tukkatamii
Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ หมอครับ...พี่เตคะ (???) (50%)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ หมอครับ...พี่เตคะ (???) (50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 864

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2563 21:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ หมอครับ...พี่เตคะ (???) (50%)
แบบอักษร

ตอนพิเศษ หมอครับ...พี่เตคะ ??? (50%)

 

ผมลากสังขารที่แทบจะแหลกลาญแล้วจากการลากเวรมากกว่า 72 ชั่วโมง กลับมาถึงคอนโดในช่วงเย็น ในขณะที่ไอ้แฟนตัวดี ก็ยังกลับมาไม่ถึง ไม่ใช่อะไร...ตอนนี้เข้าสู่ภาวะปกติแล้ว เตธวัชจึงยังต้องลบกับงานที่สน.เหมือนเดิม เหมือนอย่างที่เคยผ่านมา

 

“สงสัยปีนี้ผมคงต้องไปรดน้ำมนต์ เจอแต่คดีฆาตกรรมแปลกๆประสาทจะแดกวันละสี่ครั้ง” มันก็บ่นของมันไปเรื่อยหลังจากที่แทบจะไม่ได้กลับมานอนห้อง ในตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา

“ทำไมต้องวันละสี่ครั้ง” ผมถาม

“เช้ากลางวันเย็นก่อนนอน มีบ้างไหมที่สายโทรศัพท์ที่เข้ามาจะไม่ได้แจ้งเหตุเกี่ยวกับคดีฆาตกรรม ไอ้เจแม่ง...ช่วงนี้แทบจะสิงอยู่ที่โรง’บาล”

“หมวดเจเค้าก็ไปเฝ้าหมอปีย์ไง”

“เฝ้าอะไรล่ะหมอ วันก่อนตอนตามไปจับคนร้ายไอ้เจแม่งโดนมีดของคนร้านเฉือนเขาที่ต้นแขน เย็บไปเก้าเข็ม” ไอ้หมวดมันเล่า

“ไม่เห็นได้ยินเรื่องนี้” ผมเองก็อยู่ที่โรงพยาบาลทั้งวันกลับไม่ได้ยินข่าวเรื่องที่เจธนินบาดเจ็บจากปากของปีย์วราเลย

“หมอได้ยินจะแปลก ผมเห็นผ่าศพมานี่หกศพแล้วมั้ง เอาตัวเองออกมาให้พ้นประตูห้องแผนกนิติเวชก่อนเถอะ” หมวดมันว่า จริงของมัน หลังจากจบเรื่องพวกผมก็กลับมาทำงานตามปกติ ปกติในที่นี้ก็หมายความว่าพวกผมยังต้องเจอกันอีกฆาตกรรมอย่างต่อเนื่อง จนทีมของไอ้เตบ่นอยู่ล่ำๆว่า คดีปกติทำไมไม่เคยเกิดเวลาที่พวกมันพากันเข้าเวรสักที อยู่เวรด้วยกันทั้งทีมทีไรเป็นต้องเจอคดีฆาตกรรมทุกที หรรษาาาา

 

นี่คือบทสนทนาของเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว หลังจากที่ผมออกไปชันสูตรศพร่วมกับทีมของไอ้หมวดกลางดึกคืนหนึ่ง คดีง่ายง่ายไม่ซับซ้อนแค่ศพถูกแขวนคออยู่คาขื่อมาอย่างน้อยสามวันแล้ว มันจะไม่ใช่อะไรเลยถ้าสถานที่เกิดเหตุมีอะไรซักอย่างที่บ่งบอกว่าผู้ตายปีนขึ้นไปแขวนคอตัวเองอยู่บนนั้น โอเคเลยเป็นอันว่าเข้าใจกัน ตามหาคนร้ายกันต่อไป

ผมเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาวัตถุดิบในการประกอบอาหารสำหรับเย็นนี้ เดาว่าคืนนี้เตธวัชคงอยู่เวรยาวอีกเช่นเดิม ผมเลือกที่จะทำอาหารง่ายง่ายสำหรับทานคนเดียว เวลานอนของผมน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย ดังนั้น เมนูยอดฮิตประจำใจคงหนีไม่พ้น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ใส่ผักใส่หมูลงไปก็ดูจะรู้กันมามากพอแล้ว หลังสักจัดการมื้อเย็นเป็นอันเรียบร้อยผมก็หันมาจัดการตัวเองต่อด้วยการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลากสังขารอันห่อเหี่ยวของตัวเองขึ้นไปจริงล่างไว้กลางเตียงก่อนจะสับสวิตซ์ตัวเองหลับไปกลางอากาศตอนไหนไม่รู้

 

ผมรู้สึกตัวขึ้นมาตอนราว 7 โมงเช้าก็ให้ความรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่ผสมมากับความอบอุ่นท่ามกลางความเย็นของแอร์ ผมลืมตาขึ้นมองก็เห็นอกกว้างขาวปราศจากเสื้อ ที่มองปาดเดียวก็รู้ว่าเป็นใคร ทำไมน่ะเหรอ ก็รอยสีกุหลาบตรงกลางอกที่เป็นฝีมือตัวเองยังประทับอยู่ไม่ได้จางไปไหน เพราะเพิ่งลืมตัวทำรอยไป ตอนที่ไอ้หมวดมันแวะไปหาที่นิติเวชเมื่อคืนก่อน อ่าาา บางอย่างข้ามๆไปก่อนแล้วกันนะ

“หื้ออออ” ไอ้คนข้างๆที่กอดผมอยู่ทำเสียงในคอเบาๆเมื่อผมพยายามขยับตัวเพื่อลุกจากอ้อมแขนมัน

“อย่าเพิ่งลุก...ขอนอนแบบนี้ก่อน” เตธวัชงุมงำบอก

“เช้าแล้วนะ” ผมกระซิบ

“อื้ออ วันนี้หยุดนี้” น้ำเสียงงอแงที่เจ้าตัวชอบใช้เวลาอ้อนถูกเปร่งออกมาทั้งๆที่คนพูดไม่ได้ลืมตา

“ฮื่อออ แล้วไม่หิวหรือไง” ผมประท้วงเบาๆเมื่อวงแขนของไอ้แมวยักษ์มันกระชับแน่นมากขึ้น

“หิวววว” มันว่า

“หิวก็ลุกจะได้หาอะไรกิน”

“ลุกแล้วเนี่ย”

“?”

“...”

“...”

“หมวด” ผมเรียกมันเสียงเข้ม

“อ่ะ” ครู่เดียวคนข้างๆก็พลิกตัวมาอยู่เหนือร่างผม แววตาที่มันใช้มองสบมาไร้ความง่วงงุนอย่างที่แสดงออก

“หิวเมีย...ไม่ได้กินมาเป็นอาทิตย์แล้ว” มันว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

“หิวแค่ไหนอ่ะ” แต่นั้นแหละ ถึงมันจะเจ้าเลห์แต่ไม่ได้แปลว่าผมจะไม่เท่าทันมันเสียหน่อย

“มาก จุ๊บ..จุ๊บ กินตอนนี้เลยได้มั้ย จุ๊บ” มันพูดไปก็จุ๊บเบาๆไปตามหน้าผาก ปลายจมูก และ ข้างแก้มของผม

“ฟันไม่แปรง...อ๊ะซ์” ผมว่าก่อนจะเผลอหลุดปากปล่อยเสียงครางเบาๆเมื่อเตมันก้มลงงับที่แอ่งชีพจรของผมแล้วตวัดลิ้นร้อนๆแต้มไปบนจุดนั้น

“จ๊วบ...” เสียงดูดหนักๆสลับกับการขบเบาๆไปตามแนวไหปลาร้า สร้างความรู้สึกสะท้านไหวให้กับผมจนรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

“อ๊าซ์...” ตั้งแต่เป็นแฟนกันมาผมก็รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องปิดกั้นความต้องการของตัวเองอีก

“ว่าไงครับหมอชินของผม หื้ม” มันเงยหน้าขึ้นมาถามแววตาเป็นระยับ

ฟอดดด

ก่อนจะก้มลงหอมแก้มผมแรงๆทั้งสองข้าง

“อื้มมม หิวมากจนรอหลังมื้อเช้าไม่ได้เลยหรอ” ผมถามแต่แขนตวัดขึ้นคล้องคอคนด้านบนเรียบร้อย

“หรือหมออยากไปกินที่โต๊ะอาหารก็ได้นะ” มันว่า

“โน!” ประสบการณ์บนโต๊ะกินข้าวที่บ้านพ่อที่กาญจนบุรีคราวก่อน ตราตรึงไม่หายเจ็บหลังชิบ

“หึๆๆ ท่าทางจะไม่ชอบจริง”

“แหง่ดิ เจ็บหลังจะตาย”

“ลองท่าอื่นมั้ย เผื่อติดใจ” ไอ้หมวดไม่วายแหย่มาสีหน้ายิ้ม

“อื้อออ จะเบียดมาทำไม” ผมว่าเพราะไอ้แมวยักมันเบียดสะโพกด้านล่างเข้าหาผม แถมอะไรต่อมิอะไรที่แตกตื่นอยู่ก็เบียดเข้ามาตามการขยับของเจ้าของ

“ลูกชายชินมันตื่นแล้วเนี่ย งอแงจะแย่ ช่วยกล่อมมันหน่อยได้มั้ย อ๊าซ์” ไม่ต้องรอให้มันพูดจบประโยค มือผมก็ผละออกจากคอมันลูบต่ำลงไปด้านล่างแทน

“นี้น่ะหรอ อ่าาา ทำไม...ขนาดนี้” ผมถามเมื่อมือผมสัมผัสกับบางอย่างที่อุ่นร้อนดุนดันอยู่ในกางเกงนอนของไอ้หมวด

“อ๊าาา เบาๆก่อนชิน อ๊ะ” เตธวัชมันว่า ตอนที่ผมลูบหนักๆไปตามความยาวของ เจ้าตัวดื้อ ที่พยายามดันตัวเองออกมาทักทายจากในร่มผ้า

“เบาๆแบบนี้เหรอ” ผมถามเสียงกระซิบ

“หื้อออ อ๊ะซ์ บะ...แบบนั้นเลยครับ”

“ไหนออกมาคุยกันหน่อย” ผมพูดเมื่อผลักร่างของเตธวัชให้หงายไปกับเตียง

“อ๊ะซ์!” ไอ้เตมันหลุดเสียงครางออกมา เมื่อผมก้มลงงับเบาๆที่แท่งร้อนผ่านเนื้อผ้า จนตัวมันต้องผงกหัวจากหมอนขึ้นมาดู ผมเหลือบตามองสบกับคนที่กำลังใช้ศอกยันไปบนที่นอน เพื่อดูการกระทำของผม

“อ่ะซ์...อ๋าาส์ ซี๊ดดด เสียววว” ไอ้แมวยักร้องออกมา เมื่อผมขยับขอบกางเกงลงจน เจ้าตัวดื้อ มันโผล่พ้นร่มผ้าออกมา แล้วจัดการตวัดลิ้นเลียไปที่ปลายสีแดงที่กำลังเบ่งบานอย่างชอบใจ

“ตกลง อ๊า...หมอ หรือผม ที่หิว อ๊ะซ์” มันถาม เสียงเริ่มปนหอบ

“อื้มมม คิดว่ามีแค่เตหรือไง ที่หิวเปล่า” ผมตอบพลางใช้สายตาท้าทายไปคนที่กำลังมองผมด้วยแววตาวาบวับ

“ฮึ่มมม ยกยอดมื้อเช้าไปเที่ยงเลยแล้วกันนะครับ เมีย!”

 

 

 

 

 

NC Cut....(คัททำไม?)

 

 

 

 

ผมนอนหลับไปหลังจากบทรักรอบที่สองในช่วงเช้า ตื่นมาอีกทีท้องผมก็ประท้วงเรียกร้องหาอาหารเพราะตั้งแต่ลืมตาตื่นก็ยังไม่ได้กินอะไร แถมยังโดนสูบพลังไปจนเกือบหมดแท้งค์

ติ๊ง...ติ้ง...ติ้ง

เสียงสัญญาณเตือนข้อความเข้าจากเครื่องของเตธวัช เรียกให้ชินฤทธิ์ต้องขยับตัวไปหยิบเอาไอ้มือถือเครื่องแพงของอีกคนมาเปิดดู

 

??? : เย็นนี้ตกลงว่าไงคะ พี่เต

??? : เจอกันที่ไหนดี

??? : ชุดนี้ผ่านมั้ยคะ

??? : ส่งรูป

 

 

??? : หรือจะเอาแบบนี้

??? : ส่งรูป

 

 

??? : ชอบแบบไหน พี่เตเลือกมาเลยค่ะ

??? : แล้วเจอกัน

50% Loading

 

 

 

ไรท์ : ก็ตามนั้นแหละค่ะ เตธวัชที่ไม่หาเรื่องตาย คือ เตธวัชที่ตายไปแล้ว 555

RIP ล่วงหน้า

 

หายไปนานนนนนน กลับมาอีกทีก็สั้นนิดเดียว...

เจอกันแบบเต็มๆ เร็วๆนี้ ฮี่~

 

ความคิดเห็น