DreamPoint❤️

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : WEDDING TADA+YIMWAN

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2559 22:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
WEDDING TADA+YIMWAN
แบบอักษร

#

 

หนึ่งปีผ่านไป

 

ตั้งแต่ที่ธาดาเข้ามาบริหารงานที่บริษัทของครอบครัวยิ้มหวาน บริษัทก็ก้าวหน้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนทำให้คุณพ่อของยิ้มหวานพอใจมาก จากเจ้าของสวนเล็กๆที่ไม่เคยเรียนไม่เคยทำงานด้านนี้มาก่อนแต่เขากลับทำมันได้ดีอย่างที่คาดไม่ถึง และตั้งแต่ที่ยิ้มหวานคลอดลูกสาวคนแรกของเขาคุณแม่ของยิ้มหวานก็เริ่มลดทิฐิลงมากและดูเหมือนว่าจะเริ่มยอมรับในตัวเขามากแล้ว ถึงขั้นยอมอนุญาตให้เขาแต่งงานกับยิ้มหวาน

ใช่แล้ว วันนี้เป็นวันที่เขากับเธอจะได้แต่งงานกันสักทีและงานของเราจัดกันที่ทะเลตามความต้องการของภรรยาสุดที่รักของเขา แม้จะมาจัดกันที่ทะเลแต่แขกนี่เยอะมากเลยทีเดียว

“ว้าว! พี่ชายของแทมนี่ก็หล่อเหมือนกันแหะ”แทมน้องสาวของเขาเดินเข้ามาทักเขาในห้องแต่งตัว

“หึ หล่อตั้งนานละ พึ่งรู้หรอ?” เขาเดินเข้าไปยีหัวน้องสาวตัวแสบของเขา

“แอวะ แทมพึ่งรู้นะเนี่ยว่าพี่ธามก็ขี้หลงตัวเองเหมือนกัน”

“หึ แล้วพ่อกับแม่ล่ะ?”

“มีข้างนอกอะ อยู่กับพ่อแม่ของพี่ยิ้มหวาน”

“อืม” และมีอีกเรื่องที่ทำให้เขาแปลกใจอย่างมากนั่นก็คือ แม่ของยิ้มหวานชอบยัยแทมน้องสาวของเขามาก ตอนนี้ยัยแทมเข้ามาเรียนที่มหาลัยที่กรุงเทพแล้ว ยิ้มหวานเป็นห่วงยัยแทมจึงบอกให้เธอย้ายมาอยู่ด้วยกัน ตอนแรกเขาก็แอบหวั่นใจอยู่มากเพราะยัยแทมก๋ากั่นและแสบมากกลัวว่าจะมาทำให้แม่ของยิ้มหวานไม่พอใจ แต่กลับผิดคาด แม่ของยิ้มหวานกับชอบยัยตัวแสบซะงั้นอย่างงานแต่งงานของเขาวันนี้แม่ของยิ้มหวานก็เป็นคนพายัยแทมออกไปเลือกชุดเองด้วยซ้ำ

“ป่ะพี่ งานใกล้จะเริ่มละไปในงานกันดีกว่า”

“โอเค แล้วน้ำหวานล่ะ” น้ำหวานคือชื่อของลูกสาวของเขาเอง

“ก็อยู่กับตากับยายของเธอนั่นแหละ”

“อืม ป่ะ”

 

 

 

ทางด้านยิ้มหวาน

วันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขมากๆ เพราะวันนี้คือวันที่ฉันจะได้แต่งงานกับพี่ธาดาและยังมีพยานรักของเราอีกหนึ่งคน

“สวยมากเลยยิ้มหวาน นี่ยิ้มหวานเพื่อนฉันจริงหรือเปล่าเนี่ยหรือว่านางฟ้ากันแน่นะ” ปังปังเอ่ยแซวเธอ

“นางฟ้าอะไรกันละปังปัง ไม่ขนาดนั้นหรอก” เธอตอบออกไปแบบเขินๆ นี่ขนาดเป็นคุณแม่ลูกหนึ่งแล้วนะรูปร่างน่าตาเธอยังสวยอยู่เลย ไม่สิ! สวยมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

“ขนาดนั้นแหละ ดูสิ สวยมากเลย พี่ธามเห็นต้องตะลึงในความสวยแน่เลย” ปังปังจับเธอหมุนเพื่อดูความสวยของยิ้มหวาน

“ยิ้มหวานแต่งตัวเสร็จหรือยังลูก ได้เวลาแล้วลูก” คุยกันได้สักพักพ่อของยิ้มหวานก็เดินเข้ามาตาม

“เสร็จแล้วค่ะ แล้วน้ำหวานล่ะค่ะ”

“อยู่ที่แม่เรานู่น”

“ค่ะ”

 

ในโซนงานแต่งงาน

ธาดาที่ออกมายืนรอเจ้าสาวของเขาที่แท่นพิธีได้สักพัก พ่อยิ้มหวานก็พาเจ้าสาวของเขาเดินเข้ามา เขาตะลึงในความสวยของยิ้มหวาน วันนี้เธอสวยมาก สวยจนแทบไม่อยากละสายตาไปไหน

“อะแฮ่ม เจ้าบ่าว รับเจ้าสาวด้วยคะ” แทมที่ยืนอยู่ข้างเขาสะกิดให้เขาออกจากภวังค์ เขาเดินเข้าไปรับเจ้าสาวของเขาแล้วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

“วันนี้ยิ้มหวานสวยที่สุดเลยค่ะ”

“พี่ธาดาก็หล่อที่สุดเหมือนกันค่ะ”

“เรียกพี่ธามสิค่ะ เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ”

“ก็ยิ้มหวานไม่ชินนี่ค่ะ”

“เดียวก็ชินค่ะ”

“อะแฮ่มเริ่มกันได้แล้วค่ะ อย่าพึ่งจีบกันค่ะบ่าวสาว” แทมทักขึ้นไม่งั้นบ่าวสาวคู่นี้คงจะยืนจีบกันจนคนทั้งงานตาลุกเป็นไฟแน่

 

“ผมธาดา ขอสัญญาว่าจะรักและให้เกียรติภรรยาของผมจนกว่าจะหมดลมหายใจของผม ผมสัญญาว่าผมจะทำให้เธอมีความสุขที่สุดจะไม่ทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด ผมจะเป็นสามีที่ดีและพ่อที่ดีให้กลับเธอและลูกครับ”

“ฉันญาดา ขอสัญญาว่าจะรักและให้เกียรติสามีของดิฉันจนกว่าจะหมดลมหายใจของดิฉัน ฉันสัญญาว่าดิฉันจะทำให้เขามีความสุขที่สุดจะไม่ทำให้เขาเสียใจเด็ดขาด ฉันจะเป็นภรรยาที่ดีและแม่ที่ดีให้กลับเขาและลูกค่ะ”

 พอกล่าวคำปฏิญาณเสร็จเขาก็ค่อยดึงเธอเข้ามาจูบท่ามกลางสายตาปลื้มปิติของคนทั้งงาน

“แอะ!

ในขณะที่เขากำลังจูบเธออย่างดูดดื่มอยู่นั้น อยู่ๆลูกสาวของเขาที่อยู่ในอ้อมแขมของคุณยายของเธอก็ร้องท้วงขึ้นมา สร้างเสียงหัวเราะมากมายให้แก่คนในงาน เขาจึงเดินเข้าไปรับลูกสาวของเขามาจากคุณยายของเธอ

“พ่อก็รักลูกเหมือนกันครับ ฟอดดดด ไม่น้อยใจนะครับ”

“แม่ก็รักลูกค่ะ ฟอดด”

 

ด้านปังปัง

เธอนั่งมองคู่บ่าวสาวอย่างยิ้มๆ เธอดีใจที่คนที่เธอรักทั้งสองมีความสุข

“น้ำหวานน่ารักเนอะ” โอเนลที่นั่งข้างเธอเอ่ยขึ้นมา

“อืม น่ารักมาก”

“อยากมีบ้างปะ?” เธอหันหน้าไปมองเขา จะงอแงอะไรอีกเนี่ย

“ก็ฉันอยากมีบ้างอะ!” นั่นไงเริ่มแล้วไง

“อย่างอแงนะโอเนล” เธอชี้หน้าเขาเพื่อให้เขาหยุดงอแง เพราะตอนนี้เธอไม่ได้อยู่กับเขาแค่สองคน

“เชอะ!

เอาละครับตอนนี้ก็มาถึงช่วงโยนดอกไม้แล้วครับสาวๆ เรามาดูกันครับว่าใครจะได้แต่งเป็นคนต่อไป เชิญมาหน้าเวทีเลยครับ

“ปังคุงไม่ไปหรอ?”

“ไม่เอาอะ คนเยอะ”

“งั้นไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปเอง”

“นี่! เขาบอกว่าสาวๆ ไม่ได้ยินหรอ?”

“แล้วไง ก็ฉันจะเอาอะ” แล้วเขาก็วิ่งไปหน้าเวทีเพื่อไปรอรับดอกไม้กับพวกผู้หญิงหน้าเวที แล้วดูสิ พวกผู้หญิงที่ไปรับดอกไม้นี่จ้องเขาตาเป็นมันเลย

“พี่ปังปัง ไม่ไปรอรับดอกไม้หรอ?” แทมเดินเข้ามาทักเธอ

“ไม่อะ คนเยอะ แล้วเราล่ะ ไม่ไปหรอ?”

“ไม่เอาอะ แทมตัวเล็กเดี๋ยวโดนเหยียบ”

“ฮ่าๆๆๆ นั่นสินะ”

“เอะ! นั่นพี่โอเนลไม่ใช่หรอพี่?” แทมชี้ไปที่โอเนล

“อืมใช่ โอเนลมันอยากได้ดอกไม้นะ” เธอมองไปที่เขายิ้มๆ

“ฮ่าๆๆ จริงหรอ? อุ๊ย!! นั่นใครอะที่ยืนอยู่กับพี่หลิวอะ” แทมชี้ไปที่หลิวที่มีไทเลอร์และยูกิยืนขนาบข้าง

“คนไหนล่ะ?”

“คนที่ใส่เสื้อสีขาวอะ”

“อ่อ ยูกินะ ทำไม ชอบหรอ?”

“อืม ชอบ!

“นี่ยัยแทมเราเป็นผู้หญิงนะ เก็บอาการหน่อย” ฉันยีหัวเธอแล้วหันไปมองที่โอเนลต่อ

ฟิ้ววว ปึก

“โอะ!” นั่น เขาได้ดอกไม้จริงๆด้วย ทุกคนมองไปที่เขาเป็นจุดเดียว

โอเนลค่อยๆเดินทางเธอช้า แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ

“นะ นี่นายจะทำอะไรเนี่ย! ลุกขึ้นนะโอเนล” เธอเขินมากที่อยู่ๆเขาก็มานั่งคุกเขาตรงหน้าเขา และทุกคนก็มองมาที่เธอและเขาเป็นจุดเดียว

“ไม่.....ปังคุง นี่ก็ผ่านมาเป็นปีละนะ เธอก็เห็นว่าฉันทำตัวดีมาตลอด ฉันมีเธอแค่คนเดียวรักเธอแค่คนเดียวฉันไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนอีกเลยนะ.......แต่งานกันนะ ฉันไม่อยากรออีกแล้ว”

“ฉัน.....”

“นะครับ แต่งงานกันนะ”

“อืม!” เธอโพล่เข้าไปกอดเขาพร้อมกับที่น้ำตาค่อยๆไหลออกมา

 

“เย้ๆๆๆๆ กูจะได้แต่งงานละโว้ยยย”

 

 

 

....................................................................................................................................

อย่าลืมเม้นและโหวตให้ไรต์ด้วยนะหรีดที่น่ารักทุกคนhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น