pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 33

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 33

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2559 03:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 33
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 33

 

เช้าวันต่อมาเซียลืมตาตื่นขึ้นก็พบว่าข้างกายมันว่าง พอขยับก็ส่งเสียงครางออกมาเบาๆเพราะปวดระบมไปทั่วทั้งตัว ประตูห้องถูกเปิดออก ร่างที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงชะเง้อคอมองพอเห็นว่าเป็นป้าฉ่ำก็ทิ้งน้ำหนังกลับลงไปที่เดิม

“ตื่นแล้วเหรอคะ เป็นยังไงบ้างคะ กลับมานอนห้องของตัวเองสักที นอนสบายเหมือนเดิมมั้ยคะให้ป้าเปลี่ยนอะไรมั้ย”ไอ้คำว่านอนสบายมั้ยทำให้เซียเบิกตากว้างนิดๆ

“ก็สบายดีครับ”เซียตอบก่อนจะหลับตาลง

“คนรักของคุณเซียนิสัยดีนะคะเข้ากับทุกคนได้ง่ายเลย”ป้าฉ่ำพูดยิ้มๆ เธอเองก็เลี้ยงคุณหนูของเธอมาตั้งแต่เด็ก เห็นมาตั้งแต่เล็ก แวบแรกเธอนึกว่าคุณเซียของเธอเป็นเด็กผู้หญิงซะอีก ขัดกับคุณทรายที่เป็นผู้หญิงคนเดียว รายนั้นอย่างกับเด็กผู้ชายเพราะตัวใหญ่กว่าพี่น้องคนอื่นๆ

“แล้วตอนนี้เป้ไปไหนครับ”เซียถามโดยที่ยังคงหลับตาอยู่

“ง่อว....ตื่นมาก็ถามหาคิดถึงอ่ะดิ”เสียงกวนๆของเป้ดังขึ้นเรียกให้คนที่นอนหลับตาลืมตาขึ้นมาเป้ยิ้มร่าก่อนจะนั่งลงแล้วลูบผมนิ่มที่มันฟูเบาๆ

“ไปไหนมา”เซียถามอีก

“ก็ไปหาอะไรทำ เดี๋ยวจะมีคนหาว่ามาบ้านเขาแล้วไม่ทำอะไรเลยไรงี้”เป้ว่าขณะที่ลูบหัวของเซียไปด้วย

“ลุกไหวป่าว”

“อืม....”เซียตอบแต่ก็ไม่ได้ขยับตัว ป้าฉ่ำยิ้มพร้อมกับค่อยๆเดินออกจากห้อง พอเป้เห็นว่าประตูปิดไปเรียบร้อยแล้วร่างสูงก็ล้มตัวลงนอนข้าๆงร่างเล็กแล้วดึงร่างเล็กมากอด

“อื้อ...เป้ เจ็บ”เซียดุออกมาเพราะเป้ดึงเขาไปอย่างเร็วทำให้ร่างกายสะเทือนแรงและเจ็บช่องด้านหลังที่ถูกรุกรานเมื่อคืน

“เจ็บมากป่าว”เป้ถามเสียงเป็นห่วงแต่มือหนานั้นลูบๆบีบๆอยู่ที่บั้นท้ายจนเซียหน้าแดง

“เป้! เอามือออก”เซียว่าพร้อมกับดันร่างหนาที่กอดเขาอยู่ออก มือหนาสอดเข้ามาในบ็อกเซอร์แล้วลูบไปมา

“อ่ะ...เป้”เป้แกล้งเอานิ้วสอดเข้าไปนิดๆ เซียเม้มปากแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง เป้หัวเราะแล้วเลิกแกล้ง ก่อนจะพาแฟนตัวเองไปอาบน้ำ

“แล้วจะกลับคอนโดเลยมั้ย”เป้ถามขณะที่ติดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้กับร่างเล็ก

“อืม ไม่อยากอยู่นานหรอก”เซียว่าก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปหาให้หน้าผากชนกัน เป้เหลือบตามองแล้วกอดร่างเล็กหลวมๆ

“ทำไมไม่ลองเปิดใจรับฟังเรื่องที่เราไม่เคยรู้บ้างล่ะครับ หืม”

“แล้วมีใครอยากเล่าบ้างล่ะ”เซียพูดเสียงเรียบ เป้จึงกระชับอ้อมกอดมากขึ้น แล้วขยับหน้าเข้ามาจนริมฝีปากของพวกเขาแตะกัน

แกร๊ก

เสียงประตูที่เปิดทำให้เซียและเป้นั้นผละออกจากกัน สายตาดุๆของเซียตวัดใส่ร่างสูงของพี่ชายที่เปิดประตูห้องเข้ามา เซมอึ้งไปนิดก่อนจะนิ่งสงบเหมือนเดิม

“พ่อให้มาเรียกไปทานข้าว”

“จะกลับแล้ว”เซียว่าแค่นั้นก่อนจะคว้ากระเป๋าของตนมาถือและดึงแขนของเป้ให้เดินไปตามตน เป้โค้งหัวให้กับเซมนิดๆแล้วเดินไปตามแรงของร่างเล็ก ลงมาข้างล่าง ไม่มีใครพูดอะไรที่เห็นเซียเดินนิ่งๆลงมาและบอกให้คนขับรถของบ้านเตรียมรถเพื่อไปส่งพวกเขา

หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้ว สถานการณ์ก็ราบรื่นไม่มีใครโดนอะไรอีก ใช้ชีวิตเหมือนปกติที่ไม่ปกติคงจะเป็นเป้ที่วุ่นวายอยู่กับการสอบ บางคืนแทบจะไม่ได้นอนเพราะอ่านหนังสือและเร่งทำงานที่ค้างส่ง

แกร๊ง

แก้วกาแฟถูกวางลงบนโต๊ะญี่ปุ่นที่เต็มไปด้วยกองชีทและหนังสือ เซียถือหนังสืออ่านเล่นที่ซื้อเอาไว้นานแล้วแต่เพิ่งจะไปหาเจอมานั่งลงข้างๆร่างหนา หัวทุยๆที่เต็มไปด้วยผมยาวๆที่ระต้นคอแล้ว เอนซบกับไหล่ลาด

“ปวดหัวจัง”เป้ว่า เซียยิ้มนิดๆ สภาพนี้ เหมือนการสอบเทอมแรกของเขาชะมัด จัดอะไรไม่ถูกทำอะไรก็ไม่ทัน แต่ในเทอมต่อๆไป เขาก็จัดตารางเวลาชีวิตของตัวเองได้ มือเล็กเลื่อนขึ้นไปลูบหัวของคนรักเบาๆ

“ขอกำลังใจหน่อย”เป้ว่าพร้อมกับเงยหน้าขึ้น ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยหนวดเคราที่ยาวออกมานิดๆ ช่วงนี้เขายุ่งมากจนไม่มีเวลาให้ตัวเอง เซียก้มหน้าลงไปจูบเล็กๆกับเป้ เป็นเพียงแค่การแตะริมฝีปากกัน เพราะถ้ามากกว่านั้นอาจจะไม่ได้นอนก็เป็นได้....

Rrrrrrrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป้กดรับและโอนเป็น video call ปรากฏหน้าของเซฟ

[มึงแดกเหล้าป๊า....] เสียงร่าเริงของมันดังออกมาจากเป้อดหมั่นไส้ไม่ได้ ถ้าอยู่ใกล้ๆจะเอาตีนยันให้หงาย

“แดกห่าไรล่ะ แดกกาแฟอยู่เนี่ย”

[ง่อว....อ่านหนังสือ อ๊ะ พี่เซียหวัดดีครับพี่] เซียเหลือบมองมาที่โทรศัพท์ของเป้ แล้วโค้งหัวนิดๆก่อนจะหันกลับไปอ่านหนังสือของตนต่อ

[ทำไมขยันจังวะ ทุกทีไม่เห็นอ่าน]

“มีคนต้องการ A ว่ะ ฮ่าๆๆ”เป้หัวเราะไปด้วย เซฟเองก็หัวเราะร่า

[เออๆงั้นกูไม่กวนละ ไปแดกก่อน เจอกัน] เป้วางสายไปก่อนจะขยับตัวนั่งดีๆ ก่อนจะตั้งใจอ่าน เซียเองก็เหลือบตามองเป้แล้วแอบยิ้มเล็กๆ วันสอบของเป้เป็นวันที่เขาต้องเข้าพิธีแต่งงานพอดี เขาไม่อยากให้เป้คิดมาก เลยบอกว่าเขาต้องการเห็นเกรด A สามวิชาขึ้นไป เลยทำให้เป้สนใจแต่เรื่องการสอบ

ตึ๊ง

ไลน์ของเซียดังขึ้นบ้าง เป้ยังคงมุ่งมั่นกับการจำทฤษฏี เซียหยิบไลน์ขึ้นมาอ่านเป็นไลน์จากรัน

[เซีย เรื่องที่ให้ฉันสืบน่ะรู้แล้วนะ]

[คนที่ทำร้ายเป้คราวนั้นชื่อเวน ชาร์ลเป็นศัตรูเก่าของพ่อนาย ฉันรู้แค่นี้แหละ]

[อ้อได้ยินเขาบอกว่าไอ้เวนคนนั้นจะมาป่วนงานแต่งด้วย]

//อืมขอบคุณที่บอก// เซียตอบไปแค่นั้นแล้วขมวดคิ้ว ใครกัน ชื่อคุ้นๆเหมือนว่าเขาเคยได้ยินจากที่ไหนสักแห่ง

“พี่เซีย”เสียงของเป้ดังขึ้นเรียกสติให้เซียกลับมาสู่ปัจจุบัน เขาหันมาเลิกคิ้วถามร่างหนาว่าเรียกทำไม

“ง่วงมั้ย ไปนอนได้แล้ว”เป้บอก เซียปิดหนังสือแล้ววางเอาไว้บนโซฟา ก่อนจะล้มตัวลงนอนเอาหัวหนุนตักของเป้ เป้ยิ้มอ่อนๆ แล้วจับมือขาวๆของคนตัวเล็กขึ้นมาจูบเบาๆ

“รัก”คำสั้นๆออกมาจากปากหยัก เซียยิ้มไม่พูดอะไรนอกจากซุกหน้าเข้ากับแผ่นท้องของเป้ เป้เองก็หันไปสนใจอ่านหนังสือต่อ

สามวันต่อมา

“อยากโดดสอบไปด้วยชิบหาย”เป้พูดขณะที่ยืนแต่งตัวอยู่หน้ากระจก เซียส่ายหัวนิดๆแล้วเดินเข้าไปช่วยผูกไท เพราะเป้เอาแต่รีบจนมันพันกันไปมา

“ตอนเลิกสอบค่อยมาพิธีก็ยังไม่จบหรอก”เซียบอกก่อนจะดึงและจัดทรง

“ไลน์มาบอกผมทุกอย่างเลยนะว่าทำอะไรบ้าง”เป้บอก

“อืมไปได้แล้ว สายแล้ว”เซียดุเพราะตอนนี้มันสายแล้วจริงๆ เพราะเป้เอาแต่นอนกอดเขาไม่ยอมลุก กว่าจะดุให้ลุกไปอาบน้ำได้ทำเอาเขาแทบจะหงุดหงิด

“ผมรักพี่นะ”เป้พูดก่อนที่จะออกจากห้อง

“ฉันก็รักนาย”เซียบอกกลับ เป้ขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะเม้มปากแน่นแล้วดึงร่างเล็กเข้ามากอด เขารู้สึกแปลกๆ พี่เซียแทบจะไม่เคยพูดว่ารักออกมาง่ายๆแบบนี้ มันเหมือน...เป็นลางอะไรสักอย่าง เป้สะบัดหัวอย่างแรงเพื่อไล่ความคิดบ้าๆบอๆนี้ออกไป ก่อนจะหอมแก้มของเซียดังฟอดใหญ่ๆ

“เลิกสอบแล้วจะรีบไปหานะ”เป้พูดอีกครั้งแล้วออกจากห้อง

“ขับรถดีๆ อย่ารีบมากล่ะ”เป้หันมายิ้มแล้วรีบวิ่งไปที่ลิฟต์ ร่างเล็กส่ายหัวช้าๆ วันนี้เป็นวันแต่งงานของเขา จัดที่โบสถ์ตอนบ่าย ส่วนตอนเย็นจะเป็นกินเลี้ยงที่โรงแรม ตามตารางที่พี่ชายของเขาบอกมา เขาแทบจะไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับงานนี้เลย เพราะไม่ได้สนใจอยู่แล้ว และเขาก็...ไม่แต่งด้วย

เซียนิ่งเล่นนอนเล่นจนกระทั่งสิบโมงกว่าก็มีเบอร์จากที่บ้านโทรเข้ามาหาเพื่อบอกว่ารถมารับ ตลอดทางเซียไม่พูดไม่จาอะไรกับใครนอกจากคำว่า อืม และ ไม่ พอถึงบ้านเซียก็ถูกสาวใช้พาไปเปลี่ยนเสื้อเป็นชุดพิธี สูทสีขาวสะอาดตา เชิ้ตด้านในเป็นสีครีมและผูกไทสีชมพูดอ่อนดูหวานๆ กางเกงแสล็กสีขาว ตอนนี้เซียดูเหมือนเจ้าชายไม่มีผิด

“มองข้างหลังยังหล่อเลยน้องใครเนี่ย”เสียงอันคุ้นเคยทำให้เซียหันมาข้าวหลังอย่างรวดเร็วก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างออกมาแล้วอ้าแขนรับร่างของพี่สาวที่โถมตัวเข้าใส่

“นึกว่าจะไม่มา”เซียพูดเบาๆ

“ไม่มาได้ไง วันสำคัญของน้องชาย”ทรายว่าก่อนจะถอนหายใจแล้วยิ้มนิดๆเธอเข้าใจความรู้สึกของน้องชายดี เซียเหลือบสายตาไปมองที่ประตู มีฝรั่งร่างสูงยืนพิงกรอบประตูอยู่ ทรายหันไปมองตามก่อนจะยิ้มออกมา

“นั้นมาร์ตี้ เจ้านายพี่เอง พอดีว่าพี่ลาหยุดบ่อยจนนางบอกว่าจะตามมาคุม หึหึ นี่ลากมาจะจับทำผัวยังไม่รู้อีก”ทรายเบ้หน้าแล้วหัวเราะนิดๆ ก่อนจะแนะนำน้องชายให้กับเจ้านายของเธอได้รู้จัก

“แล้วเป้ล่ะ”พอทักทายกันเสร็จทรายก็ถามหาคนรักของน้อง

“วันนี้เป้สอบครับ”

“แล้วนี่....จะแต่งจริงๆเหรอ”เซียส่ายหัวแทบจะทันที

“แปลว่า....มีแผนใช่มั้ย”เซียยิ้มนิดๆให้กับพี่สาวก่อนจะกอดน้องชายตน

“อยากทำอะไรก็รีบๆทำนะ พี่รู้สึกไม่ดีแปลกๆ”

“ไม่มีอะไรหรอกครับ”ซัยพูดขณะที่ลูบหลังพี่สาว อ้อมกอดที่อบอุ่นที่สุดของบ้าน นึกไม่ออกเลยว่าหากเขาไม่มีพี่สาวคนนี้คอยอยู่เป็นเพื่อนในตอนเด็กๆจะเป็นยังไง เขาจะยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ตอนนี้หรือเปล่า

ไม่นานป้าฉ่ำก็เดินเข้ามาหาแล้วบอกว่ารถที่จะไปโบสถ์พร้อมแล้ว ทั้งเขาและพี่ทรายจึงเดินลงไปข้างล่างพร้อมกัน ตลอดทางพี่สาวจับมือเขาแล้วบีบเบาๆตลอดทาง

ตึ๊ง

ไลน์จากเป้เด้งขึ้น เซียหยิบขึ้นมาตอบแล้วยิ้มบางๆให้กับโทรศัพท์ตน จนพี่สาวอดหมั่นไส้ไม่ได้

เป้ : ข้อสอบยากว่ะ

เซีย : แล้วทำได้มั้ยล่ะ

เป้ : ระดับผมอ่ะชิวๆ

เซีย : ให้มันได้อย่างที่พูด

เป้ : โหยยยย พี่เซียค้าบบบ ไม่เชื่อใจกันเลย

เซีย : แค่พูดเผื่อเอาไว้

เป้ : แล้วนี่อยู่ไหนแล้ว

เซีย : กำลังไปโบสถ์

เป้ : เคๆ เดี๋ยวเก็บของแป๊ป จะตามไป

เซีย : อย่ารีบขับรถ

เป้ : ครับพ่อ 55555

เซียหัวเราะในลำคอนิดๆแล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ทรายมองน้องชายแล้วยิ้มจนเซียต้องขมวดคิ้วถาม หญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะย่นจมูกใส่แล้วทำลอยหน้าลอยตา

“อะไรครับพี่ทราย”เซียถามด้วยใบหน้าที่แดงนิดๆ

“เปล่า อิจฉาคนมีความรักชิส์ มีไอ้เป้แล้วแกก็ลืมฉัน”เซียหัวเราะออกมาเบาๆแล้วกอดพี่สาวที่แกล้งงอนตน

----------------------------------------------------------------

“เป็นเหี้ยไรมากมั้ยมึงน่ะ”เสียงของเซฟดังขึ้นอย่างหงุดหงิดที่เห็นเพื่อนตัวเองยิ้มให้กับโทรศัพท์อย่างกับคนบ้า

“สงสัยแมททำให้แม่งบ้า”กายเป็นอีกคนที่หงุดหงิดไม่แพ้กัน

“มึงมาหากูที่คณะเดี๋ยวนี้เลย”เสียงของเรย์ดังแว่วๆเข้ามาในกลุ่มพอหันไปก็เห็นว่ามันกำลังคุยโทรศัพท์กับแฟน คงจะเรียกให้แฟนมันมาหาที่คณะเพราะวันนี้คณะของบัสมันไม่มีสอบ

“แล้วมึงไปเลยป่ะเนี่ย”ฟาร์ถาม เป้พยักหน้าแล้วหยิบกระเป๋ามาสะพาย คนอื่นๆก็เตรียมตัวเพราะว่าจะไปงานแต่งของพี่เซียเหมือนกัน ไม่นานบัสก็เดินมาพร้อมกับรุท เรย์หน้าหงิกทันทีที่เห็นเสื้อผ้าของแฟนตัวเอง ซึ่งเป็นเอี๊ยมกางเกงสีน้ำเงินขาสั้นเสื้อสีเหลืองอ่อน

“ทำไมต้องใส่ชุดนี้ด้วยวะ บอกให้ใส่ชุดนักศึกษา จะไปน่ารักให้ใครดูห๊ะ!”เรย์พูดเสียงดังจนบัสนิ่งไป ถ้าไม่มีประโยคหลังบัสคงงอนไปแล้ว เป้มองบัสแล้วนึกภาพว่าถ้าพี่เซียของเขาใส่เสื้อแบบนี้จะเป็นยังไง....อ่า.....น่ารักว่ะ

ผลั๊ว!!!

เรย์เอากระเป๋าฟาดหน้าของเพื่อนอย่างแรง

“มองเมียกูอย่างกับจะแดก ฟาดอีกทีมั้ยห๊ะ!”เป้กระโดดหลบไปด้านหลังของบัสแล้วยิ้มพร้อมกับบีบไหล่เล็กๆของบัสไปด้วย คนตัวเล็กที่สุดในกลุ่มก็หัวเราะแล้วยื่นมือไปจับแฟนตัวเองให้หยุดอาละวาด

“กลับไปเปลี่ยนเสื้อก็ได้ ถ้าเรย์ไม่พอใจ”บัสพูดออกมาอย่างน่ารัก

“เออดิ ไม่งั้นกูก็ไม่ไปละ เป้เดี๋ยวมึงไปก่อนเลย กูตามไปทีหลัง”เป้พยักหน้าแล้วเดินไปที่รถตัวเองมีรุทกับกายที่จะมากับเขา

“บางทีกูก็ว่ามึงบ้านะสัส แฟนจะแต่งงานเสือกยิ้มหน้าบานอยู่ได้”กายว่า

“แล้วพี่ยุ่งอะไรกับเขาล่ะ”

“นี่มันเพื่อนกู มึงนั่นแหละเสือกไอ้สัส!”กายหันไปทะเลาะกับรุทเป็นครั้งที่สองของวัน ไอ้คู่นี้ก็ทะเลาะกันได้แทบทุกวัน หรือมันอาจจะไม่ได้ทะเลาะแต่เป็นการคุยกันแบบปกติ?!

 

***พรุ่งนี้ตอนจบมาค่าาาา

 

ความคิดเห็น