เหี้ยนัน! ไม่มองนาน หวงๆ”จบคำทุกคนก็ร้องโห่แซวจนเซียเม้มปากแทบจะก้มหน้าหนีความอาย

“อ้าวอัญไปขี้มาเป็นไงมั่ง”กิจทักหญิงสาวที่เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนอีกสองคน

“ขี้พ่อมึงสิ กูไปรับเพื่อน อุ๊ย”อัญพูดออกมาก่อนจะสะดุ้งเมื่อเห็นผู้ชายหน้าหวานๆที่นั่งข้างเป้ อัญยิ้มก่อนจะค่อยๆนั่งลงข้างๆกิจพร้อมกับดึงให้เพื่อนๆนั่งลงด้วย

“เป้มึงดูอีนี่ มึงจำตอนทำงานได้มั้ย กูนึกว่าคุณหนูผู้ดีความจริงแม่งแอ๊บ มาตั้งหลายเดือน แล้วตอนที่มันตามมึงออกไปแล้ววิ่งกลับมากรี๊ดในห้อง กูนึกว่ามันโดนมึงหักอกที่แท้ อีนี่สาววาย!”เป้เบิกตากว้างแล้วมองหน้าอัญที่ทำท่าเขินๆ พอเซียมองมาเธอยิ่งเขา แล้วหันไปตีกิจแรงๆ

“อีกิจอย่าพูดดิ กูเขินแรง”

“เออรู้แล้วว่าเขินแรง แรงมากด้วย แสบแขนแล้วเนี่ย!”เป้หันมาหาเซียที่ทำหน้านิ่งๆก่อนจะหัวเราะ แล้วรับแก้วไวน์มายื่นให้ร่างเล็ก

“ฉันไม่ดื่ม”

“เอาหน่อยน่าพี่เซีย นานๆทีเนอะ”เป้คะยั้นคะยอ เพราะตั้งแต่วันที่พี่เซียโดนพี่เขามอมเหล้าคราวนั้นเขาก็กลัวว่าพี่เซียจะโดนอะไรแบบนั้นอีก ถึงจะรู้ว่าพี่เซียของเขาคงไม่ยอมให้คนที่ไม่สนิทยื่นแก้วให้ง่ายๆก็เถอะ

เซียเลยจำต้องรับแก้วมาจากเป้แล้วนั่งจิบน้อยๆ คอยฟังเรื่องที่ทั้งโต๊ะพูดซึ่งบางครั้งก็มีเพื่อนของเป้มาชวนคุยบ้าง แต่เขาก็ไม่ค่อยอยากจะพูดอะไร ประกอบกับรู้สึกมึนนิดๆแล้วด้วย

“พี่เซียเคยหึงมึงป่ะวะ”ไอ้กิจถามขึ้น เป้หันมามองคนข้างกายที่เลิกคิ้วนิดๆ

“หึง แต่ไม่ยอมทำอะไร จนกูคิดว่าเขาไม่หึง”เป้ว่า

“งั้นกูแฉ พี่เซียครับตอนที่ทำงานมันแอบมองต้นขาของเลขาประธานทุกครั้งที่เขาเดินผ่านด้วย แล้วก็ไปขอไลน์พี่ที่อยู่แผนกข้างๆ แล้วก็”เป้เบิกตากว้างก่อนจะยกเท้าไปยันกิจ เซียมองเป้นิ่งๆ

“นี่ไงอาการคนหึง”เป้ว่ายิ้มๆ ทำเอากิจและอัญยิ้มแห้งๆ

“เหมือนตอนที่มองหนูเลย เอ่อ...พี่เซียคะ หนูไม่ได้ชอบเป้นะ ตอนแรกหนูจิ้นเป้กับกิจเขาอ่ะคะ แบบสองคนนี้ชอบอยู่ด้วยกัน อีกอย่างเวลาไปห้องน้ำก็ไปด้วยกันนานๆด้วย”

“เฮ้ย!อีอัญมึง นี่มึง!! สัสมึงแม่งน่ากลัวชิบหาย”แล้วทั้งกิจและอัญก็ทะเลาะกันไปนิดๆแล้วกลับมาดื่มกันต่อ

“เมายัง”เซียส่ายหัวเป็นคำตอบ เป้เองก็นั่งดื่มไปเรื่อยๆคุยกับเพื่อนว่าจะเอายังไงกับชีวิตต่อแล้วก็เมาท์เรื่องเรียนกันบ้าง เป้เองก็หันไปมองเซียเป็นระยะๆ

“พี่เซียหน้าแดงเร็วมากเลยอ่ะ”อัญว่าเพราะเห็นว่าพี่เซียดื่มไปแค่สี่ห้าแก้วเท่านั้น เป้หันไปหาแล้วเอามือแตะหน้าของเซียไปมา

“เมายัง”เป้ถามพร้อมกับจับใบหน้าสวย ไอร้อนกับผิวที่แดงเรื่อและดวงตาฉ่ำๆทำให้เป้รู้ว่าเมาแล้ว เป้ดึงแก้วไวน์ออกจากมือของเซียที่กำลังจะดื่มทำให้ไวน์สีแดงเข้มหกเลอะเสื้อไหลลงเป็นทางยาว เป้ดึงแก้วออกได้ก็วางลงบนโต๊ะแล้วพยุงร่างที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ลุกขึ้น

“กูกลับละนะ เมาละ”เป้บอกกับเพื่อน

“นี่หวังให้เขาเมาแล้วฟันป่ะเนี่ย”กิจพูดติดตลก

“กูไม่ใช่คนแบบน๊าน...”เป้ลากเสียงยาวแล้วหัวเราะ อัญโบกมือบ๊ายบายแล้วดื่มต่อ เป้พาร่างเล็กมาที่รถ อดไม่ได้ที่จะหอมซักฟอดก่อนสตาร์ทเครื่องแล่นออกไป

“อือๆ”เซียครางเสียงแผ่ว เขามองเห็นทุกอย่าง แต่แค่ภาพมันเคลื่อนไหวช้าไปนิด อีกอย่างเขาก็รู้สึกเหมือนไม่มีแรงขยับตัว

“นอนเลยเดี๋ยวถึงแล้วผมจะปลุกเอง”เป้ขับรถไปบ้านของเซียเพราะใกล้กว่าคอนโดสองเท่า พอถึงหน้าบ้านเป้ก็จอดรถแล้วคนขับรถที่บ้านก็มารับกุญแจไปเพื่อเอาไปเก็บที่โรงรถตอนนี้เป้เข้าออกบ้านได้เสมือนเป็นสมาชิกในบ้าน

เป้อุ้มร่างเล็กขึ้นมาแนบอกเข้าบ้าน ระหว่างนั้นก็เจอกับพี่ซีฟ พี่ชายคนรองของบ้าน เป้ค้อมหัวแล้วอุ้มพี่เซียขึ้นห้อง

“เบาๆล่ะ”พี่ซีฟพูดแซวขึ้น เป้หัวเราะกลับไป ซีฟเป็นคนที่เป้สนิทรองจากพี่ทรายเลย ด้วยนิสัยขี้เล่นนิดๆของพี่แก แต่เมียพี่แกโคตรดุเลย

พอถึงห้อง เป้ก็วางร่างเล็กบนเตียงเบาๆ กลิ่นไวน์ที่หกเลอะลอยแตะจมูก เป้ถอดเสื้อของเซียออกแล้วโยนลงตะกร้า ร่างหนานั่งข้างๆคนที่หลับไม่รู้เรื่อง มือหนาเกลี่ยเส้นผมที่ยาวปรกหน้าใสออกเบาๆ

“น่ารักชิบหายเมียใครก็ไม่รู้”เป้พูดก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มใสดังฟอดทั้งซ้ายขวา ก่อนจะจูบเข้าที่ริมฝีปากบางแดงๆนั่น

“อืม...”เซียครางเสียงแผ่ว กลิ่นแอลกอฮอล์ที่คลุ้งตัวและที่อยู่ในร่างกายเขาปลุกอารมณ์ของเขาได้ง่ายๆ ร่างหนาคร่อมร่างเล็กที่นอนอยู่แล้วเปิดบทจูบร้อนๆอย่างหนักหน่วงจนคนที่หลับลืมตาปรือขึ้นมา มือหนาลูบไล้ผิวขาวๆและไล่ปลดกางเกงยีนส์ของร่างเล็กออก

“ฮือ...”ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเมื่อเป้ซุกไซร้เข้าที่ซอกคอ สูดดมและดูมเม้มเสียงดัง มือเล็กๆยกขึ้นมาจับไหล่หนาแล้วจะผลักออกตามประสาคนขี้รำคาญ เป้รวบมือของเซียแล้วดึงเอาไว้เหนือหัวแล้วดูดเม้มต่ำลงมาที่แผ่นอก ความหวานจากไวน์ที่หกเลอะทำให้เป้ยิ่งรู้สึกมากขึ้น ลิ้นร้อนละเลงเลียตามคราบสีแดง

“อ๊ะห์...”เซียบิดตัวพร้อมกับแอ่นตัวขึ้นเมื่อลิ้นร้อนกดลงที่ยอดอกนิ่ม เป้ใช้ปากครอบยอดอกแล้วดูดขึ้นแรงๆจนเซียครางออกมาเสียงดังอีกครั้ง เป้ปล่อยมือเล็กแล้วใช้มือของตนบดคลึงยอดอกของร่างขาวๆ ขณะที่เซียเมื่อมือเป็นอิสระก็จิกกำผ้าปูที่นอนระบายความเสียวซ่านที่ได้รับ

เป้ลากลิ้นมาที่ร่องบุ๋มก่อนจะแหย่ลงไปแรกความเสียงอย่างแรงจนเซียสะดุ้งเฮือก มือหนาเลื่อนมาบีบเค้นสะโพกแน่นๆ เซียปรือตาก่อนจะถดตัวหนี เมื่อคืนเขายังเจ็บไม่หายเลยนะ เป้รั้งเอวเล็กแล้วลากกลับมาที่เดิม ก่อนจะจู่โจมริมฝีปากหวานๆ

“จะหนีไปไหนได้ครับเมีย”เป้กระซิบเสียงพร่า ตอนนี้เขามีอารมณ์และต้องการอย่างมาก

“อ๊ะ...อื้อ...”เซียร้องเสียงสั่นเมื่อมือหนาจับเข้าที่แกนกายและขยี้ปลายยอดเบาๆทำให้มันพองขยายขึ้นมา

“เป้...อ๊ะ...อย่า.....มันเสียว ฮื้อ...เสียว”ใบหน้าสวยเชิดขึ้นหยาดเหงื่อเกาะพราวตามใบหน้าสวย เป้จูบที่ปลายคางแหลมแล้วกระซิบที่หูเบาๆ

“ถอดกางเกงให้หน่อย”จบคำเป้ก็เลียที่ใบหูนิ่มๆจนเซียขนลุกชัน มือเล็กคลำๆหาซิบกางเกงของเป้แล้วทำการถอดอย่างที่เป้ต้องการ ตอนนี้มึนหัวแต่มันก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง

“เป้....เอ่อคือ...คืนนี้ไม่ทำได้มั้ย”เซียพูดออกมาเสียงแผ่ว เป้ชะงักนิ่งไป

“ฉันหมายถึง ไม่เอาเข้า”เซียบอก เป้พยักหน้าอย่างเข้าใจเพราะพรุ่งนี้พี่เซียต้องไปเยี่ยมพ่อ เป้ยิ้มบางๆแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมตัวของเซีย

“งั้นเดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน รีบนอนพรุ่งนี้จะได้ไปแต่เช้า”เป้ว่าแล้วเดินไปทางห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ เซียเม้มปากก่อนจะลุกไปตามและดึงประตูห้องน้ำได้ทันก่อนที่เป้จะปิด

“ฉัน....อาบด้วย”เซียว่าก่อนจะแทรกตัวเข้าไปด้านใน

“ทำแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่ได้อาบน้ำหรอก”

“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าไม่ให้ทำนี่ ก็แค่ไม่ให้เอาเข้าไปเฉยๆ”เซียพูดอ้อมแอ้มแล้วเปิดฝักบัวก่อนจะเข้าไปยืน

หมับ

แขนแกร่งโอบเอวเล็กเอาไว้จากด้านหลังก่อนที่จะจูบไหล่เปลือยเบาๆ แล้วขยับมาจูบซอกคอเซียหมุนตัวมาหันหน้าเข้าหากันก่อนจะจับใบหน้าหล่อๆของแฟนตัวเองแล้วเขย่งตัวขึ้นไปจูบพร้อมกับดึงให้เป้ก้มลงมาด้วย

ลิ้นชื้นของทั้งสองสัมผัสกันและดุนดันกันไปในก่อนที่เป็นจะเป็นฝ่ายดันชนะแล้วกวาดตวัดดึงน้ำหวานจากโพรงปากอุ่นๆได้เป้ดันให้ร่างเล็กติดผนังก่อนจะลูบไล้มือไปทั่วผิวขาว ขณะที่ริมฝีปากยังไม่ผละออกจากกัน มือหนารวบแกนกายของเขาและของพี่เซียเอาไว้ก่อนจะรูดรั้งขึ้นลงช้าๆ

“อ๊ะ”เซียซุกหน้าลงกับอกแกร่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา

“เดี๋ยวฉันทำให้นะ”ใบหน้าแดงๆทำให้เป้อดที่จะขำไม่ได้ เขารู้ว่าพี่เซียโคตรจะขี้อาย ไม่บ่อยหรอกที่อยู่ๆจะมาขอทำให้แบบนี้ แล้วมือเล็กก็เลื่อนลงไปจับกับส่วนแข็งขืนแล้วค่อยๆรูดขึ้นลงช้าๆ เป้เองก็ช่วยเซียด้วยเหมือนกัน

“อ๊ะ...อา...”เสียงครางแผ่วๆของทั้งสองดังออกมาจากห้องน้ำ ทั้งเป้และเซียต่างรัวมือก่อนจะปล่อยออกมาพร้อมกัน เซียหอบหายใจเหนื่อยๆแล้วนั่งลงที่ขอบอ่างอาบน้ำ เป้นั่งตามก่อนจะรั้งใบหน้าสวยมาจูบอีกรอบราวกับว่าความต้องการของเขายังไม่หมด

“เดี๋ยวผมอาบให้”เป้พูดก่อนจะจูบอีกครั้งแล้วอาบน้ำให้ร่างเล็กตามที่บอก แบบว่าอาบจริงๆไม่ได้ทำอะไรอื่น

เช้า

ทั้งเป้และเซียต่างอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาทานข้าวเช้ากับสมาชิกคนอื่นๆในบ้าน ได้แก่ พี่เซม ภรรยาของพี่เซม พี่ซีและภรรยาของพี่ซีฟ ส่วนที่ทรายนั้นกลับมาไม่ได้ต้องเคลียร์งาน เซียขมวดคิ้วก่อนจะวางช้อนในมือเสียงดังแล้วจ้องหน้าพี่ชายคนที่สองเพราะตัวเองถูกมองอยู่นานแล้วตั้งแต่แม่บ้านตักข้าว

“มองอะไร”เสียงเรียบเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

“ก็มองหารอยใหม่”ซีฟพูดขำๆก่อนจะโดนภรรยาตัวเองหยิก

“งี่เง่า”เซียพูดใส่ก่อนจะหันมามองเป้ที่อมยิ้มนิดๆ เจ้าตัวตกใจนิดๆที่อยู่ๆพี่เซียก็หันมาเลยเอื้อมไปหยิบทอดมันชิ้นใหญ่มาวางบนข้าวของร่างเล็ก

“หงุดหงิดอะไรแต่เช้าครับ กินๆ”เป้ว่าแล้วยิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปขยิบตากับพี่ซีฟ เขารูสึกโชคดีที่ไม่ต้องรบรากับทางบ้านของพี่เซียอย่างที่แอบกลัวในใจ

“แล้วบิ๊กไบค์คู่ใจแกไปไหนแล้วล่ะ”อยู่ๆพี่เซมก็ถามหารถคันสวยเพราะเขาไม่เห็นมันนานแล้ว ทุกทีถ้าหากเซียกลับบ้านแบบที่พ่อไม่ได้บังคับก็จะขับรถมอเตอร์ไซด์ของตัวเองมา

“มีคนไม่ให้ขับ”เซียตอบแค่นั้นแล้วก็ทานต่อ ทั้งโต๊ะหันไปมองเป้แล้วยิ้มนิดๆ เซียเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองและดื้อเงียบ ถ้าอยากจะทำอะไรก็ไม่มีใครห้ามได้

“ผมเป็นห่วงหรอก”เป้พูดกลับแล้วทั้งโต๊ะก็กินต่อ

----------------------------------------------------------------

สายลมเย็นๆพัดเอื่อยๆปะทะใบหน้าทำให้เส้นผมนิ่มปลิวไปตามแรงของลม หูฟังที่เปิดฟังเพลงดังคลอเบาๆไปขณะที่ดวงตาคู่กลมเหม่อมองไปข้างหน้า มองไปที่เส้นตรงกลางที่เป็นตัวกั้นระหว่างผืนฟ้ากับผืนน้ำ

‘When you're gone. The pieces of my heart are missing you

When you're gone. The face I came to know is missing too’

เซียนั่งเหม่อนานจนไม่รู้ว่าเป้มายืนอยู่ใกล้ๆเมื่อไหร่ ร่างหนาค่อยๆนั่งลงข้างๆเขาก่อนจะดึงหูฟังออกหนึ่งข้าง นั่นเองที่ทำให้เซียรู้สึกตัวและหันมามองคนที่นั่งข้างๆ เป้ยิ้มอ่อนๆก่อนจะดึงร่างบางให้เอนตัวมาซบกับไหล่ของเขา เซียเอนหัวพิงไหล่หนาอย่างเหนื่อยอ่อน

มือหนาค่อยๆลูบเส้นผมนิ่มที่ตอนนี้ยาวเลยบ่าลงมาอีกแล้วและเขาเป็นคนที่ขอให้พี่เซียไม่ตัดผมเองเพราะผมพี่เซียสวยมาก นิ่มและเงา จนเขาแทบไม่เชื่อว่าเป็นเส้นผมของผู้ชาย นานเป็นค่อนชั่วโมงกว่าเซียจะค่อยๆดันตัวออกมา

“กลับกันเถอะ”เสียงที่เอ่ยออกมาทำให้เป้เอื้อมมือไปจับมือของเซียเอาไว้แล้วทั้งสองก็ลุกออกมาจากเนินหน้าผาตรงนั้น ดวงตาคู่สวยมองไปที่แท่นหินอ่อนที่เป็นป้ายหลุมศพที่สวยที่สุดของที่นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วเดินผ่านไปขึ้นรถ

เซียไม่ได้มานั่งเคารพหลุมศพเหมือนพี่ๆ ตั้งมาแต่ถึงพอเห็นป้ายก็เดินผ่านหนีไปนั่งตรงเนินหน้าผา ไม่มีใครพูดอะไรเพราะเข้าใจความรู้สึกของน้องชายคนเล็กดี ยังไงเซียก็คือเซียอยู่ยันวันยันค่ำ เป้มองป้ายหลุมศพแล้วโค้งหัวลงน้อยๆ

ผมสัญญาว่าจะรักและดูแลลูกชายคนเล็กของคุณให้ดีที่สุด

เป็นสิ่งที่เป้ได้บอกกับดวงวิญญาณของสารัฐและเขามั่นใจว่าพ่อของพี่เซียก็คงจะไว้ใจให้เขาดูแลคนที่เขารัก

พอมาถึงรถ รถของพี่เซมและพี่เซีฟก็ขับนำก่อนที่เป้จะแยกทางไปอีกทางที่แยกหนึ่งเซียขมวดคิ้วแต่ไม่ได้ถามอะไรจนกระทั่งรถผ่านป้ายขนาดใหญ่ที่เขียนว่า เขาใหญ่

พอมาถึงเป้าหมายเป้เอารถเข้าไปจอดที่รีสอร์ทซึ่งเพิ่งจะสร้างเสร็จเมื่อสองเดือนที่แล้วนี่เอง เซียมองภาพที่คุ้นเคยตรงหน้านิ่งๆ

หมับ

“เข้าไปดูบ้านกันครับ”เป้เดินเข้ามาจับมือเขาหลังจากที่เดินไปติดต่อกับฝ่ายลงทะเบียนที่นี่แล้วและได้กุญแจห้องมา

“คุ้นป่าว”เป้ยิ้ม ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่บ้านพักที่ตรงหน้าบ้านมีสวนเล็กๆด้วย เซียยิ้มกว้างขึ้น

“รู้นะว่าอยากมา”เซียเงยหน้าขมวดคิ้วเป็นเชิงถาม เป้เลยตอบ

“ก็วันนั้นเห็นเปิดรูปดู”เซียลุกเดินไปที่ผนังที่เป็นกระจกมองทะลุออกไปข้างนอกซึ่งถูกผ้าม่านสีฟ้าอ่อนปิดเอาไว้ เซียแง้มมันออกนิดๆ ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีคิดว่าคงได้เที่ยวพรุ่งนี้แน่ๆ

หมับ

แรงกอดจากด้านหลังทำให้เซไปนิดแต่คนที่กอดก็รั้งตัวเขาเอาไว้อยู่ เซียยกมือจับแขนของเป้เอาไว้ คางแหลมของเป้เกยลงบนไหล่ก่อนจะจูบที่คอเขาเบาๆ

“ทำไมพี่ทำให้ผมรักได้มากขนาดนี้วะ”เป้พึมพำข้างหูแล้วจูบลงบนไหล่ลาดไปมา

“ฉันก็รักนาย”เซียพูด พี่เซียเป็นคนที่พูดคำว่ารักไม่บ่อย แสดงออกก็ไม่เก่ง มีแต่ความรู้สึกที่ชัดเจนว่ารักเขามากๆ โคตรน่ารักเลยเมียใครวะ!

“โอ๊ย กัดทำไมเนี่ย”เซียร้องออกมาเบาๆเมื่อฟันคมๆฝังลงบนไหล่เขาถึงจะไม่แรงมากแต่มันก็เจ็บเหมือนกันนะ

“หมั่นเขี้ยว”เป้พูดก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบที่หู

“อยากฟัด”เซียยิ้มบางๆก่อนจะค่อยๆหมุนตัวหันหน้าเข้าหา แขนเรียวจับใบหน้าหล่อของแฟนตัวเองแล้วดึงให้ลงมาก่อนจะยื่นหน้าขึ้นไปจูบเบาๆ แต่อีกฝ่ายไม่ได้เบาตาม เป้รั้งเอวเล็กเข้าหาตัวและบดเบียดริมฝีปากลงมาก่อนจะดันให้ร่างบางติดกับผ้าม่าน เสียงจูบดังขึ้นอย่างวาบหวิวก่อนที่เซียจะดันอีกฝ่ายออกมาแล้วยิ้ม ก่อนจะเดินเข้าห้องนอน เป้เบิกตากว้าง

“เฮ้ยพี่เซีย มาต่อดิวะ”เป้ตะโกน

“ลืมไปว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรงเที่ยว”เซียหันมาตอบพร้อมกับยักคิ้ว เป้กัดปากตัวเอง

“เฮ้ยแล้วมันตั้งแล้วเนี่ย!”เป้ถามอีกก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นเซียหัวเราะร่าแล้วเดินเข้าห้องนอน พี่เซียหัวเราะแบบโคตรมีความสุข มีความสุขที่ทำให้เขาค้างเหรอวะ เดี๋ยวแอบลักหลับแม่ง!

เช้าวันต่อมา

เซียปลุกเป้ที่หลับยาวเพราะเพลียจากการขับรถระยะทางไกลทำให้เป้งัวเงียๆตื่นมางงๆแล้วก็ถูกเซียจูงมือพาไปล้างหน้าแปรงฟันและอาบน้ำด้วยกัน ก็แค่อาบน้ำด้วยกันเท่านั้นเอง

“เห็นมั้ยล่ะ ถ้าเมื่อคืนทำวันนี้คงไม่ได้เที่ยว”เซียพูดขณะกินข้าวเช้าซึ่งเป้โทรสั่งให้เขามาส่งให้

พอกินข้าวเสร็จเป้ก็พาเซียไปที่น้ำตก น้ำตกที่เขามากับไอ้เรย์และบัสเป็นน้ำตกที่เขาได้บอกความในใจกับพี่เซีย เป้มองเสี้ยวหน้าคนรักที่ยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้มาที่นี่

“อ้าวคุณเซีย”เสียงทักอย่างดีใจจากด้านหลังดังขึ้น ร่างบางหันไปก่อนจะยิ้มบางๆให้

“สวัสดีครับ”เซียทัก เป้หันไปมองก่อนจะร้องในใจดังๆ

เชี่ย! นี่มึงยังอยู่อีกเหรอวะ!’

“ดีใจจังครับไม่คิดว่าจะได้เจอคุณเซียที่นี่อีก ให้ผมพาเที่ยวมั้ย”เมฆเป็นเจ้าหน้าที่อุทยานที่นี่ เป้จับมือของเซียแน่น

“ขอบคุณนะครับ แต่ผมอยากเที่ยวกับแฟนสองคน”เป้ว่าแล้วดึงมือของเซียให้ไปที่น้ำตก เซียค้อมหัวแล้วยิ้มบางๆให้กับเมฆที่ยืนอึ้งไปเล เป้หน้าบึ้งจนเซียยิ้ม

“เป็นอะไร”

“แม่งจะม่อพี่อ่ะ”เป้ตอบกลับ เซียกลอกตาไปมาเหมือนเบื่อกับอาการหึงหวงของเป้ ก่อนจะดึงมือตัวเองออกจากมือของร่างสูงแล้วเดินหนีไปอีกทางพร้อมกับทิ้งคำพูดสั้นๆเอาไว้ให้เป้หน้างอกว่าเดิม

“งี่เง่า”

-  The end -

 

“เฮ้ย!ๆๆ เดี๋ยวจบแล้วเหรอวะยังไม่เคลียร์เลย”เป้คัดค้านออกมาพร้อมกับมองหน้าพายจนตาจะถลน

“คนอ่านเขาขี้เกียจอ่านความงี่เง่าของนาย”พี่เซียพูดขึ้นทั้งๆที่ใบหน้ายังอยู่กับหนังสือที่เพิ่งซื้อมาใหม่

“งี่เง่าก็เพราะรักเพราะหวงพี่แหละวะ”เป้พูดเสียงขุ่นๆแล้วบรรยาการรอบๆก็เงียบและเย็นลงเมื่อทั้งคู่ต่างเงียบ พายได้แต่นั่งยิ้มแห้งๆทำตัวไม่ถูกมองสองหนุ่มหล่อต่างสไตล์สลับกันไปมา ก่อนที่เป้จะยื่นหน้าเข้ามาหาพายแขนข้างหนึ่งจับไหล่ของพายเอาไว้เพื่อเป็นหลักพิง

“เนี่ยทำเป็นเข้ม และพอเราไม่มองนะจะแอบยิ้มจนปากจะถึง....โอ๊ย....!”เป้พูดไม่ทันจบก็แหกปากร้องลั่นเมื่อพี่เซียปาหนังสือลงกลางหลังอย่างแรงพร้มกับส่งสายตามามองพายนิ่งๆทำเอาพายหน้าซีดเหมือนโบกแป้ง ไรต์เตอร์ยิ้มแห้งๆก่อนจะขยับตัวออกห่างจากเป้พร้อมกับจับแขนแกร่งที่เท้าอยู่บนไหล่ออก ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น

“เรากลับก่อนนะเป้....เดี๋ยวไว้....ตอนพิเศษเราจะมาหาใหม่ สวัสดีค่ะพี่เซีย”พายยกมือไหว้ลาพี่เซียที่ยังมีใบหน้าที่เรียบนิ่งอยู่

“เดี๋ยวเราไปส่งบ้าน”เป้ว่า

“ไม่ต้องๆๆ ส่งแค่หน้าคอนโดพอ”พายรีบพูดแล้วเดินออกมาจากห้องโดยด่วน ก็สายตาดุๆของพี่เซียนี่สิ!

 

 

 ****ตอนจบงงๆเนอะ 555 พายตั้งใจให้เป็นแบบนี้ จบในแบบของพี่เซีย ที่ไม่จำเป็นต้องพูดคำหวานๆ ไม่จำเป็นต้องทำให้มันโรแมนติก แต่ทำให้มันรู้สึกในแบบที่เป็น แบบที่เราเป็น

ปล. พายมาแบบปรัชญามากกกก อีนี่ใครใช่พายรึเปล่า 55555

 
ความคิดเห็น